Tibetan
冈波巴大师教言集GM13རྣལ་འབྱོར་ཆོས་འབྱུང་གི་ཞུས་ལན་བཞུགས་སོ། 1-12-1a ༼ན༽ ༄༅། །རྣལ་འབྱོར་ཆོས་འབྱུང་གི་ཞུས་ལན་བཞུགས་སོ། །།རྣལ་འབྱོར་ཆོས་འབྱུང་གི་ཞུས་ལན་བཞུགས་སོ།། 1-12-1b ༄༅། །ན་མོ་གུ་རུ། སེམས་དང་སེམས་ཀྱི་འོད་གཉིས་མི་གདའ་བ་ཞུས་པས་དེ་ཀ་ལྟར་ཡིན། སྣང་བ་སེམས་སུ་ནན་ལྟར་འདུས་ཙ་ན། སེམས་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། ཆོས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུའི་འོད་གཉིས་མི་གདའ་བ་ཞུས་པས། དེ་ཀ་ལྟར་ཡིན། ཆོས་ཅིག་ཆོད་ལ་སོང་བའི་དུས་ན་ཆོས་སྐུ་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། སྤྲུལ་སྐུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་སྨིན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ལྷག་མ་མེད་པ་དོན་ཅིག་ཆོད་ལ་སོང་བ་ལགས་སམ་ཞུས་པས། དེ་ལྟར་ཡིན། སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སྐྱེ་བ་དག་པས་རང་སྣང་ལ་མེད་གཞན་སྣང་ལ་གཟུགས་སྐུ་འཆར་བ་ཡིན་གསུང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་རང་སྣང་ལ་མེད་པ་དེ། རང་སྣང་ 1-12-2a ལ་གཞན་དོན་བྱེད་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ཟེར་རམ། འོན་ཏེ་རང་སྣང་ལ་གཏན་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས། དེ་ལ་ལུགས་གཉིས་ཡིན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཀའ་གདམས་པ་རྣམས་སྔ་མ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན། འོ་སྐོལ་གྱི་བླ་མ་ཕྱི་མ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན། གཞན་སྣང་ལ་སྣང་བ་དེ་ཡོ་མཐུན་པར་འདོད་གསུང་། དོན་ཐོག་ནས་མ་ཚོར་བར་ཡེངས་ནས་ཕྱིས་དྲན་པ་རྙེད་ཙ་ན། དོན་རྙེད་པ་དེས་བར་དུ་ཡེངས་པའི་རྗེས་ལ་བལྟས་པས་ཆོས་སྐུར་འགྲོ་བར་འདུག་ན་དེས་ཆོག་གམ་མི་ཆོག །བར་དེས་སྒྲིབ་པར་ནུས་སམ་མི་ནུས། གཏན་དུ་མ་ཡེངས་པ་དགོས་སམ་མི་དགོས་ཞུས་པས། རྗེས་ལ་བལྟས་པས་ཆོག་ན་དེས་ཆོག །བར་གྱི་རྣམ་རྟོག་གིས་སྒྲིབ་པར་མི་ནུས། གཏན་དུ་མ་ཡེངས་པ་མི་དགོས། ཡེངས་པ་བྱ་བ་མེད་པ་ཡིན། གནས་ལུགས་ལ་ཡེངས་མ་ཡེངས་འདྲ་བ་ཡིན་གསུང་། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་འདི་ལས་ཕུལ་བའམ་བོགས་འདོན་རྒྱུ་མེད་པ་འདི་རང་ཡིན་བྱ་བ་ཅིག་ཞུ་ཞུས་པས། རང་གི་སེམས་ཉིད་གསལ་བ་དེ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་བསྒོམས་ན་ཡང་སྐྱེ་ཞིང་འདུག །འཕགས་པའི་གནས་སུ་བསྒོམས་ནའང་འོང་ཞིང་འདུག །འོད་གསལ་དེ་སུ་ཡིན་ན་རང་གི་ཡིན། རང་རྟོགས་ 1-12-2b རང་རྟོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ། རང་གིས་རང་རིག་རང་གསལ། གསལ་ལ་མ་འགགས་ཏེ་འོང་མེད་པར་འོད་གསལ། མཐའ་དབུས་མེད་པར་འོད་གསལ། རྣམ་རྟོག་ཡོད་མེད་མེད་པར་འོད་གསལ་དུ་འདུག་པས་དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ལ་བོགས་འདོན་རྒྱུ་མེད། དེ་ལ་བོགས་འདོན་ན་འདོན་པར་རང་གིས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། དེ་ལས་བོགས་སམ་རྟོགས་པའམ། ཕུལ་ས་བྱུང་ན་དེ་ཡང་སྐྱོན་ཡིན་གསུང་། ངོ་བོ་སྐྱེས་ནས་ཡུན་རིང་ལོན་པའི་སྒྲེས་པོ་ལ་བོགས་དང་དྲི་རྒྱུ་འོང་གིན་གདའ་འམ་མི་གདའ་ཞུས་པས། དྲི་
Chinese
