Tibetan
སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ།མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་མན་ངག་གསུམ། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་མཐའ་གཅད་པ་ནི་སྒྲ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྟོང་པའི་སྒྲ་དང་ཕྲེང་བའི་སྒྲའོ། །སྟོང་པའི་སྒྲ་ལ་དྲུག་ལུས་ངག་ལ་གནས་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་གནས་པ་དང༌། སེམས་ལ་གནས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་རང་གཤིས་ལ་གནས་པ་དང༌། དུས་ལ་གནས་པ་དང༌། རང་གི་འགྱུར་བྱེད་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་སྟོང་པའི་སྒྲ་དེ་ཇི་ལྟར་གནས་ན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལས། ལས་སྐྱེ་བ་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་བསྟན། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཅེས་ཤེས་ན། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྐྱེན་ལུས་ངག་གི་ཚོགས་པ་རང་ས་ན་གནས་པས། རང་སར་གྲོལ་བ་རྐྱེན་སྒྲ་རང་སངས་ངོས་གཟུང་མེད་པར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུས་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིས་ཤེས་ན། སེམས་ལ་གདོས་པ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བས། ངག་སྒྲ་བསྒྱུར་གྲག་སྟོང་རང་ཡལ་བས་བརྗོད་པ་རང་སྟེང་དུ་ཆོད་པས་ལྟ་བ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་བྲལ་བས་ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་སྒོ་འགགས་ཏེ་བསམ་བྱ་སྒྲ་དང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་གནས་པའི་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི། ཡུལ་བྱུང་བ་བཏབ་པས་ སྒྲ་གནས་པ་སྟོང་གསལ། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྒོ་ལྔ་ལ་ཤར་བས་ཐག་མཉམ་འདས་བློ་དང་བྲལ་བས་ལྷ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། དྲན་པ་བྱུངས་ཐེབས་པས་བྱུངས་སོ། །གཞི་ལ་གཞག་སྟེ་བཞག་པས་ཡུལ་སེམས་དང་བྲལ་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཐོད་རྒལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་རང་གཤིས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། རྩད་གཅད་པས་ལྟ་བ་སྟོང་པ་གཞི་མེད་ལམ་སྒྱུར་བས། ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལ་གཟུགས་མེད། སྒྲ་ཕྱིར་འབྲེངས་པས་འཁོར་ཕྲེང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །དུས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ཤེས་པའི་དུས་དང་རྟོགས་པའི་དུས་དང༌། ལ་བཟླ་བའི་དུས་སོ་ཞེས་པ་ནི་རྩད་ཆོད་པས་ཚིག་ཁོང་དུ་ཐིམ་པའོ། །རྟོགས་པའི་དུས་ནི་འཁོར་ཅན་བདག་མེད་པའོ། །ལ་ཟློས་པའི་དུས་ནི་ཆོས་ཉིད་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའོ། །རང་གི་འགྱུར་བྱེད་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ལུས་གནད་ལ་ཕབ་པས་སྐྱེ་པ་རང་སར་ཡལ། སེམས་གནད
Chinese
名为安住于声之禅定。燃灯贤。 名为安住于声之禅定。 燃灯贤。 顶礼薄伽梵吉祥金刚摧坏者。甚深佛陀行境者。如是等等圆满次第具有三种口诀。以安住于声之禅定，断除众生之业果，声有两种：空性之声和鬘声。空性之声有六种，即安住于身语，安住于处所，安住于心，安住于所知自性，安住于时，安住于自之转变者。那么，空性之声如何安住于身语意呢？从无生之法性甚深处，示现业生为幻化。如何知晓其为无生呢？因为法性空性无因。缘起的身语集合安住于自位，于自位解脱，缘起之声自性清净，无有可执，于不可言说之生处得以确定。如是，如何知晓身生之幻化呢？因为心无有执着，远离痛苦之执着。语声转变，声响空寂自灭，言说于自身中断，远离见之执着。如是远离，意的念头关闭，所思之声与法界融合，是为安住于处所之声的禅定。于处所种下生起，声安住于空明。甚深法性于五门显现，远离等同超脱之智，远离天神之执着。心安住于声之禅定是，念头生起而稳固，安住于基，安住于处所，远离心与处所，是为大手印顿超之修持。所知自性安住于声之禅定是，彻底断除，见解空性无基，转变道。法性如幻无有形色，声向外散发，不依赖于轮蔓。时间安住于声之禅定是，知晓之时和证悟之时，以及修持之时，彻底断除，词句融入心中。证悟之时是无有轮转的无我。修持之时是法性安住于基位。自身转变安住于声之禅定是，身体要害安放，生灭于自位消逝。心要
English
The meditation called abiding in sound. Lamp Maker the Good. The meditation called abiding in sound. Lamp Maker the Good. Homage to the Bhagavan, the glorious Vajra Destroyer. The profound realm of the Buddha's activity. Like that, the completion stage has three instructions. By the meditation of abiding in sound, cutting off the karma of beings, there are two kinds of sound: the sound of emptiness and the sound of a garland. There are six kinds of the sound of emptiness: abiding in body and speech, abiding in place, abiding in mind, abiding in the nature of knowable things, abiding in time, and abiding in one's own transformation. How does the sound of emptiness abide in body, speech, and mind? From the profound nature of unborn phenomena, the arising of karma is shown as illusion. How is it known to be unborn? Because the nature of phenomena is empty and without cause. The collection of