Tibetan
ཚོགས་ཀྱི་གཏམ། དབྱིག་གཉེན། ཚོགས་ཀྱི་གཏམ། དབྱིག་གཉེན། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཾ་བྷཱ་ར་པ་རི་ཀ་ཐཱ། བོད་སྐད་དུ། ཚོགས་ཀྱི་གཏམ། གསུང་གི་མངའ་བདག་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་གིས་དེ་རིང་བསོད་ནམས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ནི་གང་ཞིག་གམ། །གཞན་ལ་ཕན་པ་གང་བྱ་ཞེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡང་བསམ། །བསོད་ནམས་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཚོགས་ནི་གང་གིས་རྫོགས་འགྱུར་དང༌། །ཇི་ལྟར་གཞན་ཕན་བྱེད་འགྱུར་པ། །དེ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པར་བྱ། །གང་གིས་ལུས་དང་སྲོག་དག་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་གཏང་བར་བྱ། །ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་བྱམས་པ་དང༌། །སྙིང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ། །སྡིག་པ་ཀུན་གྱི་རྣམ་སྨིན་ནི། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་འདོད་ཅིང༌། །བསོད་ནམས་ཀུན་ལ་ཡི་རང་དང༌། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཆེ་ལ་བསམ། །དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་བྱ་བ། །འདི་ནི་ཆོ་ག་གཞན་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྔོན་འགྲོ་བས། །རྩོམ་པ་ཀུན་ཀྱང་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཐབས་དེ་ཡིས། །རྩོམ་པའི་ངལ་བ་མེད་པར་ཡང༌། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སོགས་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་ནི། །རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་ཉིད་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྗེས་བཞིན་གཏང་བར་བྱ། །བཀྲེས་སྐོམ་ངལ་དང་ཚ་གྲང་དང༌། །རླུང་དང་ཆར་གྱི་གཉེན་པོ་བཞིན། །མཆོག་མཆོད་པ་ལས་བདག་ཉིད་ནི། །འདི་ན་བདེ་མྱོང་གང་ཡིན་དང༌། །ཉམས་དགའ་ཁང་བཟངས་གཞིར་གནས་དང༌། །གཙང་ཞིང་ཞི་བའི་གནས་གཏོགས་དང༌། །བདེ་བ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་དང༌། །བསམ་གཏན་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ཡིས། །བདེ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་གང་དང༌། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། །དགྲ་བཅོམ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ཞི་ཉིད། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཉེ་བར་བསྟབས། །ཕལ་ཆེར་མཉམ་པར་མ་བཞག་ཚེ། །དེ་ལྟར་བྱམས་པ་ཉེར་བསྟེན་ལ། ། མཉམ་པར་གཞག་ཚེ་བདག་གིས་རྟོགས། །དགའ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉིད། །ཉི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག །དེ་བཞིན་གཞན་ལ་ལྷག་མོས་བྱས། །སྐྱེ་དགུ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །ཆུ་བོར་ནུབ་དང་དེ་རྒྱུ་ཅན། །དན་འགྲོ་དང་ནི་བདེ་འགྲོ་དག །བརྩེ་ལ་འབད་པས་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་དམྱལ་བ་དག །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་མང་པོ་དང༌། །དུས་རིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡི། །གཅད་གཤེགས་མེ་ཡིས་གདུངས་པ་དང༌། །འཚེད་ཅིང་བཏགས་པ་ལས་བྱུང་བའི། །ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་རབ་ཏུ་འཕེལ། །ཐལ་ཆུ་ལྟ་བུར་རབ་འཚེད་པའི། །བསྲེག་ཅིང་ཚ
Chinese
