Tibetan
སྐབས་གསུམ་པ། སྐབས་གསུམ་པ། ལམ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གཞི་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་དང༌། ལམ་དང༌། དེའི་ཡན་ལག་དང༌། ཉེ་བར་བསྡུ་བ་རྣམས་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན། རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་གཞི་ ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དག་གིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དེའི་བར་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་གནས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ཡིན་ཞེས་སྐྱེ་བོ་བློ་གྲོས་དམན་པའི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གཉིས་པ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་ལུགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྤངས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ནི་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གི་ཐབས་མཁས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྡོག་ན་ལྡོག་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོས་དེ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཞན་གྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་གཞན་དག་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ།
Chinese
第三品。 第三品。 通达生起一切道的因，了知一切的自性，以及原因、相违品、对治品、道、道的支分、以及近取。其中，由于不通达自性就无法通达后面的那些，所以，略而言之，称为一切基础等等。以慈悲和智慧，了知常与断的体性，以及轮回与涅槃的体性及其间，了知安住于这些以及脱离这些的自性的一切，因此，对于远离该自性的声闻等来说，证悟般若波罗蜜多的一部分是不可能的，这指的是全知者之时的经文的意义等等。如果一切智没有差别，那么般若波罗蜜多如何存在和不存在呢？为了遣除智慧低劣之人的疑惑，第二，宣说了因的差别，即规律等等。了知色等的自性，就是了知一切法平等性，而且，通过舍弃了知有实物和无实物，对色等的执着就会转变，否则不会改变。因此，与随顺和违逆的方便善巧相关联，如果违逆，那就是违逆本身。因此，对于声闻等来说，没有证悟一切法平等性。由于不存在任何成为相违品和对治品的实物，所以在世俗中存在的因和果的实物对它们进行区分。如果是这样，即使以他人的遍计所执的我和我所等的对治品而进入空性等，但由于仍然存在执着，所以仍然是相违品。菩萨自己不带傲慢地进入布施等，就是使其他人也同样确定地结合，这是对治品，因为没有执着。一般来说，由于执着是相违品，所以，对如来等的执着也是相违品。
English
Chapter Three. Chapter Three. Understanding the causes of the arising of all paths, knowing the nature of all, as well as the reasons, opposing factors, antidotes, paths, limbs of the paths, and the proximate causes. Among these, since one cannot understand the later ones without understanding the nature of oneself, therefore, briefly speaking, it is called the basis of all, and so on. With love and wisdom, understanding the nature of permanence and annihilation, as well as the nature of samsara and nirvana and the interval between them, knowing all the natures of dwelling in these and being free from these, therefore, for the Shravakas and others who are separated from that nature, it is impossible to realize even a part of the Perfection of Wisdom, which refers to the meaning of the scriptures at the time of the Omniscient One, and so on. If there is no difference in omniscience, then how can the Perfection of Wisdom exist and not exist? In order to dispel the doubts of those with inferior intelligence, secondly, the difference in causes is explained, that is, the rules and so on. Understanding the nature of form and so on is understanding the equality of all dharmas, and by abandoning the knowledge of things with and without substance, the attachment to form and so on will change, otherwise it will not change. Therefore, it is related to the skillful means of following and reversing, and if it reverses, then it is the reversal itself. Therefore, for the Shravakas and others, there is no realization of the equality of all dharmas. Since there are no real things that become opposing factors and antidotes, the real things of cause and effect that exist in the relative truth distinguish them. If this is the case, even if one enters emptiness and so on with the antidote of the self and what belongs to me, etc., which are imputed by others, since there is still attachment, it is still an opposing factor. When a Bodhisattva himself enters into generosity and so on without arrogance, it is an antidote to make others also definitely combine in the same way, because there is no attachment. In general, since attachment is an opposing factor, attachment to the Tathagatas and so on is also an opposing factor.
Tibetan
།དེས་ན་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གཅིག་ པ་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཡང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་དང༌། རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དག་གིས་སྤོང་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་དུས་ན་གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དག་གིས་དེ་དག་མཚན་མར་བྱེད་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་འགའི་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་མ་མེད་པའི་སྦྱོར་བས་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ལམ་ལས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ན། ལམ་གྱི་རྒྱུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པ་རེ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མ་རྫོགས་པ་དང༌། རྫོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་ཉིད་དང༌། མ་ཆགས་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་སྐད་ཅིག་དང༌། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཀག་པ་ཉིད་དང། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྦྱོར་བ་དཀའ་བ་ཉིད་དང༌། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་བྱེད་པ་དཀའ་བ་ཉིད་གསུམ་ལ། ཐོབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམས་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་ སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྲོ
Chinese
因此，了悟由能知和所知二蕴所摄的一切事物具有同一自性，是其对治。如是，对无常等和如来等显现执著，是极度寂灭一切烦恼之方便，虽是对常等之对治，然因是所知障之自性，故以不缘一切法和了知同一自性等而断除。因此，以体性相违之品和对治，各自亦有两种相。此乃其义：于缘无常等和如来等之时，若以常等之对治和福德资粮之因等，将彼等执为实相，则成为相违品。然因一切法皆无生，故成为对治者，任何亦非任何之相违品，如是以无相之瑜伽而确定了悟之时，则彼菩萨之彼即是对治。以对治断除相违品，彼亦因从道转变之故，说为道亦合理，然果依赖于因之故，对道的因之种种差别和少分相作叙述，即是如是叙述相违品等之后。如是宣说，即是对色和受等，以能变坏等之体性和无常等进行观察，对于空性等和不圆满以及圆满极度怖畏，对于无贪则无有信赖，对于无有变异则为刹那，对于非作者则为作者，对于一切种智之自性遮止所应作，以及道智之自性修习艰难，和一切智之自性行作艰难三者，获得空性与缘起性和圆满涅槃之法性等，以及获得预流果等之果，是特别信解空性之自性，不随他缘而转。
English
Therefore, realizing that all things encompassed by the two aggregates of knowledge and knowable have the same nature is the antidote to it. Thus, clinging to appearances such as impermanence and the Tathagata is a means of completely pacifying all afflictions. Although it is the antidote to permanence and so on, since it is the nature of the obscuration of the knowable, it is abandoned by those who do not perceive all phenomena and who know the same nature. Therefore, each of the opposing sides and antidotes in terms of characteristics also has two aspects. This is the meaning: when focusing on impermanence and the Tathagata, if those are taken as characteristics by the antidote to permanence and so on, and by the causes of the accumulation of merit, then they become the opposing side. However, since all phenomena are unborn, whatever becomes an antidote is not an opposing side of anything. At the time of definite realization through formless yoga, then that Bodhisattva is the antidote. Since abandoning the opposing side with the antidote also transforms from the path, it is reasonable to speak of the path, but since the result depends on the cause, a description of the various distinctions and a small portion of the aspects of the cause of the path is what is meant by "after describing the opposing side and so on." This is what is being said: for form and feeling, etc., by examining the characteristics such as being corruptible and impermanence, etc., there is extreme fear of emptiness, etc., and incompleteness and completeness; for non-attachment, there is no trust; for immutability, there is momentariness; for non-agent, there is agency; for the nature of omniscience, there is the prevention of what should be done; and for the nature of the path knowledge, there is the difficulty of practice; and for the nature of all-knowing, there are the three difficulties of action. Obtaining emptiness and dependent origination and the nature of complete nirvana, etc., and obtaining the results of stream-enterer and so on, is the nature of particularly admiring emptiness, and not being moved by other conditions.