Tibetan
རྣལ་དབབ་དང་སོར་གཞུག རྣལ་དབབ་དང་སོར་གཞུག སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་དབབ་པ། བཞི་པ་ལ་རྣལ་དབབ་དང་སོར་གཞུག་སོ་སོར་ཕྱེ་བས་གཉིས། དང་པོ་སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་དབབ་པ། ཇི་ལྟར་དབབ་ཚུལ། ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་གསུམ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་རྣལ་དུ་དབབ་དགོས་པ་ནི། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེས་ནས་ནི། །ལུས་ངག་རྣམས་ནི་རྣལ་དུ་དབབ། ཅེས་དང་། ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་འབྱུང་འཁྲུགས་པས། །དེ་དག་གྲོལ་ཕྱིར་རྣལ་དུ་དབབ། ཅེས་ཕྱི་དང་ནང་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་སོ་སོར་དབྱེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ཆོས་སྤང་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་། གཉེན་པོ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་ཡང་རྣམ་པ་གང་གསལ་བ་དེ་ལ་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས། དབང་ཤེས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་འཆིང་བས་ཡིད་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཤིང་། ཡུལ་གཞན་དུ་འཕྲོ་བའི་སེམས་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གནས་འགྱུར་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་ཡང་འགྱུར་མོད་ཀྱང་། སྔོན་འགྲོའི་ཐབས་སྤྱོད་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མར་རྟོག་པ་ནན་གྱིས་བཀག་པས་ཁམས་དང་འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ན། སེམས་མི་གནས་པའི་ཁར་སླར་ཡང་གེགས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་དཀའ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ཡུལ་དྲུག་དམིགས་པའི་རྟེན་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་སྤང་གཉེན་གྱི་མཚན་མ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པར་རང་ལུགས་ཉིད་དུ་རྣལ་དུ་སྟེ་མ་བཅོས་པའི་གཤིས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཞེས་རང་བབས་སུ་འཇོག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། ། སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་ཇི་ལྟར་དབབ་ཚུལ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། །འདི་དུས་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། ཞེས་དང་། འདས་རྗེས་ལས། དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ། །རྣལ་དུ་དབབ་ལ་མཁས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པས། ལུས་ཀྱི་གནད་བཟང་ངན་བླང་དོར་མེད་པར་སེམས་སྐྱིལ་ལམ་ཙོག་པུའམ་ཉལ་སྟབས་སོགས་གང་ཡིན་རང་བབས་སུ་ཅི་བདེར་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་བཞིན་བསྒུལ་བསྐྱོད་མེད་པར་བཞག ངག་སྨྲ་བརྗོད་དང་བྲལ་བའི་གཤིས་ལ་སྲོག་ཐུར་གྱི་རླུང་གི་འགྲོ་འོང་ཙམ་ལའང་བཟོ་བཅོས་མི་བྱ་བར་ལྐུགས་པ་བཞིན་རང་བབས་སུ་བཞག སེམས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སྤྲོས་པ་བསྐྱུངས་ནས་དྲན་རྟོག་དང་རྣམ་གཡེང་ལས་གྲོལ་བ་སྤྲིན་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་རང་བབས་སུ་འཇོག་པ་སྟེ། ཤེར་ཕྱིན་རྒྱས་འབྲིང་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའོ། །གསུངས་པ་དང་གནད་གཅིག་གོ། །དེ་ལྟར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་སྒོ་གསུམ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་བབས་སུ་བཞག་པས། དཔེར་ན་ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་གཡོ་མེད་དུ་བཞག་པས་དྭངས་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆུ་མ་བརྙོག་ན་དྭངས་ལ་སེམས་མ་བཅོས་ན་གསལ་གསུངས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ནི། ཀློང་གསལ་ལས། འདི་ལྟར་རྣལ་དུ་སུས་ཕབ་པ། །འབྱུང་འཁྲུགས་ནད་རྐྱེན་ཞི་བ་དང་། །འཛིན་པ་རང་གྲོལ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དེ་ལྟར་ཞག་ཉེར་གཅིག་གམ་བདུན་ནམ་གསུམ་སོགས་ལ་རྣལ་དུ་དབབ་པས་གནས་སྐབས་སུ་རྣལ་དུ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ལུས་མི་འགུལ་བར་སྡོད་ཚུགས། ངག་སྨྲ་སྙིང་མི་འདོད། སེམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ཡིད་མི་འཇུག་པ་འོང་། ཁམས་དང་འབྱུང་བ་མི་འཁྲུགས་ཤིང་ནད་དང་རྐྱེན་ངན་མི་འབྱུང་། རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་བསམ་གཏན་ལ་གནས། མཐར་ཐུག་སྒོ་གསུམ་གྱི་འཛིན་པ་རང་དག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།། སོར་གཞུག་པ། གཉིས་པ་སོར་གཞུག་པ་ལའང་། འཇུག་དགོས་པ། འཇུག་ཚུལ། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཐོག་མར་སྒོ་གསུམ་སོར་འཇུག་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཀློང་གསལ་ལས། ཀ་དག་དོན་ཉིད་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །རྣལ་དུ་དབབ་པ་སོར་ཡང་གཞུག ཅེས་སྔར་བཞིན་རྣལ་དུ་དབབ་ནས་རིམ་གྱིས་སྒོ་གསུམ་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་སོར་ཆུད་ནས་ཀ་དག་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྟོགས་ནུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོར་གཞུག་དགོས་པའོ། སོར་འཇུག་ཚུལ་ལ་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། སྤྱིར་ནི། འདས་རྗེས་ལས། ཉན་ཐོས་བྱང་སེམས་ཁྲོ་བོ་ཡི། །ལྟ་སྟངས་ཉིད་ཀྱིས་སོར་ཡང་གཞུག །དེས་ནི་གསུམ་པོ་སོར་ཆུད་ནས། །ཉམས་ལེན་ཉིད་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར། ཞེས་རྣལ་དུ་ཕེབས་པའི་སེམས་ཉིད་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བ་དང་། བར་མ་དང་། རྩུབ་མོའི་རྐྱེན་གྱིས་རིམ་བཞིན་ཁྲིད་ནས་གོམས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན། བྱེ་བྲག་ནི་ཀློང་གསལ་ལས། ཉན་ཐོས་ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣལ་དུ་ཕེབས། །བོ་དྷི་ས་ཏྭའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། རྣལ་ཕེབས་བདེ་བ་ཉིད་ཐོབ་འགྱུར། །ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །རྣལ་ཕེབས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཡང་འགྲུབ། ཅེས་གསུངས་པས། ཉན་ཐོས་ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་ནི། །རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པས་བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་གང་ཤར་ལས་མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་བཟོ་མི་འཆོས་པར་རང་སོར་བཞག་པས་རྐྱེན་སྣང་རང་གི་ངོ་བོས་གསལ་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་མ་ཤོར་བར་བྱ། དེས
Chinese
安住和归位 安住和归位 三门安住 第四，将安住和归位分别开来，分为二。首先，三门安住，分为：为何安住？如何安住？功德开示三部分。为何必须安住呢？如《灯焰》中所说：“轮涅区分已，身语意安住。”又如《虚空明》中所说：“身语意之生起紊乱，为解脱彼等而安住。”如是，以外、内、三门之轮涅区分，对于轮回之法，应断除之分别念，以及超越对治之法，善法之分别念，无论生起何者，于任何显现之相，皆应专注一境。不令诸根识散于他处，以系缚之，令意识六聚合一。令散于他境之心，得以寂静。令分别念转变，甚至转为无分别。然以先前之特殊方便行持，最初若强制止息分别念，则诸界与诸大紊乱。心不安住，反成障碍，难以生起三摩地。故应思及，对于六境所缘之所依，亦不作意，对于应断除与对治之相，亦不分别，于自性中，安住于不造作之本性中，是为安住，应如是安住于自性中。如何安住三门呢？如《现观庄严论》中所说：“此时身语意之要，具瑜伽者当安住。”又如《过去之后》中所说：“其后身语意三者，当善巧安住。”如是所说，身体之要，不作好坏取舍，心于跏趺坐、蹲坐或卧式等任何姿势，皆随其自然，如尸林之尸体般，不作动摇而安住。语，于远离言说之本性中，甚至对于命脉之气之出入，亦不作造作，如哑巴般安住于自然状态。心，舍弃善、不善、无记之戏论，从念头和散乱中解脱，如无云之虚空般安住于自然状态。如《广大般若经》中所说：于般若波罗蜜多作瑜伽，即是于虚空作瑜伽。
English
Resting and Returning to Position Resting and Returning to Position Resting the Three Doors Fourth, dividing resting and returning to position separately, there are two. First, resting the three doors, divided into: Why rest? How to rest? Showing the benefits, three parts. Why must one rest? As it says in "The Blazing Lamp": "Having distinguished samsara and nirvana, rest the body, speech, and mind." Also, as it says in "The Clear Expanse": "Due to the disturbance of body, speech, and mind, rest them to liberate them." Thus, by distinguishing the distinctions between samsara and nirvana of the outer, inner, and three doors, for the dharma of samsara, the conceptual thoughts to be abandoned, and the dharma that transcends antidotes, whatever virtuous conceptual thoughts arise, one should focus one's awareness single-pointedly on whatever aspect is clear. By not allowing the sense consciousnesses to wander elsewhere and binding them, the six aggregates of mind consciousness unite. By pacifying the mind that scatters to other objects, and by transforming conceptual thoughts, even transforming them into non-conceptual thoughts. However, by initially forcefully blocking conceptual thoughts with special preliminary methods, the elements and sources become disturbed. In addition to the mind not resting, it becomes an obstacle again, making it difficult to generate samadhi. Therefore, one should consider that one should not focus on the supports of the six objects, nor should one conceptualize any characteristics of what should be abandoned or antidotes, but rather rest in one's own nature, in the uncorrected nature, which is called resting, and one should rest in one's own state in this way. How to rest the three doors? As it says in "The Root Tantra": "At this time, the key points of body, speech, and mind, should be rested by those with yoga." Also, as it says in "After the Past": "Then, the three, body, speech, and mind, should be skillfully rested." As it is said, the key point of the body is to not accept or reject good or bad, but to rest the mind in whatever posture is comfortable, whether sitting cross-legged, squatting, or lying down, without moving, like a corpse in a charnel ground. Speech, in the nature of being free from speaking, should not be manipulated even in the slightest movement of the life-sustaining wind, but should be rested in its natural state like a mute person. The mind, abandoning the elaborations of good, bad, and neutral, and being liberated from thoughts and distractions, should be rested in its natural state like a cloudless sky. As it says in the extensive and intermediate Prajnaparamita: To practice yoga in the Prajnaparamita is to practice yoga in the sky.