ཚོགས་ཀྱི་གཏམ།（梵文：Saṃbhāraparikathā，集合之语）དབྱིག་གཉེན།（世亲） ཚོགས་ཀྱི་གཏམ།（集合之语） དབྱིག་གཉེན།（世亲） 印度语：Saṃbhāraparikathā。 藏语：ཚོགས་ཀྱི་གཏམ།（集合之语） 向语自在主妙音顶礼！我今日，于福德，与智慧，积聚为何？于他有益，当如何做？菩提萨埵再三思。 福德自性智慧大，积聚以何能圆满？如何利他能成办？此当善说。 以何身与命，施与一切有情。于一切有情，慈爱与悲悯，遍满之。一切罪业之异熟，于自相续现欲求，于一切福德随喜，思惟佛陀自性大。 如是再三当行，此乃其他仪轨。以菩提心为先导，一切事业皆当行。如是之方便，以行之劳苦亦无有，福德智慧无量，再三等亦增长。 为有情之受用，与为救护之故，自身之身与命，随心所欲当施与。饥渴劳累与寒热，如风与雨之对治，胜供养外自性，于此感受安乐为何，欢喜精舍为根基，清净寂静处所摄，获得安乐为何，以禅定安乐之获得，获得安乐之境为何，佛陀菩提萨埵，与阿罗汉极调柔寂静，此于一切有情，无有差别而近施，大抵未平等安立时，如是慈爱近依止， 平等安立时我所证，欢喜与极调柔，如日般之体验诸，如是于他增上意乐。此诸有情于痛苦之，河流沉没与彼因者，乐行与安乐行诸，以悲悯勤奋当观察。彼等之中尤地狱，难忍痛苦众多与，时久常不断绝之，断截燃烧火所焚烧与，煎熬煮烧所生之，极度困顿极增长，如灰水般极煎熬之，焚烧与煮
English
Talks on Accumulation. Dignāga. Talks on Accumulation. Dignāga. In Sanskrit: Saṃbhāraparikathā. In Tibetan: Talks on Accumulation. Homage to Mañjuśrī, the lord of speech! Today, I, with merit and wisdom, what is accumulated? How to benefit others? The Bodhisattva thinks again and again. The nature of merit is great wisdom, by what will the accumulation be perfected? How will benefiting others be accomplished? This should be well explained. By what body and life, should be given to all sentient beings. To all embodied beings, love and compassion, should pervade. The ripening of all sins, desiring to manifest in one's own continuum, rejoicing in all merits, contemplating the great nature of the Buddha. Thus, again and again, this should be done, this is another ritual. With the mind of enlightenment as the forerunner, all actions should be done. With such a method, without the labor of action, immeasurable merit and wisdom, will increase again and again. For the enjoyment of sentient beings, and for the sake of complete protection, one's own body and life, should be given as desired. Hunger, thirst, fatigue, and heat and cold, like the antidote to wind and rain, other than the supreme offering, what happiness is experienced here, delightful mansions as the foundation, belonging to pure and peaceful places, whatever happiness is attained, by the attainment of meditative bliss, whatever state of happiness is attained, Buddhas, Bodhisattvas, and Arhats, who are extremely tamed and peaceful, this is bestowed closely to all sentient beings without distinction, mostly when equality is not established, thus relying on love, When equality is established, I realize, joy and extreme taming, like the sun, experiencing, likewise, with increased interest in others. These beings are submerged in the river of suffering and its causes, those who go to happiness and those who go to bliss, should be examined with diligence and compassion. Among them, especially the hells, with many unbearable sufferings, and for a long time, without ceasing, burned by cutting and blazing fire, and from being boiled and cooked, extremely afflicted, greatly increasing, like ash water, extremely boiling, burning and cooking.
