Tibetan
བཞི་པ། བསྒོམ་པའི་རྟོག་པའི་བཤད་པ། བཞི་པ། བསྒོམ་པའི་རྟོག་པའི་བཤད་པ། དེ་དག་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་ལྷའི་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་ལྷའི་དམིགས་པའི་དོན་དུ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་རྟོག་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔས་བཏུ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུའོ། །རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་དུ་ཐབས་གང་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོ། །ཡང་དག་རབ་བཤད་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་འདིར་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མན་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་ནས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དང་པོར་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་རོ། ། དེ་ལ་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་དང་པོར་རེ་ཞིག་སྔགས་པས་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རི་ལུ་ཁར་བཅུག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གཅེར་བུ་གཙུག་ཕུད་བཤིག་པ། ཁ་ལྷོར་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་སྟེ། དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ས་བོན་གྱི་འོད་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མངོན་པར་ཁྱབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཁྲོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཚོགས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལ། དེ་ནས་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཙཱ་རྩི་ཀཱ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་བཞིས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་ལག་པའི་པདྨ་ལྟ་བུ་གཟུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་མཆོད་དོ། །སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་བྱས་ནས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒོམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་བསྒོམས་པ་མཚོན་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་སྡུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་འདོན་པའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། བདེ་བ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགའ་བ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། མུ་བཞི་དང་བྲལ་བར་རྣམ་པར་བལྟས་ལ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་ལ་སྔགས་ཀྱི་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་བདག་ཉིད་ཁ
Chinese
第四，关于修习之分别的解说。 第四，关于修习之分别的解说。 宣说这些的必要是，没有本尊的对境就无法成就，为了本尊的对境之义，宣说了从“此后”等开始的成就方法的分别。所谓“此后”，是指刚一铺设坐垫之后。所谓“金刚怖畏成就之方法”，是指以何种方法成就金刚怖畏。使自己转变为本尊，是其成就方法。所谓“如实善说”，其中“如实”的意义是指，在此要以上师的口诀来解说。其中的口诀是：一切法无自性，先行之后，再作本尊之形，这是指从外而内去领悟。所谓“首先暂时”，是指首先。 其中的密意是，首先暂时，持咒者依靠某些人，安坐在舒适的坐垫上，将五甘露等放入里鲁卡中，瑜伽士赤身裸体，解开顶髻。面朝南方。之后，自己心间的太阳上所住的种子的光芒，完全遍布十方世界的各个角落。迎请诸佛和菩萨，以及忿怒尊等本尊众。请他们安住在面前的虚空之中。之后，从心间种子字的光芒中生出的金刚匝匝嘎等四位天女，以手中所持的莲花般的各种供品，进行供养。忏悔罪业等，并请诸佛菩萨返回。修习完这些之后，以“一切法无自性”之语，象征着修习四梵住。其中，视一切众生如独子的慈爱是慈心。将众生从痛苦和痛苦之因中彻底解脱的悲悯是悲心。因稳固的安乐而产生的欢喜是喜心。对于能取和所取的各种分别念都保持舍弃是舍心。之后，观察一切都是缘起，远离四边。念诵“嗡，修尼雅达，嘉纳，班匝，梭巴瓦，阿玛，郭杭。（藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ओंसून्यताज्ञानवज्रस्वभाव आत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，空性，智慧，金刚，自性，我）”的咒语，使咒语的意义显现，并且自己
English
Fourth, explanation of the contemplation of meditation. Fourth, explanation of the contemplation of meditation. The necessity of explaining these is that without the object of the deity, it cannot be achieved, and for the sake of the object of the deity, the contemplation of the method of accomplishment is explained, starting from "Then." "Then" means immediately after laying the mat. "The method of accomplishing Vajrabhairava" means by what method is Vajrabhairava accomplished. To transform oneself into the deity is its method of accomplishment. "Truly well explained" means that the meaning of "truly" is that here it should be explained by the oral instructions of the guru. The oral instruction is this: all dharmas are without self-nature, first, and then make the form of the deity, which means to understand from the outside in. "First temporarily" means first. The intention is that first, temporarily, the mantra practitioner relies on some people and sits on a comfortable mat, puts the five amṛtas etc. into the riluka, the yogi is naked and unties the topknot. Facing south. Then, the light of the seed residing in the sun in one's heart completely pervades every corner of the ten directions. Inviting the Buddhas and Bodhisattvas, as well as the wrathful deities and other deity