Chinese
是行持之法。所说与要点一致。如是具有无作无为之瑜伽，三门不加改造而安住于自性，譬如混浊之水静置则清澈一般，如若水不混浊则清澈，如若心不改造则明朗，所说亦是如此。功德之显示：于《虚空光明》中云：“如此谁能入于寂静？生起错乱病缘息灭，执着自解脱即成。”如是二十一日或七日或三日等入于寂静，暂时入于寂静之相，身体不动而安住，语不欲言说，心不倾向于世间之事，脉和五大不紊乱，疾病和恶缘不生起，自性光明而安住于无分别之禅定，最终三门之执着于自性清净中解脱。 归复。 第二，归复也分：必须归复，归复之方式，功德三种，首先显示必须三门归复：于《虚空光明》中云：“为悟原始本净义，入于寂静复归复。”如前一般入于寂静后，次第三门归于正道，从而能不错乱地证悟原始本净离戏之义，为此必须归复。归复之方式也分共同和分别两种，共同而言：于《逝后》中云：“声闻菩萨忿怒尊，以彼观待而复归，由此三者皆复原，勤勉精进于修持。”寂静之自性光明而不住于分别，彼即以行为寂静和，中间和，粗猛之缘次第引导而令习惯。分别而言，于《虚空光明》中云：“声闻寂静之观待，身语意三入寂静，菩提萨埵之观待，入寂获得安乐性，忿怒本尊之观待，入寂三种功德成。”如是所说，声闻寂静之观待是：以具足毗卢七法，对于所生之觉受分别念，不扩张不收缩不造作不改造而安住于自性，令缘起显现以自性光明却不失去无分别之状态。以此
English
It is the way to practice. What is said is consistent with the key points. Thus, possessing the yoga of non-action and non-doing, the three doors are left unadulterated and remain in their natural state. For example, just as muddy water becomes clear when left undisturbed, it is said that if the water is not muddy, it is clear, and if the mind is not altered, it is bright. The display of qualities: In the "Vast Expanse of Luminosity," it is said: "Who can enter into stillness like this? The arising of confusion, illness, and adverse conditions will be pacified, and clinging will be self-liberated." Thus, entering into stillness for twenty-one days, seven days, or three days, etc., the signs of temporarily entering into stillness are that the body remains motionless, speech does not desire to speak, and the mind does not incline towards worldly affairs. The elements and the five great elements are not disturbed, and illnesses and adverse conditions do not arise. One naturally dwells in clear and non-conceptual meditation. Ultimately, the clinging of the three doors is liberated into self-purification. Returning. Secondly, returning also includes: the necessity of returning, the manner of returning, and three qualities. First, it is shown that the three doors must return: In the "Vast Expanse of Luminosity," it is said: "In order to realize the meaning of primordial purity, enter into stillness and then return." As before, after entering into stillness, gradually the three doors return to the correct path, so that one can realize the meaning of primordial purity, free from elaboration, without error. For this reason, it is necessary to return. The manner of returning is also divided into common and specific. Generally speaking: In the "After Death," it is said: "The Hearer, Bodhisattva, and Wrathful One, through their respective perspectives, return. Thus, all three are restored, and they diligently strive in practice." The mind itself, which has entered into stillness, is clear and does not dwell on conceptualization. It is gradually guided and habituated by the conditions of peaceful, intermediate, and fierce conduct. Specifically, in the "Vast Expanse of Luminosity," it is said: "Through the Hearer's peaceful perspective, the three doors of body, speech, and mind enter into stillness. Through the Bodhisattva's perspective, entering into stillness, one obtains the nature of bliss. Through the Wrathful One's perspective, entering into stillness, the three qualities are also accomplished." As it is said, the Hearer's peaceful perspective is: By possessing the seven dharmas of Vairochana, whatever conceptual thoughts of arising sensations arise, one does not expand, contract, fabricate, or alter them, but remains in their natural state, allowing the arising phenomena to be clear in their own nature, yet without losing the state of non-conceptualization. With this