Tibetan
་ཆོས་གང་ཡིན། སྨྲས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཡིན་ནོ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ། སྒྲ་མེད་པ། བརྗོད་པ་མེད་པའོ། རིགས་ཀྱི་བུ་སུ་ཞིག་བདག་སྨྲའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་འཆལ་བར་སྨྲ་བའོ། །གང་འཆལ་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལ་ཆོས་མེད་དོ། །འདུལ་བ་མེད་དོ། །སྨྲས་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གང་ཆོས་གསུང་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཆལ་པར་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རམ། སྨྲས་པ་། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། །མ་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཁོ་བོས་སྔར་མ་བཤད་དམ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་སོ། །སྨྲས་པ། སྨྲས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད། སྨྲས་པ། ངག་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། ངག་གི་ལས་ལས་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་འབྱུང། སྨྲས་པ། ཡི་གེ་ལ་སེམས་པས་བཀླགས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། ཉེས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་སྨྲས་། སྨྲ་པ། གང་མི་སྨྲ་མི་རྗོད་པ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །གང་བདག་ལ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ཉེས་པ་མེད་པའོ། །སྨྲས་པ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་གང་ཡིན། སྨྲས་པ་། ཉེས་པའི་རྩ་བ་ནི་འཛིན་པའོ། །སྨྲས་པ། འཛིན་པའི་རྩ་བ་ཅི་ཡིན། སྨྲས་པ། མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་རྩ་བའོ། ། སྨྲས་པ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅི་ཡིན། སྨྲས་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་རྩ་བའོ། །སྨྲས་པ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བཏགས་པའི་རྩ་བ་ཅི་ཡིན། སྨྲས་པ། ལྷག་པར་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་རྩ་བའོ། །སྨྲས་པ། ཅི་ཞིག་ལ་ལྷག་པར་དམིགས། སྨྲས་པ། གཟུགས་རྣམས་དང་། སྒྲ་རྣམས་དང་། དྲི་རྣམས་དང་། རོ་རྣམས་དང། རེག་བྱ་རྣམས་དང། ཆོས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་སོ། སྨྲས་པ། ལྷག་པར་མི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྲིད་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལ་ལྷག་པར་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་ལྟ་བས་ན་སྲེད་པ་ལ་དམིགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ལག་ན་རྡོ་རྗེས་བསྟན་པ་འདི་བཤད་པ་ན། དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིས་བརྒྱ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ། ། བཅུ་བདུན་པ། གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པའ
Chinese
“什么是法？”回答说：“种姓之子，对于任何事物，文字都完全不产生，那即是法。因此，一切法都是不可言说的，无声的，没有言辞的。种姓之子，谁说‘我在说’，那就是在胡说。谁在胡说，那人就没有法，没有调伏。” 问道：“秘密主，如果如来说法，难道不会变成胡说吗？”回答说：“寂静慧，如来连一个字也没说过，我之前没说过‘没有言说’吗？虽然如此，由于愿力的缘故，如来的话语会被众生所感知。” 问道：“说了有什么过失？”回答说：“会变成语言行为的过失。” 问道：“从语言行为中会产生什么过失？”回答说：“会变成以心思考文字的过失。” 问道：“什么是没有过失的？”回答说：“凡是不说不言的，就没有任何分别识。没有分别识就是没有过失的。凡是不对自身产生分别识，也不对他人产生分别识的，那就是没有过失的。” 问道：“过失的根本是什么？”回答说：“过失的根本是执着。” 问道：“执着的根本是什么？”回答说：“显现的执着是根本。” 问道：“显现的执着的根本是什么？”回答说：“非真实的遍计所执是根本。” 问道：“非真实的遍计所执的根本是什么？”回答说：“特别执着的见解是根本。” 问道：“对什么特别执着？”回答说：“对色、声、香、味、触、法特别执着。” 问道：“什么是不特别执着？”回答说：“如果不特别执着于存在的习气，寂静慧，因此，为了舍弃对贪欲的执着，如来宣说了法。秘密主，当宣说这手持金刚所说之法时，五百比丘心得到解脱，两百菩萨获得了不生之法的忍。” 名为《二无自性宣说品》第十七品。 第十七品，二无自性宣说。
English
"What is Dharma?" He replied, "Son of good family, that in which letters do not arise at all is Dharma. Therefore, all Dharmas are unspeakable, soundless, and without expression. Son of good family, whoever says 'I am speaking' is speaking falsely. Whoever speaks falsely has no Dharma, no discipline." He asked, "Lord of Secrets, if the Tathagata speaks the Dharma, will he not become a false speaker?" He replied, "Peaceful Intelligence, the Tathagata has not spoken a single letter. Have I not said before that he does not speak? However, due to the power of aspiration, the words of the Tathagata are perceived by sentient beings." He asked, "What fault is there in speaking?" He replied, "It becomes a fault of verbal action." He asked, "What fault arises from verbal action?" He replied, "It becomes the fault of reading letters with the mind." He asked, "What is without fault?" He replied, "That which does not speak or express has no consciousness whatsoever. The absence of consciousness is without fault. That which does not create consciousness for oneself or for others is without fault." He asked, "What is the root of fault?" He replied, "The root of fault is clinging." He asked, "What is the root of clinging?" He replied, "Manifest clinging is the root." He asked, "What is the root of manifest clinging?" He replied, "The unreal conceptualization is the root." He asked, "What is the root of unreal conceptualization?" He replied, "The view of excessive focus is the root." He asked, "On what does one excessively focus?" He replied, "One excessively focuses on forms, sounds, smells, tastes, tangible objects, and Dharmas." He asked, "What is it like not to excessively focus?" He replied, "If one does not excessively focus on the latent tendencies of existence, Peaceful Intelligence, therefore, in order to abandon the focus on craving, the Tathagata taught the Dharma. Lord of Secrets, when this teaching of Vajrapani is explained, five hundred monks are liberated in mind, and two hundred Bodhisattvas attain acceptance of the Dharma of non-arising." This is the seventeenth chapter, entitled "The Discourse on Non-Duality." Seventeenth Chapter: The Discourse on Non-Duality.