assemblies. Please invite them to reside in the space in front. Then, the four goddesses, such as Vajra Tsatsika, who arise from the light of the seed syllable in the heart, offer various offerings like lotuses held in their hands. Repent of sins etc., and ask the Buddhas and Bodhisattvas to return. After meditating on all these, the words "all dharmas are without self-nature" symbolize the meditation on the four immeasurables. Among them, loving-kindness is the characteristic of cherishing all sentient beings like an only child. Compassion is the compassion that completely liberates beings from suffering and the cause of suffering. Joy is the joy that arises from stable happiness. Equanimity is the equanimity that abandons all discriminations of the grasper and the grasped. Then, observing that everything is interdependent and free from the four extremes. Reciting the mantra "oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ (Tibetan: ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: ओंसून्यताज्ञानवज्रस्वभाव आत्माकोऽहं, Sanskrit Romanization: oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāva ātmako'haṃ, literal Chinese meaning: Om, emptiness, wisdom, vajra, self-nature, I)", manifesting the meaning of the mantra, and oneself
Tibetan
མས་གསུམ་ལ་སྣང་བ་མེད་པར་བྱས་ནས། དེ་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་བར་སྣང་ལ་ཡི་གེ་ཨཿ་དམར་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་ལྔ་འཕྲོ་བ་ཅན་ནོ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་གུར་དང༌། བླ་རེ་དང༌། ས་གཞི་བསྒོམས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྒོམས་ལ་ཡང༌། ཡི་གེ་ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ང་རོ་དང་བཅས་པས་སོ། །དྷཱིཿ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྷཱིཿ་སེར་པོ་ལས་སོ། །འཛམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མགོན་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་ཕྱག་ན་རལ་གྲི་དང་གླེགས་བམ་ཅན། རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གི་ སྦྱོར་བས་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྒྱུད་དང་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་རིམ་པས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོར་བདག་ཉིད་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བསྐྱེད་ལ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང༌། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ་སརྦ་དྷརྨཱཿ་སཱ་བྷ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །དབང་བསྐུར་མི་བསྐྱོད་རྒྱས་གདབ་པ། །དབང་པོ་རྩ་བའི་སྤྱི་བོར་བསྒོམ། །སྒེག་པ་ལ་སོགས་རོ་དང་ལྡན། །ཁྲོ་བོ་གཟུགས་ནི་ཕྱི་རོལ་ལས། །རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ལས་སྣ་ཚོགས་པར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མདུན་དུ་བལྟས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཕྲོས་པའོ། །ཙཱ་རྩི་ཀཱ་ལ་སོགས་པ་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་བུམ་པ་བདུད་རྩི་ལྔ་ཡིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་གཟུང་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་བདག་ཉིད་ལ་དབང་བསྐུར་བྱེད་པར་བསམས་ནས། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ་མདུན་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཏོ། །མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས། ཨོཾ་མུངྒར་ཛཿ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀུག་ལ། ཨོཾ་དཎྜ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཅུག་ཅིང༌། ཨོཾ་པདྨ་པཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཅིང་ལ། ཨོཾ་ཁཌྒ་ཧོ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དབང་དུ་བྱ་བའོ། །དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཙཱ་རྩི་ཀཱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་པ་དག་གིས་མཁས་པས་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གས་བསྒྲུབས་པའི་བདུད་རྩི་ལས་ལྕེ་རྡོ་རྗེའི་སྦུ་གུས་དྲངས་ལ་བཟའ་བར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་
Chinese
