Tibetan
ལེའུ་བཅུ་པའི་བཤད་པ། ལེའུ་བཅུ་པའི་བཤད་པ། ད་ནི་ལེའུ་བཅུ་བའི་ཟབ་མོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བྲི། རྡོ་རྗེ་དང་ས་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཅན་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་དགག་ཅེས་རྒྱུད་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ལྟ་ལྕམ་ལཀྵྨཱིའི་གཞུང་གིས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་ པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ངོ་བོ་ནི་ཤེས། དེའི་ཕྱིར་ས་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་སྐུ་སྤངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་པོ་འབྱུང་བའི་བདུད་རྩི་རྫས་ཀྱིས་ཉིད་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་བཞུགས་པའི་གནས་སྐུའི་རྒྱལ་པོ་མཆོད་པར་བྱ་ཞེས་དགོངས་སོ། །གཞན་མ་ནི་སྤྱི་བོ་དན་བཤད། རིགས་ལྔའི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སོག་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྔར་བསྟན་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་དགོངས་པས་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དགག་གོ །བཏུང་བ་དང་མི་བཏུང་བ་ནི་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་བརྡའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གཅེས་པ་དང་མི་གཅེས་པའོ། །དཔལ་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་མི་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བཏུང་བ་ནི་མཆོག་གི་དགའ། མི་བཏུང་བ་ནི་ཆད་པའི་དགའ་བ། དེ་ཡང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བུད་མེད་སྐལ་ལྡན་མིན་མི་སྨྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་ཏེ། བུད་མེད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་མི་འཐོབ་ཅེས་དཔལ་ཛྙན་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་ངོ༌། །གཞན་མ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་རིམ་པ་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། ལེགས་དགྱེས་ཆེན་མོ་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་གནས། གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ནི་གནས། བདེ་བའི་བདུད་རྩི་ལ་གནག་ཞིག་འཕེལ་བ་དང་བརྟེན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་གནས། བདེ་བ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་ཞིང༌། བདེ་བ་ལ་རྣག་གི་གནས་སུ་གང་ཞིག་རྒྱས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་ཞིང༌། ཅི་འབྱུང་བ་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ལ་བཟུང་བས་ཚནྡོ་ཧ། དེ་རིང་ཉེ་བའི་བྱེད་པས་ཉེ་བའི་ཚནྡོ་ཧ། བདེ་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་འདུས་པ། དེར་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བའི་འདུས་པ། ཉེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེལ་གྱི་དུམ་བུ་ལ་ཕྱིའི་རྩི་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་གང་ཞིག་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ནི་དུ
Chinese
第十章的解释。 第十章的解释。 现在写第十章的深奥偈颂。对于金刚和土地等佛塔，具有证悟实相者应禁止手印等，这是根据续部的次第，由拉克什米的论典，上师亲口所说。为什么呢？因为证悟实相者们的心识能知晓其自性。因此，舍弃土地等神像，应供养五部如来的自性之身，以生起之甘露物质，安住于自心金刚中的本尊之王。其他的则是普通的解释。五种姓的平等结合等，是金刚阿阇黎先前所说的。同样，以一切皆是佛的观点，应禁止种姓的差别。关于饮用和不饮用应受用，这是对无分别的象征。等等的词语是指珍爱和不珍爱。吉祥比拉菩提的论典说，智慧和胜慧的灌顶不住于此，饮用智慧胜慧是殊胜的喜乐，不饮用是断灭的喜乐，那也是不应享用的意思。不要对具缘的女性说坏话。对此这样说道：诋毁女性不会获得大手印的成就，这是吉祥智菩提的论典。其他的则是如字面所说。现在，关于处所等，按照瑜伽母续部所说的次第，金刚阿阇黎亲口这样说道：在极喜大乐生起之时是处所。任何依赖菩提心者，那是处所。安乐甘露增长和依赖之处，那是近处所。任何在安乐中反复生起之处，那是田。任何在安乐中脓液滋长之处，那是近田。任何生起的安乐之事物被执持，那是栴陀诃。因为接近的缘故，那是近栴陀诃。能真实结合安乐之法，那是聚合。因为接近那里，那是近聚合。接近的意思就像玻璃碎片上的外层涂层一样。对于大乐，最初和最后没有任何事物者，那是时
English