Tibetan
་རིམས་འདྲ་ཉམ་ཐག །དུད་འགྲོ་ཕན་ཚུན་སྡང་དང་སྲོག །རང་དབང་མེད་པར་གསད་སོགས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པས། །ཕལ་ཆེར་དམྱལ་བ་དག་དང་མཚུངས། །ཡི་དགས་མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། །བསྐོར་ཞིང་སྐད་གསང་མཐོན་པོར་སྒྲོགས། །ལ་ལ་ཁ་ན་མེ་འབར་གཞན། །མགྲིན་པ་ཁབ་མིག་ལྟོ་རི་ཙམ། །རྟག་ཏུ་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པས། །བསྲེག་ཅིང་ལུས་ནི་སྐམས་པ་དང༌། །ཁ་ཅིག་སྐྱུག་བ་ཟ་བ་དང༌། །གཞན་དག་དེ་ཡང་རབ་རྙེད་དཀའ། །ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ། །མི་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་པར་སྣང༌། །སྡུག་བསྔལ་གཟིར་བ་དམྱལ་བ་མཚུངས། །དབུལ་བས་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་པ། །འདི་ཡི་དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང༌། །མཐུ་ལྡན་སྟོབས་ཀྱིས་མཐུ་མེད་པ། །རྣམ་པར་གནོན་ཅིང་འཚེ་བ་དག །ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་དབུལ་བ་ལས་གྱུར་དང༌། །གཞན་དག་ཆོག་མི་ཤེས་ལས་བྱུང༌། །ཡོངས་ཚོལ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་དང༌། །ཐམས་ཅད་འཁུ་ཞིང་གསོད་པ་ཡིན། །འདོད་སྤྱོད་ལྷ་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལའང་བདེ་བའི་སེམས་མེད་དེ། །འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་རིམས་བཏབ་པའི། །ནང་གི་མེ་ཡིས་བསྲེགས་འགྱུར་ལས། །གང་ཞིག་སེམས་གཡེང་གྱུར་པ་དག །དེ་ལ་བདེ་བ་ག་ལ་ཡོད། །གཡེངས་མེད་སེམས་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང༌། །དབང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། །རྣམ་གཡེང་དཀྲུགས་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ནམ་ཡང་ཞི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རླུང་བཅས་འབར་བས་ཁྱབ་པ་ཡིས། །མེ་ནི་ཤིང་ དང་བཅས་དང་མཚུངས། །ཤིན་ཏུ་ངོམས་མེད་ཐ་མར་ནི། །དབང་མེད་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད། །ལྷ་དང་མི་ནི་ལྷ་ལ་དག །སྡུག་པའི་ཆགས་པ་དམ་དུ་ཞེན། །བསོད་ནམས་སྔོན་བྱས་དེ་དང་དེས། །འདོད་པ་རྨོངས་པས་གདུངས་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་སྣ་ཚོགས་དང༌། །སྡིག་པའི་ལས་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད། །རྣམ་པར་ལྟུང་བའི་མཐར་གནས་པས། །བག་མེད་གྱུར་ལ་བརྩེ་བྱའི་རིགས། །ནད་སོས་ཡུན་རིངས་མ་ལོན་པའི། །ནད་པས་མི་འཕྲོད་ཟོས་དང་མཚུངས། །གང་ཞིག་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་མེད་པ། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་ཤིང༌། །ཏིང་འཛིན་བདེ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །བསྐལ་པར་གཡོ་བ་མེད་པར་གནས། །དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ངེས་གྲོལ་མིན། །དེ་ཡང་སླར་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་རྦ་ཀློང་ལས། །འདས་པ་ལྟ་བུར་འབྱུང་འགྱུར་བ། །འབད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རིང་མོ་གནས། །མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་བྱ་དང་མཚུངས། །བྱིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མདའ་འཕངས་ལྟར། །དེ་ནི་ལྟུང་བའི་མཐའ་ཅན་ཡིན། །མར་མེ་རིང་དུ་འབར་བ་དག །སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འཇིག་པ
Chinese
