Tibetan
སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ། སྟོད། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ། སྟོད། སྡོམ་ནི། འཕྱེ་བོ་གྲུམ་སྟོད་ལོང་བ་དང་། །གཅེར་བུ་འོད་སྲུང་གཙོ་བོ་དང་། །གླང་ཆེན་གནས་དང་ས་ར་ན། །རི་དགས་ཀྱི་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །ཟླ་བ་མི་འམ་ཅི་གཉིས་པོ། །འཕྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གླེང་གཞི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གནས་པ་དེས་ཐབས་ཟླར་བབ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས་དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས། ཕྱིས་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེ་ཟླ་བ་དགུའམ་བཅུ་ལོན་པ་དང་། བུ་བཙས་ན་དེ་རོ་སྟོད་ནི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ་མཛེས་ལ། རོ་སྨད་ནི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཙས་པའི་ཚེ་ཁྱིམ་དེར་དོན་ཐམས་ཅད་འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏེ། ཐང་ལ་འགྲོ་བའི་ཚོང་པ་དང་། ཆུ་ལ་འགྲོ་བའི་ཚོང་པ་དང་། རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་བོ་ཆེའི་དོན་ཡང་གྲུབ་ནས་ཕྱིར་འོངས། བ་ལང་དང་མ་ཧེའི་ཁྱུ་ཡང་འཕེལ་བར་གྱུར། ལས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་བསམས་པ། འདི་ནི་ཁྱེའུ་འདིའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་བདག་ཅག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་ འབྱོར་གྲུབ་པར་གྱུར་པས་ན་བདག་གི་བུ་འཕྱེ་བོ་བཙས་པ་འདི་ནི་དཔལ་ཡོན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེའི་བཙས་སྟོན་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཁྱེའུ་འདི་འཕྱེ་བོ་ཡིན་པས་མིང་ཡང་འཕྱེ་བོ་ཁོ་ནར་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་འཕྱེ་བོ་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་གུས་བསྐྱེད་བསྲིངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཇི་ཙམ་དུ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་འབྱོར་ཅིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཀུན་དུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏེ། འདིའི་མཐུས་ལས་ཅིའི་སྒོ་ཅི་བརྩམས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འབྱོར་གྲུབ་པ་ལས་ན་ཁྱེའུ་འདི་ནི་དཔལ་ཡོན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་དུས་དུས་སུ་དེ་ལ་ལྟར་འགྲོ་ཞིང་དོན་ཅི་རྩོམ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེའི་མིང་གིས་རྩོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་མཐུས་འབྱོར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ཐོག་ཐག་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་གང་གི་ཚེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཕས་དེའི་ཁྱོགས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་ཏེ་དེ་དེ་ལ་ཞོན་ཞིང་འགྲོའོ། །དེ་ནས་དེ་ཁྱིམ་དེ་
Chinese
律的章节第七，上。 律的章节第七，上。 律是：跛者、柱顶长者、瞎子，裸体迦叶为主，象处和鹿野苑，以及持鹿禁行者，月和人非人二者。所谓“跛者”是，世尊住在舍卫城时，当地一位屋主因缘和合娶妻，与她一同嬉戏玩乐。后来，他的妻子怀孕，九个月或十个月后，生下一个儿子，上半身相貌端正、俊美，下半身却残缺不全。孩子出生时，家中万事亨通，陆路商人、水路商人、海运巨贾都顺利归来，牛群和水牛群也日益增多，一切事业都顺利发达。屋主心想：“这一定是这孩子的力量，使我们的一切事务都顺利成功，我的儿子跛者真是个有福之人。”于是，他大摆宴席庆祝孩子的诞生，并商议给孩子取什么名字。有人说：“这孩子是跛子，就叫他跛者吧。”之后，跛者在牛奶、酸奶、酥油、炼乳和酥油精华的喂养下长大。他长得越大，屋主的家产就越丰厚。后来，他的名声远扬，人们说：“靠着他的力量，无论做什么事都能成功，这孩子真是有福之人。”听到这些话后，许多住在舍卫城的人们时常去看望他，无论做什么事都以他的名字来祈求，结果都能成功。于是，他的名声更加响亮，传遍了整个舍卫城。后来，当他长大后，他的父亲为他做了一个珍贵的轿子，让他乘坐出行。之后，他来到那户人家。
English
The seventh chapter of the Vinaya, the first part. The seventh chapter of the Vinaya, the first part. The Vinaya is: Lame One, Pillar Top Elder, Blind One, Naked Kasyapa as the chief, Elephant Place and Sarnath, and the one who observes the deer's ascetic practices, Moon and non-human beings. The so-called "Lame One" is: When the Blessed One was residing in Shravasti, a householder there, due to circumstances, took a wife and enjoyed playing and rejoicing with her. Later, his wife became pregnant, and after nine or ten months, she gave birth to a son. The upper part of his body was well-formed, beautiful, and pleasing to look at, but the lower part of his body was incomplete. When he was born, everything in that house became prosperous. Merchants traveling by land, merchants traveling by water, and merchants with large ocean-going ships all returned successfully. The herds of cattle and buffalo also increased. All kinds of work also became prosperous. The householder thought, "This must be due to the power of this child, that all our affairs have become successful. My son, the Lame One, is truly a blessed one." Then, he held a grand celebration for the child's birth and discussed what name to give the child. Someone said, "This child is lame, so let's just call him Lame One." Then, the boy Lame One was raised and nurtured with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of butter. As he grew bigger, the householder's wealth increased and prospered. Then, he became famous everywhere, and people said, "Through his power, whatever work is undertaken is successful, this child is truly a blessed one." As soon as they heard this, many people living in Shravasti would go to see him from time to time, and whatever they did, they would do it in his name, and through that, they would become successful. Then, he became even more famous and well-known throughout Shravasti. Later, when he grew up, his father made a precious palanquin for him, and he would ride in it and go out. Then, he came to that house.
