Tibetan
གསུམ་པ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སོགས། གསུམ་པ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སོགས། ད་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་གསུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་གསུངས་པ། སྒྱུ་མ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་ནི་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ལས་གཞན་འགའ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དོན་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་བར་བརྟགས་པ་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཐག་པའི་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་དེ་དག་སེམས་པ་ཞེས་ཏེ། གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་བ་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྫེ་ཐ་དད་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་སྡུག་ བསྔལ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཟབ་མོ་གསལ་བ་དེ་ལ་ཞེས་ཏེ། གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སེམས་དེ་ལ་ཞེས་སོ། །གང་ཡང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྟོག་པའང་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དུའང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དོགས། དེ་བས་ན་རང་རིག་པ་ལས་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་རིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དེ་ལས་སོ། །ལྷག་པ་གཞན་ཞེས་པ་ནི་རྟག་དང་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་སྔར་བྱས་སོ་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བསྒྲུབས་སོ་ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། གཉེན་པོ་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ
Chinese
第三，略述能仁之经等。 第三，略述能仁之经等。 现在为了略述能仁之经，上面所说的不可思议自性的坛城轮，被说是存在的痛苦的对治。如幻等。如此如幻显现的分别念，就是对我和我所的分别念。它的延续是不间断地产生的。除了这样的分别念之外，没有其他的存在的痛苦。这就是存在的痛苦的意思。它的意思是，常等自证的体性，对色等进行观察，那就是痛苦。就像绳子的蛇一样，本来是不存在的。与此不相符，就是与存在的痛苦不相符，就是思念它们，也就是作为对治的坛城轮的自性而安住，要现量证悟成佛。第十八章中说：空性与悲心，不是不同的，被说是菩提心。那么，它如何与存在的痛苦不相符呢？深奥光明于彼，就是说，对于上面所说的深奥光明的坛城轮之心。任何显现皆非有，就是说，存在的痛苦任何显现皆非有，并且它的分别念也并非单独显现。然而，由于执着的习气，心本身也显现为存在的痛苦。对于此，存在的痛苦甚至在世俗中也是不存在的，更何况其他的呢？因此，从自证中，就是从智慧深奥光明无二的自证的坛城轮中。其他更多，就是常和一等，没有变成其他的意义，那就是错乱的。证成那个错乱不存在，之前已经做过了，就是说，在上面色等解脱的章节中已经证成了。那么，存在的痛苦的，对治深奥光明的坛城。
English
Third, a brief explanation of the Sutra of the Emanation, etc. Third, a brief explanation of the Sutra of the Emanation, etc. Now, in order to briefly explain the Sutra of the Emanation, the mandala wheel of inconceivable nature mentioned above is said to be the antidote to the suffering of existence. Like illusion, etc. Thus, the appearance of illusion-like conceptualization is the conceptualization of self and what belongs to self. Its continuity arises without interruption. There is no other suffering of existence other than such conceptualization. That is the meaning of the suffering of existence. Its meaning is that the nature of self-awareness, such as permanence, etc., is the suffering itself when examining forms, etc. It is like a snake on a rope, which is non-existent. That which is incompatible with it, that is, that which is incompatible with the suffering of existence, is thinking about them, that is, abiding as the nature of the mandala wheel that is the antidote, and realizing enlightenment directly. In the eighteenth chapter, it is said: Emptiness and compassion are not different, and are said to be the mind of enlightenment. So, how is it incompatible with the suffering of existence? Profound and clear to that, that is, to the mind of the profound and clear mandala wheel mentioned above. Nothing appears, that is, no suffering of existence appears, and its conceptualization does not appear separately either. However, due to the habit of attachment, the mind itself also appears as the suffering of existence. For this, the suffering of existence does not even exist conventionally, let alone anything else. Therefore, from self-awareness, that is, from the mandala wheel of self-awareness that is inseparable from profound and clear wisdom. Other more, that is, permanence and oneness, etc., do not become other meanings, that is the delusion. Proving that delusion does not exist has been done before, that is, it has been proven in the chapter on the liberation of forms, etc. So, the antidote to the suffering of existence is that profound and clear mandala.
