Tibetan
དཔལ་འཆིང་བ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས། དཔལ་ནི་སྐལ་ལངྐ། དཔལ་འཆིང་བ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས། དཔལ་ནི་སྐལ་ལངྐ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བནྡྷ་བི་མུཀྟ་ཤཱ་སྟྲ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་འཆིང་བ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བསྟན་བཅོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ལོ། །གང་ཞིག་མ་རྟོགས་རྟོགས་དཀའ་རྟོགས་ན་དེ་ཉིད་དུས། །འཆིང་བ་མི་བཟད་ཤིན་ཏུ་གྲོལ་དཀའ་གྲོལ་འགྱུར་བ། །བདག་དང་གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལམ། །ངོ་མཚར་དེ་ནི་འགྲོ་བ་བསྒྲལ་ཕྱིར་བདག་གིས་བཤད། །གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་བཞིན། །སྙིང་པོ་དེ་ནི་གཞན་མིན་གནས། །གང་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རང་གིས་རང༌། །འཆིང་དང་གོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །འདི་ན་འཆིང་བ་གང་ཡང་མེད། །འཆིང་བ་གང་ཡིན་དེ་གྲོལ་བའོ། །དེ་ནི་སྟོང་དང་རྟེན་འབྲེལ་འཇུག །དེ་ཕྱིར་ཕོངས་པས་མི་རྟོགས་སོ། །དམན་དང་ལོག་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས། །ཟིན་གྱུར་བསོད་ནམས་བརྩོན་འགྲུས་ཞེན། །སྦྱངས་སྟོབས་བློ་གྲོས་ཆུང་བ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་དཀའོ། །རྟོགས་ལྡན་སྙིང་བརྩེ་མན་ངག་མཁས། །བཤེས་གཉེན་དམ་བ་བཙལ་བར་བྱ། །དེ་ནི་སྲོག་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས། །རྣམ་ཀུན་དྲི་མེད་གུས་པས་བསྟེན། །ཇི་སྲིད་བདག་སེམས་བརྟན་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། །རྟེན་འབྲེལ་སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །སྐོམ་པས་གདུངས་ལ་ཆུ་བསིལ་བཞིན། །དགའ་མགུ་མི་ཟད་དང་བས་བཏུང༌། །ལ་མ་གཞན་ཕུན་ཚོགས་ངེས་འབྱུང་མིན། །དེ་ཤེས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡིན། །དེ་ནི་ཆོས་སྒོ་ཀུན་གྱི་སྒོ། །རྟོགས་དཀའ་རྟོགས་བྱེད་དམ་པའི་ལམ། །ཇི་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་སྟོང་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །དེ་ནི་མཁའ་ལྟར་འགག་མེད་ཕྱིར། །ཅི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་མི་འབྱུང༌། །དེ་ཕྱིར་དེ་གཉིས་གཉིས་མ་ཡིན། །དེ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཇི་ལྟ་བུ། །དེ་ཡི་སྟོང་ཉིད་གང་ཞེ་ན། །ཉོན་ཅིག་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས། །དབང་པོའི་གཞུ་ལྟར་རབ་གསལ་བ། །སྣ་ཚོགས་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས། །འདི་དག་རང་འབྱུང་རྒྱུ་མེད་མིན། །རྒྱུ་གཞན་མ་ཡིན་མ་ངེས་མིན། །མངར་སྐྱུར་ཁ་ལ་རང་རྒྱུ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང༌། །ཇི་ལྟར་མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་སྲིད་པའི་ནགས་ཚལ་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ལོ་འབྲས་ཆེར་ལྷགས་ཤིང༌། །ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ཡལ་ག་ཅན། །འཛིན་པའི་མེ་ཏོག་རབ་གསལ་ བའོ། །དེ་
Chinese
