Tibetan
སུམ་ཅུ་བཞི་པ། ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱི་ལེའུ། སུམ་ཅུ་བཞི་པ། ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་དེ་ན་སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཚོའོ། །ཕྱིས་ནས་སྤྲང་པོ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །ད་བདག་ཅག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་སྙམ་ནས། སངས་རྒྱས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཐུགས་རྗེས་འཚོ་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ངས་བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། བཙན་ཉན་དང་ཕྱུག་དབུལ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་འདྲ་བས་ན། བཙན་ཉན་དང་ཕྱུག་དབུལ་བཟང་ ངན་ཀུན་འཁྲུ་སྟེ། ཆུས་བཀྲུས་ན་མི་དག་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་མེ་དང་འདྲ་སྟེ། རི་དང་བྲག་དང་གནམ་སའི་བར་ན་དངོས་པོ་ཆེན་པོ་དང་། ཆུང་ངུ་ཡང་མི་འཚིག་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ངའི་ཆོས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། ཁྱེའུ་དང་། བུ་མོ་དང་། ཕྱུག་པོ་དང་། དབུལ་པོ་གང་སུ་ཡང་རུང་མི་ཆུད་པ་མེད་དོ། །ཡིད་བཞིན་དུ་སྤྱོད་དུ་གནང་ངོ་། །ཞེས་སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱས་ཐོས་ནས། དགའ་མགུ་རངས་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷག་པར་སངས་རྒྱས་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་སོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཙམ་གྱིས། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་རང་བྱི་སྟེ་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པའི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་ལུས་དང་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། ཟག་པ་ཟད་ནས་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་དེ་ན་གནས་པའི་ཁྱིམ་བདག་དང་། ཚོང་དཔོན་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་རྣམས་མུ་ལྟོ་བ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས་བརྙས་ཤིང་དཔྱས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྤྱན་འདྲེན་ཅིང་བསོད་ནམས་བྱེད་ན། རིགས་ངན་མུ་ལྟོ་བ་དག་རབ་ཏུ་ཕྱུང་བ་དེ་དག་ཅི་ལྟ་བུར་བདག་གིས་སྟན་ལ་བཞག་ཅིང་སྣོད་ལ་འབག་པར་བྱ་བ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་
Chinese
第三十四品， 调伏家主的章节。 第三十四品， 调伏家主的章节。 如是我闻。一时，世尊在舍卫城，胜子园，给孤独的祇陀林中，与一千三百五十位大比丘僧团在一起。当时，那个地方有五百乞丐，经常依靠佛和僧团为生。后来，那些乞丐心想：现在我们应当在佛的教法中出家。于是他们来到佛所在的地方，对世尊说：我们依靠佛和僧团的慈悲为生，我们请求出家。世尊对他们说：我所教导的法是完全清净的，没有贵贱和贫富之分。例如水一样，能洗净贵贱、贫富、好坏一切。用水洗涤，没有不干净的。又如火一样，山、岩石和天地之间，无论大小事物，没有不燃烧的。此外，我的法像天空一样，无论男女、孩童、贫富，任何人都可以容纳，随心所欲地修行。五百乞丐听后，欢喜踊跃，更加恳请在佛陀处出家。世尊说：善来。话音刚落，他们的头发和胡须自然脱落，穿上袈裟，成为比丘，并受了具足戒。世尊为他们说法，他们的身心得到解脱，烦恼灭尽，成为阿罗汉。当时，住在那个地方的家主和富商们，听到那些低贱的乞丐被佛陀度化出家，便轻蔑地嘲笑说：如果迎请世尊和圣僧，行善积德，怎么能让那些被度化的低贱乞丐坐在座位上，用器皿盛饭呢？当时，王子
English
Chapter Thirty-Four: Taming the Householders Chapter Thirty-Four: Taming the Householders Thus have I heard. At one time, the Blessed One was in Shravasti, in the Jeta Grove, at Anathapindika's monastery, together with a great community of monks, thirteen hundred and fifty in all. At that time, in that country, there were five hundred beggars who always relied on the Buddha and the Sangha for their livelihood. Later, those beggars thought to themselves: Now we should go forth into the Buddha's teachings. Then they arrived where the Buddha was, and said to the Blessed One: We live by the compassion of the Buddha and the Sangha, and we ask to go forth. Then the Blessed One said to them: The Dharma I teach is completely pure, without distinction of noble or base, rich or poor. Just as water is able to wash away all distinctions of noble or base, rich or poor, good or bad. If washed with water, there is nothing that is not clean. Just as fire is able to burn anything, whether large or small, between mountains, rocks, and the sky and earth. Furthermore, my Dharma is like the sky, it can accommodate anyone, whether male or female, young or old, rich or poor. You are allowed to practice as you wish. When the five hundred beggars heard this, they were delighted and rejoiced, and especially requested to go forth to the Buddha. The Blessed One said: Welcome. As soon as he spoke, their hair and beards fell off naturally, and they became monks wearing robes, and were fully ordained. The Blessed One taught them the Dharma, and their bodies and minds were completely liberated, their defilements were exhausted, and they became Arhats. At that time, the householders and wealthy merchants living in that country, hearing that those lowly beggars had been converted and ordained by the Buddha, scorned and ridiculed them, saying: If we invite the Blessed One and the noble Sangha, and perform meritorious deeds, how can we allow those converted lowly beggars to sit on seats and have food served in vessels? At that time, the prince
Tibetan
རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དང་། དགེ་འདུན་རྣམས་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དང་། དགེ་འདུན་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་གྱིས། མུ་ལྟོ་བ་གསར་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་མ་ལགས་སོ། །ཕྱི་ཉིན་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་ནས། སངས་རྒྱས་དང་། དགེ་འདུན་སྤྱན་འདྲེན་ནས་གཤེགས་པ་དང་། མུ་ལྟོ་བའི་དགེ་སློང་མ་བོས་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱོད་ནི་ཡོན་བདག་གིས་མ་བོས་ཀྱིས་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་དེང་ལ་ས་བོན་མ་བཏབ་མ་རྨོས་པར་སྐྱེས་པའི་འབྲས་ལོངས་ལ། ཡོན་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཟར་ ཤོག་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་སོང་སོང་ནས། འབྲས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་བཀང་ནས། སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པར་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་ལྷགས་ནས། རིམ་བཞིན་དུ་འཁོད་དེ་འབྲས་ལ་ཟའོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་དག་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལས་འོངས་པར་མཐོང་སྟེ། ལྷག་པར་དགའ་རངས་ཏེ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་འཕགས་པ་གཟི་བརྗིད་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པར་ལྷགས་པ་ཕྱོགས་གང་ནས་མཆི་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འདི་དག་ཤེས་པར་འདོད་ན་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་དང་། ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་འདི་དག་ནི་རྒྱལ་བུས་མ་བོས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བུས་མ་བོས་པས་སོ་སོ་ནས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་འབྲས་བླངས་ནས་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། ཤིན་ཏུ་ངོ་ཚ་ཞིང་འགྱོད་དེ། བདག་ནི་གཏི་མུག་གིས་མདོངས་པས་འཕགས་པ་ངོ་མ་འཚལ་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སྤྲང་པོ་འདི་དག་ནི་ཡུལ་འདི་དག་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་རིགས་ཆུང་ཞིང་ངན་པ་ལགས་ན། འདིར་འཇིག་རྟེན་འདིའི་བདེ་བ་ཡང་ཐོབ་ལ་ཡུན་རིང་པོའི་དོན་ཡང་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་པ་ནི་དོན་འདི་དག་འབའ་ཞིག་གི་སླད་དུ་གཤེགས་སོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲང་པོ་དག་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་བསྲུངས་ཤིང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་གང་ལ་ནན་ཏན་བགྱིས་པས།
Chinese
胜光（རྒྱལ་བྱེད་）迎请佛陀和僧众前来应供，对薄伽梵如是禀告道：‘迎请佛陀和僧众，新加入的苦行者们则不是。’第二天，到了用斋时间，佛陀和僧众应邀前往，对未被邀请的苦行比丘们如此说道：‘你们这些未被施主邀请的人，去北俱卢洲享用那未经播种耕耘而自然生长的稻米吧，到施主家来做什么？’ 那些比丘们遵照佛陀的教诲，以阿罗汉的神通力前往北俱卢洲，用钵盛满了稻米，以优雅的姿态，如天鹅之王般从天空降临到胜光王子的家中，依次落座，享用稻米。当时，胜光王子看到那些比丘们以优雅的姿态，通过神通力从天空而来，格外欢喜，惊叹不已，向薄伽梵禀告道：‘如此这般具有威严和功德的圣者，以优雅的姿态降临，是从何方而来？’ 薄伽梵对胜光王子说道：‘若想了解这些，就仔细听好，我将为你讲述。这些比丘是未被王子邀请的比丘们，他们因为未被邀请，各自从北俱卢洲取来稻米食用。’ 之后，胜光王子听到这些话，深感羞愧和后悔，说道：‘我真是愚昧无知，竟然不认识圣者。’于是向薄伽梵禀告道：‘薄伽梵的功德真是不可思议，这些乞丐们在这个地方也是种姓卑微下贱之人，如今却能在此获得现世的安乐，也能获得长远的利益，薄伽梵降临世间，就是为了这些事情啊！’ 此外，薄伽梵，这些乞丐们前世守护了何种善根，又精勤于何种福德事业呢？
English
King Jeta invited the Buddha and the Sangha for a meal. He then said to the Blessed One, 'I have invited the Buddha and the Sangha, but not the newly joined ascetics.' The next day, when it was time for the meal, the Buddha and the Sangha went as invited. To the ascetics who had not been invited, he said, 'You who have not been invited by the patron, go to Uttarakuru and enjoy the rice that grows without being sown or cultivated. What are you doing coming to the patron's house?' Those monks, as instructed, went to Uttarakuru by the miraculous power of the Arhats, filled their bowls with rice, and with graceful demeanor, like a king of swans, descended from the sky to the house of Prince Jeta. They sat down in order and ate the rice. At that time, Prince Jeta saw those monks coming from the sky by miraculous power with graceful demeanor. He was overjoyed and amazed, and he said to the Blessed One, 'From what direction do these noble ones, who are so glorious and virtuous, arrive with such graceful demeanor?' The Blessed One said to Prince Jeta, 'If you wish to know these things, listen carefully, and I will tell you. These monks are the monks who were not invited by the prince. Because they were not invited, they each took rice from Uttarakuru and ate it.' Then, Prince Jeta, having heard these words, was very ashamed and regretted it. He said, 'I am truly ignorant, for I did not recognize the noble ones.' Then he said to the Blessed One, 'The virtues of the Blessed One are inconceivable. These beggars are of very low and wretched caste in this land, but now they have obtained happiness in this world and have also found long-term benefit. The Blessed One came into the world for these things alone!' Furthermore, Blessed One, what roots of virtue did these beggars protect in their past lives, and what meritorious deeds did they diligently perform?