Tibetan
ཉིད་དུ་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཡི་གེ་དང་། ཁོང་རྩིས་དང་། ཤོད་དགོད་པ་དང་། ལག་རྩིས་དང་། དབྱུང་བ་དང་། སྦ་བ་དང་། དགྲམ་པ་དང་། གོས་བརྟག་པ་དང་། ནོར་བུ་བརྟག་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། སྤོས་བརྟག་པ་དང་། སྨན་བརྟག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་དང་། རྟ་བརྟག་པ་དང་། གོ་མཚོན་བརྟག་པ་བསླབས་ཏེ། ཡི་གེ་མཁས་པ་དང་། ཀློག་མཁས་པ་དང་། མཛངས་པ་དང་། བྱ་བ་ལ་གསལ་བ་དང་། ཡིད་གཞུངས་པ་དང་། བརྟག་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱོགས་ལ་ཞོན་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་གཡོག་བྱས་ནས། སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་སོང་བ་ལས་དེས་བལྟས་ན། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་སྡེ་ཚན་ནས་སྡེ་ཚན་དང་། ཕ་ཚན་ནས་ཕ་ཚན་དུ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་འདོང་བ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ་དྲིས་པ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་འདི་དག་གང་དུ་འདོང་། དེ་དག་གིས་ སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟར་འགྲོའོ། །གྲུམ་པོས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གངས་ཀྱི་ངོས་དང་ཉེ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་ནས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཤཱཀྱའི་བུ་ཞིག་སྐྱེས་ནས། དེ་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དག་གིས་ལུང་བསྟན་པ། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་གྱོན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། གྲགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་གིས་གཡོག་བྱས་ནས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་གུང་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་འཕྱེ་བོ་དེས་ཐག་རིང་པོ་ཞིག་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་ཅིང་སྤ་བར་བྱས་པ། མེ་ལུས་ཀྱི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ལྟ་བུ། མེ་ལྕེ་མར་གྱིས་བཏབ་པ་ལྟ་བུ། མར་མེ་གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ། མཆོད་སྡོང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལྟ་བུ། བློ་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་མཆོག་
Chinese
於是他被送去學習文字。學習了文字、算術、講說、手算、加法、減法、乘法、布料檢驗、寶石檢驗、珍寶檢驗、香料檢驗、藥物檢驗、大象檢驗、馬匹檢驗、武器檢驗。他精通文字，擅長閱讀，聰明，做事清晰，心胸寬廣，精通八種檢驗之法。之後，有一天，他乘坐轎子，由許多人服侍，前往花園。他看到許多人，一批又一批，一隊又一隊地前往勝者逝多林園（Jetavana）。他感到驚訝，問道：「這些人要去哪裡？」他們回答說：「我們去拜見薄伽梵（Bhagavan，世尊）」。瘸子問道：「薄伽梵是什麼樣的？」他們回答說：「在靠近雪山，離仙人迦毗羅（Kapila）苦行之地不遠的地方，出生了一個釋迦族之子。一些婆羅門相師預言說：『如果他待在家中，將成為轉輪王。如果他剃髮、穿著染色法衣，以堅定的信仰從家庭出家，他將成為如來、阿羅漢、正等覺佛陀，並擁有偉大的名聲。』」聽到這些話後，他立刻想去拜見薄伽梵。於是，他由那些人服侍，前往勝者逝多林園。當時，薄伽梵坐在數百眷屬之中說法。然後，那個瘸腿的男孩從遠處看到佛陀薄伽梵，他的身體裝飾著三十二大丈夫相，光芒四射，像燃燒的火焰，像用油澆灌的火焰，像放在金器中的燈，像裝飾著各種珍寶的佛塔。他看到了聰明、無垢、清淨的佛陀薄伽梵。看到後，他...
