Tibetan
ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་ལྷའོ། །རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལས་བྱུང་བས་མིའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ཤེད་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །མེད་པ་འདི་ནི་གང་ཡང་མིན། །ལྷ་མའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་འཇིག་རྟེན་འདིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ལོངས་སྤྱོད་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལ་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་ལ་མི་རག་གོ །འགྲོ་གསུམ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའམ། ས་འོག་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷ་མིའི་ལོངས་སྤྱོད་ཁམས་གསུམ་ལ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་ པས་མཐོ་རིས་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕན་པར་བྱས་ནས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་གསུངས་ནས། ད་ནི་བཟློག་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། དམྱལ་བ་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་མི་རྣམས་ཁྲིད་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་མི་རྣམས་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་ཡི་དགས་སོ། །ཡང་ན་ཟས་སྐོམ་ཡིད་ལ་བཏགས་པས་ཡི་དགས་སོ། །ལྷ་དང་མི་ལས་ལོག་པར་འགྲོ་བས་དུད་འགྲོའོ། །དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་དུ་མའི་གཟུགས་སུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་ཏེ་གྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་ཐ་དད་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གནོད་བྱེད་ཕྱིར་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་བཀྲེས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཕན་ཚུན་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་པ་ནི་ཞེས་ཏེ་ངན་སོང་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དེའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ངེས་པར་མྱོང་བའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོར་མེད་པ་ནི་འབྱུང་བའི་ནད་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སྡིག་པའི་ལས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་གཞན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གནོད་བྱེད་འབྲས་བུ་དེ། །ཞེའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གསུངས་པ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པ་དང་བཞིའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་དང་ས་ཐོབ་པ་སྟེ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་སེམས་ཅན་ནོ། །མཐོ་རིས་ངན་སོང་རིས་ལ་གང༌། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །གང་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཚིག་གོ །སངས་རྒྱས་ནས་དམྱལ་བའི་བར་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཁོ་ནར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་ སྨིན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །མཐོ་རིས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བའོ། །ངན་སོང་ནི་དེ་ཉིད་མི་དགེ་བའོ། །སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་ཐབས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ལུས་དག་ཡིད་ནི་ཐབས་སོ། །ཡང་ན་མཆོད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་ལུས་བཞིན་བསྲུངས་ཀྱང༌། རང་གི་ལུས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལས་བསྲུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་ངོ༌། །དུག་བཞིན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུག་འདོར་བ་ལྟར་སེམས་ཅན་བྲལ་བ་ཡང་སྤང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་དང་བྲལ་བ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པར་བསྟན་པ་ནི། ཆགས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་བྲལ་བས་ཆགས་བྲལ་ལ། དེའི་རོ་དང་གཅིག་པའི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་རོ་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བཀག་ནས་མར་མེ་སྣུམ་མེད་པ་ལྟར་ཡིད་གནས་སོ། །བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། ཐོབ་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བ་ཞེས་བྱ་བས་གསུངས་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མ་བྲལ་ན་སེམས་ཅན་སྤངས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པས་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་བསམས་ནས་ཐེག་པ་ཆུང་དུའི་རང་དོན་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུའི་འབྲས་བུའི་སྙིང་པོ་ལས་མི་གཡོ་བར་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་སྒོམ་གྱི་གཞན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་སྒོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་རྒྱལ་སྲས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྟོགས་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆེར་གཞག་པའི་དོན།
Chinese
因为享受，故为天。因为具有智慧的心所生，故为人。或者从世间的语词引申，因为是众生的主宰自在者。安乐的果实是享受。没有的这个什么也不是。天女的享受不是不存在于这个世间，应当知晓是存在的。享受是对众生有利益的等等，那个“仅”字的含义是，除了利益众生之外，其他都得不到。三有是欲等，或者地下等。它的意义是这样的：天人的享受在三界中有多少，如果利益众生，那么安住于声闻的苦行等，即使获得天界，也不是具有享受的。像那样利益之后，说了去往天界。现在说相反的果报。地狱是因为没有福德，是把人们带往的处所，因为摧毁人们。因为不返回地过去，故为饿鬼。或者因为食物饮料系于心，故为饿鬼。因为从天和人中颠倒地去往，故为旁生。那些痛苦是因为做了损害众生的事情而产生的。痛苦是什么样的呢？在多种形象中是痛苦，即由于寒冷等的作用，一切众生的形象各不相同。那样的痛苦从哪里产生呢？因为是损害众生的，所以没有罪过。那个意义就是饥饿等，所谓“互相”是指自和他者的体性。那样的痛苦是恒常的，即在恶趣中不会中断。说了那个痛苦的差别是难以逆转的，不是通过供养和神变，因为是必定要感受的业。无法医治不是像发生的疾病那样，因为是从罪恶的业中产生的。那样的痛苦不是从他者产生的，而是损害众生的果报。说了众生的本体是佛，即声闻、独觉、无上正等觉四种。菩萨的种姓和获得地。
