Tibetan
བཅོ་བརྒྱད་པ། དབུལ་མོས་རས་ཕུལ་བའི་ལེའུ། བཅོ་བརྒྱད་པ། དབུལ་མོས་རས་ཕུལ་བའི་ལེའུ། དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་གི་ཆུང་མ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་ཞིག་བཙས་ནས། བུ་མོ་གཞན་པས་འཕགས་པ་བཞིན་བཟང་བ་བལྟ་ན་སྡུག་པ་མཛེས་པ་ཞིག་སྟེ། ཐོག་མ་བཙས་ནས་རས་དཀར་པོ་འཇམ་པོས་དསྲེས་ཏེ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཕ་མ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། མཚན་མཁན་ལ་བསྟན་ནས། མཚན་མཁན་གྱིས་བལྟས་ནས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་ནས་མིང་ཡང་དཀར་མོར་བཏགས་སོ། །བུ་མོ་དཀར་མོ་ཅི་ཙམ་དུ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ་རས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་ཚད་དུ་སྐྱེས་སོ། །བུ་མོ་དེ་ཕྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས། ཡུལ་མི་ལས་མང་དུ་ཆུང་མར་སློང་བ་དང་། ཕ་མས་ཀྱང་བུ་མོ་བག་མར་བཏང་བའི་རྒྱན་རྣམས་བརྡུང་སྙམ་ནས་མགར་བ་གཉེར་ཏེ་གསེར་དངུལ་བཅལ་ལོ། །བུ་མོས་གསེར་དངུལ་བཅལ་བ་མཐོང་ནས་འདི་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཕ་མ་ལ་དྲིས་པ་དང་། །འདི་ནི་ཁྱོད་བག་མར་བཏང་བའི་རྒྱན་རྣམས་བརྡུང་ངོ་། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་དད་ཀྱི། བག་མར་མཆིས་པར་མི་དགའོ། །ཕ་མས་ཀྱང་བུ་མོའི་ཡིད་དང་སྦྱར་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རས་ཕྱུང་སྟེ། ཆོས་གོས་དྲུབ་པར་བཤམས་པ་ལས། བུ་མོས་རས་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་གོས་དྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཆོས་གོས་གྱོན་པ་ཡོད་ཀྱི་དྲུབ་མི་དགོས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བཞུགས་པར་ཁྲིད་དེ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཕ་མས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བཞུགས་པར་ཁྲིད་དེ་དོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཁྲིད་དེ་སངས་རྒྱས་གང་ན་བ་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་སོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། སྐྲ་དང་། ཁ་སྤུ་རང་བྱི་སྟེ་ལུས་ལ་གྱོན་པའི་རས་དཀར་པོ་ཡང་ཆོས་གོས་སྨད་ལྔར་གྱུར་ནས། དགེ་སློང་མ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་གཏད་དོ། ། དགེ་སློང་མ་དེས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། དགེ་སློང་མ་དཀར་མོས་སྔོན་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བསགས་པས་ཁྱིམ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། ལུས་ལ་རས་ཀྱང་མཆིས་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་
Chinese
第十八品，贫女献布之品。 第十八品，贫女献布之品。 彼时，世尊在舍卫城，胜子园给孤独的祇陀林中，为比丘僧众说法而住。那时，该地一户主之妻生下一个女儿，此女如其他殊胜之女般，美好悦意，端庄秀丽，初生之时，即以柔软白布包裹而生。父母对此深感稀奇，遂请相师观相。相师观后，断定此女具大福德，故取名为白女。白女长多高，布亦随身量而长。此女长大后，乡里之人多来求婚。父母也想为女儿出嫁准备嫁妆，于是请来铁匠，准备金银。女儿见父母准备金银，便问父母要做什么？父母答道：这是为你出嫁准备嫁妆。 女儿说：我倾心于出家，不喜嫁人。父母顺从女儿的心意，立即取出布匹，准备缝制法衣。女儿问：用这布做什么？父母说：为你缝制法衣。女儿说：我已有法衣可穿，无需缝制。请带我到世尊所在之处。父母答应后，便带她去见世尊。到了佛陀所在之处，女儿以头顶礼世尊，祈求出家。世尊应允道：善来！随即，头发和胡须自然脱落，身上所穿的白布也变成了五件袈裟，交付于比丘尼众的生主（即大爱道·乔达弥）。 该比丘尼精进修行，不久便证得阿罗汉果位。阿难向世尊禀告道：白女比丘尼往昔积聚了何种福德，得以生于户主之家，且身带布匹，最终出家并
English
Chapter Eighteen: The Chapter of the Poor Woman Offering Cloth. Chapter Eighteen: The Chapter of the Poor Woman Offering Cloth. At that time, the Blessed One was in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Garden of Anathapindika, teaching the Dharma to the Sangha of monks and residing there. At that time, in that country, a householder's wife gave birth to a daughter. This daughter, like other excellent daughters, was beautiful, pleasing to the eye, and lovely. From the moment she was born, she was born wrapped in soft white cloth. Her parents were amazed by this, and they showed her to a fortune-teller. After examining her, the fortune-teller determined that she possessed great merit, and so they named her White Girl. As much as the White Girl grew, the cloth also grew to the size of her body. When the girl grew up, many people from the village