Tibetan
དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་གདབས་པ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་གདབས་པ། གསུམ་པ་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་གདབས་པ་ནི། །ས་མ་ཡཱ། ནི་དམ་ཚིག་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ན་དངོས་གཞི་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱ་གསུམ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །སྔོན་འགྲོ་འདི་ནི་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་རྒྱས་དགོས་གསུངས་བས་སྤྲོས་པའོ། ། གསུམ་པ་ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དངོས་ལ། དངོས་དང་ཕན་ཡོན་ཕྱག་རྒྱའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས༴ བྱའོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་གྲུབ་པ་དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ཐོག་མར་རང་རྒྱུད་ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་གཉིས་སྦྱངས་པ་དང་། བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་རང་གི་བླ་མ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་དེ་བསྒོམ་ན་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་མཆོག་གོ་གསུངས། ཡི་དམ་ལྟར་བསྒོམ་ན་བསྙེན་བསྒྲུབ་ཚུལ་བཞིན་མ་བྱས་པར་མི་གྲོལ་ལོ། །དེའང་ཐ་མལ་དམན་པར་བསྒོམ་མི་རུང་པར་འདོད་པའང་། བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། གང་གི་ལྷ་སྐུ་འབུམ་ཕྲག་བསྒོམ་པ་བས། །བླ་མའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་མ་ལོག་ན། །བསོད་ནམས་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་གི་ཆར་མི་འགྲོ། །ཞེས་པས་བསལ་ཏེ། བླ་མ་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་སྐུའམ་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་བསྒོམ་མི་རུང་སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་ཕལ་ཆེར་བསྒོམ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་མཚན་དཔེ་མི་ཚང་བས་མི་འདྲ་སྙམ་ན་ཁྱོད་འཁོར་ལོའི་བསྒྱུར་བའང་ཅེས་མི་བསྒོམ་པའི་ཐ་ཚིག་དང་། ལར་མཚན་དཔེ་དངོས་གནས་པ་ལོངས་སྐུ་ལས་མེད་པས་སྤྲུལ་སྐུ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་སོ། ། ཆོས་སྐུ་ལ་མཚན་དཔེ་མེད་པས་མི་བསྒོམ་པར་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་བློ་རྩིང་སྤྱིའི་བབས་དང་བསྟུན་ནས། པདྨ་སེམས་དཔའི་གསང་བསྒྲུབ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པས་བསྙེན་པ་དང་། དངོས་གཞིའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ཞིང་གོ་འཕང་གི་ཆོས་བརྒྱུད་ལ་འཇོག་ཕྱིར་གསོལ་བ་ཕུར་ཚུགས་སུ་གདབས་ཅིང་སྒོ་གསུམ་གུས་པས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་དང་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཎྜལ་ཀྱང་ཕུལ་ལོ། །གཞན་ཡང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་ནས་བདུན་རྣམ་དག་གིས་མཆོད་དེ་དབང་བཞི་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལར་བླ་མ་བརྟེན་ཚུལ་ལ་བལྟས་ནས་སྐྱོན་དུ་མི་སེམས་པར་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ལ་བློ་གཞོལ་ཞིང་མོས་གུས་བྱེད་པ་ལ་འབད་དོ། །དེ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་ལ་ངས་ཆོས་ཐོབ་པས་སྨད་མི་རུང་བསམ་པ་དང་། གསོལ་བ་འདི་ལ་འདེབས་དགོས་བསམ་པ་ལས། བླ་མ་ཚོད་ཚོད་ཡིན། ཡོན་ཏན་ཡང་ཡོད་དེ
Chinese
誓言手印的安立。 誓言手印的安立。 第三，誓言手印的安立是：萨玛雅（藏文：ས་མ་ཡཱ།，梵文天城体：समय，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：誓言）。如果依赖这样的誓言，就是真实成就正行的结尾语。三重印如前。这个前行是上师仁波切亲自说需要稍微扩展的，所以才这样阐述。第三，共同的前行正行中，有正行、利益和手印。第一，从“之后清净业障……”到“做”之间，特殊的前行成就之后，从修行的开始，为了清净自相续烦恼和所知二障，以及为了传承的加持融入，应当精勤于上师瑜伽。一般来说，无论自己的上师如何，修持他就是成就一切悉地的来源之最胜者。如果像本尊一样修持，如果没有如法地修习近取，就不会解脱。而且，也不应该认为修持平凡低劣的上师是不行的。《大布置经》中说：“相比于修持成千上万的本尊身，如果对上师的身相不离专注，就不会降下成百上千的福德之雨。”因此，否定了（这种观点）。上师如果是调伏众生的化身或者转世化身，修持他是不行的，那么修持千佛的大部分也会变得不行。然而，如果认为（上师）因为不具足妙相而不同，那么你也会说不应该修持转轮王。而且，本来妙相只有在报身上才有，所以你也不应该修持化身。法身没有妙相，因此推论出不应该修持，这是无法避免的。然而，为了适应粗陋之心的普遍情况，像莲花心宝的秘密修法一样进行修持，因此进行近取，并且为了生起正行的证悟，以及为了安立于果位的法脉，坚定地祈祷，以三门恭敬地顶礼和绕转，并且也供养外内密的坛城。此外，修持上师瑜伽之后，以七支供养来供养，从而领受四种灌顶。这也要看依靠上师的方式，不要认为有过失，而要专注于功德，努力生起敬信。在没有生起敬信之前，想着我已经获得了佛法，不能诽谤，以及想着必须向这位上师祈祷，而不是想着上师只是平庸之辈，功德也只是
English
The Establishment of the Vow Mudra. The Establishment of the Vow Mudra. Third, the establishment of the vow mudra is: Samaya (藏文：ས་མ་ཡཱ།,梵文天城体：समय,梵文罗马拟音：samaya,汉语字面意思：Vow). If one relies on such a vow, it is the concluding statement of truly accomplishing the main practice. The three seals are as before. This preliminary practice is elaborated because the precious Guru himself said it needed to be slightly expanded. Third, in the actual preliminary practice of the session, there are the main practice, benefits, and mudra. First, from "Then purify obscurations..." to "do," after the accomplishment of the special preliminary practice, from the beginning of meditation, in order to purify the two obscurations of affliction and knowledge in one's own mindstream, and in order for the blessings of the lineage to enter, one should diligently engage in Guru Yoga. In general, no matter what one's own Guru is like, meditating on him is said to be the supreme source of all siddhis. If one meditates like a deity, one will not be liberated without properly practicing the approach and accomplishment. Moreover, it is also thought that one should not meditate on an ordinary, inferior Guru. The Great Array Sutra says, "Compared to meditating on hundreds of thousands of deity forms, if one does not stray from focusing on the Guru's form, the rain of hundreds and thousands of merits will not fall." Therefore, it refutes (this view). If the Guru is an emanation who tames beings or a reincarnation emanation, it is not permissible to meditate on him, then meditating on most of the thousand Buddhas would also become impermissible. However, if one thinks that (the Guru) is different because he does not possess the marks and signs, then you would also say that one should not meditate on the Wheel-Turning King. Moreover, since the marks and signs are truly present only in the Sambhogakaya, you should not meditate on the Nirmanakaya. Since the Dharmakaya has no marks and signs, it is unavoidable to conclude that one should not meditate on it. However, in accordance with the general disposition of coarse minds, one practices like the secret practice of Padmasambhava, therefore one engages in approach, and in order to generate the realization of the main practice, and in order to establish the lineage of the state of attainment, one prays steadfastly, and with the three doors, one respectfully prostrates and circumambulates, and also offers the outer, inner, and secret mandalas. Furthermore, after meditating on Guru Yoga, one should offer with the seven pure offerings and receive the four empowerments. This also depends on how one relies on the Guru, one should not think of faults, but focus solely on the qualities and strive to generate devotion. Until devotion arises, one should think that I have received the Dharma and cannot slander, and think that I must pray to this Guru, rather than thinking that the Guru is just ordinary, and the qualities are just