Tibetan
་མཐོང་བས་ཇི་ལྟར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། མེའམ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གང་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དང་ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ངོ༌། །གང་ཞིག་ཅེས་པ་ནི་ཟབ་མོ་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་གཉིས་མི་མཐུན་པ་སྟེ། དུས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ་ནི་དུས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པའང་འདེབས་གསལ་ཞེས་ཏེ། ལམ་རྒྱས་པ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་བསལ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཁོ་ནའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཐོང་བ་གོམས་པས་འཕེལ་བའི་ཞེས་པ་ནི། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་རྟོགས་ནས་དེའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ཞིང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བས་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཏན་དུ་འགགས་པ་ཡིན་ཞེས་ཏེ། གཞི་གང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལ་སོགས་པས་བད་ཀན་ལ་སོགས་ཁོགས་ཀྱང་ཕྱིས་འབྱུང་དུ་རུང་ངོ༌། །འདིས་ནི་གཞི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏན་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པས་གཏན་དུ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཐག་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྦུ་ལ་གཏན་ནས་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ལམ་གཞན་ཡོང་པས་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། ལམ་འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་པ། རྒྱུའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱུ་གཞིའི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་སོགས་པར་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ལས་ལོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་སླར་མི་ལྡོག་པའོ། །གང་གི་ཞེ་ན་བདག་མེད་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པས་རྒྱུའི་གཞིའི་ངོ་བོ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་བདེན་པ་འང་ཞེས་ཏེ། སྤྱི་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་བདག་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། དར་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་བ་ཉིད་གཞི་མི་འགྱུར་བས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མལ་པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་གོ །གལ་ཏེ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཤེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པའི་ངོ་བོ་མི་མཐུན་པ
Chinese
见此如何转变呢？不是火或慈爱等等吗？因为“何者”等等。何者，指的是有寂的痛苦和面貌。何者，指的是甚深光明的坛城。这二者不相容。所谓“同时发生”，指的是同时发生也清楚地显现。广大之道，有寂的痛苦得以消除，成为殊胜，即是坛城的法轮。为什么呢？所谓“见解串习增长”，指的是认识到与有寂的痛苦不相容，见到其对治，并反复地专注于此，从而极度增长，达到极致，成为自身不相容的一方，即有寂的痛苦彻底止息。因为基础是分别念，所以慈爱等等不是那样。火等等可以消除胆汁等等，但之后仍可能产生。因此，正确认识基础的坛城法轮，与有寂的痛苦完全不相容，因此认识它就能彻底阻止痛苦。例如，仅仅看到绳子，就知道蛇根本不存在。那么，还有其他与有寂的痛苦不相容的道路，这又有什么用呢？为了显示此道超越了到彼岸的方便，因为“因”等等。所谓“因的基础自性”，指的是如幻象般显现的自我和我所等等，普遍显现的自性，不会从中退转。所谓“不会”，指的是不再返回。如果已经具备了无我，但布施等等并不明显，因此不会从因的基础自性中退转。为什么呢？因为“何者是真谛”，指的是因为不执着于共同体等等，所以具备无我的甚深。即使稍微了解，庸常的自性也不会改变基础，因此不会退转。也就是说，布施等等不会改变，因为庸常的显现并未消除，仅仅了解它并不会退转。如果因为愿力的力量呢？那也不是显而易见的。这是在说明，如果布施等等与庸常的自性不相容
English
How does seeing this transform? Isn't it like fire or loving-kindness, etc.? Because of "what" etc. "What" refers to the suffering and appearance of existence. "What" refers to the profound and clear mandala. These two are incompatible. "Occurring simultaneously" means that occurring simultaneously is also clearly revealed. The vast path, the suffering of existence is eliminated, becoming supreme, which is the wheel of the mandala alone. Why? "Seeing increases through familiarity" means that realizing the incompatibility with the suffering of existence, seeing its antidote, and repeatedly focusing on it, thereby increasing extremely, reaching the ultimate, becoming one's own incompatible side, that is, the suffering of existence is completely ceased. Because the basis is conceptual thought, loving-kindness etc. are not like that. Fire etc. can eliminate bile etc., but may still arise later. Therefore, the wheel of the mandala that correctly recognizes the basis is completely incompatible with the suffering of existence, so realizing it completely prevents suffering. For example, just seeing a rope, one knows that a snake does not exist at all. So, there are other paths that are incompatible with the suffering of existence, what is the use of this? To show that this path surpasses the means of going to the other shore, because of "cause" etc. "The nature of the basis of cause" refers to the nature of the self and what belongs to the self etc. that appear like illusions, the nature that appears universally, and does not turn away from it. "Does not" means not returning again. If one is already endowed with selflessness, but giving etc. are not clear, therefore it will not turn away from the nature of the basis of cause. Why? Because "what is truth" refers to the profoundness of being endowed with selflessness because one does not cling to community etc. Even if one understands a little, the ordinary nature will not change the basis, so it will not turn away. That is to say, giving etc. will not change, because the ordinary appearance has not been eliminated, and merely understanding it will not turn away. If because of the power of aspiration? That is also not obvious. This is to explain that if giving etc. are incompatible with the ordinary nature