Tibetan
རིགས་པ་འདིས་སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། ཆོས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང༌། དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་ཀྱི་ལམ། །བྱེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བས་རང་གི་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་རྟོགས་པས་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་དང༌། གསོ་བ་དང༌། གསོག་ལ་བརྟགས་ནས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལེའུ་ལས། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་དང་སྟོང་པ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གདའ་བར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ བྱང་བར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དབེན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོང་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར། རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དབེན་པའམ་སྟོང་པ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དབེན་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཆོས་གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའམ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའམ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆོས་དེ་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤད་པ་དེའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུར་འཚལ་བར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བསྟན་དུ་གསོལ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་དམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ངར་འཛིན་པ
Chinese
以此理，通达心性本净之大瑜伽士，不观善与非善业之果报，而趋向于解脱。如薄伽梵于《金刚经》中所说：“法尚应舍，何况非法。”又如《密集金刚》大瑜伽续中所说：“行持十善业之道，是舍弃智慧。”如是，众生远离善知识，未能证悟自心之如实性，执着于我，执着于我所，思虑滋养与积聚，从而计度善与非善等，故从无始以来饱受轮回之苦。如薄伽梵于《八千颂般若波罗蜜多经》之善知识品中所说：善现请问道：“世尊，若一切法皆是寂静与空性，世尊，云何众生有烦恼？云何得清净？世尊，寂静非是烦恼，亦非清净。世尊，空性非是烦恼，亦非清净。世尊，寂静或空性，不能现证无上正等菩提。世尊，除寂静与空性之外，更无余法能现证无上正等菩提，或正证，或将证，或正证之法不可得。世尊，当如何理解所说之义？世尊，请为我宣说。善逝，请为我宣说。”如是请问后，薄伽梵告具寿善现曰：“善现，汝意云何？诸有情岂非长久以来耽着于我执与我所执耶？”善现答言：“世尊，诚如是，善逝，诚如是，诸有情耽着于我执
English
Through this reasoning, great yogis who realize the mind's complete emptiness turn towards liberation without regard for the fruits of virtuous and non-virtuous actions. As the Bhagavan said in the Vajracchedika Sutra: "Even Dharma should be abandoned, how much more so non-Dharma?" And as it is said in the great yoga tantra called Guhyasamaja: "To practice the path of the ten virtuous actions is to abandon wisdom." Thus, sentient beings, separated from virtuous friends, not realizing the true nature of their own minds, clinging to self, clinging to what belongs to self, contemplating nourishment and accumulation, and thus judging good and bad, have experienced suffering from beginningless time. As the Bhagavan said in the chapter on virtuous friends in the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: Subhuti asked: "Bhagavan, if all dharmas are empty and isolated, how can sentient beings have afflictions? How can they be purified? Bhagavan, emptiness is neither afflicted nor purified. Bhagavan, emptiness is neither afflicted nor purified. Bhagavan, emptiness or emptiness itself does not fully awaken to unsurpassed, perfect enlightenment. Bhagavan, apart from emptiness and emptiness itself, there is no other dharma that fully awakens to unsurpassed, perfect enlightenment, or is fully awakened, or will be fully awakened, or the dharma of fully awakening is not found. Bhagavan, how should the meaning of what has been said be understood? Bhagavan, please explain it to me. Sugata, please explain it to me." After asking this, the Bhagavan said to the venerable Subhuti: "Subhuti, what do you think? Have sentient beings been attached to self-grasping and what belongs to self-grasping for a long time?" Subhuti replied: "Bhagavan, it is so. Sugata, it is so, sentient beings are attached to self-grasping.
Tibetan
་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། འོན་ཀྱང་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཡིན་མོད། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོང་པ་ལགས་སོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟོང་པ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་རམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ངར་འཛིན་པ་དང༌། ང་ཡིར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཡང་སྣང་ངོ༌། །རྣམ་པར་བྱང་བར་ ཡང་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དགེ་སློང་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྐྱེ་བའམ། འགག་བའམ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཅི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རམ། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སམ། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་མཆིས་པ་ལགས་ན། ངན་འགྲོར་མཆི་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་མཆིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟགས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟགས། གསོབ་དང༌། གསོག་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་པས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཅི་དེ་ལྟར་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རམ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཅན་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དད་པ་མེད་པས་མངོན་པར་དང་ཅིང་ལྷག་པར་མོས་ན་དེས་ནི་སེམས་ཅན་དེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་ཕུང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལས་རྒྱུ་དང
Chinese