冈波巴大师教言集GM13，瑜伽行者之佛法生起问答录 第一页A面 （那） 顶礼 गुरु (藏文：གུ་རུ，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思：上师)。有人问：‘心与心之光明二者是否不一？’答：‘正如你所说。当显现融入于心时，我说，除了心之外，别无他物。’又问：‘法身与法身之光明二者是否不一？’答：‘正如你所说。当证悟达到究竟时，我说，除了法身之外，别无他物。’又问：‘如释迦牟尼佛般的化身，是否在彻底舍弃由业力所生的身体后，达到了究竟？’答：‘正是如此。佛陀涅槃后，由于清净了所有生，因此在自显中不再显现，但在他显中则会显现色身。’ 有人问：‘色身二者在自显中不显现，这是否意味着在自显中没有为了利益他人而行动的念头？或者说，在自显中是完全不存在的？’答：‘对此有两种观点。噶当派的善知识们倾向于前一种观点，而我们的上师们则倾向于后一种观点。’上师说：‘在他显中显现，这被认为是如幻如化的。’ 第一页B面 有人问：‘在没有从根本上觉察，而是散乱之后才回忆起来时，如果通过回忆来观察先前散乱的状态，发现它融入于法身，这样可以吗？或者说不可以？那段散乱的时间会成为障碍吗？或者不会？是否需要始终不散乱？’答：‘如果通过观察先前散乱的状态可以，那就足够了。中间的念头不会成为障碍。不需要始终不散乱，散乱是不可避免的。’上师说：‘在实相中，散乱与不散乱并无差别。’有人问：‘米拉日巴尊者和佛陀的意旨，是否就是这样，是否还有更高深或需要补充的？’答：‘当你明了自心本性时，即使你观修它与虚空同等广大，它仍然会生起并安住。即使你观修它处于圣境，它也会显现并安住。光明是谁的？是你自己的。自证智（藏文：རང་རྟོགས།）自证智（藏文：རང་རྟོགས།）遍及一切。自己认识自己，自己明了。在明了的同时，光明不会停止，它自然显现。光明无始无终，光明中没有念头存在与否的分别。安住于这种状态，就是超越世间。’上师说：‘对此没有需要补充的。如果想要补充，那只会是自己的过失。如果从中产生任何补充、证悟或超越，那也是一种过失。’有人问：‘对于一个出生已久的老人来说，是否还会出现体味或污垢？’答：‘会有体味。’
English
Collected Teachings of Gampopa GM13: Responses to Questions on the Arising of Dharma for Yogis 1-12-1a (Na) Homage to the Guru. Someone asked, 'Are the mind and the light of the mind two different things?' The answer was, 'It is as you say. When appearances are intensely gathered into the mind, I say that there is nothing other than the mind alone.' Someone asked, 'Are the Dharmakaya and the light of the Dharmakaya two different things?' The answer was, 'It is as you say. When the realization reaches its ultimate conclusion, I say that there is nothing other than the Dharmakaya alone.' Someone asked, 'Are those like the Nirmanakaya Shakyamuni, who have completely abandoned the body of karma, reaching the ultimate conclusion?' The answer was, 'It is so. After the passing into nirvana, because of the purification of all births, it does not appear in one's own perception, but in the perception of others, the Rupakaya appears.' 1-12-2a Someone asked, 'Does the fact that the two Rupakayas do not appear in one's own perception mean that there is no thought of acting for the benefit of others in one's own perception? Or does it mean that it is completely non-existent in one's own perception?' The answer was, 'There are two ways of looking at it. The virtuous Kadampa teachers prefer the former view, while our lamas prefer the latter view.' The teacher said, 'The appearance in the perception of others is considered to be like an illusion.' 1-12-1b Someone asked, 'If one does not realize it from the beginning, but remembers it after being distracted, and then looks back at the state of distraction and sees that it goes into the Dharmakaya, is that okay or not? Does that distraction hinder it or not? Is it necessary to be constantly undistracted or not?' The answer was, 'If it is okay to look back at it, then that is enough. The conceptual thoughts in between do not hinder it. It is not necessary to be constantly undistracted. Distraction is inevitable.' The teacher said, 'In the nature of reality, distraction and non-distraction are the same.' Someone asked, 'Is this the