Tibetan
་སྣམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་དོན་དམ་པའི་རྫས་སུ་མི་འདོད་པ་སྟེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་བསྐྱེད་ལ་འདུས་པས་ནི་བསྐྱེད་ན་ཡང་རྫས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་མེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱིང་བཀག་པར་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་བཞི་དང་སྟེང་འོག་སྟེ་དྲུག་གོ །དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་ནི་རབ་ཕྱེ་བས་ཤེའོ། །དེ་བས་ན་ལྟོ་རྒྱབ་ཀྱི་ཆ་མེད་པར་འདོད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཡང་དབྱེ་བར་མངོན་ཞེས་ཏེ། རྫས་སུ་གནས་པའི་ཆོས་ལ་ཕྱོགས་བཞི་དང་སྟེང་འོག་ཁས་བླངས་དགོས་སོ། །མངོན་ཞེས་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གོང་མའི་དོན་ཡིན་པར་གསལ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། ཟུར་དང་ཟུར་ཅན་རྟོག་པ་གང༌། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཟུར་ནི་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་གོ །ཟུར་ཅན་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཏེ་ཟུར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་དག་ཏུ་ནི་རྟོག་ཕ་གང༌། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གལ་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ་བསགས་པ་ནི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་གནས་ཀྱི་ཚད་མ་དང༌། རིགས་ཀྱི་ཚད་མ་དང༌། དུས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་དོན་བྱེད་པའི་ཚད་མ་བཞི་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པ་གཅིག་དང༌། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཕྱིའི་དོན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིའི་དོན་ཡང་དེ་རྣམ་པ་གཅིག་ཀྱང་དེ་ཉིད་པས་ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ཡང་ཞེས་པ་སྟེ། བདེ་བའི་རྫས་གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ལ་བསྙག་པའོ། །རྣམ་ཤེས་བདེ་བར་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་པ་ནི་བདེ་བདེ་ལ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དུ་དམིགས་ཏེ་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་བདེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སིམ་པ་དང་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་བྱེད་པའི་གཟུགས་ཏེ་མཛེས་པ་དང་མི་མཛེས་པའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་ཞེས་ཏེ་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་དཔེ་གང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནའི་ལུས་ཏེ། ལང་ཚོ་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཏེ་ལུས་གཅིག་པུ་དེ་ལའོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྒྱུ
Chinese
像氆氇等由极微聚合而成的受用处，不认为是实有的物质，为什么呢？因为是坏灭的自性。因此，极微不能产生识，聚合才能产生，但因为不是实有的物质，所以外境的物质没有受用处。经中说外道所承许的实有极微也被遮破，就是指方分等，其中方分有四方和上下共六个。如此不同是通过分析来了解的。因此，对于认为没有前后部分的极微也显而易见可以分析，也就是说，作为物质存在的法必须承认有四方和上下。显而易见是指瓶子等上部的意思，是明显的意思。因此： 有角和无角的分别是什么？ 那怎么会是微尘呢？ 其中，角是指六个方分。有角是指微尘，因为具有角。 在这些之中，分别是什么？ 那怎么会是微尘呢？ 意思是说，聚集就会变成具有肢分。那么，这和处所的量、种类的量、时间的量和作用的量这四种量相违背吗？外境的法相唯一，以及“又”等，其中外境是指色等六处，因为是其自性。外境的法相也是唯一的，但因为是它本身，所以对外境的法相唯一也说“又”，意思是说对一个安乐的物质。“又”是指对其他类别的比喻。识完全融入安乐之中。意思是说，即使在安乐之中，圣者们也观为痛苦，因为是变异的痛苦。它本身就是安乐等，也就是说，产生寂静和不寂静等的是能作的色，即美和不美。安乐和痛苦本身会互相转变，也就是说，安乐会变成痛苦，痛苦会变成安乐。那有什么例子呢？例如女人等，其中“一个”是指唯一的身体，指具有青春的身体，指唯一的身体。对于她，到处游行
English
Like pūlu and other objects of enjoyment composed of extremely small particles are not considered to be truly existent substances. Why? Because of their nature of disintegration. Therefore, an extremely small particle does not generate consciousness, but an aggregate does. However, since it is not a truly existent substance, external substances have no object of enjoyment. It is said that even the extremely small particles that exist as substances according to non-Buddhists are refuted, referring to aspects of direction, etc. In this case, aspects of direction are the four directions, plus above and below, making six. Such differences are understood through analysis. Therefore, it is evident that even an extremely small particle that is considered to have no front or back can be divided. That is to say, a dharma that exists as a substance must be acknowledged to have four directions and above and below. "Evident" means that it is clear that it refers to the upper part of a vase, etc. Therefore: What is the distinction between having corners and not having corners? How could that be a particle? In this case, "corners" refers to the six aspects of direction. "Having corners" refers to a particle, because it possesses corners. Among these, what is the distinction? How could that be a particle? It means that an accumulation becomes something with limbs. So, does this contradict the four measures of place, kind, time, and function? The external object is of one kind, and "also," etc. In this case, the external object is the six objects such as form, because it is its nature. The external object is also of one kind, but because it is itself, it is also said that the external object is of one kind, meaning that it refers to a single object of happiness. "Also" refers to a metaphor for other categories. Consciousness is completely absorbed in happiness. It means that even in happiness, noble ones perceive it as suffering, because it is the suffering of change. It itself is happiness, etc., that is to say, what generates calmness and non-calmness, etc., is the form of action, that is, beauty and ugliness. Happiness and suffering themselves transform into each other, that is, happiness becomes suffering, and suffering becomes happiness. What is an example of that? For example, a woman, etc. In this case, "one" refers to the unique body, the body with youth, the unique body. For her, wandering everywhere.
Tibetan
་ནི་མུ་སྟེགས་པ་མི་གཙང་བ་བསྒོམ་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་བས་ན་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་གསུངས་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཕྱི་རོལ་ཀྱི་རྫས་མེད་ན་དོན་མེད་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་གནོད་སྦྱིན་དོན་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ལ་བག་ཆགས་དང་ཁམས་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་མཐོང་བའོ། །དེའི་རྒྱུས་པོ་མོ་ཕྲད་པ་མེད་ཀྱང་ཁུ་བ་ཟག་པའི་གནོད་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་དོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། སེམས་སྣང་བ་ལས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ་མི་འདྲའོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་རྫས་མེད་པར་གནོད་པ་ལྟར། སད་པ་ན་ཡང་ཕྱིའི་རྫས་མེད་པ་ཁོ་ནར་དོན་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། དཔྱད་ན་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཟུང་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ལ་བྱ་ཞེ་ན་གཟུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཙམ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཆེ་རུ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དོན་དེ་ཉིད་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པར་ནི། །ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་འགའ་ཡང་མིན། །ཞེས་དེ་ལྟར་རིགས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སུན་ཕྱུང་ནས་རྣམ་པར་རིག་པ་སེམས་ཙམ་ཆེར་གཞག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་པ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་དང་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་གོང་གི་གཏན་ཚིགས་བསྙག་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རབ་སྣང་བའི། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་རེག་ཏུ་མེད་ཅིང་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་རེག་ཏུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་གཟུགས་མེད་པའི་ཆོས་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ནི་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་བར་སྣང་ལ་སྣང་བའི་རྟ་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །སྐྱེ་བོ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ
Chinese
是说外道观修不净。其余容易理解。因此，所说的种姓等量，完全是没有的。如果说没有外境的实物，就不能没有作用，那么就像“梦中夜叉行事”等。梦是由于近分的两种烦恼所压制，受到串习、界和非人的影响而显现的。就像没有和妇女交合，却出现遗精的损害一样，虽然没有外境的色等实物，也能产生见等作用。因此说，不是自性，因为心识的显现之外，没有其他作用，所以没有实物的自性。如果说睡眠和清醒不同，那么就像“梦是”等。就像梦中没有实物却有损害一样，清醒时也同样成立，没有外境的实物也能起作用，因为分析起来，只是能取所取的错乱而已。如果问能取所取的体性是什么，那么就像“能取”等。另外，由于分别念的力量，唯是心识的能取和所取的实物等，是这个意思。其中“大”的意思是差别。那个意义就是：没有了知，任何外境都不会存在。这样通过理证驳斥了外境，从而大大地确立了唯识，从“事物”开始。其中“在一切处”是指能取所取的自性，三界和三时，以及动摇和不动的法。因此，是指对以上论证的总结。“了知显现极明了，是色之显现相”，意思是说，从胜义谛上讲，无碍、无触、非色的了知，也显现为有碍、有触的色，是这个意思。如果问，没有色的法如何显现为色呢？就像“如幻术”等。其中，寻香城的幻象，是由于错乱的力量，显现在空中的马等。等等包括水月等。生人是指各自的生人，也就是受到烦恼和业力支配而生