asked for her hand in marriage. Her parents also thought to prepare ornaments for their daughter's wedding, so they hired a blacksmith and prepared gold and silver. When the daughter saw the gold and silver being prepared, she asked her parents, "What are you doing?" Her parents replied, "These are the ornaments being prepared for your wedding." The daughter said, "I am devoted to ordination, and I do not like to be married." Her parents complied with their daughter's wishes and immediately took out the cloth, preparing to sew Dharma robes. The daughter asked, "What are you doing with this cloth?" Her parents said, "We are sewing Dharma robes for you." The daughter said, "I already have Dharma robes to wear, so there is no need to sew them. Please take me to where the Blessed One resides." Her parents agreed and took her to the presence of the Blessed One. When they arrived at the place where the Buddha was, the daughter bowed to the Blessed One with her head and requested ordination. The Blessed One replied, "Welcome!" Immediately, her hair and beard fell out on their own, and the white cloth she was wearing turned into five lower Dharma robes, which were entrusted to the mother of the Sangha of nuns (i.e., Mahaprajapati Gautami). That Bhikshuni practiced diligently, and before long, she attained the state of Arhat. Ananda then reported to the Blessed One, "What merit did the Bhikshuni White Girl accumulate in the past that she was born into a householder's family, and also possessed cloth on her body, and ultimately ordained and"
Tibetan
རིང་པོར་མ་ལོན་པར་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་བསོད་སྐྱབས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ཏེ། ཉེ་གནས་དང་བཅས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་གཤེགས་པ་ལས་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པ་རྒྱས་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་གཅིག་ཅིག་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་དུ་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་ཉན་པ་དང་། སྦྱིན་པ་བྱེད་པར་བསྐུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་བུད་མེད་འདི་ནི་ཀེ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་དབུལ་ཕོངས་པ་ཞིག་སྟེ། ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ལ་གོས་སུ་རས་ཡུག་གཅིག་ལས་མི་བདོག་སྟེ། ཁྱོ་དོན་གཉེར་དུ་འགྲོ་ན་རས་ཁྱོས་གྱོན་ཏེ། ཆུང་མ་སྒྲེན་མོར་རྩྭའི་ནང་དུ་འདུག་གོ །ཆུང་མ་དོན་གཉེར་ན་རས་ཆུང་མས་གྱོན་ཏེ། ཁྱོ་རྩྭ་ཕུང་གི་ནང་ན་སྒྲེན་མོར་འདུག་གོ །ཕྱིས་ཀུན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་དེ་དེའི་སྒོར་འོངས་ནས་བུད་མེད་དེ་དང་ཕྲད་དེ། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་སོང་ཤིག།ཡོན་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་སོ། །སེར་སྣ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྟན་ནས། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་། ཆོས་ཐོས་པར་དཀའ་བ་དང་། མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་དཀའ་བའི་གཏམ་རྒྱས་པར་བྱས་ནས། ཆོས་ཉན་དུ་སོང་ཤིག།ཅེས་བསྐུལ་བ་དང་། བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཅུང་ཙམ་གཞེས་ཤིག།བདག་སླར་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁང་པའི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་ཁྱོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྒོ་ན་དགེ་སློང་ཅིག་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་སོང་ཤིག།ཆོས་ཉོན་ཅིག་སྦྱིན་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །བདག་ཅག་ཚེ་སྔ་མ་ལ་སྦྱིན་པ་མ་བྱས་པས་འདི་ལྟར་དབུལ་ཕོངས་པར་གྱུར་ཏེ། ད་ཡང་ཅི་ཞིག་གི་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བར་བྱ། ཁྱོས་སྨྲས་པ་འདི་ལ་སྦྱིན་ པར་འོས་ན། བདག་ཅག་དབུལ་ཕོངས་ཏེ་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱ། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཚེ་སྔ་མ་ཡང་སྦྱིན་པ་མ་བྱས་པས་འདི་ལྟར་དབུལ་བར་གྱུར་ན། ད་ཡང་སྦྱིན་པ་མ་བྱས་ན་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་གར་འགྲོ་སྟེ། བདག་ནི་སྦྱིན་པ་ཞིག་བྱེད་ཀྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་གནོང་ཤིག།ཁྱོས་བསམས་པ། འདི་ལ་ནི་ནོར་ཁུད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་གདའ་སྟེ། སྦྱིན་པ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མས་བདག་གིས་རས་འདི་སྦྱིན་པར་དགའ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོས་སྨྲས་པ་བདག་ཅག་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ལ་རས་འདི་ལས་མེད་དེ། འདིས་དོན་གཉེར་ཞིང་འཚོ་བར་ཟད་ན་ད་སྦྱིན་པར་བྱས་ན་གཉིས་ཀ་སྡོད་དམ་ཅི། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། མི་ཞིག་སྐྱེ
Chinese
没过多久，就成了阿罗汉。世尊告诉阿难说：过去世，有位名叫“福护”的佛陀降临世间，他带着侍者们为了众生的利益而四处游化，当地所有居民都隆重地供养他。当时，有位比丘为了众多行人的利益，劝说当地所有居民听佛法、行布施。当时，有个名叫“盖”的女人，非常贫穷，她和丈夫只有一件粗布衣服。丈夫外出谋生时，丈夫穿上粗布衣服，妻子赤身裸体地坐在草丛里。妻子外出谋生时，妻子穿上粗布衣服，丈夫赤身裸体地坐在草堆里。后来，那位为大众利益奔走的比丘来到她家门口，与那位妇女相遇，对比丘说：您去礼拜佛陀吧！供养一些东西吧！赞扬布施的功德。讲述吝啬的果报，广泛讲述了佛陀降世难遇、听闻佛法难遇、获得人身难得的道理，劝她去听法。那位妇女说：尊者稍等片刻！我这就回来。说完，她走进屋里，对丈夫说了这样的话：门口有位比丘劝你去礼拜佛陀！听闻佛法，行布施！我们前世没有行布施，所以才变得如此贫穷，现在再不积攒来世的资粮怎么行呢？丈夫说：如果说应该布施，我们如此贫穷，一无所有，拿什么布施呢？妻子说：前世没有行布施，所以才变得如此贫穷，现在再不行布施，来世该怎么办呢？我一定要行布施，你不要后悔！丈夫心想：她肯定藏着什么值钱的东西，让她布施吧！妻子说：我乐意布施这件粗布衣服。丈夫说：我们夫妻俩只有这件粗布衣服，靠它谋生度日，现在布施了，我们俩怎么办呢？妻子说：人总有一死。
English
Before long, he became an Arhat. The Blessed One told Ananda: In the past, a Buddha named "Blessing Protector" descended into the world. Accompanied by his attendants, he traveled everywhere for the benefit of sentient beings, and all the local residents made extensive offerings to him. At that time, a certain monk, for the benefit of many travelers, urged all the local residents to listen to the Dharma and practice generosity towards the Buddha. At that time, there was a woman named Ke, who was extremely poor. She and her husband had only one piece of coarse cloth for clothing. When the husband went out to earn a living, the husband wore the coarse cloth, and the wife sat naked in the grass. When the wife went out to earn a living, the wife wore the coarse cloth, and the husband sat naked in the haystack. Later, that monk who worked for the benefit of all came to her door, met that woman, and said: Go and pay homage to the Buddha! Offer something! He praised the merits of generosity. He explained the ripening of stinginess, and extensively spoke of the difficulty of the Buddha appearing in the world, the difficulty of hearing the Dharma, and the rarity of obtaining a human body, urging her to go and listen to the Dharma. That woman said: Venerable, wait a moment! I will return soon. Having said that, she went into the house and said these words to her husband: There is a monk at the door urging you to go and pay homage to the Buddha! Listen to the Dharma, practice generosity! We did not practice generosity in our previous life, so we have become so poor. If we do not accumulate provisions for the next life now, what will become of us? The husband said: If you say we should give, we are so poor and have nothing, what shall we give? The wife said: We became so poor because we did not practice generosity in our previous life. If we do not practice generosity now, where will we go in the next life? I must practice generosity, do not regret it! The husband thought: She must have some valuable things hidden, let her give them away! The wife said: I am happy to give away this coarse cloth. The husband said: We husband and wife only have this coarse cloth, we rely on it to earn a living. If we give it away now, what will become of both of us? The wife said: A person is bound to die.