Tibetan
འི་བག་ཆགས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རབ་རིབ་ཅན་གྱི་མིག་གི་ནང་དུ་ཤེས་གྱུར་ཀྱང༌། །མིག་གི་ནད་མ་བྱང་བར་རང་རིབ་སྣང་མི་ལྡོག །གནས་ལུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཉམས་ལ་ཞེན་པ་དང༌། །དེ་ཉིད་དོན་ལ་གོམས་ཤིང་བསྒོམས་ན་གོལ་བའི་རྒྱུ། །མཐུན་འཇུག་རྣམས་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་ཕྱིར་འཆིང་བའོ། །མི་མཐུན་རྐྱེན་ངན་ཐམས་ཅད་དངོས་གྲུབ་དམ་པ་སྟེ། །མི་མཐུན་རྐྱེན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་ཉམས་ཀྱི་གསལ་འདེབས་ཕྱིར། །རྐྱེན་ངན་མི་སྤང་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་དེ་ལ་སྦྱང༌། །དེ་ལྟར་སྐྱོང་ཞིང་ཉམས་རྟོགས་མཐར་འབྱིན་སྤྱོད་པ་སྟེ།། གྱི་ལིང་དག་ལ་ལྕག་གིས་བསྐུལ་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། གལ་ཏེ་རྟོགས་ལྡན་ཉམས་བཟང་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་མེད་ན། །ཇི་ལྟར་མི་ལྡན་སྐྱེས་བུ་དག་ནི་རྐང་པ་མེད་དང་མཚུངས། །དོན་དམ་རྣལ་མ་ཆགས་མེད་དོན་ལ་སྦྱང་བྱ་སྟེ། །མི་སྤང་མི་སྒྲུབ་མི་ཞེན་མི་སྤྱོད་མི་འགོག་པར། །རང་ལུས་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པ་རབ་མཆོག་དམ་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་སངས་རྒྱས་མི་རོའི་གདེང་ཆེན་ལྡན་གྱུར་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་ཚོགས་ཆེན་མི་སྤང་ཅི་ནུས་འབད་པར་བྱ། །འཁོར་བ་དག་ལ་དོག་པའི་སེམས་མེད་འཇིགས་བྲལ་ཡང༌།། སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་ཕྲ་མོ་དག་ནས་འཛེམ་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་མཁའ་ལྟར་རྩ་བྲལ་རྟོགས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཆགས་སྡང་འཛིན་ཆགས་མཐའ་དག་རྩད་ནས་སྤང་བར་བྱ། །ཆོས་ཉིད་མཐའ་བྲལ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་ཀྱང༌། །བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ཉམས་རྟོགས་གཞན་ལ་གསང༌། །དོན་དམ་བདག་གཞན་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཀུན་རྫོབ་འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་དོན་ཆེན་དག་ལ་བསམ། །འདྲེན་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་གདེང་དང་ལྡན་གྱུར་ཀྱང༌། །བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་བླ་མ་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་བཀུར། །ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་བཅས་པས་ཀུན་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད། །རྒྱུད་དང་མི་འཚམ་འགལ་བའི་སྤྱོད་པ་གོལ་བའོ། །མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་མེད་པས་ཐ་དད་རང་སར་གྲོལ། །ཉམས་སུ་མྱོང་མཁན་སྟོར་བས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་སྟོར་བས་རེ་དོན་ཀུན་ལས་གྲོལ། །ང་བདག་རྩང་ནས་ཐོན་པས་བདུད་ཀྱི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ། །དངོས་འཛིན་རང་སར་ཞིག་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་གྲོལ། །རིག་པ་གཞི་ལ་དག་པས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད། །ཆོས་བློ་ཟད་སར་ཟད་པས་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། །མ་བཅོས་མ་བསྒྱུར་སྤངས་ཐོབ་ཀུན་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ། །ཨེ་མ་ཧོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ཟབ་མོའི་སྒྲ་ཆེན་དེ། །གདགས་གཞི་གང་ཡིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའང་བཏགས་པ་ཙམ།
Chinese
习气不会逆转，即使在患有眼翳的眼睛里有所了解，眼睛的疾病未痊愈，模糊的显现也不会逆转。心中想着实相，却执着于体验，对实相熟悉并修习，是误入歧途的原因。对顺应的事物产生贪嗔，因此被束缚。所有不利的逆缘都是殊胜的成就，因为不利的因缘能启发瑜伽士的体验。不要舍弃逆缘，通过了解它来净化它。如此守护，并将体验和证悟引向极致，这就是行为。 犹如用鞭子抽打响板一样。如果证悟者没有行为良好的道友，就像不具备能力的男子没有脚一样。应当修习无有贪执的真实意义，不舍弃，不追求，不执着，不实行，不阻止，随顺自身舒适地行事，是最好最殊胜的。即使拥有如佛陀化身般的坚定信心，也不应舍弃广大的众生，应尽力而为。即使对轮回没有疑虑，无有恐惧，也要从细微之处开始戒除罪恶的行为。即使证悟诸法如虚空般空性，无有根基，也要从根源上断除贪嗔执着。即使证悟了无边广大空性之义，在未获得稳固之前，也要对他人保密体验和证悟。即使证悟了胜义中自他无二，也要思考利益世俗众生之大事。即使成为不依赖他人的引导者，具备信心，也要将恩重如山的上师顶戴于头顶。以贪执之心对一切事物进行扬弃和取舍，与自相续不符的矛盾行为是错误的。由于无有能见与所见，差别自然解脱。由于失去体验者，远离一切勤作和修行。由于失去可获得的果实，从一切希望中解脱。由于我执从根源上断除，战胜魔军。由于实执自行消解，从轮回和涅槃中解脱。觉性于本基清净，故称为圆满正觉。因为法与智在穷尽处穷尽，故说为寂灭。不造作，不改变，从一切舍弃和获得中完全解脱。唉玛吙！大手印被称为深奥的伟大之声，其所依为何？空性也只是假立之名。
