Tibetan
རང་གི་ལས་འབྲས་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། །ཐམས་ཅད་དབང་མེད་འཇིག་པ་ཡིན་པར་ཤེས། །གཞན་དག་ཉེས་མེད་པར་ནི་བརྟགས་གྱུར་ ཀྱང༌། །རྨོངས་པའི་རབ་རིབ་དག་གི་རྣམ་འཁྲུལ་གཟིགས། །བདག་ནི་ཉེས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་ན་ཡང༌། །སུ་ཡི་ཉེས་པའི་ཆ་ཡང་བཟོད་མི་བགྱིད། །བཟོད་པ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་གཞན་མཆིས་ཀྱང༌། །གང་ཕྱིར་མི་བཟོད་དེ་འདིར་ངོ་མཚར་ཆེ། །དབྱར་དུས་མཁའ་ལ་ལྡང་བ་ལྟ་བུར་ནི། བདག་གི་ཡིད་ལ་ཉོན་མོངས་སྤྲིན་ཚོགས་རྣམས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འགྲོ་ཞིང་འོང་འགྱུར་བ། །ངོ་ཚ་རྣམ་སྤངས་ལེ་ལོ་ཅན་བདག་ངན། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་གྲང་ལྷགས་བྱུང་གྱུར་ན། །ཏིང་འཛིན་འབར་བས་རྒྱལ་བར་སྤྲོས་གྱུར་ཀྱང༌། །གཉིད་དང་རྨུགས་པའི་རབ་རིབ་བདོ་གྱུར་པས། །མལ་སྟན་འདོད་པ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕེལ། །བདག་ཡིད་འདོད་ཆགས་ཞགས་པས་དབང་མེད་བགྱིས། །ཞེ་སྡང་མེས་བསྲེགས་ང་རྒྱལ་དག་གིས་བཅོམ། །ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་མདའ་མདུང་མཚོན་ཆ་ཡིས། །ཀུན་དུ་གང་བས་དབང་མེད་བརྒྱལ་བར་གྱུར། །དྲན་པ་རྙེད་ནས་བཅིངས་ཤིང་མྱུར་སྐྲག་པ། །རབ་ཏུ་བཅོམ་པས་རྣམ་པར་ཞུམ་གྱུར་ཅིང༌། །གཡོ་དང་སྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསླུས་གྱུར་པས། །དམན་པ་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་ན་འཁྱམ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་ཤིང༌། །དེ་དང་དེར་ཡིད་ཡང་ཡང་གཏད་པ་ན། །དེ་དང་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་ཞགས་པ་ནི། །ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཐག་པས་དབང་མེད་དྲངས། །བརྩོན་པ་བསྟེན་ན་རྒོད་པའང་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་སྤངས་ན་ནི་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་རིགས་པའང་མཉམ་འཇུག་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །ཤེས་རབ་ལ་སྤྱོད་ན་ནི་རྒོད་པ་འབྱུང༌། །འཛིན་ལ་བསྟེན་ན་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །འབད་པས་འཇུག་ན་རྒོད་པ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་ཀློད་ན་ནི་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་དབུ་མར་བསྒྲུབ་པ་འང་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །བསམ་གཏན་ནགས་མེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །ཉེས་པའི་ནགས་ཚལ་བསྲེགས་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །བདག་ལྟའི་རྩ་བ་བརྟན་པོ་མ་ཟད་པས། །ཆར་གྱིས་བརླན་བཞིན་མདུན་ན་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །གང་ཞིག་ ༄། །ཉོན་མོངས་ལས་འབྲས་ཙམ་གྱི་རྒྱུན། །མཐོང་བ་ཡིས་ཀྱང་དེ་ནི་ལྡོག་འགྱུར་ལ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །འགྲོ་བའི་དོན་བརྩོན་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང༌། །སྐྱོབ་པ་ཆགས་པ་ཙམ་དང་རྣམ་བྲ
Chinese
享用自己的业果，了知一切皆是无常坏灭。纵然视他人为无辜，然所见乃是愚昧昏暗之幻象。我虽是罪恶之海洋，然于他人之过错亦不能容忍。忍耐之功德虽圆满具足，然为何不能忍受，于此甚为稀奇。如夏日升腾于空中，我心中之烦恼云团，屡屡往复来去。无惭无愧之懒惰恶人。若烦恼之寒风生起，纵以三摩地之火焰克敌制胜，然因睡眠与昏沉之昏昧增盛，故对卧具之贪恋亦复增长。我心为贪欲之绳索所缚，为嗔恨之火所焚，为傲慢所摧毁。罪恶之箭矢刀枪，遍满一切，故无力昏厥。忆念生起，束缚且迅速惊恐，被彻底摧毁而极度沮丧，亦为欺骗与虚伪所惑，故于卑劣魔境中游荡。如何如何专注于寂止，于彼于彼屡屡系念，即于彼于彼烦恼之绳索，为贪恋外境之绳索所牵引。若勤奋精进，则掉举亦会生起，若舍弃精进，则萎靡亦会生起。此二者之理，亦难得双运，我当如何调伏自心？若行于智慧，则掉举生起，若依于执取，则萎靡生起。此二者之双运亦难得，我当如何调伏自心？若努力趣入，则掉举生起，若放松努力，则萎靡生起。此二者之中道亦难得，我当如何调伏自心？禅定之森林之火，纵然屡屡焚烧罪恶之森林，然因我执之根未尽除，如雨水滋润般，于前不断生长。任何 ༄。 仅见烦恼业果之流，亦能令其止息，亦能舍弃心之相续，然于利益众生之精勤则甚为遥远。救护者仅有贪恋与分离
English
