Tibetan
ལམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་གདེང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བའམ་ཡོངས་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆིངས་སུ་བཅིངས་བས་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་ཀྱི་སྟོངས་འདེབས་པ་ལ། ལམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་གདེང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བའམ་ཡོངས་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆིངས་སུ་བཅིངས་བས་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་ཀྱི་སྟོངས་འདེབས་པ་ལ། སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་ལམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་གདེང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བའམ་ཡོངས་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆིངས་སུ་བཅིངས་བས་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་ཀྱི་སྟོངས་འདེབས་པ་ལ༔ ངོ་བོ་སྤྱིར་བསྟན་པ༔ རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ༔ རྣམ་པས་དོན་བསྡུས་པ་དང་གསུམ་ལས༔ དང་པོ༔ ངོ་བོ་དང་༔ ངེས་ཚིག༔ དབྱེ་བ༔ མཐུན་དཔེ༔ འབོད་སྐད་དང་ལྔ་ལས༔ དང་པོ་ནི༔ སྤྱོད་པ་མ་འགགས་པ་དོན་དང་འབྱོར་བར་སྤྱོད་པས་ལྟ་སྒོམ་ལ་བོགས་ཐོན་པའི་ལས་ཅན༔ ངོ་བོ་མ་ཆགས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ༔ རྩལ་རྫོགས་ལས༔ སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་མི་ཆགས་པ༔ ཞེས་དང་༔ ལྷ་མིན་གཡུལ་བཟློག་ལས༔ སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཆགས་པར་དོན་དང་འབྱོར་བའོ༔ གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི༔ དོན་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་༔ ཁྱད་པར་དུ་འཛིན་པ་ཐོང་ཞིང་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན་པས༔ རྩལ་རྫོགས་ལས༔ ངེས་ཚིག་འཛིན་པ་ཐོང་བར་བསྟན༔ ཞེས་དང་༔ ལྷ་མིན་གཡུལ་བཟློག་ལས༔ ངེས་ཚིག་འཁོར་འདས་རང་གྲོལ་ཡིན༔ ཞེས་དང་༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ སྤྱོད་པའི་ངེས་ཚིག་ནི་དོན་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པས་ནའོ༔ ཞེས་སོ༔ དབྱེ་བ་ནི༔ སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལྟར་བཤད་པ་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་ལ༔ མུ་སྟེགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་པ་དང་༔ མཚན་ཉིད་པས་གོལ་བ་དང་༔ སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་ཡངས་པ་དང་༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་གྲོལ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ་བཞི་དང་༔ གཡུལ་བཟློག་པས༔ དབྱེ་བ་སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་བ་དང་༔ སྤྱོད་པ་གོལ་དང་ཡངས་པ་དང་༔ སྤྱོད་པ་རང་གྲོལ་ཤེས་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ མ་ཆགས་འཛིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ༔ ཆགས་ལ་མ་ཞེན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་གསུམ་སྟེ༔ རང་ཤར་ལས༔ མ་ཆགས་འཛིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ ཆགས་པ་ཞེན་མེད་སྤྱོད་པའོ༔ དེ་ནི་སྒོམ་པའི་ཚིག་ཏུ་བསྟན༔ བྱང་ཆུབ་པ་ལ་དེ་བཞིན་སྤྱོད་པ་གནས༔ ཞེས་སོ༔ དང་པོ་ནི༔ མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་བླང་དོར་ལ་གཟོབ་པ་ལྷུར་ལེན་ཅིང་དག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་དུ་ལྟ་བས་ཆགས་པ་ཆེན་པོ
Chinese
在道的后得位中，安住于确信解脱之境，或以圆满解脱大平等之誓约束缚，从而行持之助伴的空性生起。
English
In the post-attainment stage of the path, establishing oneself in the state of confident liberation, or bound by the oath of complete liberation, the great equality, thus generating the emptiness of the companion of conduct.