English
Habits will not reverse, even if understood within eyes afflicted with cataracts. Unless the eye disease is cured, the blurry appearance will not revert. Holding the nature of reality in mind while clinging to experience, becoming familiar with and meditating on that very meaning, is the cause of straying. Attachment and aversion arise towards agreeable things, therefore binding. All unfavorable adverse conditions are supreme accomplishments, because unfavorable conditions illuminate the yogi's experience. Do not abandon adverse conditions; purify them by understanding them. Thus nurturing and bringing experience and realization to their culmination is conduct, like urging on castanets with a whip. If an accomplished one lacks a virtuous companion in conduct, it is like an incapable man without legs. One should train in the authentic, unattached meaning of ultimate reality, without abandoning, without striving, without clinging, without acting, without obstructing. Acting in whatever way is comfortable for oneself is supremely excellent and sacred. Even if one possesses the great confidence of a Nirmanakaya Buddha, one should not abandon the vast assembly of sentient beings; one should strive as much as possible. Even if one has no doubt about samsara, is fearless, one should still refrain from even the slightest sinful actions. Even if one realizes that all phenomena are empty like space, without root, one should still abandon all clinging and attachment from their very root. Even if one realizes the meaning of the great, unobstructed expanse of dharmata, one should still conceal one's experiences and realizations from others until one has gained stability. Even if one realizes that in ultimate reality there is no duality of self and other, one should still contemplate the great benefit of helping beings in relative reality. Even if one becomes a guide who does not rely on others, possessing confidence, one should still revere the kind lama on the crown of one's head. Engaging in acceptance and rejection of everything with attachment and clinging, conduct that is incompatible and contradictory to one's own mindstream is straying. Because there is no seer or seen, differences are liberated in their own place. Because the experiencer is lost, one is free from all effort and accomplishment. Because the fruit to be obtained is lost, one is liberated from all hope and expectation. Because the ego-grasping is uprooted, one is victorious over the armies of Mara. Because grasping at reality dissolves in its own place, one is liberated from all of samsara and nirvana. Because awareness is pure in its ground, it is called complete enlightenment. Because dharma and wisdom are exhausted at their point of exhaustion, it is said to be nirvana. Unfabricated, unaltered, completely liberated from all abandonment and attainment. Emaho! That profound great sound called Mahamudra, what is its basis? Emptiness is merely a designation.