Tibetan
་སྐྱོན་ཀྱང་འདི་འདྲ་བརྡོག་གོ་སྙམ་དུ་ཁར་མ་ཐོན་པས་མི་འོང་། ཡང་བླ་མ་དངོས་སུ་བཞུགས་པ་ལ་དད་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་མེད་པར། གཟུགས་བརྙན་འབྲི་མདོག །མཆོད་པ་ཕུལ་ཁུལ་བྱེད་པ་ནི་དོན་དམན་ནོ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་ཡང་བསྒོམ་མི་སྔ་བར་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཐུགས་དམ་བྱས་པས་དངོས་གཞི་བརྒྱུད་ལ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱོར་བའོ། །རིམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་བླ་མ་དང་ཐུགས་ཡིད་འདྲེས་པའི་ཉེར་ལེན་མོས་གུས་ཀྱིས་བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་དགོས་པ་ནི། དེའི་བྱིན་རླབས༴ནས། འཆར་རོའི་བར་གྱི། དེ་ལྟར་བླ་མ་མཆོད་བསྒྲུབ་བྱས་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་བསྐལ་བར་བསྒོམ་པ་ལས་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་འབྱུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅིག་ཆར་དུ་འགྲུབ་པའང་། ཀུན་འདུས་ལས། གང་གིས་བསྐལ་པ་འབུམ་ཕྲག་ཏུ། །ལྷ་སྐུ་འབུམ་ཕྲག་བསྒོམ་པ་ལས། །བླ་མ་དྲན་པའི་བསོད་ནམས་མཆོག །བསོད་ནམས་འདིའི་ནི་ཕ་མཐའ་ཡས། ། ཞེས་དང་། རྫོགས་རིམ་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུའི་བར། །གང་གི་འདུ་འཛི་སྤངས་ནས་བསྒོམ་པ་ལས། །བླ་མ་རང་སེམས་དཀྱིལ་དུ་ཤར་བ་ཙམ། ། བསོད་ནམས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུའི་ཆར་མི་ཕོད། །བླ་མ་བསྒོམ་དང་བསྟོད་པའི་བསམ་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཅིག་ཆར་འགྲུབ་པར་ངེས། ཞེས་དང་། གསོལ་བ་བཏབས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་། དམ་ཚིག་བཀོད་པ་ལས། བསྙེན་བསྒྲུབ་བཟླས་བརྗོད་ས་ཡ་བས། །བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་ལན་ཅིག་མཆོག །ཞེས་སོ། །དེའི་རང་རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འཇུག་ཅིང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་བྱང་སྟེ་ཉམས་རྟོགས་ན་འཕར་ཞིང་། ལྟ་བསྒོམ་ཡང་དག་གི་དོན་གཏད་མེད་དུ་བརྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བས། རྗེ་བཙུན་གྱིས། བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་སློབ་མ་གུས་ལྡན་ཞིག་གིས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་སྒོམ་ཞོར་ལ་འོང་གསུངས་སོ། །བརྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའང་དགེ་བཤེས་སྟོན་པས། ངས་ཡི་དམ་ཀྱི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་བཏབས་པ་བས་ཨ་ཏི་ཤ་ལ་གསོལ་བ་བཏབས་པ་བྱིན་རླབས་ཆེ་བ་ཉམས་མྱོང་ཡོད་གསུངས་སོ། ། ༼ གསུམ་པ་དཔྱད། ༽ཕྱག་རྒྱ་ནི་ས་མ༴ ནས་རྒྱ། སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་གི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་འདི་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱ་གསུམ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། ། རྩ་བའི་ས་བཅད་གཉིས་པ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྫོགས་ཆེན་བཤད་པ་ལ་དགོངས་པའི་དབྱིངས་སྤྱིར་འཇལ་བ། རང་བཞིན་དངོས་དོན་རྒྱས་པར་བཤད། དེ་དག་གི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། འདིར་ཁྲེགས་ཆོད་ལ་གཞི་དང་ཐོད་རྒལ་ལ་ལམ་རྫོགས་ཆེད་དུ་བཤ
Chinese