于三昧无所执着后，由祈愿力故，于虚空中，从红色阿（藏文：ཨཿ，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：ah，汉语字面意思：阿）字所生之日轮上，有吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字放出五道光芒。其完全变化后，成种种金刚。其完全变化后，观想金刚墙、帐幕、幡幢及大地。彼等一切观想后，又，从扬（藏文：ཡཾ，梵文天城体：यं，梵文罗马拟音：yaṃ，汉语字面意思：扬）字生出名为风轮者，乃具随行之我声。dhīḥ（藏文：དྷཱིཿ，梵文天城体：धीः，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：谛）字所生者，乃从黄色dhīḥ（藏文：དྷཱིཿ，梵文天城体：धीः，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：谛）字所生。名为世间金刚者，乃怙主一面二臂，手持宝剑与经函，以金刚跏趺坐之姿，具持种姓金刚持之体性。以经中所说之次第，生起自性为果位金刚持之体性，以八大尸林庄严，且无有轮回与寂灭二者之分别之慢心。念诵：嗡 梭巴瓦 咻达 萨瓦 达玛 梭巴瓦 咻多 昂（藏文：ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ་སརྦ་དྷརྨཱཿ་སཱ་བྷ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ sābhāva śuddho'haṃ，汉语字面意思：嗡，自性清净，一切法，自性清净我）。之后，加持眼等。灌顶不动明王作印，观想本尊于根本之顶上，具足妩媚等味，忿怒尊之形相于外。从自心种子字之光芒中，迎请安住于种种莲花座上之诸佛菩萨众，观想于前方，彼等皆放光芒。取用以匝则嘎等充满五甘露之如月亮般之宝瓶，思惟彼等以吉祥偈在前而为自己灌顶。从自心种子字之光芒中，迎请智慧萨埵，请其安住于前方。献上供水、洗足水等后，以嗡 蒙嘎 杂（藏文：ཨོཾ་མུངྒར་ཛཿ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ mungar jaḥ，汉语字面意思：嗡，蒙嘎，杂）之咒语迎请，以嗡 丹达 吽（藏文：ཨོཾ་དཎྜ་ཧཱུཾ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ daṇḍa hūṃ，汉语字面意思：嗡，丹达，吽）之咒语令其进入，以嗡 贝玛 榜（藏文：ཨོཾ་པདྨ་པཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ padma paṃ，汉语字面意思：嗡，贝玛，榜）之咒语系缚，以嗡 喀嘎 霍（藏文：ཨོཾ་ཁཌྒ་ཧོ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ khaḍga ho，汉语字面意思：嗡，喀嘎，霍）之咒语令其自在。之后，以从自心种子字所生之金刚匝则嘎等种种供品，智者应作供养。之后，以燃烧等仪轨所修成之甘露，以舌金刚之管吸取而食用。为了自身之缘故
English
Having made no attachment to the three samādhis, then, through the power of aspiration, in the space, from the red A (Tibetan: ཨཿ, Devanagari: अः, Romanized Sanskrit: ah, Literal Chinese meaning: A) syllable that arises, on the sun disc, there are five rays of light emanating from the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ) syllable. From its complete transformation, various vajras arise. From its complete transformation, one should contemplate the vajra fence, tent, canopy, and the earth. After contemplating all of these, again, from the syllable Yaṃ (Tibetan: ཡཾ, Devanagari: यं, Romanized Sanskrit: yaṃ, Literal Chinese meaning: Yaṃ), arises what is called the wind maṇḍala, which is accompanied by the sound of "nga". What is called Dhīḥ (Tibetan: དྷཱིཿ, Devanagari: धीः, Romanized Sanskrit: dhīḥ, Literal Chinese meaning: Dhīḥ) arises from the yellow Dhīḥ (Tibetan: དྷཱིཿ, Devanagari: धीः, Romanized Sanskrit: dhīḥ, Literal Chinese meaning: Dhīḥ) syllable. What is called the worldly vajra is the protector with one face and two arms, holding a sword and a book in his hands, in the posture of the vajra paryanka, possessing the nature of holding the vajra of the lineage. According to the sequence spoken in the tantras, one generates oneself as the nature of the fruition Vajradhara, adorned with the eight great charnel grounds, and without the pride of differentiating between saṃsāra and nirvāṇa. One should recite the mantra: Oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ sābhāva śuddho'haṃ (Tibetan: ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿ་སརྦ་དྷརྨཱཿ་སཱ་བྷ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།, Devanagari: , Romanized Sanskrit: oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ sābhāva śuddho'haṃ, Literal Chinese meaning: Oṃ, pure in nature, all dharmas, pure in nature, I am). Then, one should bless the eyes and so forth. The empowerment is the immovable seal. One contemplates the root of the senses at the crown of the head. Possessing flavors such as coquettishness. The form of the wrathful one is outside. From the rays of light of the seed syllable in one's own heart, one invites the Buddhas and Bodhisattvas who are seated in various ways, and looks at them in front. They emanate completely. One takes the vases, such as the Tsātsi Kā, filled with the five amṛtas like the moon, and thinks that they are bestowing empowerment upon oneself, preceded by auspicious verses. From the rays of light of the seed syllable in one's own heart, one invites the wisdom being and requests them to be seated in front. After offering water for washing the feet and so forth, one invites them with the mantra Oṃ Mungar Jaḥ (Tibetan: ཨོཾ་མུངྒར་ཛཿ, Devanagari: , Romanized Sanskrit: oṃ mungar jaḥ, Literal Chinese meaning: Oṃ, Mungar, Jaḥ), one causes them to enter with Oṃ Daṇḍa Hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་དཎྜ་ཧཱུཾ་, Devanagari: , Romanized Sanskrit: oṃ daṇḍa hūṃ, Literal Chinese meaning: Oṃ, Daṇḍa, Hūṃ), one binds them with Oṃ Padma Paṃ (Tibetan: ཨོཾ་པདྨ་པཾ།, Devanagari: , Romanized Sanskrit: oṃ padma paṃ, Literal Chinese meaning: Oṃ, Padma, Paṃ), and one makes them subject with Oṃ Khaḍga Ho (Tibetan: ཨོཾ་ཁཌྒ་ཧོ།, Devanagari: , Romanized Sanskrit: oṃ khaḍga ho, Literal Chinese meaning: Oṃ, Khaḍga, Ho). Then, with the various offerings, such as the vajra Tsātsi Kā, arising from the seed syllable in one's own heart, the wise one should make offerings. Then, one should draw the amṛta accomplished by the ritual of burning and so forth with the tube of the tongue vajra and consume it. For the sake of oneself