Explanation of Chapter Ten. Explanation of Chapter Ten. Now I will write the profound verses of Chapter Ten. For stupas of vajra and earth, those who know the reality should prohibit mudras, etc., according to the order of the tantras, as spoken by the master from the treatise of Laksmi. Why is that? Because the minds of those who know the reality know its essence. Therefore, abandoning the deities of earth, etc., one should worship the body of the five Tathagatas, the king of the deity residing in the vajra of one's heart, with the substance of arising nectar. The others are ordinary explanations. The equal union of the five families, etc., was previously taught by the Vajra Master. Similarly, with the view that all are Buddhas, one should prohibit the distinctions of caste. Regarding drinking and not drinking, it should be enjoyed, which is a symbol of non-discrimination. The word "etc." refers to cherished and uncherished. The treatise of Glorious Virabhuti says that the empowerment of wisdom and jnana does not abide here, drinking wisdom and jnana is supreme bliss, not drinking is the bliss of cessation, which also means it should not be enjoyed. Do not speak ill of women who are fortunate. It is said that one will not attain the siddhi of Mahamudra by defaming women, according to the treatise of Glorious Jnanabhuti. The others are as the words say. Now, regarding places, etc., according to the order spoken in the Yogini Tantra, the Vajra Master said in this order: The place is when great joy arises. Whoever relies on bodhicitta, that is the place. The place where the nectar of bliss increases and relies, that is the near place. Wherever bliss arises again and again, that is the field. Wherever pus grows in bliss, that is the near field. Whatever arises, holding onto the object of bliss, that is Chandoha. Because it is near, that is the near Chandoha. That which truly unites with the dharma of bliss, that is the gathering. Because it is near there, that is the near gathering. Near means like the outer coating on a piece of glass. For great bliss, that which has no object at the beginning and end, that is time.
Tibetan
ར་ཁྲོད། དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནག་ཞིག་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད། བདེ་བ་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་དེ་ཡང་དག་པར་ཁྱབ་པར་འཕེལ་བའོ་།དེ་དང་དྲན་པས་ཉེ་བར་འཕེལ་བའོ། །དེ་ཀུན་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད། །བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། །གནས་བརྟན་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་སོ། །ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ནི་སྤྱི་བོ་དང་སྤྱི་གཙུག་གི་གནས་སོ། །ཕྱིའི་གནས་ནི་ཨུ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་མའི་གཞུང་གིས་གནས་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱིས་ཨ་རྣམས་ལ་བསྟན་པར་བྱས་སོ། །མཆོད་པའི་དུས་སུ་མཆོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ། མཆོད་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ། མཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོས་ལྷའི་རྣམ་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དགའ་བར་བྱ། །རི་བོང་ཅན་འོད་མེ་ཏོག་གི །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སློབ་དཔོན་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས། རི་བོང་ཅན་གྱི་སྒྲ་ནི་ཟླ་གཟལ་བའི་སྒྲ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། འོད་ཟེར་སྒྲས་ནི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གིས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡིད་འཕྲོག་ཅན་གྱིས་སོ། །ཡང་ན་དཀར་བས་སོ། །མེ་ཏོག་ཉི་མ་དམར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ཏོག་གོ །སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་དེ། སྲོག་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་བྱུགས་པའི་ནང་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཚོར་བའི་གནས་སུ་དབང་དྲུག །ལོངས་སྤྱོད་དང་མི་སྣང་བའོ། །ལྷ་བཤོས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་ཚིམ་པར་བྱེད་པ། དབུལ་བའི་སྒྲས་ནི་ཉམས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྨྲས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོའི་གནས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཌོ་མྦིའི་གཞུང་གིས་ནི་འདབ་མ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ། །སློབ་དཔོན་བཱི་ར་བྷཱུ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི། ཤེས་རབ་མའི་མངལ་གྱི་པདྨར། སྲོག་གཅོད་པར་བྱ་ཞེས་པ་རྒྱལ་མི་བཱི་ར་མ་ཏིའི་གཞུང་གིས་ཤེས་རབ་མའི་པདྨར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གིས་མཆོད་པར་བྱའོ། །མི་དགའ་མི་བྱ་ཞེས་པ་ལ་དཔལ་ནཱ་ག་བོ་དྷིའི་གཞུང་གིས། རང་ལ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་གི་དགའ་བ་ལས་གཞན་མི་གནས་རེག་པར་མི་བྱ། ཤེས་རབ་མ་ལ་མི་བརྩོན་པའི་སེམས་མི་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཆོད་པའི་སྐབས་སུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་དོན་གལ་ཆེའོ། །དེའི་སྲོག་གཅོ
Chinese
尸林。以无有之体性，黑闇者体验安乐，那是近处的尸林。体验安乐，那完全周遍增长。那与忆念亲近增长。那一切是十二之自性。从体验安乐中，住立者感受大乐之境。内在自性之境是顶门与顶髻之境。外境是邬金（乌仗那）等。其他论师之论典，境等以意义显示为阿等。于供养之时作供养。如是说，供养之时是指以金刚持之慢来成办和修法的结合。供养是指以无二之自性，以天神之形象，使方便与智慧自性之语喜悦。“兔持光明花”之句中，比拉布底论师之论典说：“兔持”之语是月亮，“光”之语是菩提心。“光芒”之语是以明点等之花，即以迷人者。或者以白色。花，太阳，红色是指从自身所生之花。智藏论师之论典是这样说的：命是安住于大乐轮之菩提心。行是指在三轮涂抹之内，于感受大乐之境中，六根、受用与不显现。神馐之语是指使满足，贫乏之语是指体验，即指刚才所说的大乐轮之境。多比论师之论典是指具有六十四瓣之化身轮。比拉布底论师之论典是：于智慧母之胎藏莲花中，应断命。嘉弥比拉玛底之论典说：于智慧母之莲花中，以菩提心之花作供养。不喜不作，巴那伽菩提之论典说：于自身，除了方便之胜妙喜乐外，不应安住，不应触及。不应于智慧母不勤奋之心。那是为什么呢？ 于供养之时，布施等之意义很重要。彼之断命
English
Cemetery. With the characteristic of non-existence, a dark one experiences bliss, that is the nearby cemetery. Experiencing bliss, that completely pervades and increases. That and mindfulness closely increase. That all is the nature of twelve. From experiencing bliss, the steadfast one feels the place of great bliss. The place of inner self-nature is the place of the crown of the head and the topknot. The outer place is Oddiyana (Ujjain) and so on. The treatises of other teachers have shown the places and so on to be A, etc., in meaning. At the time of offering, make offerings. It is said like this: The time of offering means accomplishing with the pride of Vajradhara and the union of the means of accomplishment. Offering means making the speech of the nature of skillful means and wisdom joyful with the form of a deity with the nature of non-duality. In the phrase "Rabbit-holding light flower," the treatise of Teacher Vīrabhadra says: The word "rabbit-holding" is the moon, and the word "light" is bodhicitta. The word "radiance" means with the flowers of bindus, that is, with the charming one. Or with white. Flower, sun, red means the flower that arises from oneself. The treatise of Teacher Jñānabhadra says this: Life is the bodhicitta that abides in the wheel of great bliss. Conduct means the six senses, enjoyment, and non-appearance in the place of feeling great bliss within the coating of the three wheels. The word divine food means to satisfy, and the word poverty means to experience, which refers to the place of the wheel of great bliss just mentioned. The treatise of Teacher Ḍombi refers to the wheel of manifestation with sixty-four petals. The treatise of Teacher Vīrabhadra says: In the lotus of the womb of the wisdom mother, life should be cut off. The treatise of Queen Vīramati says: In the lotus of the wisdom mother, offer with the flower of bodhicitta. Do not be happy, do not do, the treatise of Lord Nāgabodhi says: In oneself, one should not abide or touch anything other than the supreme joy of skillful means. One should not have a mind that is not diligent towards the wisdom mother. Why is that? At the time of offering, the meaning of giving and so on is important. The cutting of its life.