English
It is said that non-Buddhists meditate on impurity. The rest is easy to understand. Therefore, the stated measures such as lineage are simply non-existent. If it is argued that without external entities, there can be no function, then it is like "a yaksha acting in a dream," and so on. The dream is seen because it is suppressed by the two afflictions of proximity, and influenced by habit, realm, and non-humans. Just as harm such as seminal emission occurs without intercourse with a woman, similarly, even without external entities such as form, actions such as seeing can occur. Therefore, it is said that it is not self-nature, because there is no other function apart from the appearance of mind, so there is no self-nature of entities. If it is argued that sleeping and waking are different, then it is like "dreams are," and so on. Just as there is harm in dreams without entities, it is similarly established in waking that function can occur even without external entities, because upon analysis, it is merely the confusion of the grasper and the grasped. If one asks what the nature of the grasper and the grasped is, then it is like "the grasper," and so on. Furthermore, due to the power of conceptual thought, the entities of the grasper and the grasped are merely mind, and so on, which is the meaning. Among them, "great" means difference. That meaning is: without knowing, no external object exists. Thus, by reasoning, external objects are refuted, and thus the mind-only is greatly established, starting from "things." Among them, "everywhere" refers to the nature of the grasper and the grasped, the three realms and the three times, and the moving and unmoving dharmas. Therefore, it refers to the summary of the above arguments. "Knowing appearance is extremely clear, it is the appearance of form," which means that, from the ultimate truth, unobstructed, untouchable, and non-form knowing also appears as obstructed and touchable form, which is the meaning. If one asks how a non-form dharma appears as form, it is like "like illusion," and so on. Among them, the illusion of a city of gandharvas is horses and so on that appear in the sky due to the power of delusion. The "etc." includes water moons and so on. Sentient beings are individual sentient beings, that is, those who are born under the influence of afflictions and karma.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་འཁྲུལ་པ་ནི་སེམས་ཐ་དད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་དོན་གྱི་མགོ་འདྲེན་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལོག་དོན་དུ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐལ་ཆེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སྟེ་མཐའ་ཡས་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེག་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁམས་གསུམ་གྱི་མཆོད་པས་མཆོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་ཆེར་ནི་གཞལ་པ་ཡིན། །ཁམས་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་ཁྱད་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་འགྲེལ་པའི་དོན།
Chinese
的原因。心迷惑是心各异。如是说是引导意义的开端。等等的词语是总摄声音等等。那么，世尊为何宣说蕴等等呢？为了遣除我执。等等，也就是蕴等等。具大福分是菩萨，因为具有成办无边众生义利的福分，以及具有安住大乘的福分，以及具有以三界供养来供养的福分。唯心广大是衡量。在三界等等的自性中，唯心特别安住，这是它的定义。蕴等等的舍弃的解释的意义。
English
is the reason. Mental confusion is different minds. "Thus" means to introduce the meaning. The word "etc." summarizes sound and so on. So why did the Bhagavan teach the aggregates and so on? To reverse the clinging to self. And so on, that is, the aggregates and so on. Greatly fortunate means Bodhisattva, because they have the fortune to accomplish the benefit of infinite beings, and the fortune to abide in the Mahayana, and the fortune to be offered with the offerings of the three realms. Mind-only is vast is measured. Mind-only particularly abides in the nature of the three realms and so on, that is its definition. The meaning of the explanation of abandoning the aggregates and so on.