Tibetan
རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མཚན་མོ་ཆའི་མུན་པའི་ནང་ན་ཅི་ཞིག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར། སྨྲས་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །སྒོ་བཅད་ཀྱང་སྐར་ཁུང་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱིས་ཉིན་པར་དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་དན་བྱི་ལས་པུས་མོ་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་འོ་བརྒྱལ་ཏེ་འདིར་གཤེགས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ངའི་བུ་བཻ་དཱུ་རྱ་ཚ་བའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས། སྨན་པས་དཔྱད་དེ་སྨན་དུ་གོར་ཤི་ཤ་ཙན་དན་གྱིས་བསྐུ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། འདིར་ཁྱོད་ལ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་བང་མཛོད་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ནོར་དབྱིག་ཐམས་ཅད་བསྟན་ནས། ཙན་དན་གྱི་ཕུང་པོ་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཀྱང་བསྟན་ནས་ཅི་བཞེད་བཞེས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་ལ་སྲང་གཉིས་ལས་ནི་མི་དགོས་ཀྱི་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཅི་བཞེད་པ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་སླར་གཤེགས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་དུ་ སོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ལྟ་བུ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོས་སམ། གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། ཤི་བ་ལ་སྐྱོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་སྐུ་བརྒྱན་པ་ནས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་དཔེ་ཟླ་མེད་དེ། ལྷ་དང་མིའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་བདག་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། ཤིན་ཏུ་དད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ད་ལྟར་གང་ན་བཞུགས་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ད་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་གཤེགས་ཟིན་མ་ཐག་ཏུ་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་གང་ན་བཞུགས་པ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བརྟགས་ན་རྒྱལ་པོ་ཀུན་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་མཐོང་ནས། དགའ་མགུ་སྟེ་རངས་ནས། མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྙུན་གསོལ་ཏོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་ཆོས་བསྟན་པས། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཡང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་པུས་མོ་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འད
Chinese
具有一百种味道。国王说：夜晚的黑暗中，什么能让人看见？回答说：是珍宝能发光。即使关上门，珍宝的光芒也能从窗户照进来，像白天一样明亮。然后，丹比双膝跪地，问道：国王为何如此辛劳地来到这里？国王这样说道：我的儿子毗琉璃感染了热病，医生诊断说需要用牛头旃檀涂抹才能治愈，所以我来向你求取。说完，户主非常高兴，恭请国王亲自前往仓库，展示了七宝等所有财物，也展示了无数的旃檀堆，说：想要什么就拿什么。国王说：我只需要两两（重量单位）即可，请给我。户主就把他想要的给了他。之后，国王返回，嘱咐户主说：你去与佛陀相见吧。户主问道：佛陀是什么样的？国王说：你没听说过吗？净饭王的儿子，迦毗罗卫城的国王，因为衰老、疾病和死亡而感到厌倦，于是出家，努力修行菩提，最终证悟成佛。他具有三十二相和八十随形好，以神通和智慧著称，无与伦比，是天人和人类的主宰，所以被称为佛陀。户主听到这些话后，生起了极大的信心，问国王：佛陀现在在哪里？国王说：现在住在王舍城的竹林精舍。国王离开后，户主也立刻前往佛陀所在的地方。观察佛陀的身体，他发现佛陀比国王俱毗罗还要更加殊胜，感到非常高兴和满意，于是磕头顶礼并问候病情。世尊为他宣说了相应的佛法，户主也因此获得了入流果。他双膝跪地，世尊
English
It possesses a hundred flavors. The king said: In the darkness of the night, what will allow one to see? He replied: A precious jewel will illuminate. Even with the door closed, the light of the precious jewel shines through the window, appearing like daytime. Then, Danbi knelt on the ground with both knees and asked: Why has the king come here with such hardship? The king spoke thus: My son, Vaidurya, has been afflicted with a fever, and the doctor has diagnosed that he needs to be anointed with Goshi Sha Chandan as medicine, so I have come to ask you for it. Having said this, the householder was overjoyed and invited the king himself to go to the treasury, showing him all the wealth, including the seven precious jewels. He also showed him countless piles of Chandan and said: Take whatever you desire. The king said: I only need two srang (a unit of weight), please give them to me. The householder gave him what he wanted. Then, after the king had returned, he instructed the householder: Go and meet the Buddha. The householder asked: What is this called Buddha like? The king said: Have you not