Tibetan
ནོ། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་གྲོལ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་ཡོད་པ་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །ཡོད་དང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་རྨི་ལམ་དང༌། །སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་གནས། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ལྟ་བར་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐོབ་པ་མེད། །རང་བཞིན་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱ། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད། །དེ་ནི་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཚིག་དང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བརྫུན། །བརྫུན་པའི་ཤེས་པས་རྣམ་བརྟགས་པའི། །མཐའ་གཉིས་སུ་ནི་སེམས་ལྟུང་བས། །དེ་ཕྱིར་མི་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་གཉིས་པོ། །གང་ཞིག་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་པར་བསལ་ནས་ནི། །ཡང་དག་སེམས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་དངོས་མེད་པས། །འགག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོ་ནི། །དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བྱིས་ལ་མི་སྣང་བ། །དེ་ལྟར་མཁས་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ནི། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མཚན་ཉིད་མེད། །གང་ཞིག་མ་སྐྱས་མི་སྐྱེ་ལ། །སྐྱེས་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་གྱིས་ཡོད་དང་མེད་པ་ཡང༌། །དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་གནས་སོ། །ཐེག་ཆེན་ཞེས་བྱའི་ཐེག་པ་ནི། །སྒྲ་མིན་ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེན་པ་མེད་ཅིང་ངེས་གྲོལ་མེད། །སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་སྟོང་ ཉིད་གཅིག །གཅིག་ནི་སྐྱེས་པ་སྟོང་པ་སྟེ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་སྟོང་ཉིད་མཆོག །སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་འཇིག་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་ཡང་དག་མཐའ། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ལུས་སེམས་དཔེར་ནི་སྒྱུ་མ་ཉིད། །སྒྱུ་མའི་གྲངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །གང་གི་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་མེད་ལ། །ཅུང་ཟད་འགག་པ་ཡོད་མིན་ལ། །དེ་ཡི་ཡོད་མེད་མཚུངས་པས་ན། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དབེན་པར་མཐོང༌། །འདི་ན་དངོས་རྣམས་མི་དམིགས་པས། །དངོས་མེད་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད། །འབྲས་བུ་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །གང་གིས་བདག་གི་སེམས་མཐོང་ན། །ཕྱི་ཡི་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་དངོས་ལ་མ་འཁྲུལ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དམིགས། །གང་ཚེ་ཡིད་དང་སེམས་དང་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་པའང་མི་འཇུག་ལ། །དེ་ཚེ་སེམས་འདིའི་འབྲས་བུ་ནི། །སངས་
Chinese
诺！ 主尊自在的造作者们， 只是在唯心上分别。 诸法自性不存在， 无有烦恼且解脱。 如何显现即非如是， 非无亦非有。 此无生之法， 非有亦非无。 如乾闼婆城、梦境， 如幻术、化身般存在。 若欲见佛， 自性上不能。 因此无所得， 应观无自性。 何者自性非自性， 彼是所诠之相。 言语与心之境虚假， 以虚假之识而分别。 心堕于二边， 故以无分别之智慧， 断除有与无之二边。 何者为心之境， 于境彻底断除后， 真实之心则止息。 所取与能取无实， 故非无止息。 事物如何安住， 如是为圣者之境。 如幼儿不显现， 如是智者则显现。 如何显现即如是， 佛法诸法无相。 何者未生不生， 已生亦非是。 因缘所生有与无， 彼等亦不如是安住。 所谓大乘之乘， 非声亦非文字， 无有真实亦无决定解脱， 非无显现之境。 未生之空性唯一， 一者已生之空性， 未生之空性殊胜， 已生之空性乃坏灭。 如是性空真实边， 涅槃与法界。 身心譬如幻， 于幻之数中宣说。 何者稍微无生， 稍微止灭亦非有， 彼之有无相同故， 众生见为寂静。 此处诸法不可得， 舍弃无实之瑜伽士， 有与无平等性， 果乃圣者之境。 何者见我之心， 外境之义则非有， 如是不迷于事物， 亦随念如是性。 何时意与心， 以及识亦不入， 彼时此心之果， 乃佛。
English
No! The lords, the creators, are merely conceptualized in mind-only. All phenomena have no inherent existence, free from all afflictions and liberated. How it appears is not how it is, not non-existent, nor existent. This unborn dharma, is neither existent nor non-existent. Like a mirage city, a dream, existing like an illusion, an emanation. Whoever wishes to see the Buddha, is not able to by nature. Therefore, there is no attainment, one should view it as without inherent existence. Whatever is self-nature, not self-nature, that is the characteristic of what is to be examined. The objects of words and mind are false, by false knowledge, they are discriminated. Because the mind falls into two extremes, therefore, with non-conceptual wisdom, cut off the two extremes of existence and non-existence. Whatever is the object of the mind, after completely eliminating the object, the true mind turns back. Since the apprehended and the apprehender are unreal, it is not without cessation. How things abide, that is the realm of the noble ones. As it is not visible to a child, so it is visible to the wise. As it appears, so it is, the Buddha's dharmas are without characteristics. Whatever is unborn does not arise, nor is it what has already arisen. The existence and non-existence caused by conditions, they do not abide as such. The vehicle called Mahayana, is neither sound nor letter, without truth and without definite liberation, not the realm of non-appearance. The emptiness of the unborn is one, one is the emptiness of the born, the emptiness of the unborn is supreme, the emptiness of the born is destruction. The suchness is empty, the ultimate end, Nirvana and the realm of dharma. Body and mind are like an illusion, it is taught in the number of illusions. Whatever has a slight non-arising, and a slight cessation is not there, because its existence and non-existence are equal, beings see it as solitary. Since things are not perceived here, the yogi who has abandoned non-things, the equality of things and non-things, the fruit is the realm of the noble ones. Whoever sees the mind of self, the meaning of external objects is not there, thus, if not mistaken about things, one also contemplates suchness. When mind and thought, as well as consciousness do not enter, at that time, the fruit of this mind, is Buddha.