English
Thereupon he was sent to learn writing. He learned writing, arithmetic, speaking, manual calculation, addition, subtraction, multiplication, cloth examination, jewel examination, precious gem examination, spice examination, medicine examination, elephant examination, horse examination, and weapon examination. He became skilled in writing, proficient in reading, intelligent, clear in his actions, broad-minded, and proficient in the eight types of examination. Then, one day, he rode in a palanquin, attended by many people, and went to the garden. He saw many people, group after group, team after team, going to Jeta Grove. He was amazed and asked, "Where are these people going?" They replied, "We are going to see the Bhagavan (Blessed One)." The cripple asked, "What is this Bhagavan like?" They replied, "Near the snowy mountains, not far from the hermitage of the sage Kapila, a son of the Shakya clan was born. Some Brahmin fortune-tellers prophesied, 'If he remains at home, he will become a Chakravartin (wheel-turning king). If he shaves his hair and beard, wears dyed robes, and goes forth from home to homelessness with steadfast faith, he will become a Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha (perfectly enlightened Buddha), and will possess great fame.'" Having heard these words, he immediately desired to see the Bhagavan. So, attended by those people, he went to Jeta Grove. At that time, the Bhagavan was sitting amidst hundreds of retinues, teaching the Dharma. Then, that lame boy saw from afar the Buddha Bhagavan, his body adorned and radiant with the thirty-two major marks of a great being, like a burning flame, like a flame fueled by oil, like a lamp placed in a golden vessel, like a stupa adorned with various jewels. He saw the Buddha Bhagavan, intelligent, immaculate, and endowed with purity. Having seen him, he...
Tibetan
ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ཉམས་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཉམས་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པའི་ཕྱིར་ཁྱོགས་ལས་བབས་ཏེ། གཟུགས་བཞིས་འཕྱེ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་སྤྱན་སྔར་འདུག་ གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། ཤེས་པ་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་འཕྱེ་བོ་དེས་སྟན་དེ་ཉིད་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ལུས་འདི་འདྲ་བར་མ་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་བདག་ཀྱང་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བར་བྱ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པར་བྱ་བ་ཞིག་གུ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལྷག་པར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བར་གྱུར་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་འཐོབ་ཏུ་རུང་ན། བདག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དེ། དེས་ཀྱང་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་།
Chinese
生起了极大的欢喜。由积累善根的因缘所生的有情，最初见到佛陀时所感受到的快乐是怎样的，即使是十二年间习惯于寂止的心，也不会生起那样的快乐。像那样见到后，也因为对佛陀的恭敬而从轿子上下来，用四肢爬行，前往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的足，为了听法而在世尊面前坐下。 然后，世尊了解了他的想法、习气、根器、智慧和自性，为他宣说了与他相应的法。之后，那个爬行者坐在那个座位上，以智慧金刚摧毁了二十座高耸的坏聚见山顶，现证了入流果。他见到真谛后心想：如果我的身体没有变成这样，我也能在善说之法中出家，为了超越河流和摆脱束缚，应该精进、修持和努力啊！然后，刚一生起这个念头，他的身体的肢体就变得端正了。然后，他对世尊更加欢喜了。欢喜之后，从座位上站起来，将袈裟披在一边肩膀上，向世尊所在的方向合掌，对世尊这样说道：尊者，如果我能在善说之法中出家，受具足戒，获得比丘的身份，我也想在世尊面前修持梵行。然后，世尊以“比丘，来吧”这句话让他出家并受具足戒。他也通过精进、修持和努力，断除了所有烦恼，现证了阿罗汉果。那位阿罗汉断除了三界之欲，对于黄金和粪土平等，具有天空和手掌一样的心，像用檀香浸泡过一样清凉，以智慧摧毁了卵壳，具有智慧和。
English
Great joy arose. The sentient being who was born from the cause of accumulating virtuous roots, the kind of happiness he felt when he first saw the Buddha, even if he had become accustomed to the mind of tranquility for twelve years, such happiness would not arise. Having seen him in that way, he got off the palanquin out of respect for the Buddha. He crawled on all fours and went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One and sat down in front of him to listen to the Dharma. Then, the Blessed One understood his thoughts, habits, faculties, wisdom, and nature, and taught him the Dharma that was in accordance with him. Then, that crawler, while sitting on that seat, destroyed the twenty high peaks of the mountain of the view of the collection of destructibles with the vajra of wisdom, and directly realized the fruit of entering the stream. Having seen the truth, he thought: If my body had not become like this, I too could have renounced in the well-spoken Dharma and discipline. In order to cross the rivers and escape from the bonds, I should strive, practice, and make effort! Then, as soon as he generated this thought, the limbs of his body became upright. Then, he became even more delighted with the Blessed One. Having become delighted, he stood up from his seat, draped his upper robe over one shoulder, and bowed with his palms together in the direction of the Blessed One. He said this to the Blessed One: Venerable one, if I can renounce in the well-spoken Dharma and discipline, receive full ordination, and obtain the status of a monk, I would also like to practice pure conduct in the presence of the Blessed One. Then, the Blessed One ordained him and gave him full ordination with the words, "Monk, come here." He also, through diligence, practice, and effort, abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. That Arhat, having become free from the desire of the three realms, was equal to gold and dung, possessed a mind like the sky and the palm of his hand, became cool like sandalwood soaked in water, destroyed the shell of the egg with wisdom, possessed wisdom and.