Tibetan
རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཡུགྟི་ཥཥྛ་ཀཱ་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གི་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་དག །ཚུལ་འདི་ཡིས་ནི་སྤངས་གྱུར་པ། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གསུངས་པ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་བློ་གྲོས་ཡོད་མེད་ལས། །རྣམ་པར་འདས་ཤིང་མི་གནས་པ། །དེ་དག་གིས་ནི་རྐྱེན་གྱི་དོན། །ཟབ་མོ་དམིགས་མེད་རྣམ་པར་རྟོགས། །རེ་ཞིག་ཉེས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གནས། །མེད་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློག་ཟིན་གྱིས། །རིགས་པའི་གང་གིས་ཡོད་ཉིད་དང༌། །བཟློག་པར་འགྱུར་བ་མཉན་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་བཞིན། །དངོས་པོ་གལ་ཏེ་བདེན་འགྱུར་ན། །དེ་དངོས་མེད་པས་རྣམ་ཐར་དུ། །གང་གིས་མི་འདོད་རྒྱུ་ཅི་ཞིག །ཡོད་པས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ཏེ། །མེད་པས་སྲིད་པ་འདི་ལས་མིན། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་ཤེས་པས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ། །དེ་ཉིད་མ་མཐོང་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་ཏེ། །དེ་ཉིད་གཟིགས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་མེད། །སྲིད་པ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད། །མྱ་ངན་འདས་ཤེས་བྱ་བར་བརྗོད། །དངོས་པོ་བྱུང་བ་ཞིག་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་འགོག་པར་བརྟགས་པ་བཞིན། །དེ་བཞིན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །སྒྱུ་མ་བྱས་ལྟའི་འགོག་པ་བཞེད། །རྣམ་པར་འཇིག་པས་འགོག་འགྱུར་གྱི། །འདུས་བྱས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་མིན། །དེ་ནི་སུ་ལ་མངོན་སུམ་འགྱུར། །ཞིག་ཤེས་པ་དེར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་མ་འགགས་ན། །ཉོན་མོངས་ཟད་ཀྱང་འདས་མི་འགྱུར། །གང་ཚེ་འདིར་ནི་འགགས་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །མ་རིག་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བ་ལ། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་ནས། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགགས་པའང་རུང༌། །འགའ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་མཐོང་ཆོས་མྱ་ངན་འདས། །འདས་ཤིང་བྱ་བ་བྱས་པའང་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཤེས་མཇུག་ཐོགས་སུ། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་ན་ནི། །དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལའང༌། །གང་ གིས་སྐྱེ་བར་རྣམ་བརྟགས་པ། །རྣམ་པར་མི་མཁས་དེ་ཡི་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མ་མཐོང༌། །ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་དགེ་སློང་གི །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་རྣམ
Chinese
名为《理六十颂》。圣龙树造。 名为《理六十颂》。 圣龙树造。 印度语：Yuktisashtika-karika-nama。 藏语：名为《理六十颂》。顶礼文殊童子！ 谁之生与灭，以此理已断， 宣说缘起者，敬礼彼能仁。 谁以有无慧，超脱且不住， 彼等以缘理，了知深无相。 略遮诸过生处之无有， 以理之何者有性与，转为遮遣谛听之。 如童子般作分别，事物若成真实者， 彼以无事物而解脱，何故谁不欲求？ 以有不解脱，以无非从此有， 以遍知有与无，大自在者得解脱。 未见彼者于世间，及涅槃起骄慢心， 见彼者于世间，及涅槃不起骄慢心。 有生与涅槃，此二者非有， 遍知有生即，说名为知涅槃。 于生起之事物坏灭时，如是思择如何止灭， 如是圣者们亦，许如幻化之止灭。 以灭坏而能止灭，非以遍知诸行， 彼于谁能现见？知坏灭者彼如何成？ 若蕴未灭尽，烦恼尽亦不成脱， 何时此处灭尽，彼时则成解脱。 于由无明缘所生者，以真实智观见后， 生与灭亦罢，亦不缘及任何。 彼即现法涅槃，已灭且已作所作。 若于知法后，于此有差别， 于极微细之事物，谁 以分别生起者，不善巧彼者， 未见由缘所生之义。烦恼尽之比丘，若轮回
English
The Treatise on Reasoning: Sixty Stanzas. By the venerable Nagarjuna. The Treatise on Reasoning: Sixty Stanzas. By the venerable Nagarjuna. In Sanskrit: Yuktisastika-karika-nama. In Tibetan: The Treatise on Reasoning: Sixty Stanzas. Homage to youthful Manjushri! Whose birth and cessation, are abandoned by this method, To the one who taught dependent arising, I pay homage to that capable one. Who, with wisdom of existence and non-existence, has transcended and does not abide, Those ones understand the meaning of conditions, the profound and aimless, in various ways. For a while, the source of all faults, Having completely refuted non-existence, Listen to how existence itself, And its reversal, are transformed by