如果认为“缺点也像这样堆积”，而不说出口是不行的。还有，对于真正住世的上师，如果不具足敬信和侍奉，却做绘画画像、供奉之类的表面功夫，是没有意义的，上师这样说过。因此，在没有修习生圆次第之前，如果仅仅专注于此（指上师瑜伽），那么实修的基础自然而然会融入相续。在没有生起上师与自己的心意融为一体，因强烈的虔诚心而昏厥的状态之前，都要修持这些次第。 第二个必要是，从“它的加持……”到“显现”之间。 如此修持上师供养，所获得的福德胜过在劫中修习生圆次第，并且能同时成就佛果。 如《总集续》所说： 谁于亿万劫，修习亿万尊， 上师忆念之福德，此福德无有边际。 又说： 谁于圆满次第二十劫， 舍弃诸杂念而修习， 不及上师于自心显现顷刻。 上师修习与赞颂之意念， 必定同时成就佛陀果位。 又说祈祷的利益，如《誓言汇集》所说： 胜过念诵修持亿万遍， 上师祈祷一次为最胜。 如此，加持融入自相续，三门罪障得以清净，证悟体验得以增长，并且能无碍地在相续中生起正确的见修行。 杰尊说： 如果具相的上师，遇到具足恭敬心的弟子向他祈祷，那么修行自然而然就会进步。 关于加持融入相续，格西敦巴说： 我有经验，向本尊祈祷，不如向阿底峡祈祷加持大。 （第三、观察）手印是萨（藏文）……至嘉（藏文）。 因为它是实修誓言的根本，所以必须依靠它。 又说，三印如前。 根本科判第二，讲述基、道、果的大圆满，总体衡量意之界，详细讲述自性实义，以及对这些进行总结。 第一是，在此，彻却为基，妥噶为道，为了圆满而宣说。
English
It is not acceptable to not speak out if one thinks, "The faults are piling up like this." Furthermore, if one lacks faith, respect, and service towards a truly living Lama, and instead engages in superficial actions such as painting images and making offerings, it is meaningless, the Lama has said. Therefore, without meditating on the generation and completion stages, if one focuses solely on this (Guru Yoga), the foundation of actual practice will naturally arise in the continuum. Until the state of merging the Lama's mind with one's own mind, and fainting due to intense devotion, arises, one should practice these stages. The second necessity is from "Its blessings..." to "manifestation." By practicing Guru Puja in this way, the merit obtained is greater than meditating on the generation and completion stages for eons, and one can simultaneously attain the fruit of Buddhahood. As the Kun Dus Sutra says: Whoever, for millions of eons, Meditates on millions of deities, The merit of remembering the Lama Is supreme; this merit is limitless. It also says: Whoever, for twenty eons of the completion stage, Abandons all distractions and meditates, Does not equal the moment the Lama appears in one's heart. With the thought of meditating on and praising the Lama, One will definitely attain the fruit of Buddhahood simultaneously. It also says the benefits of prayer, as stated in the Damtsik Kodpa: Better than reciting and practicing millions of times, One prayer to the Lama is supreme. In this way, blessings enter one's own continuum, the obscurations of the three doors are purified, experiential realization increases, and the correct view, meditation, and conduct arise in the continuum without hindrance. Jetsun said: If a qualified Lama is prayed to by a respectful disciple, then practice will naturally progress. Regarding the entry of blessings into the continuum, Geshe Tonpa said: I have experience that praying to Atisha is more blessed than praying to the Yidam deity. (Third, examination) The mudra is Sa (Tibetan)... to Gya (Tibetan). Because it is the root of the practice vows, one must rely on it. It also says that the three mudras are as before. The second main section, explaining the Great Perfection of Ground, Path, and Fruit, generally measures the expanse of intention, explains the nature of reality in detail, and summarizes these. The first is, here, Trekchö is the Ground, Tögal is the Path, and it is taught for the sake of completion.