Tibetan
ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པ། དུས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པ། དུས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། དེ་ལྟར་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པས་འཁོར་ལོ་དྲུག་གི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པ་བརྗོད་ནས། །ད་ནི་དུས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དྲི་བའི་ལན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པ་ཉེ་བར་འགོད་ཅིང༌། དང་པོར་རེ་ཞིག་དེའི་རྩོམ་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ་བཤད་པའི་རྗེས་ལའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དུས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལའོ། །མཚན་ཉིད་སྡོམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་བསྡུ་བའོ། །དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་པོའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་སོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བཤད་པར་བྱ་བའོ། །གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རླུང་གི་གྲངས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལས་གོང་ན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྩོམ་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་དངོས་སུ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དུས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། །དུས་ནི་དུས་ཚོད་ཅེས་ནི་བཤད། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དུས་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའི་དུས་ཏེ། དུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བསམས་དང་བསམ་མིན་ངོ་བོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུས་བཟང་དང་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་བཟང་པོ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ངན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཀུན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་དང་བསྟན་རྣམས་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནང་གི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། སྣའི་བུ་ག་གཉིས་ནས་འབབ་པའི་རྒྱུན་
Chinese
第三十九品，关于时间处所的提问之回答的广释。
English
Chapter Thirty-Nine: Extensive Explanation of Answering Questions About the Realm of Time.
Tibetan
གྱིས་སོ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་དབུགས་གཉིས་སོ། །མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་རྒྱུ་བ་མ་འདྲེས་པས་སོ། །འབབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་འབབ་པའོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་གང་ལའོ། །དུས་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆི་ལྟས་མེད་པས་དུས་བཟང་པོ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དུས་ངན་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་དང་རྩོལ་བའི་རླུང་འདྲེས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ནང་གི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱིའི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ནི་དུས་བཟང་པོར་བརྗོད་དེ། འབད་པ་མེད་པས་བདེ་བས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་དུས་ནི་དུས་ངན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དུས་ངན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་དགའ་ལས་གཞན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་ལས་གཞན་པ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་བཟང་པོ་མཆོག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་ལས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚམས་ཁྱབ་པས་འབྲས་བུ་མང་པོ་བྲི་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སླར་ཡང་རྫོགས་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དུས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཉི་ཤུ་དང་བཅོ་ལྔ་དང་འབུམ་ཕྲག་བཅུའི་ལོའི་ཚད་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན། དུས་བཟང་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་དུས་ནི་ངན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིགས་མ་ལྔས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚེ་ཐུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་སོ། །དུས་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ལའོ། །གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་རྣམ་པ་བཞིས་མདོར་བཤད་ནས། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པས་དུས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་
Chinese
做完这些。所谓“命和勤奋”是指呼出和吸入的两次呼吸。所谓“平等”是指左右脉的运行不混合。所谓“降”是指完全降临。所谓“何处”是指任何时候。所谓“好时”是指没有死亡的预兆，与好的时机和佛法相符，所以这样说。坏时与此相反。所谓“说”是指命和勤奋的风混合的意思。这样显示了内部两种时机的特征后，现在为了讲述外部两种时机的特征，说了“像那样”等等。现在的时机被称为好时机，因为不费力气就能安乐地存在。过去的时机是坏时机。所谓“说”是指过去的意思。这样讲述了外部两种时机的特征后，现在为了以喜悦等意来讲述它的特征，说了“坏时”等等。所谓“不同于极喜”是指不同于极喜是离喜的自性，因为在那时远离安乐。所谓“好时是殊胜”是指从极喜中显现，因为菩提心遍及一切支分的分界，所以能创造许多果实。这样以喜悦等意显示了它的特征后，现在又以“圆满和”等来讲述外在两种时机的特征。最初的三种时机，因为具有二十、十五和十万年的时间尺度，并且能成就三种果实，所以被称为好时机，因为寿命和果实等圆满非常多。争斗时是坏时机，因为被五浊所遮蔽，而且寿命短。所谓“像那样”是指像那样的方式。所谓“时机特征”是指外在的自性。所谓“说”是指讲述。这样以四种方式简要讲述后，现在为了讲述详细的讲述，为了以喜悦等支分之意来显示两种时机的自性，说了“喜悦和极喜”等等，稍微
English
Having done these. The so-called "life and diligence" refers to the two breaths of exhaling and inhaling. The so-called "equality" means that the movement of the left and right channels is not mixed. The so-called "descent" means completely descending. The so-called "where" refers to any time. The so-called "good time" means that there are no omens of death, and it is in accordance with good timing and Dharma, so it is said in this way. Bad time is the opposite of this. The so-called "saying" refers to the meaning of the mixing of the winds of life and diligence. Having shown the characteristics of the two internal times in this way, now, in order to describe the characteristics of the two external times, it is said, "Like that," and so on. The present time is called a good time because it can exist peacefully without effort. The past time is a bad time. The so-called "saying" refers to the meaning of the past. Having described the characteristics of the two external times in this way, now, in order to describe its characteristics with joy and other intentions, it is said, "Bad time," and so on. The so-called "different from supreme joy" means that being different from supreme joy is the nature of being separated from joy, because at that time it is separated from happiness. The so-called "good time is supreme" means that it manifests from supreme joy, because the mind of enlightenment pervades the boundaries of all the limbs, so it can create many fruits. Having shown its characteristics with joy and other intentions in this way, now, the characteristics of the two external times are again described with "completeness and," and so on. The first three times, because they have a time scale of twenty, fifteen, and one hundred thousand years, and can accomplish three fruits, are called good times, because the perfection of life and fruits is very great. The time of strife is a bad time because it is obscured by the five degenerations and because life is short. The so-called "like that" refers to the way like that. The so-called "time characteristic" refers to the external nature. The so-called "saying" refers to telling. Having briefly described it in four ways in this way, now, in order to describe the detailed description, in order to show the nature of the two times with the intention of joy and other limbs, it is said, "Joy and supreme joy," and so on, a little bit.