reasoning. Just as children make distinctions, If things were to become truly real, Then by that unreality, into liberation, What reason is there for anyone not to want it? By existence, one is not liberated, By non-existence, it is not other than this existence. By fully knowing existence and non-existence, The great self is completely liberated. Those who have not seen that very thing are proud of samsara and nirvana, Those who have seen that very thing are not proud of samsara and nirvana. Samsara and nirvana, these two are not existent. Fully knowing samsara itself, is said to be knowing nirvana. When things that have arisen are destroyed, Just as one contemplates how to stop them, Likewise, the noble ones also, Accept cessation as if it were an illusion. Cessation occurs through destruction, Not through fully knowing conditioned things. To whom will that become manifest? How can one who knows destruction become that? If the aggregates have not ceased, Even if the afflictions are exhausted, one will not become liberated. When they have ceased here, At that time, one will become liberated. Having seen with correct wisdom, That which arises from the condition of ignorance, Whether it is birth or cessation, Nothing at all will become an object of focus. That very thing is nirvana in this life, Extinguished and the task accomplished. If, after knowing the Dharma, There is a distinction in this, Even in the most subtle of things, Whoever Distinguishes arising, That one who is unskilled, Has not seen the meaning of arising from conditions. If a bhikshu whose afflictions are exhausted, has rebirth
Tibetan
་ལྡོག་ན། །ཅི་ཕྱིར་རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་ཡི་རྩོམ་པ་རྣམ་མི་བཤད། །རྩོམ་པ་ཡོད་ན་ངེས་པར་ཡང༌། །ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང༌། །དེ་ལ་སྔོན་དང་ཐ་མ་ཅི། །སྔོན་སྐྱེ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ན། །ཕྱི་ནས་སླར་ཡང་བཟློག་པར་འགྱུར། །སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་བྲལ་བ། །འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང༌། །གང་ཚེ་སྒྱུ་མ་འབྱུང་ཞེའམ། །གང་ཚེ་འཇིག་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ། །སྒྱུ་མ་ཤེས་པ་དེར་མི་རྨོངས། །སྒྱུ་མ་མི་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྲེད། །སྲིད་པ་སྨིག་རྒྱུ་སྒྱུ་འདྲ་བར། །བློ་ཡིས་མཐོང་བར་གྱུར་བ་ནི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་འམ་ཕྱི་མའི་མཐའ། །ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་སླད་མི་འགྱུར། །གང་དག་གིས་ནི་འདུས་བྱས་ལ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་དག་རྟེན་འབྱུང་འཁོར་ལོ་ཡིས། །འཁོར་ལོའི་འགྲོ་བ་རྣམ་མི་རྟོག །དེ་དང་དེ་བརྟེན་གང་འབྱུང་དེ། །རང་གི་དངོས་པོར་སྐྱེས་མ་ཡིན། །རང་གི་དངོས་པོ་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ནི་སྐྱེ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱ། །རྒྱུ་ཟད་ཉིད་ལས་ཞི་བ་ནི། །ཟད་ཅེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གང་མ་ཟད། །དེ་ཡི་ཟད་ཅེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །དེ་ལྟར་ཅི་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅི་ཡང་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་ལས། །དགོས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་ཉིད་ལ་འཇུག་ཤེས་པས། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་རྟོག་པར་གྱུར། །གང་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་རྣམ་སྤངས་པར། །ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི། །ལྟར་གྱུར་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དངོས་བདག་ཅན། །ཡོད་དང་མེད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཉེས་པས་ཉོན་མོངས་དབང་གྱུར་རྣམས། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བསླུས་པར་འགྱུར། །དངོས་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དངོས་པོ་མི་རྟག་བསླུ་བའི་ཆོས། །གསོག་དང་སྟོང་པ་བདག་མེད་པ། །རྣམ་པར་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང༌། །གནས་མེད་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྩ་བ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད། །མ་རིག་རྒྱུ་ལས་ཤིན་དུ་བྱུང༌། ། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་འདྲ་བ་སྟེ། །རྨོངས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མི་བཟད་པའི། །འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་སྣང༌། །ཚངས་སོགས་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ནི། །བདེན་པར་རབ་ཏུ་གང་སྣང་བ། །དེ་ནི་འཕགས་ལ་བརྫུན་ཞེས་གསུངས། འདི་ལས་གཞན་ལྟ་ཅི་ཞིག་ལུས། །འཇིག་རྟེན་མ་རིག་ལྡོངས་གྱུ
Chinese
如果相反呢？为什么圆满正等觉者们，不讲述它的造作呢？如果存在造作，必定也完全执持会变成见解。缘起法，对于它来说，什么在前，什么在后呢？如果说先产生，那么从后又如何返回呢？远离了前和后的边际，轮回如幻象般显现。何时产生幻象呢？或者何时会毁灭呢？了知幻象的人，不会在那里愚昧。不了知幻象的人，完全贪恋。以智慧见到有如阳焰和幻象般的有，就不会被前际或后际的见解所迷惑。有些人对于有为法，分别思量生和灭，这些人被缘起之轮，不能了知轮的运转。依靠彼和彼所产生的，不是从自己的自性而生。如果不是从自己的自性而生，那怎么能说是生呢？从因的灭尽而寂灭，被认为是灭尽。如果不是自性灭尽，那怎么能说它是灭尽呢？因此，什么也没有生，什么也不会灭。生和灭的业，是为了必要的目的而宣说的。了知生，就能了知灭。了知灭，就能了知无常。了知进入无常的自性，也能证悟殊胜的法。那些对于缘起法，了知远离生和灭的人，已经超越了如边际般的有之大海。各自的凡夫具有实物之我，对于有和无颠倒错乱。被罪业和烦恼所控制的人们，会被自己的心所欺骗。精通实物的人们，视实物为无常、欺骗之法，积聚和空虚、无我，被认为是寂静。无处可住，没有目标，没有根，没有住处，从无明的因中产生，远离初始、中间和结尾。如同水树般没有精华，如同乾闼婆城市，愚昧之城令人厌恶，轮回如幻象般显现。梵天等世间，对于这个显现为真实的，对于圣者来说，被称为虚假。除了这个，还剩下什么见解呢？世间被无明所蒙蔽。
English
If it were the opposite, why would the perfectly enlightened Buddhas not explain its creation? If there is creation, it is certain that one will also completely grasp onto views. What comes into being through dependent arising, what is before and what is after for it? If it is said to arise first, then how can it be reversed from the later? Being free from the extremes of before and after, existence appears like an illusion. When does the illusion arise? Or when will it be destroyed? Those who know illusion are not deluded there. Those who do not know illusion are completely attached. Those who see existence as being like mirages and illusions with their minds, will not be confused by views of the past or future. Those who analyze arising and ceasing in conditioned things, do not understand the movement of the wheel of dependent arising. Whatever arises in dependence on that and that, is not born from its own essence. If it is not born from its own essence, how can it be said to be born? Quiescence from the exhaustion of causes is considered exhaustion. If something is not exhausted by its own nature, how can it be called exhausted? Therefore, nothing is born, and nothing will cease. The actions of birth and death are taught for the sake of necessary purposes. By knowing birth, one knows death. By knowing death, one knows impermanence. By knowing how to enter into the nature of impermanence, one also realizes the sacred Dharma. Those who understand dependent arising as being free from arising and ceasing have crossed the ocean of existence, which is like a shore. Ordinary individuals with a sense of self as a real entity are confused about existence and non-existence. Those who are controlled by faults and afflictions are deceived by their own minds. Those who are skilled in reality see reality as impermanent, deceptive, accumulating and empty, selfless, and as being solitary. There is no place to stay, there is no object, there is no root, and there is no dwelling place. It arises from the cause of ignorance, and it is completely free from beginning, middle, and end. Like a water tree, it has no essence. It is like a city of gandharvas, a city of delusion that is unbearable. Existence appears like an illusion. In this world, such as Brahma, whatever appears to be true is said to be false to the noble ones. What other view remains besides this? The world is blinded by ignorance.