吉祥解脱系缚论。吉祥是善好。 吉祥解脱系缚论。 吉祥是善好。 印度语：Śrībandhabimuktaśāstra。藏语：吉祥解脱系缚论。顶礼薄伽梵世间自在。 凡未证悟难以证悟，证悟即是彼时。 难忍系缚极难解脱，终将解脱。 自他二利圆满之菩提道。 稀有彼为度化有情我当说。 如巨人之宝等。 其精要非他处。 何故一切自性自。 成为系缚与解脱之故。 此处无有任何系缚。 何为系缚即是解脱。 彼为空性与缘起之行境。 是故贫乏者不能证悟。 为下劣与邪恶之善知识所摄持。 贪执福德精进。 勤奋力量智慧浅薄之。 众生难以证悟。 具证悟者慈悲窍诀善巧。 当寻觅殊胜善知识。 彼之生命身体受用等。 一切以无垢恭敬承侍。 乃至自心坚固之时。 如是身与影子般。 彼之后所开示者。 缘起空性甘露之水。 如以渴乏所逼饮用凉水般。 欢喜无尽以信受饮用。 非从其他圆满生起定解。 了知彼为方便与智慧。 彼为一切佛法之门。 难证悟能证悟之殊胜道。 如何仅是缘起之故。 彼如何非空性。 何故是空性之故。 彼如虚空无有阻碍之故。 为何不依缘起生起。 是故二者非二元。 彼之缘起如何。 彼之空性为何。 谛听，如此显现之事物。 如彩虹般极明亮。 种种安乐与痛苦等。 此等非是自生无因。 非他因非不定。 甜酸苦辣自性因。 心性缘起生起。 如虚空之云彩。 呜呼，于有之森林中。 痛苦之果实累累。 具有邪恶行为之树枝。 执取的鲜花极其明亮。 彼
English
The Treatise on the Glorious Liberation from Bondage. Glorious is Good Fortune. The Treatise on the Glorious Liberation from Bondage. Glorious is Good Fortune. In Sanskrit: Śrībandhabimuktaśāstra. In Tibetan: The Treatise on the Glorious Liberation from Bondage. Homage to the Bhagavan, Lord of the World. Whatever is not realized is difficult to realize, realization is at that very moment. Unbearable bondage, extremely difficult to liberate, will eventually be liberated. The path of the Buddha, complete with the perfection of self and other's benefit. Wonderful, I shall explain it for the sake of liberating beings. Like the jewels of a giant, etc. Its essence is not in another place. Why is everything self-nature self? Because it becomes bondage and liberation. Here, there is no bondage whatsoever. Whatever is bondage is liberation. It is the realm of emptiness and dependent origination. Therefore, the impoverished cannot realize it. Seized by inferior and perverse spiritual friends. Attached to merit and diligence. Those with little strength of practice and wisdom. Beings find it difficult to realize. Seek a virtuous spiritual friend who possesses realization, compassion, and skillful instructions. Offer him your life, body, possessions, etc. Serve him with immaculate reverence in every way. Until my mind becomes stable. Until then, like body and shadow. The teaching that follows it. The nectar of dependent origination and emptiness. Like drinking cool water when parched with thirst. Drink with endless joy and faith. Definite arising does not come from other perfections. Knowing that is skillful means and wisdom. It is the door to all Dharmas. The supreme path that is difficult to realize but enables realization. How is it not empty, since it is merely dependent origination? Why is it empty? Because it is like space, without obstruction. Why does it not arise dependently? Therefore, the two are not two. What is its dependent origination like? What is its emptiness? Listen, the way things appear. As clear as a rainbow. Various kinds of happiness and suffering, etc. These are not self-arising without cause. Not from other causes, not from uncertainty. Sweet, sour, and bitter are their own causes. The nature of mind arises dependently. Like clouds in the sky. Alas, in the forest of existence. The fruits of suffering ripen greatly. Branches with evil conduct. The flowers of grasping are very bright. That
Tibetan
