Tibetan
་གདགས་སོ། །དོན་དུ་གཉེར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ཅིང༌། ཐོབ་པ་མ་ཉམས་ཤིང་གོང་དུ་འཕེལ་ན་ཅི་མ་རུང༌། ཕྱི་མ་ངན་འགྲོའི་འགྲོ་བ་སྤངས་ཏེ། ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བརྩོན་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་གཏད་དོ། །དེ་ལ་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་གཟུང་བ་ནི། སྤྱིར་ཁམས་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་ལ་སྒོམ་པ་ལ་ཧ་ཅང་མི་ནུས་པ་ཡང་སྣང་བས། རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཐུན་ཐུང་ངུ་ནས་བསྒོམ་མོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་སློབ་ལུགས་གཅིག་པར་བྱའོ། །མཚན་མོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་སྟེ། གཉིད་ཇི་ཙམ་ལོག་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཁམས་བརྟས་པ་དེ་ཙམ་ལོག་ཅིང་གདལ་ལོ། །ཉིན་པར་ཞར་ལ་ཚོད་གཟུང་ཞིང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་ཉི་མ་དང་པོ་སྔ་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ། ཕྱི་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་བཅུའི་བར་དུ་ཐུན་རེ་རེ་བསྣན་ཅིང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་ཉི་མ་དང་པོ་སྔ་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ཡུན་གོམ་པ་ཐ་མལ་པས་མདའ་རྒྱང་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་བཅུའི་བར་དུ་ཐུན་རེ་རེ་བསྣན་ཞིང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ལྟར་ཕྱི་དྲོ་ཐུན་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །ན་ཚ་ཕྲན་ཚེགས་བྱུང་ན་འཕྲལ་དུ་ཞི་བར་བྱའོ། །བསྲན་སྐྱེད་ཅིང་མི་བསྒོམ་མོ། །ཁམས་མི་བདེ་བ་མེད་ན་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁམས་ཀྱི་ཚོད་ཞར་ལ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་བདུན་ཏེ། ཐོག་མར་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་སེམས་ཅན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ། ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པར་སྐྱེ་ལ། ལངས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ནམ་དྲན་པའི་ཚེ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་དཀའ་བ་མེད་པར་འཇུག་སྟེ་བྱེ་བྲག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཙམ་ན་ལུས་ཅུང་ཟད་བདེ་བ་དང་སེམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་མི་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་གསལ་རབ་ཏུ་སྣང་ལ། དེའི་སྦྱོར་བས་སེམས་འཕྲོ་བ་ཙམ་དུ་འོང་ངོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདྲིས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཐ་མ་ལ་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཉེ་འཁོར་བ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་གྲོང་ན་གནས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་གྱི་གྲོང་ན་གནས་པ་རྣམས་ལའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་གཅིག་དང་གཉིས་ལ་ སོགས་པ་
Chinese
应当如此行持。要努力啊！如果能在此世获得没有过失的安乐，已获得的安乐不衰退且更增长，那该有多好啊！来世舍弃恶趣的众生，依靠天和人的安乐，对于世间和出世间的广大资粮等精进修持，那该有多好啊！应当如此极力专注。关于如何掌握身体的限度：一般来说，身体有上、中、下三种，但对于其他修行者来说，似乎很难完全进入上等状态并进行禅修。因此，即使是上等根器的人，也应从短时间开始禅修。因此，暂时应采取统一的学习方法。晚上保持平静，睡眠越多，身体恢复和扩展的程度就越大。白天逐渐掌握限度并进行禅修。例如，第一天早上进行一次禅修，时间长度大约是普通步伐走完弓箭射程的一半。下午也进行一次同样的禅修。然后，在十天内，每天增加一次禅修。例如，第一天早上进行一次禅修，时间长度大约是普通步伐走完弓箭射程的一半。然后，在十天内，每天增加一次禅修。例如，下午也进行一次同样的禅修。如果出现轻微的疾病，应立即治疗。不要忍耐并继续禅修。如果没有身体不适，就按照前面所说的那样进行禅修。这样，就能逐渐了解身体的限度。关于心的生起次第，共有七个阶段：首先，在对心中最珍爱的众生进行平等观时，利益和安乐之心会生起，不会被不和谐的因素所干扰。即使在起身之后，只要忆念，利益和安乐之心也会毫不费力地生起。具体来说，在进行平等观时，身体会感到稍微舒适，心也会清晰地专注于所观的众生，并且这种专注会使心感到愉悦。之后是对亲近的人。之后是对中等的人。之后是对邻居。之后是对住在自己村庄里的人。之后是对住在其他村庄里的人。之后是对一个或两个方向的人等等。
English
This is how it should be practiced. Strive! How wonderful it would be if one could attain happiness without fault in this life, and if the happiness already attained would not decline but increase! In future lives, abandoning the beings of the lower realms, relying on the happiness of gods and humans, how wonderful it would be to diligently cultivate the vast accumulations of both worldly and transcendent qualities! One should focus intently on this. Regarding how to gauge the limits of the body: Generally, there are three types of bodies: superior, middling, and inferior. However, it seems difficult for other practitioners to fully engage in the superior state and meditate. Therefore, even those of superior capacity should meditate starting with short sessions. Thus, for the time being, a uniform method of learning should be adopted. Keep the night calm, and the more you sleep, the more your body recovers and expands. During the day, gradually gauge the limits and meditate. For example, on the first day, meditate once in the morning for a duration of time it takes to walk half the distance of an arrow's range with