English
Because of enjoyment, it is a god. Because it arises from a mind endowed with wisdom, it is a human. Or, derived from worldly terms, because it is the lord of beings, the powerful one. The fruit of happiness is enjoyment. This non-existent is nothing at all. The enjoyment of goddesses is not non-existent in this world; it should be known to exist. That enjoyment is beneficial to sentient beings, etc. The meaning of that "only" is that nothing else is obtained except benefiting sentient beings. The three realms are desire, etc., or the underworld, etc. Its meaning is like this: If the enjoyment of gods and humans, as much as there is in the three realms, is used to benefit sentient beings, then even if one attains only the heavens by abiding in the asceticism of the Shravakas, etc., one is not endowed with enjoyment. Having spoken of going to the heavens after benefiting in that way, now the opposite result is spoken of. Hell is because there is no merit, it is the direction that leads people, because it destroys people. Because one passes without returning, it is a preta. Or, because food and drink are attached to the mind, it is a preta. Because one goes perversely from gods and humans, it is an animal. Their suffering arises from harming sentient beings. What is the nature of suffering? Suffering is in various forms, that is, due to the influence of cold, etc., the forms of all sentient beings are different. From where does such suffering arise? Because it harms sentient beings, there is no fault. That meaning is hunger, etc., and "mutually" refers to the nature of self and other. Such suffering is constant, that is, it does not cease in the lower realms. The difference of that suffering is said to be difficult to reverse, not even by offerings and miracles, because it is a karma that must be experienced. Incurable is not like an arising disease, because it arises from sinful karma. Such suffering does not arise from others, but is the result of harming sentient beings. The entity of beings is said to be Buddha, that is, the four types: Shravaka, Pratyekabuddha, and the unsurpassed perfect enlightenment. The lineage of Bodhisattvas and those who have attained the bhumis.
Chinese
是为彻底清净之有情。高处恶趣何处？此乃一切烦恼。何者，乃共同之词。从佛至地狱之间，皆应知为有情。如何知晓？乃是异熟之色。佛与菩萨乃无漏善根之业之异熟有情。高处乃有漏之善。恶趣乃彼之不善。于彼等有情，以一切方便恭敬承侍。身与意乃方便。又或以供养之门，布施等。如护己身般守护，如护己身免受损害般，对待有情亦如是。如毒般之行为等，如弃毒般，舍弃远离有情亦应舍弃。因此，若离有情，则不能获得无上正等觉之菩提，此乃显示离贪等。个别观察之灭，乃因远离轮回而离贪。与其味道相同之无余蕴之菩提，乃味道相同之菩提。心与心所法止息，如灯油耗尽般安住。彼菩提由何而得？由声闻等获得，因此说不舍一切有情，若不离轮回，则非舍弃有情。如是，如彼等相，于有情作饶益与损害，思及安乐与痛苦之生起，则不应安住于小乘之自利。因此，菩提苗等，于声闻所生之菩提心苗之果实精要不为所动，由佛子修习，而非由其他声闻等修习，此乃总结之语。彼佛子乃无分别之体性，乃因证悟如来之意而生。
English
It is a sentient being that is completely purified. Where are the high realms and the evil destinies? This is all affliction. "What" is a common word. From the Buddha to the hells, all should be known as sentient beings. How is it known? It is the form of ripening. Buddhas and Bodhisattvas are sentient beings ripened from the karma of the root of uncontaminated virtue. The high realms are the virtue with outflows. The evil destinies are the non-virtue of that. All methods should be used to attend to and respect those sentient beings. Body and mind are the methods. Or through the gate of offerings, giving, and so on. Protect them as you would protect your own body. Just as you protect your own body from harm, so too should you treat sentient beings. Actions like poison, etc., just as poison is discarded, so too should abandoning sentient beings be abandoned. Therefore, it is taught that if one is separated from sentient beings, one will not attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment of Bodhi. This is to show detachment, etc. Cessation through individual examination is detachment because it is separation from samsara. The Bodhi of the remainderless aggregates, which has the same taste as that, is Bodhi of one taste. Mind and mental factors are stopped, and one abides like a lamp without oil. By what is that Bodhi attained? It is attained by the Shravakas, etc. Therefore, it is said that one does not abandon all sentient beings. If one does not separate from samsara, then it is not abandoning sentient beings. Thus, in that way, etc., by benefiting and harming sentient beings, thinking about the arising of happiness and suffering, one should not abide in the self-interest of the Lesser Vehicle. Therefore, the Bodhi sprout, etc., the essence of the fruit of the Bodhi mind sprout arising from the Shravakas, is not moved. It is cultivated by the sons of the Buddhas, not by other Shravakas, etc. This is the concluding statement. That son of the Buddhas is the nature of non-discrimination, because it arises from the realization of the mind of the Tathagata. The meaning of greatly establishing the conventional Bodhicitta.