རྒྱུ་ཆགས་སྡང་ཚུལ་མིན་སྡོང༌། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྩ་བརྟན་ཏེ། །མི་ཤེས་བག་ཆགས་བཅས་དྲོད་གཤེར། །ས་ཆེན་འབྱུང་བ་ལས་བསྐྱེད་བའོ། །མཁའ་ལ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལྟར། །ཨེ་མའོ་རྟེན་མེད་རྟེན་གྱུར་པ། །རྟེན་འབྲེལ་བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག །རེ་ཞིག་རྟེན་ནི་མ་གྲུབ་ན། །བརྟེན་པ་ཇི་ལྟར་རྣམ་གཞག་རུང༌། །བདག་མེད་དེ་ལྟ་བདེན་མིན་ན། །དེས་བསྐྱེད་ཆགས་སོགས་ལས་རྣམས་སོགས། །གང་དུ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་སྡུག་བསྔལ་གང༌། །དེ་མྱོང་ཉིད་ཀྱང་སུ་ཞིག་བརྗོད། །ཇི་ལྟར་སྡོང་པོའི་རྩ་ཕྱུང་ན། །བཅད་པའི་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ལྟར། །གཞིར་གྱུར་བདག་རྟོགས་རྣམས་བཟློག་པས། །མཁས་པ་དེ་བཞིན་སྲིད་པ་གཞིག །བསྲེགས་བཅད་བདར་བས་གསེར་སོགས་བཞིན། །འདི་ལྟར་བདག་དང་གཞན་བ་ཞེས། །བྱ་བ་ཇི་ལྟར་རྟེན་དང་གནས། །ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་བརྟག་པར་བྱོས། །དེ་ལ་ལུས་དག་རླུང་དང་ཡིད། །ཕྱི་ནང་བར་སོགས་འདི་དག་ནི། །ནམ་ཡང་རྟེན་བྱེད་གནས་གྱུར་པ། །སུས་ཀྱང་ངེས་པར་མི་ནུས་སོ། །གང་ཕྱིར་བདག་དེ་སྣང་རུང་ན། །དམིགས་གྱུར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མི་སྣང་སེམས་དང་སེམས་མིན་སྨོས། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་བདག་ཉིད། །སེམས་མིན་མི་རྟག་རྟེན་འབྲེལ་བདག །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་སྤྲོས་མེད་དོ། །རྟག་ལ་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར། །གང་ན་ཅི་འདྲ་བདག་བསྟན་བྱོས། །མདོར་ན་འདིར་མང་སྨྲ་མི་བྱ། །བདག་དེ་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ལས། །གཞན་ན་འདིར་སྣོད་ཅི་ཞིག་བྱས། །མཚོན་གྱི་རྨ་ལྟར་ཉེས་པ་ཡང༌། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་རྟགས་དང༌། །ལོག་སྲེད་སྐྱེ་བོའི་རྩོད་པར་ཟད། །གཞན་མིན་དེ་དག་རྣམ་དཔྱད་ན། །ཇི་ལྟར་གང་ཞིག་བདག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་མིན་དེ་རྟེན་དེ་གནས་གང༌། །གང་ཡང་འདི་དག་དེ་རྟེན་དང༌། །དེ་གནས་ཕྱོགས་ཀྱང་རྣམ་དཔྱད་ཀྱི། །ཚུལ་འདིས་བདག་དངོས་བདག་མཚན་ཉིད། །སྒྱུ་ལྟར་ལེགས་གྲུབ་བསྟན་པ་ཡིན། །ལྟོས་ཤིག་ཚུལ་འདི་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །ངག་ནི་བྲག་ཅ་མཁའ་འདྲ་ཡིད། །རྡུལ་ཙམ་དམིགས་པ་ཡོད་མིན་ན། །འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་བརྟག །ཕྱི་ནི་ཕྱི་ རོལ་ནང་ཡང་གཞན། །དེས་ན་བར་ཡང་དེ་དག་མིན། །གང་ཡང་དེ་ནི་དཀར་སོགས་མིན། །རིང་དང་ཐུང་དང་སྦོམ་དང་ཕྲ། །མཐུག་དང་སྲབ་ཅེས་བྱ་ལ་སོགས། །མཚན་ཉིད་ངེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ཤིང་ལ་འཁྲིལ་ཤིང་བཞིན། །དེ་ནི་ཀུན་གཞི་འམ་བག་ཆགས་ལ། །བརྟེན་ཏེ་མི་མངོན་གནས་ཤེ་ན། །སྣང་དང་མི་སྣང་རྣམ་དཔྱད་དང༌། །དེ་ཉིད་སེམས་དང་སེམས་མིན་ཞེས། །སྔར་བཞིན་བ
Chinese
因贪嗔之心如树非理生，我执之根深固，无明习气兼具温润，乃大地诸元素所生。犹如虚空为器世间，唉玛！无依成依怙，缘起乃稳固中之最胜。若暂且依处未成立，所依又如何安立？若无我之见非真实，彼所生贪等业等，于何处如何确定？彼若未成立，则痛苦为何？彼之感受者又是谁说？如若树根已拔除，则断除之业已成就。颠倒基之我执等，智者如是摧毁有。如炼金般焚烧、切割、锤打，如是此我与他者，事业如何为依与处？本体特征应考察。于彼身、气与心，内外中间等等此诸，任何时为依为处者，谁亦不能确定也。何故彼我若能显现，缘于无所缘之所缘故。莫说不显之心与非心，心乃自性空之自体，非心无常缘起性。若细察则无所增益。于常法相违之故，于何处如何示我耶？总之于此不多言，彼我于自之三门外，于他此处有何作用？如刀伤般之过患，仅是孩童之自相，与邪见者之争论耳。若细察彼等非他者，如何何者能成我？非彼彼依彼处何在？任何此等彼依与，彼处方向亦细察，以此理我体我相，如幻善成立而宣说。观此理犹如水树，语如岩音空相似，微尘许之所缘亦无有，于此如何执为我？外乃外境内亦他，故此中间亦非彼，任何彼亦非白等，长短粗细等，厚薄等，不能确定其特征。若如树上之蔓藤，彼乃阿赖耶或习气，依之而住不显现耶？显现与不显现细察，彼即心与非心等，如前说。