如瘟疫般令人沮丧。 畜生互相憎恨和残杀生命， 因无有自主地宰杀等， 恒时为痛苦所煎熬， 大多与地狱无异。 饿鬼被火焰的链条围绕， 发出高亢的叫喊声。 有的口中燃烧着火焰，有的 喉咙细如针眼，肚子却大如山。 恒时遭受饥渴等折磨， 身体被焚烧而干枯。 有的吃呕吐物， 有的甚至难以找到那些东西。 恶趣的所有痛苦， 似乎也存在于人类之中。 痛苦的折磨如同地狱一般， 贫困之人如同阎罗王的眷属。 此处的畜生之苦也是， 有权有势者以暴力 压迫和伤害无力者， 如同河流一般连绵不绝。 有些痛苦源于贫困， 有些则源于不知满足。 无休止的寻求带来难以忍受的痛苦， 一切都充满争斗和杀戮。 那些享乐的天神， 心中也没有安乐， 因贪欲如瘟疫般蔓延， 被内心的火焰所焚烧。 那些心神散乱的人， 哪里会有快乐呢？ 即使片刻心不散乱， 也不是没有自主的。 心识的本性就是散乱和动摇， 所以永远无法平静， 如同被风助燃的火焰， 吞噬着木柴。 极其贪婪，最终却 无法自主地陷入极度的悲伤。 天神和人类都贪恋天神之乐， 紧紧执着于可爱的欲望。 因往昔所积的福德， 而被欲望的迷惑所折磨。 他们也因此不断产生各种烦恼， 罪恶的行径也永无止境。 最终堕落， 对放逸者应生起悲悯之心。 如同病愈不久的病人， 吃了不适宜的食物。 无论是色界还是无色界， 超越痛苦和痛苦， 拥有禅定的安乐自性， 安住于劫中而不动摇。 但那也不是真正的解脱， 他们还会再次堕落。 从恶趣的痛苦波涛中， 看似解脱，实则还会再次堕落。 即使努力，又能持续多久呢？ 如同在空中飞翔的鸟儿。 如同孩童用尽全力射出的箭， 终究会坠落。 如同长久燃烧的酥油灯， 每一瞬间都在熄灭。
English
Like a plague, it is depressing. Animals hate and kill each other, Due to involuntary slaughter and so on, Constantly tormented by suffering, Mostly similar to hells. Pretas are surrounded by chains of flames, Shouting loudly. Some have flames burning in their mouths, others have Throats as thin as needle eyes, but stomachs as big as mountains. Constantly suffering from hunger, thirst, and so on, Their bodies are burned and withered. Some eat vomit, Others find even that hard to come by. All the sufferings of the lower realms, Seem to exist among humans as well. The torment of suffering is like hell, The poor are like the attendants of Yama. The suffering of animals here is also, The powerful oppress and harm the powerless with violence, Like a continuous river. Some suffering comes from poverty, Others from not knowing contentment. Endless seeking brings unbearable pain, Everything is full of strife and killing. Those gods who indulge in pleasure, Have no peace in their hearts, Because desire spreads like a plague, They are burned by the fire within. Those whose minds are distracted, Where can they find happiness? Even for a moment, if the mind is not distracted, It is not without autonomy. The nature of consciousness is distraction and agitation, So it can never be calm, Like a fire fueled by the wind, Devouring the wood. Extremely greedy, but in the end, Unable to control themselves, they fall into extreme sadness. Gods and humans are greedy for the pleasures of the gods, Clinging tightly to lovely desires. Due to the merits accumulated in the past, They are tormented by the delusion of desire. They also constantly generate various afflictions, And sinful actions never cease. Ultimately falling, one should have compassion for the heedless. Like a patient who has not recovered for long, Eating unsuitable food. Whether in the form realm or the formless realm, Transcending suffering and suffering, Possessing the blissful nature of samadhi, Abiding in kalpas without wavering. But that is not true liberation, They will fall again. From the waves of suffering in the lower realms, Seeming to be liberated, but in reality, they will fall again. Even if they try, how long can it last? Like a bird flying in the sky. Like an arrow shot by a child with all his strength, It will eventually fall. Like a long-burning butter lamp, Extinguished moment by moment.