Tibetan
རིམ་པ་ལྔ་པ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། རིམ་པ་ལྔ་པ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། བཞི་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་རིམ་པ་ལྔ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེད་པ་པོའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མགོན་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པ་ཐ་མ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྲིད་པ་དང་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་སྤངས་ནས། སེམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཟུང་ནི་གཉིས་མཚུངས་པའོ། །དེས་འཇུག་པས་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་ནས། གང་འདི་དག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །སྲིད་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོང་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའོ།། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་སྤངས་ནས། གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །གང་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་བློའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང༌། གང་དུ་མི་ཕྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེར་ཟུག་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་གཉི་གའི་བློ་སྤངས་ནས་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་མཉམ་པ་ཉིད་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི་མཁས་པ་སྟེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྩོད་མེད་པ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་དང༌། །བདག་ཕྱོགས་ཡོད་པ་མིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང༌། འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད། །མ་བརྟགས་པ་ནི་ཉམས་དགའ་པ། །རྣམ་པར་བརྟགས་ཤིང་འཇིག་པ་ན། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་སེམས་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །ཡང་ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་གང་དུ་འཇུག་པའི་རི
Chinese
第五品，双运的解释。 第五品，双运的解释。 为了在第四品之后紧接着显示第五品，所以说了因和果等。因是薄伽梵的生父，果是如来。其自性金刚持就是因和果的自性。因此，他是怙主，是救护三界者。向他顶礼后，我将宣说名为双运的最后次第。舍弃对轮回和涅槃的执着，心成为一体，这被称为双运。双是二者相等，由此而入，故称双运。从一切烦恼和清净的自性中，证悟胜义谛的形态，这些融为一体，也是双运。对轮回进行分别和执着，也是具有形象的色，因为以它的力量，一切烦恼都会增长。与此相反的是没有分别。舍弃分别，行于一体，这本身就是双运的体验。在能取和所取的分别念的心的行境中，没有分别，存在着不可分割性，这也称为双运。常恒之意是指恒常的一方，断灭之意是指世间断见者的一方。舍弃这二者的心，谁能证悟那如实之平等性，他就是智者，不是其他人。如是说：大自在者无诤论，彼无有宗派，何以故？彼无有他宗与自宗故。又说：一切有情诸事物，未观察时甚可乐，若经观察而坏灭，事物实无有。通达一切法无自性是智慧，思维一切有情远离痛苦之相是慈悲。又何时以智慧观察众生之义，自身无别而入于何
English
Fifth Chapter: Explanation of Union Fifth Chapter: Explanation of Union In order to show the fifth chapter immediately after the fourth, causes and effects, etc., are mentioned. The cause is the father of the Bhagavan. The fruit is the Tathagata. The nature of Vajradhara is the very nature of cause and effect. Therefore, he is the protector, the savior of the three worlds. Having prostrated to him, I shall explain the final stage called union. Abandoning the attachment to samsara and liberation, the mind becomes one, which is called union. "Dual" means two equals. Because of entering through it, it is called union. From the nature of all defilements and purifications, realizing the form of ultimate truth, these becoming one is also union. Discriminating and clinging to samsara is also a form with appearance, because by its power, all defilements will increase. The opposite of that is non-discrimination. Abandoning discrimination and practicing in oneness, that itself is the experience of union. Where there is no activity of the mind of the duality of grasper and grasped, and where there is indivisibility, that is also called union. "Permanent" means the side of permanence. "Cessation" means the side of the world of nihilism. Abandoning the minds of these two, whoever realizes that very equality is the wise one, not others. As it is said: The great self is without dispute, it has no faction. Why? Because it has no other faction and self-faction. Furthermore: All things of beings, are delightful when unexamined, but when examined and destroyed, things do not exist. Examining all dharmas as being without self-nature is wisdom, and thinking of all beings as being free from the nature of suffering is compassion. Again, when one examines the meaning of sentient beings with wisdom, without difference from oneself, and enters into what
Tibetan
