Tibetan
དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་མེད་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཨེ་མ་ཧོ། །སྲིད་དང་ཞི་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཁའ་ལྟར་རྣམ་པར་དག །མཚོན་བྱའི་གནས་ལུགས་མེད་པས་ཐ་སྙད་ཚིག་ལམ་ཆད། །རང་བཞིན་སྤྲོས་མེད་ངོ་བོ་ལྟོས་ཆོས་ཀུན་དང་བྲལ། །བརྟག་དང་དཔྱད་དུ་མེད་ཅིང་མཚོན་པའི་དཔེ་དང་བྲལ། །དཔེ་བྲལ་ཉིད་ལའང་མི་གནས་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས། །རྟག་མིན་ཆད་མིན་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །སྣང་མིན་སྟོང་མིན་དངོས་དང་དངོས་མེད་སྐྱེ་མེད་མིན། །ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་མ་ཡིན་བློ་ལས་འདས་པའང་མིན། །མིན་པའང་མིན་ཞིང་ཡིན་མིན་བློ་ཡིས་བརྗོད་མེད་ཕྱིར། །གཉིས་ཆོས་གང་དང་འབྲེལ་མེད་གཟོད་ནས་མཉམ་པ་ཉིད། །ངོ་བོ་དེས་ཚིག་བྱེད་པའི་ལས་རྣམས་བཤད་པ་ཡང༌། །རི་བང་རྭ་བརྫུན་དེ་ཡི་རྣོ་རྟུལ་བརྫུན་དང་མཚུངས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་མིང་ཙམ་སྒྲ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ། །མིང་དང་དོན་ལ་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་མེད། །གདོད་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད། །སེམས་ཉིད་མིང་སྟོང་སྤྲོས་བྲལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་གདོད་ནས་མིང་སྟོང་ཡིན་དང་མཚུངས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་མཚན་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །མཁའ་ལྟར་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་འཕོ་དང་འགྱུར་བ་མེད། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་སྟོང་ཞིང་ཡེ་ནས་བདག་མེད་དེ། །དྲན་རྟོག་མཚན་མ་མེད་དེ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་བོ་ལྟར། །མ་བཅིང་མ་གྲོལ་གཉུག་མའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་སོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེར་པོའི་སྤྲུལ་པ་ ལ། །སྤྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ནས་སྐྱ་མད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་གཉིས་སྣང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རོལ་པའོ། །རོལ་པ་ཉིད་ལ་བདེན་མེད་མི་བརྟན་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །གནས་ལུགས་སྟོང་པའི་རྒྱ་ལས་ནམ་ཡང་མ་འདས་སོ། །ཁ་ཅིག་དབང་བསྐུར་བ་ཡིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་བྱད། །ཁ་ཅིག་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཟེར་ཞིང་ཕྲེང་བ་ཡོངས་སུ་བགྲང༌། །ཁ་ཅིག་བཤང་ཅི་ཁྲག་དང་ཁུ་བ་ཤ་རྣམས་ཟ། །ཁ་ཅིག་རྩ་དང་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་སྟེ་ཡོངས་སུ་འཁྲུལ། །ཨེ་མ་ཧོ། །བླ་མ་དམ་པས་ཟིན་པས་ཅིག་ཤོས་འདི་ལྟར་རྟོགས། །གང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡི
Chinese
朵哈藏，名为朵哈藏。 朵哈藏，名为朵哈藏。 印度语：朵哈郭夏纳玛。藏语：名为朵哈藏。顶礼吉祥金刚萨埵！顶礼薄伽梵无我母！唉玛吙！ 有寂大印者，自性如虚空，极清净。 无所诠之处，言语词路断，自性离戏，本体离一切所依之法。 不可思议，无可比喻，不住于离喻之性，超离心识之境。 非常非断，非轮涅，非显非空，非有非无，非生。 非法性本元，亦非超离心识，非非亦非是，以心识不可言说故。 与二法皆无关，本初即平等性。彼本体说造词之业，亦如石女儿之角，彼之锐钝亦如虚妄。 一切法皆与彼体性无差别，如所显现及存在之世俗法，皆无自性，唯名、唯声、唯假立。 名与义无少许差别，从本俱生，故不从他处寻。心性名空，离戏大印。 如虚空自性，本初即名空。本体无生，离相之戏论，如虚空般周遍一切，无迁变。 一切时皆空，本来自无我，无忆念、分别、相，如阳焰之水。 不缚不脱，未离本元之性。一切有情皆是大印之化身，化身之本体，从智慧至虚空法界。 苦乐等一切二取之相，皆是法性本元大印之游舞。游舞性即无实、无常、变化故，从未超出空性之界限。 कुछ人以灌顶而完全迷惑， कुछ人念诵“吽 帕（藏文：ཧཱུྃ་ཕཊ།，梵文天城体：हुं फट्，梵文罗马拟音：hūṃ phaṭ，摧伏）”，并念诵念珠。 कुछ人吃粪便、血、精液、肉等，कुछ人修习脉和风之瑜伽，完全颠倒。唉玛吙！ 以殊胜上师摄受故，另一人如是证悟：任何颠倒之
English
The Dohakosha, named Dohakosha. The Dohakosha, named Dohakosha. In Sanskrit: Dohakosha Nama. In Tibetan: Named Dohakosha. Homage to glorious Vajrasattva! Homage to the Bhagavati Selfless Mother! Emaho! The great seal of existence and peace is, by its very nature, like the sky, utterly pure. Since there is no state to be indicated, the path of words and terms is cut off. Its nature is free from elaboration, and its essence is devoid of all dependent phenomena. It is beyond examination and analysis, and free from illustrative examples. It does not abide even in the state of being free from examples, and it transcends the realm of the mind. It is neither permanent nor impermanent, neither cyclic existence nor nirvana. It is neither apparent nor empty, neither existent nor nonexistent, and unborn. It is neither the original nature of phenomena nor beyond the mind. It is neither non-existent nor existent, because it is inexpressible by the mind. Unrelated to any