normal steps. In the afternoon, meditate once in the same way. Then, for ten days, add one session each day and meditate. For example, on the first day, meditate once in the morning for a duration of time it takes to walk half the distance of an arrow's range with normal steps. Then, for ten days, add one session each day and meditate. For example, in the afternoon, meditate once in the same way. If minor illnesses occur, they should be treated immediately. Do not endure and continue to meditate. If there is no physical discomfort, meditate as mentioned above. In this way, you will gradually come to know the limits of your body. Regarding the sequence of the arising of mind, there are seven stages: First, when practicing equanimity towards beings who are dearest to your heart, a mind of benefit and happiness will arise, undisturbed by discordant factors. Even after rising, whenever you remember, the mind of benefit and happiness will arise effortlessly. Specifically, while practicing equanimity, the body will feel slightly comfortable, and the mind will clearly focus on the being being contemplated, and this focus will bring joy to the mind. After that, it is towards those who are close. After that, it is towards those who are neutral. After that, it is towards the neighbors. After that, it is towards those who live in your own village. After that, it is towards those who live in other villages. After that, it is towards those in one or two directions, and so on.
Tibetan
ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གནས་པའི་ཚད་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བྱམས་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བ་དེས་བྱམས་པའི་སྦྱོར་བ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་གོམས་པར་བྱས། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ན། རྒྱུ་ཡང་རུང༌། གནས་ཀྱང་རུང་སྟ། ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་མཚན་མ་སོ་སོར་བརྟགས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པའི་སེམས་མང་དུ་སྣང་ལ། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱམས་པ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སེམས་མེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་མི་འཇུག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཙམ་གྱིས་ན་བྱམས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསྟན་པའི་ཐབས་ནི་སེམས་གནས་པར་ཤེས་ནས། སྔར་བསྒོམས་པ་ལས་ཐུན་གྱི་གྲངས་ཉུང་བར་བྱ་སྟེ། ཡུན་ཅུང་ཟད་རིང་བར་བྱ། སྲོད་ཐོ་རངས་ལ་ཡང་བསྒོམ་མོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བྱམས་པའི་སེམས་དེ་སྔར་ཇི་ཙམ་འཇུག་པ་དེ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་གདུང་བ་མི་སྐྱེད་པར་དམིགས་པའོ། །ཇི་སྲིད་ལུས་ངལ་བ་འམ། སེམས་དུབ་པའམ། བསྒོམས་ཙམ་ན་དངང་བའམ། ཤུགས་འབྱུང་པ་འམ། མགོ་བགས་ཀྱིས་ལྕི་བ་འམ། ཡམ་ཡོམ་བྱེད་པ་འམ། འདར་བ་འམ། ནུབ་མོ་གཉིད་བྲལ་བ་འམ། ཟས་མི་ཞིམ་པ་འམ། ངག་གི་འཁྲུལ་པ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་མི་བདེ་བའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནམ་བྱུང་ཙམ་ན་ངལ་བསོ་སྟེ། ལུས་ལ་བསྐུ་མཉེ་བྱ་བ། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱིས་ལུས་ཀྱི་ནུས་པ་བརྟས་སུ་གཞུག་སྟེ། ཁམས་སོར་མ་ཆུད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་གཉིས་ལ་བསྒོམ་སྙིང་འདོད་པའི་དུས་སུ་ཐུན་ཆུང་རེ་རེ་ལྟ་བ་ཙམ་བསྒོམ་མོ། །ནུས་པ་བརྟས་ནས་སྲོད་ཐོ་རངས་ཐུན་རེ་ཙམ་བསྒོམ་ཞིང་དགེ་སྦྱོར་གཞན་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱོ་བ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བྱམས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་གནས་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་གིས་འབྱུང་ནས་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་གོམས་ཤིང་ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེས་ན་ཤིན་ཏུ་སྐྱོབས་སེམས་ཅན་གཏོང་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་བཏང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྐྱོ་བ་སྤང་བའི་ཆེད
Chinese
一切也都会以同样的性质而生起。安住的量是多久才能使心安住在慈爱上呢？就像这样，瑜伽士要时常修习和串习慈爱的瑜伽。因为多次修习的缘故，无论是因还是处所，境显现并且能个别辨别相状，但无需刻意造作，自然而然地会生起许多慈爱之心。例如，因为非常串习慈爱的缘故，没有嗔恨心，并且要知道心不会投入到与害心相应的法上，仅此就能获得慈爱。对此，指示的方法是，在知道心已安住后，要减少比之前修习的回数，但时间要稍微长一些。早晚也要修习。对于一切有情，想要给予利益和安乐的，不具烦恼的贪著，称为慈爱之心，要缘于之前投入多少，就缘于多少，不要生起过度的渴求。直到身体疲惫，或者心疲惫，或者刚修习就惊慌，或者气力涌出，或者头沉重，或者摇晃，或者颤抖，或者晚上失眠，或者食物无味，或者口语的错乱增多等等，在不出现稍微不适的征兆之前都要修习。一旦出现这些征兆就要休息，对身体进行按摩，用符合佛法的饮食来增强身体的能量，直到恢复原状为止，白天晚上都要修习，在想修习的时候，每次修习短暂的一段时间。能量增强后，早晚各修习一次，并且也要投入到其他的善行中。那么，什么是断除厌烦呢？就像这样，慈爱的性质是想要一切有情安乐，而有情却安住在痛苦和痛苦的因上，因此缘于此而生起悲心，并且因为悲心非常串习和多次修习的缘故，依靠他人的痛苦，自己会生起极大的心的痛苦。因此，会非常厌倦而舍弃有情。舍弃有情后，会从大乘中退失。因此，为了断除厌烦
English