Tibetan
གྱིས་བདེ་བ་དང༌། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་ངོ་བོ་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུད་དང་དངོས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའི་ངོ་བོ་ལའོ། །དུས་བཟང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་དུས་བཟང་པོའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། གོང་ནས་གོང་དུ་བདེ་བ་འཕེལ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་དགར་བཤད་པ་དུས་ངན་ནི། །བདེ་བ་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཆགས་བྲལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་བསྟན་པའི་ཆོ་གས་སོ། །དུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ལའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པས། དུས་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དབུགས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དེའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་དང་ནི་གནས་པའི་དུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བཟང་པོར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་བཟང་པོའོ། །ཡོངས་སུ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་དབུགས་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡང་བ་ཡང་ནི་དུས་ངན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་རྣམས་ཕྱིར་འབྱུང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་གསུམ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དག་གིས་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ནས། ད་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་ནས་འགྲོ་བའོ། །ཁམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ལའོ། །མཉམ་པའི་རོའི་གོ་འཕང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅོམ་པའོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ནི་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ནི་བ
Chinese
以获得安乐，比这更殊胜的体性，是相续的因和真实的因的体性。名为俱生，是指譬喻的体性。所谓善时，是指这三者以善时的语词来表达，因为由低到高安乐增长，并具有果实。分别宣说的恶时是，安乐衰损的体性，具有离贪的自性，以及具有分别念的缘故。如是，是指刚才所指示的仪轨。所谓时，是指喜悦等的体性。所谓相，是指不共的如是性的安立之义。如是，以喜悦等的欲望，显示了二时的自性之后，现在为了跟随三种气息，宣说其体性而说，进入和安住之时，等等。所谓善好，是指善时。所谓完全数，是指述说，因为将气息摄入身体内。升起也是恶时，是指气息向外呼出。如是，是指相对于三种气息。所谓时的相，是指二时的相。如是，以简略指示和广说，述说了它的相之后，现在为了显示不可思议之时的相，跟随它的支分菩提心二者，不可思议之时的体性是，时等等。 是周遍运行的。所谓一切界，是指牙齿和指甲等的菩提心的变相。所谓平等味的地位，是指断除对一切界的境，具有不同的分别念。所谓胜妙，是指成为俱生的因。所谓智慧、识，完全断除，是指智慧是譬喻的俱生之相。识是意义的俱生之相。与它们分离，就是完全断除。所谓一时，是不可思议之时的自性。这是
English
To obtain happiness, and a more excellent nature than that, is the nature of the continuous cause and the real cause. What is called "co-emergent" refers to the nature of the example. What is called "good time" means that these three are expressed with the words of good time, because happiness increases from low to high and has fruits. The evil time that is separately explained is: the nature of the decline of happiness, the nature of being free from attachment, and because it has conceptual thoughts. Thus, it refers to the ritual just indicated. What is called "time" refers to the nature of joy, etc. What is called "characteristic" refers to the meaning of the establishment of the uncommon suchness. Thus, with the desire for joy, etc., after showing the nature of the two times, now in order to follow the three breaths, to explain its nature, it is said, "The time of entering and abiding," etc. What is called "good" refers to the good time. What is called "complete number" refers to the statement, because it draws the breath into the body. Rising is also an evil time, which means that the breaths come out. Thus, it refers to the three breaths. What is called "the characteristic of time" refers to the characteristic of the two times. Thus, after stating its characteristics with brief instruction and extensive explanation, now in order to show the characteristics of the inconceivable time, following its limbs, the two bodhicittas, the nature of the inconceivable time is, time, etc. It is all-pervasive. What is called "all the elements" refers to the transformations of the bodhicitta, such as teeth and nails. What is called "the state of equal taste" refers to the destruction of the different conceptual thoughts on the objects of all the elements. What is called "supreme" refers to becoming the cause of the co-emergent. What is called "wisdom, consciousness, completely abandoned" refers to wisdom being the characteristic of the co-emergent of example. Consciousness is the characteristic of the co-emergent of meaning. Being separated from them is complete abandonment. What is called "one time" is the nature of the inconceivable time. This is