Tibetan
། སྐད་ཅིག་ངོ་བོས་སྟོང་པར་བདག་མེད་སུ་ཡིས་རྟོགས། །རྟོག་མཁན་ཉིད་མེད་མིང་ཙམ་སྒྲ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ། །དེ་ཉིད་ཡང་དག་མ་ཡིན་གདུལ་བྱའི་སྣང་བའོ། །གདུལ་བྱ་ཉིད་ལའང་བདག་མེད་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་འདྲ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བྱིས་པའི་བློས་བརྟགས་སོ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་མིང་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ། །འཁྲུལ་པར་ཚོར་ཞིང་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་སུ་ཞིག་ཡིན། །འབྲས་བུ་མྱང་འདས་རྡུལ་ཙམ་མད་ཅིང་མི་དམིགས་ན། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་ཞེས་བྱ་གློ་བུར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ཞི་ཞིང་དག་ལ་མེད་པ་གྲོལ་ལམ་ཅི། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཞེས་བྱའང་ནན་གྱིས་བཏགས་པ་སྟ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བ་དན་པ་གཉིས་མེད་ཆོས་དབྱིངས་མེད། །དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་བིཪྺ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཤྲཱི་བཻ་རོ་ཙ་ནས་རང་འགྱུར་དུ་བསྒྱུར་བའོ།། །།བརྒྱུད་པ་ནི་བིཪྺ་པ། ནག་པོ་པ། སློབ་དཔོན་སྒྲ་མཁན་ཞབས། སློབ་དཔོན་པུ་ར་པ། ཤྲཱི་བཻ་རོ་ཙ་ནའོ།། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ།
Chinese
刹那自性空，谁证无我？ 证者亦无，唯名唯声假立。 彼非真实，乃调伏者之显现。 调伏者亦无我，如幻如化。 大手印之名，乃孩童之臆测。 迷与不迷，亦唯名假立。 谁是觉知迷乱之智者？ 若涅槃之果，微尘不存亦不可见， 解脱与不解脱，乃骤然之臆断。 虚空寂静清净，无有，何来解脱？ 世俗胜义，亦强行安立。 法界之中，无二元对立，无法界。 《多哈藏》——瑜伽自在者毗瓦巴所著，圆满。 印度堪布希拉拜若扎那亲自翻译。 传承为：毗瓦巴，黑行者，论师声明足，论师布拉巴，希拉拜若扎那。 名为《多哈藏》。
English
Who realizes the selflessness of emptiness in an instant? The one who realizes is also without self, merely a name, merely a sound, just labeled. That itself is not true, it is the appearance for those to be tamed. Even those to be tamed are without self, like illusion, like emanation. The name "Mahamudra" is conceived by the mind of a child. "Mistaken" and "not mistaken" are merely names labeled. Who is the wise one who perceives delusion? If the fruit of Nirvana is not even a speck of dust and cannot be seen, "Liberation" and "non-liberation" are sudden fabrications. In the peaceful and pure sky, there is nothing, so what is liberation? "Conventional" and "ultimate" are also forcefully established. In the realm of Dharma, there is no duality, there is no realm of Dharma. "Doha Treasury" - composed by the Lord of Yoga, Virupa, is complete. Translated into one's own language by the Indian Abbot Shri Vairocana. The lineage is: Virupa, Krishnacharya, Acharya Gramapadaka, Acharya Purapa, Shri Vairocana. Named "Doha Treasury".