Tibetan
ས་བཅིངས་བ་ཐབས༔ རྟོགས་པ་མ་རྙེད་པ་ཚུལ་འཆོས་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ༔ དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ ཉོན་མོངས་པ་ལྷའི་ངོ་བོར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་དགག་པར་མི་འདོད་ཅིང་༔ སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་ཅིང་༔ དོན་གྱི་ཆགས་དང་བཅས་པའོ༔ དེ་གཉིས་ནི་བླང་དོར་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པའི་ཁོངས་སུ་འདུ་སྟེ༔ དེས་ན་སྐབས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་རང་གི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པས༔ འདིར་དབྱེ་བའི་ཁོངས་ནས་ཅུང་ཟད་སྨྲས་པའོ༔ དེ་སྐད་དུའང་རང་ཤར་ལས༔ མ་ཆགས་འཛིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ དོན་གྱི་ཆགས་པ་ཆེན་པོས་བཅིངས༔ ཐབས་མེད་གྲོལ་བར་ག་ལ་འགྱུར༔ དོན་མེད་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའོ༔ འཛིན་པའི་རྟོགས་པས་རང་རྒྱུད་བཅིངས༔ གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཡུན་རིང་གནས༔ ཚུལ་འཆོས་དག་གི་སྤྱོད་པའོ༔ ཞེས་དང་༔ དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ ཉོན་མོངས་དགག་པར་མི་འདོད་ཅིང་༔ ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་པར་མི་འདོད་ལ༔ ཚིག་དོན་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པའོ༔ དོན་གྱི་ཆགས་མེད་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཐབས་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་འཕགས༔ ཐབས་ཆེན་འཛིན་སྤྱོད་དེ་བཞིན་ནོ༔ དེ་བཞིན་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཀྱང་༔ ཡང་དག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མིན༔ ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་༔ ཁྱད་པར་གཅིག་གི་ངོ་གང་ལ༔ ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་འདུ་འབྲལ་མེད༔ ཅེས་སོ༔ ཆགས་ལ་ཞེན་མེད་གྱི་སྤྱོད་པ་ལའང་བླང་དོར་ཡོད་མེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་སྟེ༔ ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས༔ སྤྱོད་པ་ནི་གསུམ་སྟེ༔ འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པ་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་དང་༔ བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་སློང་བར་བྱེད་པ་གྲངས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་༔ སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་རིག་པ་རྣལ་དུ་ཕེབས་པའི་སྤྱོད་པའོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ཡང་རུ་ཤན་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་༩བ༔ གྲངས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་༢༡་ལ་རྣལ་དུ་འབབས་པ༔ མཉམ་བཞག་གི་སྤྱོད་པ་གྲོལ་ལུགས་རྣམ་པ་ལྔ༔ རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ ཐུགས་རྗེ་གདུང་བའི་སྤྱོད་པ་སྟེ༔ འགྲོ་དོན་རྫོགས་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་རྣམས་ཡོད་པའོ༔ དོན་གསལ་ལས༔ དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ བླང་དོར་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ བླང་དོར་མེད་འི་སྤྱོད་པའོ༔ ཞེས་སོ༔ མཐུན་དཔེ་ནི༔ སྤྱིར་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་༔ གང་ལ་རེག་པས་སྨན་ལྟར་སྨན་དུ་འགྱུར་བས༔ ཀུན་གསལ་ལས༔ དཔེ་ནི་སྣ་ཚོགས་བསྒྱུར་བ་གར་མཁན་ལྟ་བུའོ༔
Chinese
束缚之方便：未证悟者虚伪之行。无有取舍之行：乃是内外密咒之行，烦恼以天尊之体性取为道用，故不欲断除；不欲成就心之外的智慧；与意义之贪著相应。此二者属于具有取舍之行，因此，并非此时大圆满自身之行，故于此处略微讲述于分类之中。如是亦于《自显》中云：无有贪著执持之行，乃是名相乘之行，为意义之大贪著所束缚，无有方便如何能解脱？贪著于无意义之行。以执持之证悟束缚自相续，不解脱，长久住留，乃是虚伪者之行。如是又云：无有断除与成就之行，乃是内外密咒之行，不欲断除烦恼，不欲成就智慧，乃是词义相关之行。非是无有意义之贪著，殊胜方便之行甚为超胜，大方便执持之行亦如是。如是行持之瑜伽士，亦非真实之行，以方便之差别而生菩提，于何者之差别一面？无有智慧证悟之聚散。如是。于贪著无有执著之行，亦有以取舍有无所摄之三种行，于《日月和合》中云：行有三种，区分轮涅之差别乃是身语之行，以苦行策励道用乃是数量之行，显现于自处解脱乃是觉性安住本位之行。如是。又于轮涅有内外密三种分类，数量之行二十一趋入于寂止，等持之行解脱方式有五种，后得位有大悲之行和悲悯之行，具有成办利他之二种行。于《义明》中云：分类有两种，即具有取舍之行和无有取舍之行。如是。譬喻为：总的来说，转变为多种多样，接触任何事物都如药般转变为药，故于《普明》中云：譬喻如转变为多种多样之舞者。
English
The means of binding: The behavior of pretense by those who have not attained realization. The behavior without acceptance or rejection: It is the behavior of outer and inner secret mantras, not wanting to reject afflictions by taking them as the essence of deities on the path, not wanting to achieve wisdom apart from the mind, and being attached to meaning. These two belong to the category of behavior with acceptance and rejection, so it is not the behavior of Dzogchen itself in this context, so it is briefly mentioned here within the category of distinctions. As it is also said in Rangshar: The behavior of