Tibetan
མ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྡུས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཐད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཙམ་སྤངས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་བསྐྱེད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་འདི་དག་ཇི་སྙེད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་འབྲས་བུ་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་རྟེན་པ་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་མ་བསྡུས་པ་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་རྟེན་ཅན་འབྲས་བུ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐས་གཏུགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྟོགས་པ་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་ཅན་ནོ། །ཡང་རྣམ་པ་གང་གིས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ། བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ པ་ནི་ཞི་བས་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་གཉིས་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འགོག་པ་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཞི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་འགོག་པ་ཡིན་པར་མི་བཞེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་ལ་ནི་འགོག་པར་བཞེད་དོ། །ཡང་ཅི་ཀུན་མཁྱེན་གསུམ་པོ་འདི་དག་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཁྱད་པར་མཆིས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྤངས་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་དག་ལ་ཁྱད་མཆིས་ཞེས་བགྱིའམ། རབ་འབྱོར་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་དེ་དག་
Chinese
由于完整地总结了母本，因此表明了《现观庄严论》的一切都已完整，这表明了合理性。也可以这样说：般若波罗蜜多是什么呢？对此，以一切智仅仅断除了烦恼的无明。以道智则能完全生起一切对治。以一切种智则断除了非烦恼性的无知。此外，以一切智是具有断除对这些法有多少所依赖的果，即我执愚昧的。道智则是如理如实地从三有中解脱，以及不现见真如，所依赖的果是摄集未摄集的有情，成熟未成熟的有情，解脱未解脱的有情。一切种智则是诸法总相的所依，果是直至虚空界边际，有情之利益相续不断，以及证悟真实之边际，断除习气连接。又以何种方式称为一切种智呢？ 善现，以一种方式称为一切种智，即以寂静之相。又世尊说：善现，一切种智是缘于无事物，主因是忆念。相是寂静的无相。善现，二者是无二事物，即是无事物。如果是这样，那么具有对止灭的缘，由此将获得止灭，因为它是寂静的缘故。他不认为是止灭，因为它是自性寂静之相的缘故。止灭是智慧，对于是这样者，则认为是止灭。又，这三种一切智在断除上有什么差别吗？ 世尊说：没有丝毫差别。如来断除了习气连接，因此有差别。是否应说在世俗谛中，这些有差别呢？ 善现，习气连接不是烦恼，然而那些
English
Since the complete summary of the Mother demonstrates the entirety of the Ornament for Clear Realization in its completeness, this demonstrates its reasonableness. It can also be stated thus: What is the Perfection of Wisdom? In this regard, omniscience merely eliminates the ignorance of afflictions. The very knowledge of the path fully generates all antidotes. The very knowledge of all aspects eliminates non-afflicted ignorance. Furthermore, omniscience is that which has abandoned the bewilderment of self as the fruit dependent on however many of these phenomena there are. The very knowledge of the path is that which definitely arises according to the vehicle, and the fruit dependent on not directly realizing suchness is gathering sentient beings who have not been gathered, ripening sentient beings who have not been ripened, and liberating sentient beings who have not been liberated. The very knowledge of all aspects is the general basis of all phenomena, the fruit of which is that the benefit of sentient beings is continuous until the limit of the sphere of space, and that it realizes the ultimate limit of reality and abandons the connection of habitual tendencies. Furthermore, in what way is it called the knowledge of all aspects? Subhuti, it is called the knowledge of all aspects in one way, namely, by the very aspect of peace. Again, the Blessed One said: Subhuti, the knowledge of all aspects is focused on non-things, and the dominant condition is mindfulness. The aspect is called the absence of characteristics due to peace. Subhuti, the two, the absence of two things, is the absence of things. If that is the case, then that which possesses the focus on cessation will attain cessation, because it is peaceful. He does not consider it to be cessation, because it is the aspect of naturally peaceful. Cessation is wisdom; for whatever is like that, it is considered to be cessation. Furthermore, is there any difference in these three omniscient ones in terms of what has been abandoned? The Blessed One said: There is not the slightest difference. The Tathagata has abandoned the connection of habitual tendencies, therefore there is a difference. Should it be said that there is a difference in them in conventional truth? Subhuti, the connection of habitual tendencies is not an affliction, but those
Tibetan
གིས་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་སྤངས་པ་ཡོད་དོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔེར་ན་དགེ་སློང་མཆོང་རྒྱུག་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་མི་མངའོ། །གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་ཡུམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེས་འདྲི་བ་ལ། མངོན་རྟོགས་བདག་ཉིད་བདུན་ཡིན་པར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་གསུམ། །རྣམ་ཀུན་རྩེ་མོར་བཅས་པ་དང༌། །མཐར་གྱིས་བཅས་དང་སྐད་ཅིག་བདག །ཆོས་སྐུ་མཛད་པར་བཅས་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ངོ༌། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་དང༌། །སློབ་མ་ བསེ་རུའི་ལམ་གང་དང༌། །འདི་དང་གཞན་གྱི་ཕན་ཡོན་གྱིས། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པ་དང༌། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང༌། །བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན། །བསྒྲུབ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་དེ་འདྲར་ཤེས་པར་བྱ། །ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་དང༌། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་དང༌། །ཐབས་ཀྱིས་རིང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་དང༌། །སྦྱོར་དང་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དང༌། །མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་བཅས་རྣམས་དང༌། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ནི་མཚན་ཉིད་བཅས། །ཐར་དང་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང༌། །སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང༌། །ཞིང་དག་བླ་ན་མེད་པ་དང༌། །དེ་ལྟར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི། །རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡི་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང༌། །བརྟན་དང་སེམས་ནི་ཀུན་གནས་དང། །མཐོང་ཞེས་བྱ་དང་སྒོམ་པ་ཞེས། །བྱ་བའི་ལམ་ནི་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་བཞི་ཡི།
Chinese
已经断除了贪欲、嗔恨和愚痴。对于声闻乘的修行者来说，身体和语言的姿态会像各自的众生一样。例如，就像比丘跳跃奔跑一样。如来没有这些。凭借般若波罗蜜多的力量，我向具备佛、声闻、菩萨众的母（般若波罗蜜多）顶礼。如果有人问，什么样的法被称为般若波罗蜜多？是七种现观的自性。被称为般若波罗蜜多。一切种智、道智、一切智这三种，以及一切种最顶、渐次和刹那的自性，以及法身的行持，总摄为八种。发心和教诫，以及四种决择分，以及成为修持所依，法界自性，以及所缘、目的和必要，以及披甲的行持，以及具足决定生起的资粮等，被认为是一切种智。做模糊等事，以及弟子 犀牛之路是什么，以及此世和彼世的利益，以及见到利益更大的道路。行持和信解，以及赞叹、恭敬和称赞，以及回向和随喜，以及其他忆念这些，以及修持和极其清净，这些行为是修道的道路。菩萨智者们的道智应如是了知。以智慧不住于有，以慈悲不住于寂静，以及不以方便而远离，以及不以方便而远离。不共的对治品，以及结合和它的平等性，被称为见道。像那样的一切都被认为是全知。以及具足分别等，以及具足功德过失的体性，以及解脱和决择分顺品，以及不退转的学众，以及有寂平等性，以及清净无上的刹土，像那样善巧方便，就是一切种现证菩提。它的相和增长，以及稳固和心无处不在，以及被称为见道和修道，对于各自的道路，有四种分别念。
English
Having abandoned desire, hatred, and ignorance. For the Shravakas, the physical and verbal gestures are like those of individual beings. For example, like a monk jumping and running. The Tathagata does not have these. By the power of the Prajnaparamita, I prostrate to the mother (Prajnaparamita) who possesses the assembly of Buddhas, Shravakas, and Bodhisattvas. If someone asks, what kind of Dharma is called Prajnaparamita? It is the nature of the seven Abhisamayas. It is called Prajnaparamita. The three, namely, Sarvakarajnata, Margajnata, and Sarvajna, as well as the nature of Sarvakarottama, Anupurva, and Kshanika, and the conduct of Dharmakaya, are summarized into eight types. Generation of Bodhicitta and instructions, as well as the four Nirvedhabhagiya, and becoming the basis of practice, the nature of Dharmadhatu, as well as the object, purpose, and necessity, as well as the conduct of armor, and the accumulation of resources with definite arising, etc., are considered to be Sarvakarajnata. Doing obscure things, etc., and the disciple What is the Rhinoceros Path, and the benefits of this life and the next, and seeing the path of greater benefit. Acting and believing, as well as praising, respecting, and extolling, as well as dedicating and rejoicing, and other mindfulness of these, as well as practice and extreme purity, these actions are the path of meditation. The Pathajnata of the wise Bodhisattvas should be known as such. With wisdom, not abiding in existence, with compassion, not abiding in peace, and being far away without means, and not being far away with means. The uncommon antidotes, as well as the union and its equality, are called the Path of Seeing. Everything like that is considered to be omniscient. As well as possessing distinctions, etc., and possessing the characteristics of qualities and faults, as well as liberation and the favorable factors of the Nirvedhabhagiya, and the assembly of learners who do not regress, as well as the equality of existence and peace, and the pure and unsurpassed Buddha-fields, like that, being skilled in means, is the complete realization of all aspects of enlightenment. Its signs and growth, as well as stability and the omnipresence of mind, and being called the Path of Seeing and the Path of Meditation, for each of the paths, there are four kinds of conceptualizations.
Tibetan
།གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །ལོག་པ་བསྒྲུབ་པ་རྩེ་མོར་གྱུར། །མཐར་གྱིས་བྱ་བ་ཤེས་པ་ནི། །རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་བདག་ཉིད་དོ། །གཅིག་གི་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་བ། །རྣམ་པ་བཞི་རུ་ཡང་དག་མཚོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་རྫོགས་བཅས་དང༌། །སྤྲུལ་པ་དང་ནི་དེ་ལྟར་གསུམ། །མཛད་པ་དང་བཅས་བཞི་རུ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་སྟེ། དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་བཅོ་ལྔས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མངོན་རྟོགས་བདག་ཉིད་བདུན་ཡིན་པར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་མཛད་པར་ བཅས་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དང། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་དང༌། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་དག་གི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་བསྡུས་པར་བསྟན་པས་དེ་ལྟར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། དོན་གྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་བརྗོད་པ།
Chinese
四种对治力与，无间三摩地，邪行成就至顶，渐次行事之知，乃十三种体性。一之现证菩提，真实表示为四种，自性身、报身与，化身如是三者，连同事业说为四。如是说，意义何在？此乃以十五颂简略与广说，应知是摄集二万五千颂般若波罗蜜多之义。如何是耶？从“现观自性为七，名为般若波罗蜜”起，至“法身连同事业，归纳为八种”之间的两颂，即是摄集。其中以八事之差别而摄集，即是：一切相智，道相智，一切智，一切种现证，顶现证，渐次现证，一刹那现证，以及彼等之果，即是连同事业之法身，名为法身。从“发心与教诫，决定胜分四支”起，以十三颂广说。如是，以一切相智等八事之差别而显示摄集，如是，以简略与广说之分别而善说之。 义之体性分别安立宣说。