Enjoying the fruits of my own actions, I know that all things are impermanent and will perish. Even when I regard others as innocent, what I see are illusions of ignorance and darkness. Although I am an ocean of faults, I cannot tolerate even a small fault in others. Although the virtues of patience are complete and abundant, it is very strange why I cannot endure. Like rising in the sky in summer, the clouds of afflictions in my mind repeatedly come and go. Shameless and lazy, I am a bad person. If the cold wind of afflictions arises, even if I try to conquer them with the blazing fire of samadhi, the darkness of sleep and drowsiness increases, so the desire for bedding also increases. My mind is helplessly bound by the rope of desire, burned by the fire of hatred, and destroyed by pride. The arrows, spears, and weapons of all sins fill everything, so I faint helplessly. When mindfulness arises, I am bound and quickly frightened, completely destroyed and extremely discouraged, and also deceived by deceit and trickery, so I wander in the realm of inferior demons. How and how I focus on tranquility, and repeatedly fix my mind on it, then the rope of afflictions is pulled helplessly by the rope of attachment to objects. If I exert effort, excitement will also arise, and if I abandon effort, then discouragement will arise. It is difficult to find the union of these two principles, how should I subdue my mind? If I practice wisdom, excitement will arise, and if I rely on grasping, discouragement will arise. It is difficult to find the union of these two, how should I subdue my mind? If I strive to enter, excitement will arise, and if I relax the effort, discouragement will arise. It is difficult to achieve the middle way of these two, how should I subdue my mind? Even if the fire of the forest of meditation repeatedly burns the forest of sins, because the root of self-grasping is not completely removed, it grows continuously in front of me, like being moistened by rain. Anyone ༄. Just seeing the stream of afflictions and karmic results can also stop it, and can also abandon the continuum of mind, but diligence in benefiting sentient beings is very far away. The protector has only attachment and separation.
Tibetan
ལ་བས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་གྱུར་པའི། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་ཟད་མར་མེ་བཞིན། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ཟད་པའི་མྱ་ངན་འདས། །གང་ཡང་འགྲོ་ཀུན་ཉམ་ཐག་སེལ་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདུད་རྩི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན། །བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་རུ་མི་རྟོག་སྒོམ་པ་ན། །དེ་ཚེ་བདག་ནི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནར་རྒྱུག །།རྨི་ལམ་ཚུལ་འདྲར་འགྲོ་ཀུན་གང་གིས་ཀྱང༌། །ཅི་ཡང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་པར། །བསྒོམས་ཀྱང་རྟོག་པ་པོ་དང་རྟོག་བྱ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་དགྲ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལ་སྤྱོད། །གཙོ་བོ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་འཚེ་བ་འདི། །གཟིགས་ལ་བདག་ལ་ལྟ་བ་དྲི་མེད་རྩོལ། །བདག་ནི་གཅེས་པ་གང་དང་གང་རྟོག་པ། །དེ་དང་དེ་ཉིད་དང་པོར་རྣམ་པར་ཉམས། །ཡང་ན་སྔོན་ཚེ་བགྱིས་པའི་བདག་གིས་ཉེས། །འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་མཛད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་མུན་སེལ་ཉི་མ་ཡང༌། །དམུས་ལོང་དག་གིས་མུན་ནག་སེལ་མི་བགྱིད། །ཡུན་རིངས་དུས་སུ་ནད་གཞི་སྟོན་བྱེད་ཅིང༌། །འདིར་ཡང་རྒྱུན་དུ་སེམས་ནི་རྣམ་རྨོངས་པའི། །མཛེ་ཅན་རྐང་པ་ལག་པ་ཆད་པ་ལ། །ཐང་འགའ་སྨན་བསྟེན་པ་ཡིས་ཅི་བགྱིར་མཆིས། །སེམས་ཀྱི་ཤིང་ནི་ཐོག་མ་མེད་དུས་ཅན། །ཉོན་མོངས་ཁ་བའི་ཁུ་བས་བརླན་བསྒོས་པ། །རོ་ཞིམ་དངོས་པོར་བགྱི་པར་མི་ནུས་ལ། །ཡོན་ཏན་ཆུ་ཡི་ཐིགས་པས་ཅི་རུ་འགྱུར། །བདག་ཡིད་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་གསེར་བསྒྱུར་རྩིར་འགྱུར་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱར་ན། །ཉེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ་གནས། །སྨན་ཆེན་ཉིད་དུ་གང་དང་གང་བཤད་པ། །དེ་དང་དེ་ཉིད་བདག་ལ་དུག་ཏུ་གྱུར། །རིགས་པ་ཉིད་ནི་བཅུད་ལེན་མཆོག་ཡིན་ན། །གལ་ཏེ་ཡིད་རྟོན་མེད་ན་དེ་ཡོད་མིན། །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་བདོ་བ་རྣམ་སེལ་ཞིང༌། །གང་ཡང་ཉེས་གཞན་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཞེས་བདག་སེམས་ན། །ཅི་འདྲ་ཡིན་ཞེས་སླར་ཡང་དེ་མ་བྱས། །བསམ་པ་བག་ལ་ཉལ་ དང་ཁམས་བག་ཆགས། །ཉེས་པའི་རྒྱུ་ཡི་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ། །བསམ་པའི་མན་ངག་དེ་ནི་སྒོམ་པ་ན། །འདི་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཞི་བར་འགྱུར། །སྐྱོབ་པ་ཉེས་པ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང༌། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དམ་པའི་དོན་གཟིགས་པ། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་ཚུལ་དུའང་དེས་གསུངས་པས། །ཉོན་མོངས་ས་བོན་མ་ལུས་སེལ་བར་བྱེད། །ཁྱེད་སྐུ་མཛེས་པའི་མཚན་གྱིས་འབར་གྱུར་པ། །དེ་ཡང་མདུན་ན་བཞུགས་པ་མཐོང་བ་དང༌། །རྣ་བས་བཏུང་བའི་བདུད་རྩིའང་ཐོས་གྱུར་པ། །ཉོན་མོངས་ས་བོན་མ་ལུས་རྣམ་པར་འཇིག །གཙོ་བོ་ཁྱེད་ལ་དེ་ལས་རབ་མཆོག་གྱུར། །ཆོས་སྐུའི་ཉི་མ་བླ་ན་མེད་པ་མངའ། །བསམས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མི་འགྱུར་བ། །ཉེས་པའི་རབ་རིབ་འཇོམས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཐུགས་མཆོག་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །ཞི་གནས་གང་ཡང་རུང་བ་དེར་བཞུགས་ནས། །ཉེས་ཀུན་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཞི་མཛད་པའི། །བཅོམ་ལྡན་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་བླ་མེད་ལ་བཤགས་པའི། །ཡང་དག་བསྟོད་པ་རྣམ་སྦྱར་དགེ་བ་ནི། །ཟླ་མཛེས་ལྟར་དཀར་བདག་གིས་གང་བསགས་དེས། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་བ་ཅན་དུ་འགྲོ་བར་ཤོག །བཤགས་པའི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བུདྡྷཱ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང༌། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། བཤགས་པའི་བསྟོད་པ། ཙནྡྲ་གོ་མི།
Chinese
顶礼。 对于一切众生毫无顾恋的， 心之因如油尽灯灭般， 烦恼余蕴灭尽的寂灭。 凡是消除一切众生困苦的， 菩提心以甘露精华滋养。 以菩提为因而修习无分别时， 那时我唯独驰骋于分别念。 如梦境般，无论众生以何种方式， 都不执著任何事物， 即使如此修习，也只是在能分别者和所分别的， 分别念敌人的境地中行事。 主尊，请您垂视这极其难忍的损害， 请您努力以无垢的见地垂视我。 我所珍爱的一切， 那些都会首先消逝。 或者是我前世所造的罪业， 对此，世尊您会如何做呢？ 即使是遣除世间一切黑暗的太阳， 也无法为盲人驱散黑暗。 长久以来显现病根， 此处也总是心识迷乱。 对于麻风病人、断手断脚的人， 偶尔服药又能有什么用呢？ 心识之树是无始以来就存在的， 被烦恼之雪的汁液浸润。 无法使其成为美味之物， 少许功德之水又能如何改变呢？ 我的心性是所有过患的自性， 能转变为菩提金的炼金术，真是太神奇了。 如果将功德与此结合， 它就会变成过患的本体而存在。 无论说什么伟大的药物， 那些对我来说都变成了毒药。 如果说理智是最好的滋养品， 如果缺乏信任，那它就不存在。 凡是能够消除烦恼滋生的， 凡是不会产生其他过患的， 我认为那就是理智， 但又如何呢，我再也没有那样做过。 将潜伏的意念 和习气， 与过患之因的对治相结合， 如果修习这种意念的诀窍， 那么它很快就会平息。 救怙主您远离一切过患， 并且照见一切诸法的究竟实义， 您以各种方式宣说， 从而消除一切烦恼的种子。 您的身躯因美妙的名相而闪耀， 并且亲眼见到您安住在前方， 耳朵也听闻了如甘露般的妙音， 烦恼
English
