Tibetan
ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ། ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ། གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅོག་བཞག་རྣམ་པ་བཞིའི་ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ལུགས་བསམ་ངོ་དང་བྲལ་བར་ངོ་སྤྲད་པའི་རིག་པ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཡི་འཛིན་རྩོལ་དང་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ལ་མ་ཞུགས་པར་རྒྱ་ཡན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞག་པ་ནི་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག ། སྔར་བཤད་པའི་ཅོག་བཞག་རྣམ་གསུམ་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་འཛིན་བཅོས་མི་བྱེད་པར་རྒྱ་མཚོ་རླབས་ཀྱིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཤེས་པ་དངས་སངས་ཕྱེད་དུ་གཞུག་པ་སྒོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་དང་། སྒོ་གསུམ་ཐོག་བབས་སུ་གློད་ལ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཤུབ་ནས་དོན་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་རྗེན་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་བསྐྱངས་པ་སྤྱོད་པའི་མན་ངག་སྣང་བ་ཅོག་བཞག་དང་། ཡུལ་ལྔ་དབང་ཤེས་བཅས་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་རང་གསལ་རྗེ ན་པ་ལྷག་གེར་ཤར་ཏེ་རླུང་ལྔ་དབྱིངས་སུ་འཆིང་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་དུ་བ་སྨིག་སྒྱུ་འཇའ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་རང་སྣང་དག་པའི་འོད་གསལ་ཀྱང་། ཐུན་མོང་གི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་འཆར་བ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་རིག་པ་ཅོག་བཞག་ཏུ་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། རི་བོ་ཅོག་བཞག་ལྟ་བའི་ཚད། །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་སྒོམ་པའི་ཚད། །སྣང་བ་ཅོག་བཞག་སྤྱོད་པའི་ཚད། །རིག་པ་ཅོག་བཞག་འབྲས་བུའི་ཚད། །ཚད་བཞི་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་འདྲེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། འགག་བསྡམ་པ། གསུམ་པ་གཤིས་ལ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་སྒོ་གསུམ་རང་བབས་ལྷུན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་འགག་བསྡམ་པའི་ཚུལ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནད་ཀྱི་ཆེ་བ་རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དག་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབས་པའི་དོན། ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའོ། །འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་། བི་མ་ལ་དང་། ཏེ་ལོ་པ་སོགས་ལ་འགྲན་བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་གཤིས་དེར་ཕེབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་མེད་པ་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་པ་ལས། རང་ཅག་ལྟ་བུ་ལ་བློས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱང་གོམས་པ་ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབས་པས། གཤིས་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་ལས་འབྲས་ཆ་ཕྲ་ལ་འཛེམས་པ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་དགོས་སོ། །ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཡབ་སྲས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་བློ་དམན་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་བཤད་པས་ག 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ།", "chinese_translation": "安住于本性。", "english_translation": "Abiding in the Womb (of Reality)." }, { "original_tibetan": "ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ།", "chinese_translation": "安住于本性。", "english_translation": "Abiding in the Womb (of Reality)." }, { "original_tibetan": "གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅོག་བཞག་རྣམ་པ་བཞིའི་ལྷུམས་སུ་གཞུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ལུགས་བསམ་ངོ་དང་བྲལ་བར་ངོ་སྤྲད་པའི་རིག་པ་རང་གསལ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་ཡི་འཛིན་རྩོལ་དང་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ལ་མ་ཞུགས་པར་རྒྱ་ཡན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞག་པ་ནི་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག ། སྔར་བཤད་པའི་ཅོག་བཞག་རྣམ་གསུམ་ལྟར་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་འཛིན་བཅོས་མི་བྱེད་པར་རྒྱ་མཚོ་རླབས་ཀྱིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཤེས་པ་དངས་སངས་ཕྱེད་དུ་གཞུག་པ་སྒོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་དང་། སྒོ་གསུམ་ཐོག་བབས་སུ་གློད་ལ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཤུབ་ནས་དོན་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་རྗེན་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་བསྐྱངས་པ་སྤྱོད་པའི་མན་ངག་སྣང་བ་ཅོག་བཞག་དང་། ཡུལ་ལྔ་དབང་ཤེས་བཅས་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་རང་གསལ་རྗེ ན་པ་ལྷག་གེར་ཤར་ཏེ་རླུང་ལྔ་དབྱིངས་སུ་འཆིང་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་དུ་བ་སྨིག་སྒྱུ་འཇའ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་རང་སྣང་དག་པའི་འོད་གསལ་ཀྱང་། ཐུན་མོང་གི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་འཆར་བ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་རིག་པ་ཅོག་བཞག་ཏུ་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། རི་བོ་ཅོག་བཞག་ལྟ་བའི་ཚད། །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་སྒོམ་པའི་ཚད། །སྣང་བ་ཅོག་བཞག་སྤྱོད་པའི་ཚད། །རིག་པ་ཅོག་བཞག་འབྲས་བུའི་ཚད། །ཚད་བཞི་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་འདྲེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །", "chinese_translation": "第二，如是安住于四种本性平住之法，即于远离思虑分别而直指的明觉自显大光明中，不涉入心识的执取造作和特意修持的对治，任其宽坦、无有迁变，是为见解如山平住。如前所说三种平住之法，对于六识之显现，不作执取改造，如大海不为波浪所动，于此状态中，将觉性清明澄澈地安住，是为修持如海平住。三门任运放松，从见修之幽径中脱出，将本觉自显赤裸地全然保任，是为行持之窍诀显现平住。五境与五根识皆安住于自性本位，则自明本觉朗然显现，五气系缚于法界中，外境如烟雾、阳焰、彩虹等，皆为自显清净之光明，然亦与共业之显现相符，此即果之无作本觉平住，为龙钦虚空瑜伽所许。如《明灯能显》中所说：见之量为如山平住，修之量为如海平住，行之量为显现平住，果之量为本觉平住，具足四量之瑜伽士，融入于究竟之义中。如是说。", "english_translation": "Secondly, abiding in the womb of suchness, the fourfold way of resting in equanimity, is as follows: In the great self-luminous awareness that is introduced as being beyond conceptual thought, without engaging in the efforts of mental grasping or the antidote of deliberate meditation, but rather allowing it to be vast and unchanging, is the view of resting like a mountain. As with the previously explained three ways of resting in equanimity, without grasping or manipulating the appearances of the six consciousnesses, but rather in a state like the ocean unmoved by waves, abiding in the clear and lucid awareness is the meditation of resting like an ocean. Releasing the three doors naturally, and maintaining the clear, naked, self-luminous wisdom that emerges from the path of view and meditation, is the instruction for conduct of resting in appearance. By leaving the five objects and sense consciousnesses in their natural state, the clear, naked self-awareness dawns vividly, and the five winds are bound in space. Outwardly, the luminosity of pure self-appearance, such as smoke, mirages, rainbows, etc., also arises in accordance with common appearances. This itself is considered by the Longchen Nyingtik yogis to be the fruition of resting in unconditioned awareness. Furthermore, as it says in the 'Lamp Illuminating Awareness': 'The measure of view is resting like a mountain. The measure of meditation is resting like an ocean. The measure of conduct is resting in appearance. The measure of fruition is resting in awareness. The yogi who possesses these four measures merges with the definitive meaning.' So it is said." }, { "original_tibetan": "འགག་བསྡམ་པ།", "chinese_translation": "止息与系缚。", "english_translation": "Cessation and Binding." }, { "original_tibetan": "གསུམ་པ་གཤིས་ལ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་སྒོ་གསུམ་རང་བབས་ལྷུན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་འགག་བསྡམ་པའི་ཚུལ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནད་ཀྱི་ཆེ་བ་རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དག་པར་བྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབས་པའི་དོན། ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའོ། །འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་། བི་མ་ལ་དང་། ཏེ་ལོ་པ་སོགས་ལ་འགྲན་བཟོད་པ་ལྟ་བུའི་གཤིས་དེར་ཕེབས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་མེད་པ་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་པ་ལས། རང་ཅག་ལྟ་བུ་ལ་བློས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱང་གོམས་པ་ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབས་པས། གཤིས་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་ལས་འབྲས་ཆ་ཕྲ་ལ་འཛེམས་པ་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་དགོས་སོ། །ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཡབ་སྲས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་བློ་དམན་རྣམས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་བཤད་པས་ག", "chinese_translation": "第三，于本性离于作为，三门任运自然、广大平等大虚空中，止息与系缚之理，乃是自性大圆满之要，以十二金刚大笑和八金刚大句，确定了清净八识聚之义。将直接的觉性，超越因果取舍，于三时中无有迁变地运用于道。然而，对于堪与莲师、无垢友、帝洛巴等比肩，已达此本性之大瑜伽士们，可直截了当地宣说无有因果善恶。而对于我等凡夫，虽于理性能如是了悟，然尚未臻至纯熟稳固之境，故需结合不畏惧本性，且于细微业果亦心怀谨慎的态度来宣说。如全知父子所言，对于下劣根器者，需以二谛区分而宣说。", "english_translation": "Thirdly, the way of cessation and binding in the vast, equal, and great expanse of the three doors, naturally and effortlessly, due to the nature being free from action, is the essence of the Great Perfection of Naturalness. The meaning is established by the twelve great vajra laughs and the eight great vajra statements that purify the eight aggregates of consciousness. Taking the direct awareness, which transcends cause and effect, acceptance and rejection, as the path without changing in the three times. However, for great yogis who have reached such a state of nature, comparable to Padmasambhava, Vimalamitra, Tilopa, etc., it is said directly that there is no cause and effect, good or bad. But for those like us, although we may understand this intellectually, we have not yet reached the point of complete familiarity. Therefore, it is necessary to explain it in conjunction with not being afraid of the nature and being cautious about even the smallest details of karmic results. As the omniscient father and son have said, for those of lesser intelligence, it should be explained by distinguishing between the two truths." } ] ============================================================
Tibetan
དོད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། ཚུལ་དེ་ཡང་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉམས་མྱོང་གི་གནས་ལུགས་ངོ་འཕྲོད་འདུག་ན། དེའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་བས་རིམ་གྱིས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེར་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་པའི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རྣམས་ནི་ད་དུང་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་སྟེ་རང་སར་བཞག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཡུལ་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་སོང་བའི་འགྱུར་བ་གནས་དག་གི་དགོངས་པ་བསྐྱང་ཏེ་འབད་པས་བསྒོམ་ཞིང་རྩལ་སྦྱང་ངོ། །དབང་རྣོན་བློ་ཆེ་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་རང་ས་ནས་གྲོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་ཉོན་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རྟ་རྔའི་མདུད་པ་རང་གྲོལ་བ་བཞིན། ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་དུ་སངས་པས་སླར་གཉེན་པོས་གཅུན་མི་དགོས་ཤིང་། སེམས་སྡེ་ལྟར་རྒྱས་མི་འདེབས། ཀློང་སྡེ་ལྟར་དབྱིངས་ལ་མི་གཏོད་པར་མན་ངག་སྡེ་པའི་རང་བབས་དམིགས་བསམ་ལས་འདས་པའི་མྱོང་ཐོག་ཏུ་ལ་བཟླ་ཞིང་། དེར་གོམས་པ་ན་རིག་པ་སྦྱང་བསྒྲོད་མེད་པའི་ས་ལ་དཔལ་ཡོན་མ་ལུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གཅིག་བཟླུམས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་དང་། སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་བསྐྱེད་རྫོགས་རྩོལ་སྒྲུབ་གྱིས་ས་ལམ་སྒོས་སུ་སྦྱང་བརྩོན་མི་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། མ་བསྒྱུར་མ་སྦྱངས་རིག་པ་ལྷུན་རྫོགས་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། སྤྱིར་ཐུན་མོང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་གེགས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེ་སྤོང་བྱེད་གྱི་གཉེན་པོ་བརྟེན་དགོས་པས། དེ་ཡང་རྒྱལ་སྲས་མ་ཕམ་པས། ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་དག་ཉེས་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་གེགས་དང་། དེ་སྤོང་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་དང་རྟོག་པ་དང་། །དེ་སྤང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འདུག་པའོ། །ཞེས་པས་གཉེན་པོ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཉམ་པར་བཞག་ཚེ་རྣམ་རྟོག་སྔར་ལས་མང་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཧ་ཕྱད་དེ་བ་ལ་རེས་གནས་རེས་མི་གནས་པ་དང་། གནས་ཀྱང་གཏིིང་ན་ཡིད་བྱེད་ཕྲ་མོ་མི་ཁེག་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་གསུམ་ཀ་གནས་པར་རྩོམ་པའི་ལྟས་ཡིན། རྟོག་པ་འཕྲོ་བ་བཀག་པས་མི་ཁེག་ཏེ། མཐའ་མེད་དུ་སྤྲོས་ནས་ཨར་ལ་གཏད་པས་མཐུ་རྡུགས་པའམ། དྲན་ཤེས་ཡེངས་
Chinese
因此能够领悟。如果已经认识到上述经验的实相，那么持续保持这种状态，就会逐渐获得稳固。对于那些无法断除增益的迟钝根器者，仍然要认识到所产生的烦恼分别念，并将其安住于自身，从而使烦恼的自性变为无处可寻、无根可依的状态。要修持清净之地的意旨，努力修习并锻炼。对于那些根器敏锐、智慧广大的修行者来说，凭借法性自身解脱的关键，无论产生何种烦恼分别念，都无法保持其自性，就像马尾结自然解开一样。在显现解脱中成佛，无需再次以对治来调伏，也不像心部那样进行扩展，不像界部那样安住于法界，而是在诀窍部的自性中，将超越能想所想的体验融入其中。当对此习惯后，在无有修习的境界中，一切功德自然成就，圆满融入于智慧的自性之中。因此，无需特别修习菩萨十地以及内外密咒的生圆次第和勤作，因为《普作续》中说：“未改变，未修习，觉性自然圆满。” 如此修持道时，总的来说，共同需要了解的是，要认识到禅定的障碍，并依靠对治来消除这些障碍。如嘉言玛巴所说：懒惰与诀窍，遗忘与沉没、掉举，不作与作，这些是五种过患。如是说障碍。及其对治八种作意，住与住于彼，因与果亦然。不忘失对境，沉没与掉举与分别，彼等遣除现前作意，寂止时如实安住。如是宣说对治。也就是说，在安住时，如果出现比以前更多的分别念，或者有时安住有时不安住，或者即使安住，在深处也存在着微细的作意无法消除，这三种都是试图安住的征兆。如果阻止分别念的散发，就无法消除，因为无限地扩展并交付于“阿”，就会变得虚弱，或者失去正念。
English
Therefore, one will be able to realize. If one has recognized the reality of the aforementioned experience, then by continuing to maintain this state, one will gradually gain stability. For those with dull faculties who cannot sever the imputations, they should still recognize whatever afflictive thoughts arise, and by leaving them in their own place, the nature of the afflictions will become without a place to seek and without a root to rely on. One should practice the intention of the pure realms, and diligently meditate and train. For those with sharp faculties and great intelligence, by the key of the self-liberation of dharmata, no matter what afflictive thoughts arise, their own nature cannot be sustained, just like a knot in a horse's tail that unravels on its own. Since one awakens in the unconfined liberation of appearance, there is no need to subdue it again with antidotes, nor to expand it like the Mind Series, nor to fix it in the expanse like the Space Series, but to repeat it in the experience that transcends the object of focus and thought in the natural state of the Instruction Series. When one becomes accustomed to this, in the state where awareness is free from cultivation and striving, all glories are spontaneously accomplished, and one is completely perfected into the nature of wisdom. Therefore, there is no need to specifically cultivate the ten bhumis of the bodhisattvas, nor the generation and completion stages of outer and inner mantras, nor to strive on the paths and bhumis, because the All-Creating King says: "Without alteration, without cultivation, awareness is spontaneously perfect." Thus, when practicing the path, in general, what needs to be known in common is that one must recognize the obstacles to meditation and rely on antidotes to eliminate them. As the noble son Mapam said: "Laziness and instructions, forgetfulness, sinking, and agitation, non-application and application, these are the five faults." Thus, he spoke of the obstacles. And their antidotes are the eight applications: "Dwelling and dwelling in it, cause and effect as well. Not forgetting the object, sinking, agitation, and thoughts, eliminating them, manifest application, and abiding naturally in quiescence." Thus, he spoke of the antidotes. That is to say, when one abides in equipoise, if more conceptual thoughts arise than before, or if one abides sometimes and does not abide sometimes, or even if one abides, there is a subtle mental activity deep within that cannot be eliminated, all three of these are signs of attempting to abide. If one blocks the scattering of thoughts, it cannot be eliminated, because by expanding infinitely and entrusting it to "A," it will become weak, or one will lose mindfulness.