Tibetan
བརྟག་པ་དང་པོའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་པ། གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གླེང་གཞི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། བརྟག་པ་དང་པོའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་པ། གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གླེང་གཞི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་གླེང་གཞི་བསྟན་ནས། ད་ནི་འདུས་པ་ལ་སོགས་པའི་གླེང་གཞི་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ངེས་པ་སྟེ། །གྲུ་གསུམ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པའི་གཟུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་རྟོགས་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བདེ་བ་མེད་པའམ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་གང་ཟག་གི་བདག་འགགས་སམ། ཉན་ཐོས་སམ་རང་རྒྱལ་བའི་བདག་མེད་པའམ། ཕྱོགས་གཅིག་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྟོང་ཉིད་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཨེ་གྲུ་གསུམ་གཞལ་ཡས་ཁང་ངམ་ཟླ་བའམ་པདྨའམ། བཙུན་མོའི་གྲུ་གསུམ་བྷ་གའི་གཟུགས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཞུགས་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་འཛིན་པ་མེད་པས་ན་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པའི་ཐབས་ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་སྟེ། མདོར་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གླེང་གཞི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་གོམས་པ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའམ། ལྷའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའམ། དངོས་གྲུབ་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གླེང་གཞི་མདོར་ བསྡུས་པ་བསྟན་ནས་སེམས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཡང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཆིང་ཞིང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་དེའི་ལས་དགེ་མི་དགེས་བཅིངས་ནས་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་སྲིད་དུ་སླར་ཡང་སྡིག་པ་སྣ་ཚོགས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་སྐྱེས་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ནས་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་དཔའ་བོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུགས་དབྱུང་བའི་ལམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོབས་སྟོན་ཏེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བའོ། །དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐབས་གང་གིས
Chinese
第一品之第四分别。广说密集金刚等的开端。 第一品之第四分别。广说密集金刚等的开端。 如是已说胜乐等之和合开端。今当说密集金刚等之开端。一切续部皆决定，三角形极其宽广之形。名为仅以一分之悟，无寂止之悟之乐，或一分之补特伽罗之我断绝，或声闻或独觉之无我，或一分之烦恼与所知障分离，菩萨之空性一切皆离，故佛之空性乃与一切有情共同。世俗中，唉！三角形宫殿或月亮或莲花或，于妃女之三角形བྷ་ག་之形中，于世俗中显现，是如来之住处。胜义中，彼即是般若波罗蜜多。由离所取之境且无能取故，安住于一切有情之中，乃示现不可思议之智慧之方便，是圆满显现。总之，由悟方便与智慧之义故，成为佛陀，故为示方便与智慧之故，而示开端。彼亦由未现证故，于无数劫中串习。由现证之道，于此生即可成金刚持，或天之转轮王，或得四种悉地。如是已说开端之简略，心乃光明，然由突发之垢染，贪等之故，束缚于轮回，为痛苦所摧伏，且彼心为善不善业所缚，具有对境，如是直至彼时，复由种种罪业，于三界中流转而生。如是已说最初之轮回自性，其时佛陀勇士，名为显示随顺出息道之力量，如何耶？乃堕入轮回之海。为何之必要耶？为离痛苦之故。以何方便？
English
The Fourth Distinction of the First Chapter. Explaining in detail the introduction to Guhyasamaja and others. The Fourth Distinction of the First Chapter. Explaining in detail the introduction to Guhyasamaja and others. Having thus explained the introduction to the union of Hevajra and others, now I shall explain the introduction to Guhyasamaja and others. It is determined by all the tantras: "The form of a triangle, exceedingly vast." This means that by realizing one aspect, there is no bliss of realizing quiescence, or the self of one aspect of a person is cut off, or the selflessness of a Hearer or Solitary Realizer, or by being separated from one aspect of afflictions and cognitive obscurations, the emptiness of a Bodhisattva is completely separated, so the emptiness of a Buddha is common to all sentient beings. In the conventional sense, alas! A triangular palace or moon or lotus, or in the form of the triangular bhaga of a queen, appears in the conventional sense as the dwelling place of the Thus-Gone One. In the ultimate sense, that is the Perfection of Wisdom. Since it transcends the object of apprehension and is without an apprehender, it dwells in the midst of all living beings, and the means of representing non-conceptual wisdom is a complete manifestation of conventional truth. In short, by realizing the meaning of means and wisdom, one becomes a Buddha, so the introduction is shown to demonstrate means and wisdom. Because it is not directly realized, one becomes accustomed to it for three countless eons. By the path of direct realization, in this very life one becomes a Vajra Holder, or a divine Chakravartin, or attains the four siddhis. Having thus shown the brief introduction, although the mind is clear light, it is bound in samsara by sudden defilements, such as desire, and is overcome by suffering, and that mind is bound by virtuous and non-virtuous actions, and as long as it has an object, it will again wander and be born in the three realms due to various sins. Having thus explained the nature of the first samsara, at that time, the Buddha Hero, which is called showing the power of following the path of exhaling breath, how is it? It is falling into the ocean of samsara. What is the need for it? It is for the sake of being free from suffering. By what means?