Tibetan
་གཏི་མུག་ཆོས་ཉིད་ཕྱིར། །གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །གང་ཕྱིར་བྱང་སེམས་གཤེར་བ་ལས། །གཤེར་བ་ཆུ་ཡི་ཁམས་སུ་འདོད། །ཆུ་ནི་མི་བསྐྱོད་གཟུགས་ཉིད་ཕྱིར། །ཞེ་སྡང་མི་བསྐྱོད་འདྲེན་པའོ། །གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས། །དྲོད་ནི་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་དཔག་མེད་རྡོ་རྗེ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་དྲོད་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར།། ཀཀྐོ་ལར་ནི་གང་ཞིག་སེམས། །དེ་ནི་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཅན། །ཕྲག་དོག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡིན། །དོན་ཡོད་རླུང་ལས་འབྱུང་བའོ། །བདེ་བ་འདོད་ཆགས་ཁྲག་ཏུ་འགྱུར། །དགའ་བ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་སེར་སྣ་རྡོ་རྗེར་འགྱུར། །སེར་སྣ་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བའོ། །སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ལྔ་ཡི་གཟུགས་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཡིན། །རིགས་ནི་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་ལས། །སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་འདི་དག་རང་བཞིན་གཅིག །བདེ་ཆེན་མཆོག་ཏུ་ཕན་པ་ཉིད། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སེམས་ལྔ་ཡི། །དབྱེ་བ་ལྔ་རུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་ཡང་ཁམས་དང་ཕུང་པོ་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཀྱེ་རྡོ་རྗེར་ཡང་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །བརྫུན་མིན་བདེན་མིན་དེ་བཞིན་དུ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟར། །འདོད་པས་རྣལ་འབྱོར་མས་ཤེས་གྱིས། །འདི་ལྟ་སྟེ་གཙུབ་ཤིང་དང་གཙུབ་སྟན་དང་སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་རྩོལ་བ་ལས་གློ་བུར་དུ་མེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མེ་འདི་ནི་གཙུབ་ཤིང་ལ་མི་གནས། །གཙུབ་སྟན་ལ་ཡང་མ་ཡིན། །སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་དག་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་གཅིག་ན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །མེ་དེ་ཡང་བདེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་བརྫུན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་མས་ཡིད་ལ་གྱིས་ཤིག །དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ན་སྟེ། ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་བཤད། །རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཅན། །ཞེས་དབང་གི་ལེའུ་ལས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། དང་པོར་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བའོ། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ལྷན་སྐྱེས་མེད། །འདི་ལ་མན་ངག་གིས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་བརྫུན་པ་སྟེ་འགྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ། །དང་པོ་ལ་ནི་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བཟུང་ནས་གསུངས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་ བ་དང་འཛིན་པ་པོའི་དངོས་པོ
Chinese
因为愚痴的法性，才显现出愚痴的种种相。因为菩提心的湿润，所以湿润被认为是水的元素。水是不动摇的形体，所以嗔恨是不动摇的引导者。由二者的动摇结合，热量就会恒常生起。贪欲是无量的金刚，贪欲从热量中产生。 在卡科拉中，凡是心，那就是风的自性。嫉妒是意义圆满的成就，意义圆满从风中产生。乐是贪欲，会变成血。喜是虚空的体性，虚空会变成吝啬的金刚，吝啬从虚空中产生。心是唯一的大，用五种形体来象征。五种部族就从中产生，生出无数的部族。因此这些自性是一，是极乐中最有益的。贪欲等五种心，会分成五种差别。之后，又是界、蕴、处等，都是没有自性的，也就是本体上本来就没有产生。吉祥金刚中也说：自性本来就没有产生，不像虚假也不像真实那样，一切都像水中的月亮一样，用欲望来让瑜伽母了解。比如，从钻木和钻板以及人的手的作用中，会突然产生火。这火不住在钻木上，也不在钻板上，也不在人的手上，如果到处寻找，也找不到一个地方有它。所以，这火也不是真实的，也不是虚假的。因此，瑜伽母要用心来理解一切法。因此，当它完全清净时，从外面才能正确地讲述它。具有完全清净的智慧自性，正如灌顶章节中所说的那样。又在这里说到：最初的喜是行走的形体，同样，胜喜也是行走。离喜的喜也是行走，这三种都没有俱生。对此，用口诀来解释，因为没有体性所以是虚假的，会产生行走的智慧。对于最初的喜，是特别地执持而说的。胜喜的智慧，是所取和能取的对境。
English