duality, it is equal from the very beginning. Even the explanation of the activities of making words by that essence is like the horn of a rabbit, and its sharpness and dullness are like falsehoods. All phenomena are no different from that characteristic. All conditioned phenomena that appear and exist are without inherent existence, merely names, merely sounds, merely labels. There is not the slightest difference between name and meaning. Since it is primordially co-emergent, it is not to be sought from elsewhere. Mind itself is empty of names, free from elaboration, the great seal. Like the nature of the sky, it is empty of names from the very beginning. By its very nature, it is unborn and free from the elaboration of characteristics. Like the sky, it pervades everything and is without change or transformation. It is empty at all times and primordially selfless. There are no memories, thoughts, or characteristics, like a mirage of water. Neither bound nor liberated, it has not moved from its original state. All sentient beings are emanations of the great seal. The essence of emanation, from wisdom to the expanse of the dharmadhatu, is pure. All dualistic appearances and characteristics, such as happiness and suffering, are the play of the original nature of phenomena, the great seal. Because the nature of play is unreal, impermanent, and changing, it never transcends the realm of emptiness. Some are completely tormented by empowerment. Some say "Hum Phat（藏文：ཧཱུྃ་ཕཊ།，梵文天城体：हुं फट्，梵文罗马拟音：hūṃ phaṭ，摧伏）" and count malas. Some eat feces, blood, semen, and meat. Some practice the yoga of channels and winds, completely confused. Emaho! Because of being seized by the holy guru, another realizes it in this way: Any confusion of
Tibetan
ན་ཕྱིར་ཡང་དག་རྟོགས་པ་མེད། །རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་མེད་པས་ཕྱོགས་རིས་མཐའ་དང་བྲལ།།བྲལ་དང་མ་བྲལ་མེད་པས་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང༌། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་ངས་པར་གཞན་དུ་དྲི་ས་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་སྐུར་གསལ་བས་སྤོང་ལེན་སེམས་མི་འབྱུང༌། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མེད་ཅིང་མཚན་མས་གོས་པ་མེད། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཡུལ་ལ་ནམ་ཡང་བརྟེན་མི་བྱེད། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་སེམས་མེད་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རེ་དང་དོག་པའི་སེམས་མེད་ཀུན་ལ་ཞེན་པ་ལོག །བླ་མ་ས་བསྟན་པས་གཉུག་མའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་གྱུར་ན། །དྲན་རིག་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རང་རླག་སྟེ། །རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་གནས་ཆགས་ཞེན་ཀུན་བྲལ་བས། །མ་བཅོས་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཆོས་ཀུན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཀུན་ལ་མ་ཆགས་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་དྲི་མ་བྲལ། །གུས་པར་ལྡན་ཞིང་དམ་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང༌། །གང་ཡང་ཡིད་བྱེད་བྲལ་ན་དྲི་མེད་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག་པས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་འཆར། །གཉུག་མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་ན། །རྟག་ཏུ་གཉིས་འཛིན་དབང་གིས་ཀུན་ལ་ཞེན་གྱུར་པས། །བསམ་རིག་རབ་རིབ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །མ་ནོར་ དོན་ལ་མི་གནས་སྲིད་པར་འཁོར་ཞིང་འཁྱམ། །སྙན་གྲགས་བསྙེན་བཀུར་ཀུན་ལ་ཆགས་ཞིང་ཞེན་པ་དང༌། །ཐོས་བསམ་གོ་རྟོགས་ཆེ་དང་ཉམས་མྱོང་བཟང་པོ་དང༌། །དངོས་གྲུབ་བྱིན་རླབས་ནུས་པའི་རྟགས་བྱུང་བཅོས་མའི་ལམ། །དོན་གྱིས་དྲི་མ་ཡིན་ཕྱིར་མཁས་པས་ཡིད་མི་གཏད། །དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་གཉིས་མཐའི་ཕྱོགས་ལྷུང་ན། །འཁོར་བར་འཁོར་ཞིང་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱི་གཞི་རྩ་ཡིད་ཀྱི་རི་བོ་གང་ཡིན་ལྟོས། །བལྟས་པས་མ་མཐོང་ཡིད་དང་བྲལ་ན་ངེས་པར་གྲོལ། །སེམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འདི་ཞེས་མེད་པས་ན། །དེ་ལ་སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །ཡོད་མེད་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་མ་ཡེངས་ངང་ལ་ཞོག །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དང༌། །མཐའ་བྲལ་ལ་སོགས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་མི་གནས་ཤིན་ཏུ་ཡེངས་པའོ། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་རྩིས་མེད་ལྷུག་པའི་ངང་ལ་ཞོག །གཞག་དང་མི་གཞག་མེད་པར་རང་དགའ་ཡན་པར་ཐོང༌། །བཏང་དང་བཟུང་བའི་སེམས་མེད་རོ་ལངས་ཇི་བཞིན་གྱིས།། དེ་ཉིད་གནས་ལུགས་རིག་ནས་དེ་ཡི་ངང་གནས་ན། །གཉིས་སྣང་མཚན་མའི་བག་ཆགས་མྱུར་དུ་འཇིག་པར་འགྱུར། །རྟོགས་པའི་ངང་ལ་མི་གནས་མཚན་མས་གཡེངས་གྱུར་ན། །གཉིས་སྣང་མཚན་མ