causes, body, and speech abide in their own place, liberated in their own place, the sound of causes is naturally pure, without grasping, and established in the unborn realm beyond expression. How is the illusion of bodily birth known? Because the mind is without attachment, free from the grasping of suffering. The transformation of speech-sound is empty and self-dissolving, speech is cut off in itself, free from the grasping of views. Being thus free, the memory of the mind is blocked, and the object of thought dissolves into sound and space. This is called the meditation of abiding in sound in place. By planting the arising in place, sound abides in emptiness and clarity. The profound nature of phenomena appears in the five gates, free from the intellect of equal transcendence, free from the grasping of deities. The meditation of the mind abiding in sound is, when memory arises and is stabilized, abiding in the base, abiding in place, free from mind and place, this is called the practice of Tögal of the Great Seal. The meditation of the nature of knowable things abiding in sound is, by cutting off completely, the view of emptiness is without base, transforming the path. The nature of phenomena is illusory and without form, sound emanates outward, not depending on the wheel garland. The meditation of time abiding in sound is, the time of knowing and the time of realization, and the time of practice, by cutting off completely, words are absorbed into the heart. The time of realization is the selfless without a wheel. The time of practice is when the nature of phenomena abides in the base. The meditation of one's own transformation abiding in sound is, by placing the vital points of the body, birth dissolves in its own place. The vital points of the mind
Tibetan
་ལ་ཕབ་པས་འཁོར་འདས་ལྟོ་སྦྱོར། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ནི། རྒྱུ་སྟོང་པས་རྐྱེན་རང་སར་ཡལ། རྐྱེན་སྟོང་བས་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པའོ། །ཕྲད་པའི་སྒྲ་ལ་ལྔ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྗེས་འཛིན་པའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། སེམས་གནས་པར་བྱེད་པའི་ལུས་ངག་གི་འཁོར་ལོ་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། རང་བཞིན་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། རིམ་པ་རྫོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་འཛིན་པའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ཙམ་ན། ལྷ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་གྲགས་པ་སྒྲའི་ལྷ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་དུ་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པར་ཆོས་ཉིད་རང་སྒྲ་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ལྷ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན། རང་གནས་བསམ་གཏན་མི་གཡོང་རང་ཐོག་ཏུ་སྒྲ་ཕབ་སྟེ། དེ་ཉིད་བྱུང་བ་ཡང་རང་བྱུང་དུ་བྱུང་ལ། གནས་པ་ཡང་རང་བྱུང་དུ་གནས་ཏེ། སོང་བ་ཡང་རང་བྱུང་གི་དང་ལ་གནས་པས་བུམ་པ་སྟོད་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ནས། སྔགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྤྲོས་པས། བཅུད་ཆོས་ཉིད་བདེ་གསལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཉམས་སུ་ཤར་ བས་ན་སློབ་མ་ལ་ངེས་ཤིག་སྐྱེ་བའོ། །བསྐྱེད་པའི་དུས་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེས་ན་ལྷ་སྟོང་པས་གཟུགས་བརྙན་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཤར་བས། གཟུགས་ཙམ་ལ་ཡང་མི་གནས་པས་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་དུ་བྱུང་བའོ། །ཡི་གེ་འབྲུ་རྣམས་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་རང་སན་གསལ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཡི་གེ་ཕྲེང་བའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་བདག་ཉིད་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་པ་ལག་པ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བཅས། མིག་སྣ་རྩེར་ཕབ་སྟེ། སེམས་ཨཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་མྱུར་དུ་འཁོར་བ་ལ་བློ་ཕབ་ནས། སྟོང་པའི་དང་ལ་གནས་ནས། སྣང་བ་གསལ་བ་རང་ཤེས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྣང་སྟོང་རྗེས་འཛིན་མེད་པས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་དམིགས་པ་བདེ་གསལ་གྱི་བསམ་གཏན། རང་བཞིན་གནས་སུ་འཕྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པས། ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་གནས་བའི་བསམ་གཏན་དུ་གནས་པའོ། །འཕྲོས་པའི་ཚུལ་ལ་དམིགས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་གནས་པའོ། །སེམས་གནས་པར་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ངག་གི་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། ལུས་ལྷའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བས་བག་ཆགས་བས