Because of the nature of ignorance, ignorance manifests in various ways. Because of the moisture of Bodhicitta, moisture is considered the element of water. Water is an unmoving form, so hatred is the guide of immovability. From the combination of the movement of the two, heat will constantly arise. Desire is immeasurable Vajra, desire arises from heat. In Kakkola, whatever is mind, that is the nature of wind. Jealousy is the accomplishment of meaningfulness, meaningfulness arises from wind. Bliss is desire, it will become blood. Joy is the nature of space, space will become the Vajra of stinginess, stinginess arises from space. Mind is the one great, symbolized by five forms. The five families arise from it, giving rise to countless families. Therefore, these natures are one, and are most beneficial in great bliss. The five minds such as desire, will be divided into five differences. Then again, the elements, aggregates, and places, etc., are all without self-nature, that is, they are not originally produced in essence. It is also said in the Hevajra: Self-nature is not produced from the beginning, not like false nor like true, everything is like the moon in the water, let the yogini understand with desire. For example, from the rubbing of wood and the rubbing board, and the effort of a man's hand, fire will suddenly arise. This fire does not reside in the rubbing wood, nor is it on the rubbing board, nor is it on the hands of the man. If you search everywhere, you will not find it in one place. Therefore, this fire is neither true nor false. Therefore, the yogini should understand all dharmas with her mind. Therefore, when it is completely purified, it can be correctly explained from the outside. It has the nature of completely pure wisdom, as it is said in the chapter of empowerment. Again, it is said here: The first joy is the form of walking, similarly, the supreme joy is also walking. The joy of separation from joy is also walking, these three are not co-born. To this, it is explained with oral instructions, because it has no nature, it is false, and the wisdom of walking will arise. For the first joy, it is said by specially holding it. The wisdom of supreme joy is the object of what is to be taken and what is taken.
Tibetan
་ལ་དམིགས་ནས་འཛིན་པའི་དོན་ཏོ། །དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ཡང་འདི་དང་འདིས་གསུངས་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤས་ཏེ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། གང་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བ་ལས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་གཞན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སུ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཀྱེ་རྡོ་རྗེར་གསུངས་པ། ཨེ་ཡིག་ཆ་བྱད་བཟང་པོ་གང༌། །དབུས་སུ་ཝཾ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། །སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག །སྐད་ཅིག་དབྱེ་བས་ཕྱེད་ཉིད་ལས། །དགའ་བ་དེ་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །སྐད་ཅིག་ཤེས་ལ་བདེ་ཤེས་པ། །ཨེ་ཝཾ་ཡི་གེར་རབ་ཏུ་གནས། །སྣ་ཚོགས་དང་ནི་རྣམ་སྨིན་དང༌། །རྣམ་ཉིད་དེ་བཞིན་མཚན་ཉིད་བྲལ། །སྐད་ཅིག་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་འགྱུར། །འཁྱུད་དང་འོ་བྱེད་ལ་སོགས་པ། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལས་བཟློག །བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བཟའ་བ་ནི། །བདག་གིས་བདེ་བ་ཟོས་པར་ནི། །ལྟ་བ་རྣམ་ཉིད་དུ་རབ་གསུངས། །མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །སྣ་ཚོགས་དང་པོའི་དགའ་བ་སྟེ། །རྣམ་སྨིན་ལ་ནི་མཆོག་དགའོ། །རྣམ་ཉིད་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་དགའ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མཚན་བྲལ་ལའོ། །སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང༌། །བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དབང་ནི་བཞི་ཡི་གྲངས་ཀྱིས་ནི། །དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་ཤེས་བྱ། །དགོད་པ་དག་པ་སློབ་དཔོན་ཏེ། །ལྟ་བ་གསང་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །ལག་བཅངས་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད། །གཉིས་གཉིས་འཁྱུད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཕྱིར། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བཤད། །གཏོར་དང་བཀྲུས་པ་ཞེས་བྱ་འདིས། ། དེ་ཡིས་དབང་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ད་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་རེག་པར་འདོད་པ་དང༌། །གཉིས་པ་བདེ་བར་འདོད་པ་དང༌། །གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་འཇིགས་ཉིད་ཕྱིར། །བཞི་པའང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མིན། །འདི་ཉིད་ནི། དགའ་བས་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་ལྷག །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །ལྷག་མས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའོ། །
Chinese
是专注于彼而执持之义。离喜之喜也是以此和彼所说，因为是心和心所生以及无明等的不和合之方。此菩提心是瑜伽士的自证智慧，如果是瑜伽士具有智慧，那么此时各自的凡夫们如何得知？又在哪里证悟呢？答：应说，从侍奉上师而入定的喜乐之相显现，并且在其他色等境中也应知晓。如《喜金刚》中所说：诶字形相甚美好，中央以瓦姆作庄严，是一切安乐之处，珍宝佛之食，刹那分别仅一半，喜乐因此而生起，刹那知而知安乐，诶瓦姆安住于字中，种种以及异熟和，自性同样离特征，依靠刹那四者后，如是瑜伽士能知，拥抱亲吻等等相，种种相状种种说，异熟即是从彼遣，享用安乐之智慧，我已享用安乐，见解善说为自性，离特征者异于三，贪与离贪皆舍弃，种种是最初之喜，异熟则是胜喜乐，自性则是离喜喜，俱生喜乐于离相。阿阇黎秘密智慧与，第四者亦是如是也，以四灌顶之数量，喜乐等次第应知，欢笑清净是阿阇黎，见解秘密亦如是也，手执是为智慧性，二二拥抱亦如是也，为利有情之成就故，灌顶说为四种相。所谓抛掷与洗涤者，因此称为是灌顶也。现在当说喜乐等之体性，第一是欲触碰，第二是欲安乐，第三是贪欲怖畏故，第四亦非所应修。此即是，喜乐少许之安乐，胜喜乐胜过于彼，离喜喜乐成离贪，余者即是俱生喜。
English
It is the meaning of focusing on that and holding it. The joy of separation from joy is also spoken of by this and that, because it is the non-harmonious aspect of mind and mind-born phenomena and ignorance, etc. This Bodhicitta is the self-aware wisdom of a yogi, and if it is a yogi who possesses wisdom, then how can ordinary people know it at that time? And where is it to be realized? Answer: It should be said that the appearance of joy from serving the guru and entering into samadhi is manifested, and it should also be known in other objects such as form. As it is said in the Hevajra: The letter E is very beautiful in shape, decorated with Vam in the center, it is the place of all happiness, the food of the precious Buddha, the division of an instant is only half, joy arises from this, knowing in an instant and knowing happiness, E Vam abides in the letter, various and also Vipaka and, self-nature is also without characteristics, relying on the four instants, thus the yogi can know, embracing and kissing and so on, various aspects are variously said, Vipaka is sent away from that, enjoying the wisdom of bliss, I have enjoyed bliss, the view is well said to be self-nature, the characteristicless is different from the three, attachment and non-attachment are both abandoned, various is the first joy, Vipaka is the supreme joy, self-nature is the joy of separation from joy, co-emergent joy is in the characteristicless. The Acharya secret wisdom and, the fourth is also the same, with the number of four empowerments, joy and so on should be known in order, laughter and purity are the Acharya, the secret of view is also the same, holding hands is the nature of wisdom, two by two embracing is also the same, for the sake of the accomplishment of sentient beings, empowerment is said to be four aspects. What is called throwing and washing, therefore it is called empowerment. Now, the nature of joy and so on should be spoken of, the first is the desire to touch, the second is the desire for happiness, the third is because of greed and fear, the fourth is also not to be meditated upon. This is, the joy of a little happiness, the supreme joy surpasses that, the joy of separation from joy becomes free from greed, the remainder is co-emergent joy.