English
From causes like greed and hatred, a tree of unreason grows, The root of clinging to self is firmly planted. Ignorance, together with habitual tendencies, warmth, and moisture, Are produced from the elements of the great earth. Like the world of objects in space, Alas! The supportless becomes a support. Dependent arising is the best of all that is stable. If, for a moment, the support is not established, How can the supported be established? If the view of no-self is not true, Where and how can the actions of greed and so on, which it produces, be determined? If it is not established, what is suffering? Who is it that speaks of experiencing it? Just as when the root of a tree is pulled out, The act of cutting is accomplished. By reversing the self-grasping that is the basis, The wise destroy existence in the same way. Like gold refined by burning, cutting, and polishing, How can the actions of "I" and "other" be a support and a place? You should examine the essence and characteristics. In that, the body, the breath, and the mind, These, such as inside, outside, and in between, At no time are a support or a place. No one can determine it. For what reason can that self appear? Because it is an object that has no object. Speak of the mind and non-mind that do not appear. The mind is the self-nature of emptiness itself. Non-mind is impermanent, the self of dependent arising. When analyzed, it is without elaboration. Because action contradicts permanence, Where and how do you show the self? In short, do not speak much here. What use is that self outside of its own three doors? What use is it here as a container? Faults, like a wound from a weapon, Are merely the self-characteristics of children, And the arguments of those with wrong views. If those who are not other are analyzed, How can anything become a self? If it is not that, where is its support and place? Whatever these are, their support and Their place, even the direction, are analyzed. By this method, the nature of self and the characteristics of self Are shown to be well-established like an illusion. Look! This method is like a water tree. Speech is like an echo in a rock, the mind is like space. If there is not even a particle of an object, How can you cling to it as a self? Outside is outside, Inside is also other. Therefore, even the middle is not those. Whatever that is, it is not white or anything else. Long and short, thick and thin, Thick and thin, and so on, You cannot determine the characteristics. If it is like a creeper on a tree, Is it based on the all-ground or habitual tendencies, And dwells invisibly? Analyze appearance and non-appearance, And that itself is mind and non-mind, As before.