མ་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་ཡུལ་ལོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ལ་རྟེན་ཅིང་གནས་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་གིས་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་རྫོབ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེས་ན་འགྲོ་ལ་སེམས་ཅན་མེད་ཅིང་ཇི་བཞིན་དོན་དུ་རྣམ་པར་དགོངས། །གང་གི་ཚེ་ནི་སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་བྱེད་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ཁྱེད་ནི་འགྲོ་ལ་བུ་གཅིག་པ་ཡི་ཕ་བཞིན་དགོངས་པར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་དང་བཅས་པར་གནས་ པ་ནི། ལྷག་མ་དང་བཅས་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །གང་དུ་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང༌། འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རྟོགས་ནས་དེ་དག་ཉིད་དབུ་མའི་གནས་སྐབས་སུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་སུ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིམ་པས་འཇུག་ཅིང༌། དགོངས་པའི་དབང་གིས་གང་ཞིག་དེ་ལས་ལྡང་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བྱེ་བྲག་ཤེས་ནས་དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཕྱོགས་གཉི་ག་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་དང་ཡིན་པ་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་མེད་པ་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དབུ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་མོ། །གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སྤངས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པའོ། །སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་རང་ཉམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ཇི་སྐད་དུ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །མ་ལུས་འགྲོ་བའི་བསམ་རྫོགས་མཛད། །སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དབང་གིས་ན། །དེ་ནས་རྒྱ
Chinese
嘛（ma）者，世尊以甚深智慧之境。通达方便与智慧之自性，稳固与动摇之本体一切，于一处所依而住者，亦名双运。如是说：何者以智慧为所依，以慈悲为世俗所依，彼于有情无有众生，如实于义而作意。何者之时，生十力之慈悲所摄持之时，汝于有情如独子之父般作意。如是说。余者，名为烦恼之蕴，与其俱存者，名为有余而住。彼之相违者，名为无余。彼之相违者，名为无分别。于何处二种分别之自性非有，彼乃双运。于何处于补特伽罗无我与法无我之差别，断除二种分别者，彼亦双运。于自加持与入光明之次第通达后，彼等融入中观之位，彼乃双运。一切执持于空性之位，以随入之次第而入，以意之自在，何者从彼而起，与双运。初于世俗与胜义谛之自性差别知晓后，于彼时他者，二者融合为一，是为双运。于何处无有缘于空性，亦无从彼而起者，彼乃双运。彼即瑜伽士之中观位之道。舍弃睡眠与醒觉之分别二者，乃以双运之体性显示而说，为示现一切有情之故。睡眠者，不入于有情之义。醒觉者，入于有情之义。彼等完全舍弃后，于自证任运成就，圆满成就有情之义，是为彼义。如是说：如意宝珠一般，无余成就有情之意乐，有情以福德力，彼后广
English
Ma (嘛) means that the Bhagavan possesses a realm of extremely profound wisdom. Having comprehended the nature of skillful means and wisdom, the essence of stability and movement, and also that which relies and abides in one direction, that is called union. As it is said: Whoever relies on wisdom itself and relies on compassion for conventionality, therefore, for beings, there are no sentient beings, and they truly contemplate the meaning. When is the time when compassion, which generates the ten powers, seizes them? At that time, you contemplate beings like a father contemplating his only child. So it is said. The remainder is called the aggregates of afflictions, and abiding with them is called abiding with remainder. The opposite of that is called without remainder. The opposite of that is called without conceptualization. Where the essence of those two conceptualizations is not present, that is union. Where the distinction between the selflessness of the person and the selflessness of phenomena is abandoned, that is also union. Having understood the order of self-blessing and entering into luminosity, and those themselves become mixed in the state of the Middle Way, that is union. Completely grasping everything in the state of emptiness, entering through the order of subsequent entry, and by the power of intention, whatever arises from that, and union. Initially, having known the distinction between the nature of conventional and ultimate truth, and at that time, the two aspects become mixed and are, that is union. Where there is no object of focus on emptiness and there is no arising from it, that is union. That itself is the path of the Middle Way state for yogis. Abandoning the two conceptualizations of sleeping and waking is said to be shown as the nature of union, for the sake of showing it to all sentient beings. Sleeping means not engaging in the benefit of sentient beings. Waking means engaging in the benefit of sentient beings. Having completely abandoned those, and spontaneously accomplishing self-realization, perfectly accomplishing the benefit of sentient beings, that is the meaning of that. As it is said: Like a wish-fulfilling jewel, completely fulfilling the intentions of all beings, by the power of the merit of sentient beings, then wide
Tibetan