Tibetan
དེ་ལྟར་ནི་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས། ཨེ་མ་བདེ་བ་ཨེ་མའོ་བདེ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཟ་བ་ན། །སེམས་ནི་མཆོག་ཏུ་འདོད་པ་སྟེ། །དགའ་བྲལ་དགའ་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འདིས་འདི་གསུངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། །མ་རིག་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་གྲིབ་མའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་དཔེའི་བདེ་བ་དེས་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འཆང་ཞིང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པ་ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་རི་མོའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རྡོ་རྗེ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །ཁྱབ་བདག་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། །མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པར་ནི། །གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་བལྟ་བྱ་ཞིང༌། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཤིན་ཏུ་བཀྲི་བའི་རྡོ་རྗེ་སེམས། །བླ་མ་བཟང་ལ་བརྟེན་བྱ་སྟེ། །བདག་བྱིན་བརླབས་སུ་དེ་བརྗོད་བྱ། །དེ་ལྟར་ནི་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་ཛཱ་ལནྡྷ་རི་པའི་ཞབས་ཀྱིས་རྒྱ་འགྲེལ་རྡོ་རྗེ་སྒྲོན་མར་བྲིས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དང་པའི་མེ་ལོང་ལ། །གཟུགས་བརྙན་ཡན་ལག་ཀུན་ལྡན་གཟུགས་སུ་སྣང༌། །དེ་བཞིན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་ཡིས། །ཕྱུག་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྐུ་རྟག་པ་ཉིད། །ཅེས་པ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ་རིམ་པ་གསུམ་པའོ།། །། གསུམ་པ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ།
Chinese
如是圣天菩萨云：噫玛快乐，噫玛极乐。如何如何食之耶？心乃极欲，唯是离喜之喜。此乃彼所说，无明之相违品，何为以离喜之喜为近缘之乐，彼乐稍作影之随行，以彼譬喻之乐，如何持三十二相，以八十随好庄严，如于镜中，图画之相为近缘，如是显现圆满受用之智，当从金刚上师之口中知晓。其后，薄伽梵所说：导师三十二相，遍主具八十随好。如是龙树菩萨亦云：于无垢之镜中，当观清晰之影像，实有与非实有皆解脱，极度引摄之金刚心，当依止善妙上师，彼说为自加持。如是圣天菩萨亦云。彼亦为匝烂达热菩萨于广释金刚灯中所书，如是：如于极新之镜中，影像显现肢分俱全之形相，如是以相与八十随好，富饶之金刚持身恒常也。如是者，自加持，即第三次第也。 第三，自加持之次第。
English
Thus, the venerable Āryadeva said: "Ema happiness, ema great happiness! How, how does one eat it? The mind greatly desires it; it is only joy free from joy." This is what he said: The characteristic of the opposite of ignorance, whatever happiness is proximately aimed at the joy free from joy, that happiness slightly follows the shadow, with that happiness of example, how does one hold the thirty-two marks and be adorned with the eighty minor marks, just as in a mirror, the appearance of a picture is proximately aimed at, thus manifesting the wisdom of perfect enjoyment, one should know from the mouth of the Vajra Guru. Then, the Bhagavan said: The teacher has thirty-two marks, the pervasive lord is endowed with eighty minor marks. Thus, the venerable Nāgārjuna also said: "In a stainless mirror, one should see a clear image, both real and unreal are liberated, the Vajra mind that attracts extremely, one should rely on a good guru, that is said to be self-blessing." Thus, the venerable Āryadeva also said. That was also written by the venerable Jālandharipa in the extensive commentary Vajra Lamp, like this: "Just as in a very new mirror, an image appears as a form with all limbs complete, likewise, with marks and eighty minor marks, the body of the rich Vajradhara is eternal." That is self-blessing, which is the third step. Third, the order of self-blessing.