，并且执着于我所。世尊说道：善现，你怎么想？然而我执和我所执是空性的。善现回答说：世尊，是空性。善逝，是空性。世尊说道：善现，你怎么想？以我执和我所执，众生在轮回中流转吗？善现回答说：世尊，正是这样。善逝，正是这样，以我执和我所执，众生在轮回中流转。世尊说道：善现，这样的话，众生也显现为完全被烦恼所染污，也显现为完全清净。这样说之后，同样在《一切业障完全清净经》中也说：比丘，你怎么想？没有生起会生起吗？会灭尽吗？会被完全染污吗？会完全清净吗？回答说：世尊，不是这样的。世尊说道：比丘，你怎么想？没有生起的法，会让众生堕入地狱吗？堕入畜生道吗？堕入阎罗王的世间吗？回答说：世尊，既然没有生起本身也不存在，怎么会堕入恶趣呢？世尊说道：比丘，既然一切法都是如此光明，但愚痴的凡夫却执着于不真实的法，执着于颠倒，执着于如糠秕和糟粕般的法，因此众生会堕入地狱、畜生道和阎罗王的世间。比丘，难道是这样，心被完全染污，众生就会变成被完全染污的吗？心完全清净，众生就会变成清净的吗？这样说之后，同样在《如来藏经》中也说：对一切法没有信心，却显现出欢喜和特别的喜爱，这样的人，我不说他会堕入恶趣。为什么呢？因为烦恼没有自性。一切烦恼都远离了因和
English
, and acts with attachment to "mine." The Blessed One said: Subhuti, what do you think? However, the attachment to "I" and the attachment to "mine" are emptiness. Subhuti replied: Blessed One, it is emptiness. Sugata, it is emptiness. The Blessed One said: Subhuti, what do you think? Do beings revolve in samsara due to the attachment to "I" and the attachment to "mine"? Subhuti replied: Blessed One, it is just so. Sugata, it is just so, beings revolve in samsara due to the attachment to "I" and the attachment to "mine." The Blessed One said: Subhuti, in that case, beings also appear to be completely afflicted, and also appear to be completely purified. After saying this, similarly, in the Sutra of Complete Purification of All Karmic Obscurations, it is also said: Bhikshu, what do you think? Does that which is unborn arise? Or cease? Or become completely afflicted? Or become completely purified? He replied: Blessed One, it is not so. The Blessed One said: Bhikshu, what do you think? Do unborn dharmas cause beings to go to hell? Or to the realm of animals? Or to be born in the world of Yama? He replied: Blessed One, since unbornness itself does not exist, how could there be going to a bad destination? The Blessed One said: Bhikshu, since all dharmas are so luminous, foolish ordinary beings fixate on untrue dharmas, fixate on what is inverted, fixate on all dharmas like chaff and dregs, therefore beings will go to hell, the realm of animals, and the world of Yama. Bhikshu, is it so that when the mind is completely afflicted, beings become completely afflicted? When the mind is completely purified, do beings become purified? After saying this, similarly, in the Tathagatagarbha Sutra, it is also said: If one has no faith in all dharmas, but manifests joy and special liking, I do not say that such a being will go to a bad destination. Why is that? Because afflictions have no essence. All afflictions are separate from cause and
Tibetan
་རྐྱེན་ཚོགས་པ་དང་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དོན་འདི་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་སྟོང་པ་དང༌། །སྐྱེ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་འཇུག་འདིར། །ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འགྱུར། །བདག་ཏུ་རློམ་པར་གྱུར་མ་ཐག །དེ་ བཞིན་འདོད་ཆགས་སོགས་དྲི་མ། །བརྟགས་པས་གཞན་གྱི་དབང་གྱུར་པས། །བྱིས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉོན་མོངས། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་སྟེ། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཡང་དག་འབྱུང༌། །དེ་ནས་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས། །དེས་ནི་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོར་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་འདིས་ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབའ་ཀློང་དུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཅིང་སྐྱབས་མེད་པ་དཔུང་གཉེན་མེད་པ་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་མཛད་ཅིང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་རྣམ་པར་སྦྱངས་ནས་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །། ལེའུ་ལྔ་པ། ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྡུས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ།
Chinese
从因缘聚合而生，生起之时即灭。生与灭，乃为烦恼所灭。如是说。龙树尊者为了阐明此义而说：若此一切皆为空，是无生自性，那么乐与苦等在此处，如何因业而流转？一旦执著于我，随之而来的是贪欲等垢染。经过观察，受他人支配，孩童被痛苦所折磨。这一切皆为唯心，如幻象般真实显现。之后，善与不善之业，由此而生于善趣与恶趣。如是说。因此，以此理路，诸佛如来大悲之体，皆因见到一切众生沉溺于痛苦的深渊，无依无靠，而以世俗谛的方式，彻底了解烦恼的自性，从而使烦恼得以清净。并且，以胜义谛来净化世俗谛，从而使他们安住于真实自性的禅定之中。业之边际分别摄略断除疑惑，即第五品。完。 第五品。业之边际分别摄略断除疑惑。
English
It arises from the assembly of causes and conditions, and ceases as soon as it arises. That which arises and ceases is destroyed by the afflictions. Thus it is said. The venerable Nagarjuna, in order to clarify this meaning, said: If all this is empty, and is of unborn nature, then how do happiness and suffering, etc., arise here, and how does one transmigrate through karma? As soon as one clings to a self, then defilements such as desire arise. Through investigation, one becomes subject to others, and children are tormented by suffering. All these are mind-only, and truly arise as illusions. Then, virtuous and non-virtuous actions, by which one is born in happy and unhappy realms. Thus it is said. Therefore, by this reasoning, all the Tathagatas, who are the embodiment of great compassion, seeing all sentient beings sunk in the depths of suffering, without refuge or protection, completely understand the nature of afflictions through the mode of conventional truth, thereby purifying the afflictions. And, having purified the conventional truth with the ultimate truth, they cause them to abide in the samadhi of true nature. The fifth chapter, which is the concise cutting of doubts concerning the differentiation of the limits of karma, is complete. Chapter Five. The Concise Cutting of Doubts Concerning the Differentiation of the Limits of Karma.