intention of Jetsun Mila and the Buddhas, or is there something more profound or something to add?' The answer was, 'When you clarify your own mind, even if you meditate on it as being as vast as the sky, it will still arise and abide. Even if you meditate on it as being in a sacred place, it will still come and abide. Whose light is it? It is your own. Self-awareness (Tibetan: རང་རྟོགས།) Self-awareness (Tibetan: རང་རྟོགས།) pervades everything. One knows oneself, one is self-luminous. While being luminous, the light does not cease, it arises naturally. The light is without beginning or end, and there is no distinction between the presence or absence of thoughts in the light. To abide in this state is to transcend the world.' The teacher said, 'There is nothing to add to it. If one tries to add to it, it is only one's own fault. If any addition, realization, or transcendence arises from it, that is also a fault.' Someone asked, 'For an old person who has been born for a long time, will there still be body odor or dirt?' The answer was, 'There will be body odor.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
རྒྱུ་ཡང་མེད་བོགས་འདོན་རྒྱུ་ཡང་མེད། ངའི་དྲུང་དུ་འོང་གིན་བླའོ་རེ་བཏང་གིས་འགྲོ་ཡིན་འདུག་གསུང་། ངོ་བོ་གཅིག་ཆོད་ལ་སོང་བ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ངོ་བོ་མི་ཟིན་པར་འདུག་ན། བར་དོར་ཟིན་ནམ་མི་ཟིན་ཞུས་པས། བླ་མ་ཀུན་ན་རེ་རྨི་ལམ་དུ་ཟིན་དགོས་གསུང་སྟེ། ངས་བལྟས་པས་རྨི་ལམ་དུ་མ་ཟིན་ཡང་བར་དོར་ཟིན་ཡོང་། ད་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྨི་ལམ་དུ་མི་གསལ་དུ་འགྲོ་བས་མི་ཟིན། བར་དོར་ནི་ད་ལྟ་བས་ཀྱང་གསལ་བར་འོང་པས་ཟིན་ནས་འོང་གསུང་། ད་ལྟ་ངོ་བོ་ལྡང་འཇུག་པ་ཅིག་ཤི་ན། བར་དོར་ལྡང་འཇུག་གམ་ཆིག་ཆོད་ལ་འགྲོ་ཞུས་པས། ད་ལྟ་ངོ་བོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡོད་ན་བར་དོར་ཡང་ཆིག་ཆོད་ལ་འགྲོ་གསུང་། ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ལ་བསྐྱེད་རིམས་དང་སྔགས་བཟླས་དགོས་སམ་མི་དགོས་ཞུས་པས། སྔགས་བག་རེ་བཟླས་ན་ངག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་འབྱུང་བས་སྔགས་བག་རེ་བཟླས། ལྷ་བ་སྒོམ་མི་དགོས་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལས་སྔགས་བཟླས་པ་ཡིན་གསུང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྟོགས་ནས་རྒྱུན་དུ་གསལ་བས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དགོས་སམ་མི་དགོས་ཞུས་པས། དེ་ལ་གསུམ། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ། རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བ། གསུམ་ཡིན། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་སྔ་མ་ཕན་ཆད་བསྒོམས་པས་འདི་ལ་བསྒོམ་མི་དགོས་ 1-12-3a པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ་ཡིན། བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བསྒོམས་པས་འོང་བ་ཡིན། རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི། དོན་རྟོགས་པས་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ་ཡིན། ལོགས་སུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྒོམ་མི་དགོས། དོན་དམ་རྟོགས་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཞན་དོན་དུ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་བཟློག་པ་ཡིན། ངོ་བོ་རྟོགས་ཟེར་ཡང་མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག །བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆུང་བར་འདུག་ན་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་བྱ་བ་བླ་མ་མི་ལས་གསུང་པས། དེ་ལྟར་ཡིན་གསུང་། རྗེ་བཙུན་སྙུང་བའི་དུས་སུ་ཐུགས་མི་བདེ་བ་འོང་གིན་གདའ་ཞུས་པས། ན་དུས་སུ་སེམས་མི་བདེ་བ་དང་གནོད་པ་ཅི་ཡང་མི་འོང་བར་འདུག །གང་ན་བའི་སར་འོད་གསལ་དུ་ཕྲིལ་ལེ་མི་གནོད་པར་འདུག་གསུང་། འདྲེ་ཅན་གྱི་མི་ལ་སྔགས་བཏབ་པ་བས་གང་ན་བའི་སར་དམིགས་པ་གཏད་ནས་འོད་གསལ་བསྒོམས་ན་ཕན་པར་འདུག་གསུང་། ངོ་བོ་མཉམ་ཞག་རྗེས་ཐོབ་འདྲེས་པ་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ལགས། ཞུས་པས་སློ་དཔོན་བསྒོམ་པའི་ཞལ་ནས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་གང་བྱེད་ཀྱང་འོད་གསལ་དང་མ་བྲལ་བར་རྟག་ཏུ་ངོ་བོར་འོང་ན་འདྲེས་པ་ཡིན་གསུང་། རེས་འགའ་དྲན་པ་ཤོར་ནས་རྣམ་རྟོག་གི་ཐོག་ཏུ་འགྲོ། དྲན་པ་རྙེད་ནས་ངོ་བོར་འོང་བ་དེ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས། དེ་མ་འདྲེས་པ་ཡ
Chinese
既无财物可供施舍，也无田地可以出租。他们来到我这里，只是徒劳地祈求，然后又失望地离开，是这样吗？’如果一个人在证悟自性时已经确定了方向，但在梦中却无法辨认出自性，那么他是否能在中阴阶段获得解脱呢？我问道。所有的上师都说：‘必须在梦中获得解脱。’但我认为，即使在梦中没有获得解脱，也能在中阴阶段获得解脱。如果现在修行时，梦境变得不清晰，导致无法辨认自性，那么在中阴阶段会比现在更加清晰，因此一定能获得解脱。’如果一个人现在能够控制自性的生起和止灭，那么当他死亡时，他能在中阴阶段控制生起和止灭，还是会直接获得解脱呢？我问道。‘如果现在自性的相续没有中断，那么在中阴阶段也能直接获得解脱。’仅仅修习自性，还需要修习生起次第和念诵真言吗？我问道。‘念诵一些真言，可以使语言得到加持，所以念诵一些真言。不需要观想本尊，在光明自性的状态中念诵真言即可。’如果已经证悟了胜义菩提心，并且持续保持这种状态，还需要修习世俗菩提心吗？我问道。‘这有三种情况：由串习而生、由修习而生、由证悟而生。由串习而生，是指前世已经修习，因此今生无需修习就能生起菩提心。由修习而生，是指今生通过修习而生起菩提心。由证悟而生，是指通过证悟真理，自然而然地对未证悟的众生生起慈悲心和菩提心。不需要单独修习两种世俗菩提心。证悟真理后，自然而然地生起慈悲心，利益他人，这是因果关系。烦恼也会自然而然地被遣除。’即使说已经证悟了自性，如果仍然沉溺于恶行，或者慈悲心和菩提心变得微弱，那么就说明还没有真正生起自性。米拉日巴上师曾这样说过。’上师回答说：‘确实如此。’当尊者（指 杰尊·米拉日巴，Jetsun Milarepa）生病时，他是否感到不适？我问道。‘生病时，他不会感到不适或痛苦。在他生病的地方，光明会闪耀，不会受到任何干扰。’对被邪魔附体的人，与其念诵真言，不如专注于他生病的地方，修习光明，这样会更有帮助。’什么是将自性的等持和后得融合在一起？我问道。上师回答说：‘按照 索波·仁波切（Sopa Rinpoche）的教导，无论行住坐卧，都不要与光明分离，始终保持自性的状态，这就是融合。’有时会忘记，陷入分别念中，然后又重新忆起，回到自性的状态，这算不算没有融合？我问道。‘这不算融合。’
English
‘There is neither property to give away nor land to rent out. They come to me, only to make futile requests and then leave in disappointment, is that so?’ If a person has determined the direction when realizing self-nature, but cannot recognize self-nature in a dream, then can he be liberated in the bardo (intermediate state)?’ I asked. All the lamas said, ‘One must be liberated in a dream.’ But I think that even if one is not liberated in a dream, one can be liberated in the bardo. If, when practicing now, dreams become unclear, leading to the inability to recognize self-nature, then the bardo will be clearer than now, so one will definitely be liberated.’ If a person can now control the arising and ceasing of self-nature, then when he dies, can he control the arising and ceasing in the bardo, or will he directly attain liberation?’ I asked. ‘If the continuum of self-nature is uninterrupted now, then one can directly attain liberation in the bardo.’ Is it necessary to practice generation stage and recite mantras in addition to practicing self-nature alone?’ I asked. ‘Reciting some mantras can bless speech, so recite some mantras. There is no need to visualize deities; recite mantras in the state of luminous self-nature.’ If one has realized the ultimate bodhicitta (བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་，梵文： बोधिचित्त，罗马：bodhicitta，字面意思：觉悟之心) and continuously maintains this state, is it necessary to practice relative bodhicitta?’ I asked. ‘There are three situations: arising from habituation, arising from practice, and arising from realization. Arising from habituation refers to having practiced in previous lives, so there is no need to practice in this life to generate bodhicitta. Arising from practice refers to generating bodhicitta through practice in this life. Arising from realization refers to naturally generating compassion and bodhicitta towards sentient beings who have not realized the truth through realizing the truth. There is no need to separately practice the two relative bodhicittas. After realizing the truth, naturally generating compassion and benefiting others is the cause and effect. Afflictions will also be naturally eliminated.’ Even if one says that one has realized self-nature, if one still indulges in evil deeds, or if compassion and bodhicitta become weak, then it means that self-nature has not truly arisen. Jetsun Milarepa (རྗེ་བཙུན་མི་ལ་རས་པ，Jetsun Milarepa) once said this.’ The lama replied, ‘Indeed, that is so.’ When Jetsun (རྗེ་བཙུན，Jetsun) was sick, did he feel discomfort?’ I asked. ‘When he is sick, he does not feel discomfort or pain. In the place where he is sick, light shines brightly, and he is not disturbed.’ For a person possessed by a demon, it is more helpful to focus on the place where he is sick and practice luminosity than to recite mantras.’ What is meant by integrating the samadhi (མཉམ་ཞག，梵文：समाधि，罗马：samādhi，字面意思：三摩地) and post-meditation (རྗེས་ཐོབ，梵文：पश्चात्लब्ध，罗马：paścāllabdha，字面意思：后得) of self-nature?’ I asked. The lama replied, ‘According to Sopa Rinpoche's teaching, no matter what one does, whether walking, standing, sitting, or lying down, one should not be separated from luminosity and should always remain in the state of self-nature; this is integration.’ Sometimes one forgets and falls into conceptual thoughts, and then one remembers again and returns to the state of self-nature. Is this considered not integrated?’ I asked. ‘This is not considered integrated.’ --------------------------------------------------------------------------------