non-attachment is the behavior of the characteristic vehicle, bound by great attachment to meaning, how can it be liberated without means? Attached to meaningless behavior. The realization of grasping binds one's own being, does not liberate, and remains for a long time, it is the behavior of pretenders. And: The behavior without rejection or acceptance is the behavior of outer and inner secret mantras, not wanting to reject afflictions, not wanting to achieve wisdom, it is the behavior of connecting words and meanings. It is not without attachment to meaning, the supreme means of behavior is particularly excellent, the behavior of grasping great means is the same. Likewise, the yoga of such behavior is not the behavior of true reality, enlightenment arises from the difference of means, on what aspect of a single difference? There is no gathering or scattering of the realization of wisdom. So it is. The behavior of non-attachment to desire also has three types of behavior included with or without acceptance and rejection, in the Union of Sun and Moon it is said: There are three types of behavior: distinguishing between samsara and nirvana is the behavior of body and speech, making asceticism arise on the path is the behavior of numbers, and the liberation of appearances in their own place is the behavior of awareness abiding in its natural state. So it is. Furthermore, there are three divisions of samsara and nirvana: outer, inner, and secret. The behavior of numbers, 21, leads to tranquility. There are five ways of liberation in the behavior of meditative equipoise. In the post-meditation state, there is the behavior of great compassion and the behavior of compassion and longing, having the two behaviors of accomplishing the welfare of beings. In Don Sal it is said: There are two types of divisions: behavior with acceptance and rejection and behavior without acceptance and rejection. So it is. The corresponding example is: In general, transforming into various forms and whatever it touches becomes medicine like medicine, so in Kun Sal it is said: The example is like a dancer transforming into various forms.
Tibetan
བཟོ་མཁས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལག་གི་འདུ་བྱེད་ལྟ་བུའོ༔ ཞེས་དང་༔ གཡུལ་བཟློག་གི་རྒྱུད་ལས༔ སྤྱོད་པའི་དཔེ་ནི་སྨན་པ་མཁས་པ་ནི༔ གང་ལ་རེག་པས་སྨན་འགྱུར་འདྲ༔ ཞེས་སོ༔ བྱེ་བྲག་གི་དཔེ་ནི་ཞར་ལས་འབྱུང་ངོ་༔ འབོད་སྐད་ནི༔ དོན་གསལ་ལས༔ སྤྱོད་པ་དང་ནི་ཕྲིན་ལས་དང་༔ བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་༔ རྣལ་འབྱོར་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་དང༔ གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་སྤྱོད་པ་རྣམས༔ གར་བྱུང་ངས་བསྟན་བཞིན་དུ་བཤད༔ ཅེས་སོ༔ གཉིས་པ་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ༔ སྤྱོད་དུ་ཡོད་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་དང་༔ སྤྱོད་དུ་མེད་པ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་ལ༔ སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ དངོས་གཞི་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་ལོང་བའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་གྱི་སྤྱོད་པས་སྒོ་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཙན་ཐབས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་དཔའ་བོའི་གཡུལ་བཟློག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ༔ རང་ཤར་ལས༔ དཔའ་བོ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ཡིས༔ འཁོར་འདས་རྣམས་ཀྱི་རུ་ཤན་དབྱེ༔ ཞེས་པ་ནི་སྔར་བཤད་གྲུབ་པོ༔ དངོས་གཞི་ནི༔ བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་སློང་བ་དུས་ཚོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ༔ དགེ་སྦྱོང་གཞོན་ནུའི༔ བརྟུལ་ཞུགས་རོ་སྙོམས་ཀྱི༔ རྒྱལ་པོ་ས་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་འབྱུང་བའོ༔ དང་པོ་ནི༔ དགེ་སྦྱོང་གཞོན་ནུའི་སྤྱོད་པ་ནི༔ ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དང་༔ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་༔ རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ༔ རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་འདིར་འདོར་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ལྟ་ན་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་བདུད་ཀྱི་ལྟ་བའམ༔ ལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་སྤྱོད་པ་ཤོར་བ་ཡིན་པས་ན༔ ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས༔ ལྟ་བ་ཡས་འབེབས་སྤྱོད་པ་མས་ནས་འཛེག༔ ཞེས་དང་༔ ལྟ་བ་ནམ་མཁའ་བས་ཀྱང་མཐོ༔ ལས་རྒྱུ་འབྲས་བག་ཕྱེ་བས་ཀྱང་ཞིབ༔ ཅེས་པས་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གྲོགས་སུ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་དགོས་སོ༔ གཉིས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་རོ་སྙོམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི༔ དེ་ལས་ཅུང་ཟད་བློའི་རྩལ་འཕང་གོང་འཕེལ་དུ་ཐོབ་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་འདིར་ཐོས་བསམ་གྱི་གདམས་ངག་འཚོལ་བ་དང་༔ འཁྲུལ་རྐྱེན་གྱི་ཡུལ་སྤངས་བ༔ འཁྲུལ་བའི་ངག་སྤངས་བ༔ ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲ་བ་གཅོད་པ༔ རང་ཡུལ་རྒྱབ་ཏུ་བསྐྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བཟའ་གཏད་མེད་པ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ་དང་༔ ཟས་གོས་ལ་འདམ་ཀ་མེད་པ་ཁྱི་ཕག་ལྟ་བུ་དང་༔ མི་དང་མི
Chinese
就像是工匠的手的运作一样。又，《回遮战事续》中说：行为的例子就像是，熟练的医生，碰触什么都能变成药一样。特别的例子是从支分中产生的。称呼是，《义明》中说：行为和事业，以及做事的词语等，上中下三种瑜伽，以及基地、道、果的行为等，从哪里产生，我将如实讲述。第二，详细讲述自性，有可行的随行获得的行为，和不可行的平等安住的行为两种。第一种，又分，先行的区分轮回和涅槃的阵营的行为，和正行将苦行融入道上的行为两种。第一，区分轮回和涅槃阵营的行为，像勇士回遮战事一样，强制性地断除对三门和三界的执着。如《自显》中说：像勇士一样的行为，区分轮回和涅槃的阵营。这是之前已经讲过的。正行是，将苦行融入道上，是时节的行为，有青年僧人的，苦行平等味的，国王护地的三种行为依次出现。第一是，青年僧人的行为是，十种法行，和波罗蜜多的行为，以及金刚乘的一切行为。是诸佛的幼苗，菩提萨埵的显宗和密宗的乘者们的行为，在这里也不是要抛弃的，如果那样，就成了黑口魔鬼的见解，或者行为落入了见解的歧途，因此，邬金大士说：见解从上而降，行为从下而上。又说：见解比天空还高，业因果比面粉还细。因此，为了见解和禅修的助伴，最初必须依靠相续。第二，苦行平等味的行持是，从那稍微得到智慧的发挥，更加提升，因此三门的行为，在这里寻求闻思的诀窍，抛弃错乱的处境，抛弃错乱的语言，斩断疑惑的罗网，将自己的家乡抛在身后等等，就像无所依靠的疯子一样，对食物和衣服没有选择，就像猪狗一样，人和人
English
It is like the operation of a craftsman's hand. Also, it says in the Tantra of Turning Back Battles: An example of conduct is like a skilled doctor, who can turn anything he touches into medicine. Specific examples come from the branches. The call is, as it says in Don Sal: Conduct and activities, and words for doing things, the three yogas of superior, middling, and inferior, and the conduct of base, path, and fruit, wherever they arise, I will explain as I have been shown. Second, explaining the nature in detail, there are two types of conduct: conduct that can be followed and attained, and conduct that cannot be followed and is held in equanimity. The first of these has two parts: the preliminary conduct of distinguishing between samsara and nirvana, and the main practice of incorporating asceticism into the path. First, the conduct of distinguishing between samsara and nirvana is like a warrior turning back a battle, forcibly cutting off attachment to the three doors and three realms. As it says in Rang Shar: With the conduct of a warrior, distinguish between samsara and nirvana. This has already been explained. The main practice is to incorporate asceticism into the path, which is the conduct of time. There are three types of conduct that arise in sequence: the conduct of a young renunciate, the conduct of equanimity in asceticism, and the conduct of a king holding the earth. First, the conduct of a young renunciate is all of the ten practices of Dharma, the practice of the perfections, and the practice of the Vajrayana. The conduct of the heirs of the Buddhas, the Bodhisattvas of the Sutra and Tantra vehicles, is not to be abandoned here. If it were, it would be the view of the black-mouthed demon, or conduct that has fallen into the side of view. Therefore, the Great Orgyen said: View descends from above, conduct ascends from below. And: View is higher than the sky, karma and cause and effect are finer than flour. Therefore, as an aid to view and meditation, one must rely on the lineage from the very beginning. Second, the conduct of equanimity in asceticism is when one has gained a slight increase in the power of intelligence. Therefore, in the conduct of the three doors, one seeks the instructions of hearing and thinking, abandons the objects of delusion, abandons deluded speech, cuts the net of doubt, abandons one's homeland, and so on, like a madman with nothing to rely on, with no choice in food and clothing, like a dog and a pig, and people and people