I prostrate. For those who have no attachment to all beings, The cause of mind is like a lamp that has run out of oil. The passing into peace with the aggregates exhausted. Whatever eliminates the suffering of all beings, The mind of enlightenment is nourished by the essence of nectar. When meditating on non-conceptuality as the cause of enlightenment, At that time, I only run after conceptual thoughts. Like a dream, no matter how beings are, Without clinging to anything, Even if meditating like that, it is only acting in the realm of the enemy of conceptual thoughts, The one who conceptualizes and what is conceptualized. Lord, please look upon this extremely unbearable harm, Please strive to look upon me with immaculate view. Whatever I cherish, Those will vanish first. Or the misdeeds I committed in the past, What will the Bhagavan do about this? Even the sun that dispels the darkness of all the world, Cannot dispel the darkness for the blind. For a long time, it shows the root of the disease, Here too, the mind is always confused. For a leper, with severed hands and feet, What good is it to take medicine occasionally? The tree of mind has existed since beginningless time, Moistened by the sap of the snow of afflictions. It cannot be made into something delicious, How can a drop of the water of qualities change it? My mind is the nature of all faults, It is amazing that it can be transformed into the elixir of enlightenment gold. If virtues are combined with this, It will remain as the very essence of faults. Whatever is said to be a great medicine, Those have become poison to me. If reason is said to be the best nourishment, If there is no trust, then it does not exist. Whatever eliminates the arising of afflictions, Whatever does not create other faults, I think that is reason, But how is it, I have not done that again. Combining latent thoughts And habitual tendencies, With the antidote to the cause of faults, If meditating on that pith instruction of thought, Then it will soon be pacified. Protector, you are completely free from all faults, And you see the ultimate meaning of all dharmas, Because you have spoken in various ways, It eliminates all the seeds of afflictions. Your body shines with beautiful marks, And seeing you residing in front, And hearing the nectar-like sound with the ears, Afflictions
Chinese
所有污垢种子完全摧毁，主尊您比那更殊胜，拥有无上的法身之日，即使思念也不会改变众生的行境，消除罪恶的昏暗，甚为稀有。以任何殊胜的心，安住于任何寂静处，息灭一切罪恶的，世尊是哪位，我向其顶礼。如是于无上功德忏悔的，真实赞颂所积之善，如月亮般皎洁，我所积的一切，愿一切众生往生极乐世界。忏悔赞颂，导师旃扎果弥所造，圆满。印度堪布布达嘎拉瓦玛，以及校正的译师比丘仁钦桑布（宝贤）翻译、校对、审定。 忏悔赞颂，旃扎果弥。
English
Destroying completely all seeds of defilements, O Lord, you are far superior to that. Possessing the unsurpassed sun of the Dharmakaya, Even when contemplated, it does not change the realm of beings, Amazing is the elimination of the darkness of faults. With whatever supreme mind, Abiding in whatever peaceful place, Pacifying all faults in every way, To whom, the Bhagavan, I prostrate. Thus, the virtue of confessing to unsurpassed qualities, The goodness of composing the true praise, As white as the beautiful moon, whatever I have accumulated, May all beings go to the realm of bliss. The Praise of Confession, composed by the teacher Chandra Gomi, is complete. Translated, corrected, and finalized by the Indian Abbot Buddhakara Varma and the revising translator, the monk Rinchen Zangpo (Ratnabhadra). Praise of Confession, by Chandra Gomi.