Chinese
那故无有真正之证悟，因无所证能证故，远离偏颇与边际。无离与不离故，乃是平等本然之状态。如是证悟则我无须于他处寻问。因诸般显现于法身故，不生取舍之心。无修与不修，亦无相之染污。显与不显，亦不曾依赖于境。无作与作者之心，远离一切所缘。无希冀与恐惧之心，对一切皆舍弃执着。上师指示心性故，若能证悟本然之实相。则觉知诸般自灭于法界。因诸识不住于境，远离一切贪执。于无作本然之状态中，一切法皆得解脱。不执着于一切，远离我慢等垢染。具足恭敬，且为圣者所摄持。若离一切作意，则无垢无犹豫。因知与所知清净故，法性现前显现。若未证悟本然大手印。则恒常为二取所缚，而执着于一切。思虑分别之迷雾，将恒常生起。不于 真实义中安住，于轮回中漂泊流浪。贪着于名闻利养，恭敬侍奉等。以及博闻，深思，觉悟广大与殊胜之体验。神通加持，能力之征兆等虚假之道。实乃垢染，故智者不应信赖。若于彼作意，且偏袒二边。则将流转于轮回，乃是轮回之根本故。当观视一切之根本，心之山为何。观视亦不可见，若离于心则必得解脱。因心于法界中无有此彼之分别故。故于彼无有能修所修之二元对立。莫思有无任何，安住于不散乱之状态。若于空性，无生，超离心识。以及离边等任何作意。则是不安住于实相，乃是极度之散乱。莫计空与不空，安住于放松之状态。无置与不置，自在放任自适。无取舍之心，如僵尸一般。若能了知彼实相，且安住于彼状态中。则二取之习气，将迅速坏灭。若不安住于证悟之状态，而被相所迷惑。则二取之相
English
Therefore, there is no genuine realization. Because there is no object to be realized or agent of realization, it is free from bias and extremes. Because there is neither separation nor non-separation, it is the natural state of equality. If you realize it this way, I have no need to ask elsewhere. Because all things are clear in the Dharmakaya, the mind of acceptance and rejection does not arise. There is no meditation or non-meditation, and it is not stained by characteristics. Appearance and non-appearance never rely on objects. There is no mind of doing or agent, and it is free from all objects of focus. There is no mind of hope or fear, and attachment to all things is abandoned. Because the lama has shown the ground, if you realize the natural state of reality, then all kinds of awareness will self-liberate into the Dharmadhatu. Because consciousness does not abide in objects and is free from all attachment and clinging, all things will be liberated in the uncreated, natural state. Not attached to all things, free from the stain of pride and so on. Possessing respect and being completely held by the holy ones, if you are free from any mental fabrication, there is no impurity or doubt. Because knowledge and the object of knowledge are pure, the nature of reality is manifestly clear. If you have not realized the natural Mahamudra, then you are always bound by the power of dualistic grasping and attached to all things. The fog of thought and discrimination will constantly arise, and you will not abide in the true meaning, but will wander and roam in samsara. Attachment and clinging to fame, offerings, respect, etc., as well as great learning, deep thought, vast understanding, and good experiences, the artificial paths of siddhis, blessings, and signs of power, are actually impurities, so the wise do not trust them. If you focus on that and are biased towards the two extremes, you will wander in samsara, because it is the root of samsara. Look at the root of everything, the mountain of the mind. Even if you look, you will not see it, and if you are free from the mind, you will surely be liberated. Because the mind has no this or that in the Dharmadhatu, therefore, there is no duality of meditator and object of meditation. Do not think about existence or non-existence, but rest in a state of non-distraction. If you focus on emptiness, non-arising, transcendence of mind, and so on, then you are not abiding in reality, but are extremely distracted. Do not count emptiness or non-emptiness, but rest in a relaxed state. Without placing or not placing, freely let go as you please. Without the mind of taking or leaving, be like a corpse. If you recognize that reality and abide in that state, then the habitual tendencies of dualistic appearance will quickly be destroyed. If you do not abide in the state of realization and are distracted by characteristics, then the dualistic appearance