Chinese
将其降下，轮回涅槃皆得滋养。而所谓空性是：因空则缘起消于自处。缘空则对果无所期盼。相遇之声有五种：生起次第后摄之声安住之禅定，以及令心安住的身语之轮，念珠之声安住之禅定，自性清净法性念珠之声安住之禅定，次第圆满法性为道之声安住之禅定。生起次第之后摄之声安住之禅定是：生起次第之三摩地之时，于六种天中著称，住于声之天时，并非于外境著称，而是法性自声咒语之念珠，并非如天一般。自住禅定不移，于自处降下声音，其出现亦为自生，安住亦为自生，逝去亦安住于自生之初，如瓶之胀满般开展，咒语之自声开展为空性之故，精要法性乐明无二之体验生起，故于学徒生起定解。若非如生起之时般随顺自续而修，则天之空性使影像显现于佛之行境，然不住于形相，故心性空性成为佛之行境之义。字母种子字等未生未现，自明自显即是禅定。字母念珠之声安住之禅定是：修行者自身于舒适之座上，双足跏趺，双手结等印，目光下垂于鼻尖，心专注于阿里的念珠，白色，迅速旋转，安住于空性之初，显现光明，于自识中体验，显现空性无所执着，故称解脱。于此，所缘之方式是缘于轮转，乃乐明之禅定。以自性安住之方式安住，意之流动安住于光明之中，即安住于禅定之中。缘于开展之方式，即安住于无生之法性深奥之中。令心安住者，身语之轮之念珠声安住之禅定是：身体为天众念珠所围绕，习气
English
By bringing it down, both samsara and nirvana are nourished. And emptiness is: because the cause is empty, the conditions disappear in their own place. Because the conditions are empty, there is no expectation of results. There are five kinds of sounds of encounter: the meditation of abiding in the sound of the subsequent absorption of the generation stage, and the wheel of body and speech that makes the mind abide, the meditation of abiding in the sound of the rosary, the meditation of abiding in the sound of the rosary of the self-purified Dharma nature, and the meditation of abiding in the sound of making the Dharma nature the path of the complete stage. The meditation of abiding in the sound of the subsequent absorption of the generation stage is: at the time of the samadhi of the generation stage, it is known in the six heavens. When dwelling in the deity of sound, it is not known in the external environment, but the rosary of the Dharma nature's own sound mantra is not like a deity. The self-abiding meditation does not move, and the sound is lowered in its own place. Its appearance is also self-generated, and its abiding is also self-generated. Its passing away also abides in the beginning of self-generation, like the expansion of a vase. Because the self-sound of the mantra expands into emptiness, the essence of Dharma nature, bliss, clarity, and non-duality arises in experience, so a definite understanding arises in the student. If one does not practice following one's own continuum as at the time of generation, then the emptiness of the deity causes the image to appear in the realm of the Buddha's activity, but it does not abide in form, so the emptiness of mind nature becomes the meaning of the realm of the Buddha's activity. Letters, seed syllables, etc., are unborn and unmanifested, and self-illuminating is meditation. The meditation of abiding in the sound of the rosary of letters is: the practitioner himself sits comfortably on a seat, with his legs crossed in vajra posture, his hands in equipoise mudra, his eyes lowered to the tip of his nose, and his mind focused on the rosary of Ali, white in color, rotating rapidly, abiding in the beginning of emptiness, manifesting clarity, experiencing in his own consciousness, manifesting emptiness without attachment, hence it is called liberation. The way to focus on this is to focus on the cycle of existence, which is the meditation of bliss and clarity. Abiding in the way of the self-abiding nature, the movement of mind abides in clarity, that is, abiding in meditation. Focusing on the way of expansion, one abides in the profound Dharma nature of non-birth. The one who makes the mind abide, the meditation of abiding in the sound of the rosary of the wheel of body and speech is: the body is surrounded by the rosary of deities, habitual tendencies