heard? The son of King Shuddhodana of Kapilavastu, weary of aging, sickness, and death, renounced the world and diligently practiced for enlightenment, and thus became manifestly enlightened. His body is adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks, and his miraculous powers and wisdom are unparalleled. He has become the lord of gods and humans, and is therefore called Buddha. Having heard these words, the householder generated a very strong faith and asked the king: Where does the Buddha reside now? The king said: He is now residing in the Bamboo Grove of Rajagriha. As soon as the king had left, the householder also went to where the Buddha was residing. Upon examining the Buddha's body, he saw that the Buddha was even more magnificent than King Kubera, and feeling joyful and content, he bowed his head in prostration and inquired about his well-being. The Blessed One taught him the Dharma accordingly, and the householder attained the stream-entry fruit. He knelt on the ground with both knees, and the Blessed One
Tibetan
ས་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ལེགས་པར་འོངས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་རང་བྱི་སྟེ། དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཅི་རིགས་པར་བསྟན་པས་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་དག་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དགེ་སློང་དན་བྱི་ལས་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་མིའི་ནང་དུ་སྐྱེས་ལ། ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ཡང་ཁྱིམ་ལ་མ་ཆགས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་དགའ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤིན་ཏུ་ ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་སྔོན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདི་སྐད་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །བདག་ཅག་གིས་དབེན་པའི་གནས་ཤིག་བཙལ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བྱས་ནས། །ཚལ་ཞིག་གི་ནང་ན་གསིང་མ་དང་། ཆུ་མིག་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་དབེན་པའི་གནས་བཅས་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡིད་འཐུན་པར་དགེ་སློང་གཅིག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །བདག་ཅག་གི་གནས་འདི་གྲོང་ཁྱེར་དང་རིང་བས་ཐམས་ཅད་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་ན། ཀུན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཁྱོད་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཀྱིས་ངེད་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་སློང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྟག་ཏུ་གྲོང་དུ་སོང་སྟེ། སྦྱིན་བདག་མང་པོ་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་བསོད་སྙོམས་བསླངས་སོ། །དེའི་ནང་ན་མི་བཞི་ཞིག་ལུས་ལས་སུ་རུང་བས་བསྒོམས་ནས། ཞག་དགུ་བཅུ་ལོན་པ་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཡིད་འཐུན་པར་དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་སློང་བ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །བདག་ཅག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བདེ་སྟེ། ཐོབ་པར་རེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཐོབ་ཀྱིས། ཁྱོད་ཅིར་སྨོན་པ་ང་ལ་བྱོས་ཤིག་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་རེ་བ་བསྐང་ངོ་། །ཞེས་བསྒོའོ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དེ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ལྷའམ་མིར་སྐྱེས་ཀྱང་ཕྱུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ཏེ། ཅི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཆེད་དུ་ལས་མ་བྱས་པར་ཐམས་ཅད་རང་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཅིག།སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་དང་ཕྲད་ནས་ཁྱོད་བས་ཀྱང་བརྒྱ་འགྱུར་སྟོང་འགྱུར་དུ་ཆོས་ཐོས་ནས། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་དན་བྱི་ལས་དགེ་སློང་གྲོགས་པོ་བཞིའི་ བསོད་སྙོམས་སྦྱར་བས་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་ལྷ་དང་མིའི་ནང་ན་ཆོ་རིགས་བཙུན་པར་སྐྱེས་ཏེ། དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པའི་རིགས་སུ་མ་སྐྱེས་སོ། །ད་ཡང་ང་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཀུན་དགའ་བོ་དང་དགེ་སློང་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། སོ་སོ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནས་འབྲས་བུ་བཞི་པའི་བར་དུ་ཐོབ་བོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ། སོ་སོ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་མངོན་པར་དགའོ། །ཁྱིམ་བདག་དན་བྱི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །། བཞི་བཅུ་གཅིག་པ། ཁྱིམ་བདག་དན་བྱི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ།