Tibetan
རྒྱས་ཀྱི་ནི་ས་ཡང་འཐོབ། །རྐྱེན་གྱི་ཚིག་དང་ཕུང་པོ་དང༌། །རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཟག་སེམས། །ཆོས་རྣམས་འདི་དག་མཚན་ཉིད་ནི། །རྨི་ལམ་སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་ཤེས་པས་འཁོར་བར་གནས། །དེ་ལས་གནས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན། །རྩིག་པ་ཡོད་པར་རི་མོ་བཞིན། །སྣ་ཚོགས་ཤེས་པས་གནས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དངོས་མེད་མེད་དངོས་མེད། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་བཞིན་དུ་བརྗོད། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་འབྲས་བུ་གང༌། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །རྒྱུད་གསུམ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ནི། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ལུས་ནི་མཐའ་བཞི་དག་ལས་གྲོལ། །དངོས་པོ་རྟག་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །ཐེག་གཅིག་ལ་ནི་ཐེག་གསུམ་དུ། །འཕགས་རྣམས་གསུང་བ་བདག་ཅག་ནི། །བྱིས་པ་བློ་དམན་རྣམས་ལ་ཡིན། །འཕགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་སྟོང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འཕེལ་བའི། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནི། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་རྨི་ལམ་འདྲར། །གང་གིས་རབ་མཐོང་རྣམ་པར་གྲོལ། །སེམས་ཀྱི་གཉིས་མེད་དག་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་སྟོང་བས། །དེས་ན་སེམས་ནི་མཐོང་མ་ཡིན། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་ལྡན་པར་ནི། །གང་ཚེ་ འདུས་བྱས་མཐོང་བ་ཡིན། །གང་གིས་འཁོར་བ་རྣམ་བསལ་ནས། །འགྲོ་བ་རང་གི་སེམས་སུ་རྟོག །སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་མི་རྟག་གོ ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་གནས་ནས་ནི། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདའ་བར་བྱ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདས་ནས་སུ། །སྣང་བ་མེད་ལས་འདའ་བར་བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང༌། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་དག་པ་ཡིས། །རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་འདི། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་གྲུབ་པ་ན། །བརྟག་པའི་གཞན་དངོས་འབྱུང་མ་ཡིན། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པའི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་ལོ་ཏ་དང༌། དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་བསྒྱུར། ། བསྒོམ་པའི་རིམ་པ། ཀླུ་སྒྲུབ།
Chinese
地的广大亦可得，缘起之词与蕴、以及识、有情、心，此等法之体性，如梦幻毛发之幻相。以种种识而住于轮回，从中生起住处。如墙壁存在而有图画，以种种识而安住。如何无实亦非无，如虚空之自性般宣说。如是阿赖耶之果，远离有实与无实之分别，断绝三续之后，心的相续亦完全断绝。身解脱于四边之束缚，事物恒常如幻术。于一乘之中有三乘，圣者所说是为了我等，孩童般智慧低下者而说。对圣者而言，其自性为空性。由分别念增长之，由缘起所生之世间，如幻术等同于梦境。何者能善见则能解脱，以心之无二清净故，心不会变为错乱。错乱之自性即是空性，因此心是不可见的。当体性与有体者，何时 能见有为法。何者能完全消除轮回，觉悟有情为自心。仅依赖于唯识，外境之事物即是无常。如是于真如所缘处，应从唯识中超越。从唯识中超越后，应从无相中超越。安住于无相之瑜伽士，彼能见大乘。如是透过清净之智慧，当自性之胜义谛，极其成立之时，则不会产生分别之他物。圣者龙树所造之《修习次第》圆满。印度堪布班智达罗答，以及比丘释迦光所译。 修习次第，龙树。
English
The vastness of the earth can also be attained. The words of dependent origination, the aggregates, as well as consciousness, sentient beings, and mind, the characteristics of these dharmas are like illusions of dreams and tangled hair. With various consciousnesses, one dwells in samsara, and from that, the dwelling place arises. Just as there are drawings on a wall, one abides with various consciousnesses. How can the unreal not be unreal? It is spoken of like the nature of space. Likewise, whatever is the result of the Alaya, abandoning the distinctions of real and unreal, after severing the three continuums, the continuum of mind is also completely abandoned. The body is liberated from the four extremes, and things are always like illusions. Within the One Vehicle, there are Three Vehicles. The Noble Ones speak for the sake of us, those with childish and inferior minds. For the Noble Ones, that very nature is emptiness. The world that arises from conditions, which is increased by discrimination, is like illusions and dreams. Whoever sees well is liberated, because of the purity of the non-duality of mind, the mind does not become confused. The very nature of confusion is emptiness, therefore the mind is not seen. When characteristics and entities are possessed, conditioned phenomena are seen. Whoever completely eliminates samsara, realizes beings as their own mind. Relying only on Mind-Only, external objects are impermanent. Likewise, from the object of Suchness, one should transcend Mind-Only. Having transcended Mind-Only, one should transcend from the absence of appearance. The yogi who abides in the absence of appearance, sees the Great Vehicle. Thus, with pure wisdom, when this ultimate truth of one's own nature is greatly established, then no other object of discrimination arises. The "Stages of Meditation" composed by the noble Nagarjuna is complete. Translated by the Indian Abbot Pandit Lota and the monk Shakya Light. Stages of Meditation, Nagarjuna.