Everything will arise with the same characteristics. How long does it take for the mind to abide in loving-kindness? Like this, the yogi should constantly practice and familiarize themselves with the yoga of loving-kindness. Because of repeated practice, whether it is the cause or the place, the object appears and the characteristics can be individually distinguished, but without intentional effort, many minds of loving-kindness naturally arise. For example, because of being very familiar with loving-kindness, there is no anger, and it should be known that the mind will not engage in dharmas that are in accordance with harmful intent, and only then can loving-kindness be attained. The method of instruction for this is that after knowing that the mind has abided, the number of sessions should be reduced compared to previous practice, but the duration should be slightly longer. Practice should also be done in the morning and evening. For all sentient beings, the desire to give benefit and happiness, the attachment that is without affliction, is called the mind of loving-kindness, and it should be based on how much was invested before, and do not generate excessive craving. Practice until the body is tired, or the mind is tired, or there is panic as soon as you practice, or strength emerges, or the head is heavy, or there is shaking, or trembling, or insomnia at night, or food is tasteless, or there are many errors in speech, etc., practice until there are no signs of slight discomfort. Once these signs appear, rest, massage the body, and use food and drink that are in accordance with the Dharma to enhance the body's energy, and practice day and night until it returns to its original state, and when you want to practice, practice for a short time each time. After the energy is enhanced, practice once each in the morning and evening, and also engage in other virtuous deeds. So, what is the abandonment of weariness? Like this, the nature of loving-kindness is to want all sentient beings to be happy, but sentient beings abide in suffering and the cause of suffering, so compassion arises from this, and because compassion is very familiar and practiced many times, relying on the suffering of others, one will generate great mental suffering for oneself. Therefore, one will become very weary and abandon sentient beings. After abandoning sentient beings, one will fall away from the Great Vehicle. Therefore, in order to abandon weariness
Tibetan
་དུ་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་གཅིག་པུས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གཏོང་སྟེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་གཅིག་པུས་ཀྱང་གཏོང་སྟེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྡང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་དགོས་སོ། །ལས་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང༌། །བདག་པས་བློ་ཞན་མི་སྲིད་དེ། །འོན་ཀྱང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས། །མཁས་པའི་གདམས་ངག་མ་ཐོས་ལ། །ཕན་སྲིད་བསམས་ནས་བྲིས་པ་ལགས། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་གཟུགས་བལྟས་ནས། །གཞན་ལ་འདི་ཞེས་སྟོན་འདྲ་བས། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་བྲིས་པ་རྫོགས་སོ། ། བྱམས་པ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཐབས།
Chinese
为了使一切众生都能如实地证悟到无自性，应当修习胜观。如经中所说：仅仅只有慈悲也会舍弃众生，因为会生起厌倦。仅仅只有智慧也会舍弃，因为会把别人的痛苦看成是可憎的。因此，两者必须结合起来。事业的方式虽然不可思议，但因为我没有智慧，所以不可能。然而，因为不追求意义，也没有听闻智者的教诲，所以才考虑利益而写下这些。就像视力模糊的人看东西，然后向别人指点说这是什么一样，请各位智者原谅。通过修习慈爱之心来安住心的方法，略微写了一点，完毕。 通过修习慈爱之心来安住心的方法。
English
In order to enable all beings to truly realize the absence of inherent existence, one should cultivate vipassanā. As it is said in the sutra: Compassion alone will also abandon sentient beings, because it gives rise to weariness. Wisdom alone will also abandon, because it sees the suffering of others as hateful. Therefore, the two must be combined. Although the way of activity is inconceivable, it is impossible because I have no wisdom. However, because I do not pursue meaning and have not heard the teachings of the wise, I have written this considering the benefits. It is like a person with blurred vision looking at something and then pointing it out to others, saying, "This is what it is." I ask the wise ones for forgiveness. This concludes the brief writing on the method of abiding the mind through the cultivation of loving-kindness. The method of abiding the mind through the cultivation of loving-kindness.