Chinese
祈请出家，世尊也说：“善来。”头发和胡须自然脱落，成为了比丘。之后，又根据情况宣说了四谛之法，使内心的污垢完全清除，成为了阿罗汉。之后，阿难陀和众多眷属向世尊祈请说：“丹比比丘做了什么功德，得以生于人间，拥有天人的享受，却不贪恋家庭，喜欢出家，并立即获得了果位？”世尊对阿难陀说：“仔细听好。在过去遥远的时代，九十一劫之前，有一位名为毗婆尸佛（梵文：Vipaśyin，梵文罗马拟音：Vipaśyiṃ，汉语字面意思：观）的佛陀降临于世。那位佛陀涅槃后，在以佛像行持佛法之时，大约有五百名比丘一起立誓说：‘我们寻找一个寂静的地方，修习菩提之道。’于是，他们在某个园林中，那里有草地和水泉，选定了一个寂静的地方。那些比丘一致地向一位比丘祈请说：‘我们这里远离城市，如果大家都去乞食，会被各种烦恼所困扰。为了你的功德，你替我们乞食吧。’那位比丘也说：‘好的，我会这样做。’于是，他经常去城市，向许多施主说法，并乞讨食物。其中有四个人，因为身体适合修行，经过九十天后获得了果位。他们一致地对比丘乞食者说：‘我们为了你非常快乐，也获得了希望得到的禅定。你有什么愿望告诉我，我会满足你的愿望。’当时，那位比丘也非常高兴，说道：‘我希望在未来，无论转生为天人还是人，都能富有且拥有享受，所有需要的东西都不用特意去做，一切都能自然而生。’与导师圣者相遇后……
English
Having requested ordination, the Blessed One also said, "Welcome." His hair and beard fell off naturally, and he became a monk. Then, he taught the Dharma of the Four Noble Truths according to the circumstances, completely purifying the defilements of his mind, and he became an Arhat. After that, Ananda and many attendants requested the Blessed One, saying, "What merit did the monk Danbi accumulate to be born among humans, possess the enjoyments of gods, yet not be attached to family, delight in renunciation, and immediately attain the fruit?" The Blessed One said to Ananda, "Listen very carefully. In the distant past, ninety-one kalpas ago, a Buddha named Vipashyin appeared in the world. After that Buddha passed into Nirvana, while practicing the Dharma with an image of the Buddha, about five hundred monks together vowed, 'Let us find a secluded place and cultivate the path to enlightenment.' So, in a certain garden, where there was grass and a spring, they designated a secluded place. Those monks unanimously requested one monk, saying, 'This place of ours is far from the city, and if everyone goes for alms, we will be troubled by various afflictions. For your merit, please beg for alms for us.' That monk also said, 'Okay, I will do that.' So, he often went to the city, taught the Dharma to many patrons, and begged for food. Among them, four people, because their bodies were suitable for practice, attained the fruit after ninety days. They unanimously said to the monk who begged for alms, 'We are very happy for you, and we have also attained the samadhi we hoped for. Tell me what you wish for, and I will fulfill your wish.' At that time, that monk was also very happy and said, 'I hope that in the future, whether I am born as a god or a human, I will be rich and possess enjoyments, and all the things I need will arise naturally without having to do anything specifically.' After meeting the noble teacher...
Chinese
也因那善行，百倍千倍地听闻佛法后，愿心完全清净并获得果位，如此发愿。世尊告诉阿难说：那时，那位名叫丹比丘的比丘，因为将斋饭供养四位比丘朋友，所以在九十一劫中，于天人和人中，都出生于高贵的种姓，没有出生于贫穷困苦的种姓。现在仅仅因为见到我，就获得了信心。那时，阿难和众比丘听闻世尊所说后，各自精进修行，从初果到四果都获得了。有些人发起了广大的菩提心，安住于不退转地。世尊如此开示后，大家各自随喜赞叹，非常欢喜。名为“居士丹比丘”的章节，第四十一章结束。 第四十一章，居士丹比丘的章节。
English
Also, due to that virtuous deed, may I hear the Dharma a hundredfold, a thousandfold, and may my mind be completely purified and attain fruition, thus I pray. The Blessed One said to Ananda: At that time, that monk named Danbila, because he shared his alms with four fellow monks, for ninety-one kalpas, he was born into noble families among gods and humans, and was not born into poor and destitute families. Now, just by seeing me, he has gained faith. At that time, Ananda and the monks, having heard what the Blessed One said, each diligently practiced and attained from the first fruit to the fourth fruit. Some generated great Bodhicitta and abided in the irreversible ground. After the Blessed One spoke thus, everyone rejoiced and praised, and were exceedingly delighted. The chapter called "Householder Danbila," the forty-first chapter, ends. The forty-first chapter, the chapter of Householder Danbila.