ལ་བའི་གཟུགས་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་སེམས་ཞི་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལ་དེ་གཉིས་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་ནི་གཟུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་བྱང་བའོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་ སྤངས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐོས་པའི་དོན་བརྗེད་པའོ། །དྲན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན་དེ་དག་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་པ་ནི་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་ཞེན་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །ཕྱོགས་དེ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། དབུ་མའི་ལམ་ལ་དམིགས་ཏེ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པ་ནི་བརྟན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་གིས་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་ནི་རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །གང་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་མཐའ་ཡས་པར། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྣམ་དཔྱོད་ཅིང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྟག་དགའ་བས། །རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྨིན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གྲོལ་གྱུར་ན། །གང་ཞིག་དགའ་བའི་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་རྫོགས། །བཅིང་མེད་གྲོལ་བས་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་སྐྱེད་པ་སྟེ། །འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་རྒྱུའོ། །འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་གཉི་ག་ཡང་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་ནས། དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོར་བྱས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་རིམ་པ་གཉིས་གཅིག་ཅིང་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ལྷ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སྤངས་ནས། གང་དུ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གཟུགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །གཞན་པ་བཞི་ནི་གཟུགས་མེད་པའོ་ཞེས་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དེ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། གང་ཞིག་མཉམ་པའི་གནས་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པའོ
Chinese
能见到盐的光芒。如是说。入定是心寂静的状态。未入定是心散乱的状态。瑜伽士如果没了这二者，要知道他安住于双运。事物是对所取之境的执着。无事物是邪见完全清净。舍弃这些就是双运。非忆念是忘记所听闻的意义。忆念是与此相反。由于恒常任运成就，因此必定从中解脱。因此是恒常生起的自性，如是意指如所愿般安住于一切处。贪执是对有之享受的执着。不贪执是没有执着。完全舍弃这两种偏颇，缘于中道，安住于轮回多久就是稳固。如是说：谁以大悲心，依于他力而住。如是说。极喜之身是恒常极度欢喜的状态。谁有如此之身，就是具有此身。如是说：世界无边际，以大悲心善加辨别，对众生恒常欢喜，次第次第令成熟。如是说。此外，众生若得解脱，谁就是欢喜之海，因此必定圆满，无缚解脱有何用？如是说。因是能极度产生果，能产生果就是因。果是从因产生的。了悟这二者无别，作为无别的自性，瑜伽士安住于何处，那就是双运。在何处了悟二者为一且无别，那也是双运。舍弃对完全清净之神和完全不清净之神的分别念，在何处了悟无别，那就是双运。有色是指色蕴。其他四蕴是无色，舍弃普遍认为的这两种分别念，谁能了知平等之境，就能获得双运的果位。
English
One can see the light of salt. Thus it is said. Samadhi is the state of a peaceful mind. Non-samadhi is the state of a distracted mind. A yogi who is without these two should be known to abide in union. Object is attachment to the apprehended object. Absence of object is the complete purification of wrong views. Abandoning these is union. Non-memory is forgetting the meaning of what has been heard. Memory is the opposite of that. Because of constant spontaneous accomplishment, one is definitely liberated from them. Therefore, it is the nature of constant arising, thus it means abiding in all places as desired. Attachment is clinging to the enjoyments of existence. Non-attachment is absence of clinging. Having completely abandoned both of these extremes, focusing on the Middle Way, abiding in samsara for as long as it lasts is stability. As it is said: "Whoever, with great compassion, abides by the power of others." Thus it is said. The body of supreme joy is the state of constant and extreme joy. Whoever has such a body is endowed with it. As it is said: "The world is boundless, with great compassion, skillfully discerning, constantly rejoicing for sentient beings, gradually causing them to mature." Thus it is said. Furthermore, if sentient beings are liberated, who is the ocean of joy, therefore it is definitely complete, what is the use of liberation without bondage? Thus it is said. Cause is that which greatly produces effect, that which is capable of producing effect is cause. Effect is that which arises from cause. Having realized that these two are inseparable, making it the nature of inseparability, wherever the yogi abides, that is union. Wherever one realizes the two stages as one and inseparable, that is also union. Abandoning the discrimination between completely pure deities and completely impure deities, wherever one realizes non-duality, that is union. "Having form" refers to the form aggregate. The other four are formless, having completely abandoned these two discriminations that are commonly held, whoever knows the state of equality, that one attains the state of union.