Tibetan
རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷའི་ལོ་རྒྱུས། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷའི་ལོ་རྒྱུས། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷའི་ལོ་རྒྱུས་ནི། ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་གཏམ་བདུན་ཞེས་གྲགས་ཏེ། ལྷག་པའི་ལྷ་མཉེས་ནཱ་ལེན་དྲའི། །བཀོད་པ་ཕུན་ཚོགས་རྩོད་པ་བཟློག །ཡ་མཚན་ཅན་དང་སྤྲང་པོ་དང་། རྒྱལ་པོ་མུ་སྟེགས་ཅན་བཏུལ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཡུལ་འཁོར་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་ཞི་བའི་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟམས་ནས་གཞོན་ནུའི་ཚེ་རིག་པ་མང་པོ་བསླབས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཀུ་སུ་ལུ་ཞིག་ལ་འཇམ་དཔལ་རྣོན་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཤིག་ཞུས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་མཐོང་ངོ་། །རེ་ཤིག་ན་ཡབ་འདས་ཏེ། ནང་པར་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་དོ་ནུབ་རྨི་ལམ་ན། སང་རང་ཉིད་སྡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྲི་དེ་ལ་རྗེ་བཙུན་བཞུགས་ནས། བུ་གཅིག་འདི་ནི་ང་ཡི་སྟན་ཡིན་ཏེ། །ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། །ང་དང་ཁྱོད་གཉིས་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུང་བ་རྨིས་པས་སད་པ་དང་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་མི་བཏུབ་པར་ཤེས་ཏེ། བྲོས་ནས་ནཱ་ལེན་དྲར་པཎྜི་ཏ་ལྔ་བརྒྱའི་ཁྱུ་མཆོག་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། མཚན་ཞི་བའི་ལྷ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། ནང་གི་ཀུན་སྤྱོད་འཕགས་པ་ལ་ཆོས་གསན་ཅིང་དེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། །བསྟན་བཅོས་ཟབ་མོ་རྩོམ་པར་མཛད་ཀྱང་། ཕྱིའི་སྤྱོད་ལམ་ཟ་ཉལ་འགྲོ་བ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱིས་མ་རིག་པས། བྷུ་སུ་ཀུ་འདུ་ཤེས་གསུམ་པ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིའི་སྤྱོད་པ་ལ་དཔགས་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་འཁོར་ལོ་གསུམ་ཡིན་པ་ལ། འདི་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པར་དད་པས་བྱིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་རུང་བས་བསྐྲད་པར་བྱ། དེའང་མདོ་འདོན་རེས་བྱས་པས་རང་བུད་ལ་འགྲོའོ། །སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་ལ་མདོ་འདོན་པར་བསྒོས་པས་མི་ནུས་ཟེར་བ་དང་། མཁན་པོ་ལ་ཞུས་པས། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་སྒོས་ཤིག་གསུངས་ནས་བསྒོས་པས། འདོན་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཅི་ཡིན་མི་ཤེས་སྙམ་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་བཞིན་དུ་ཉམས་སད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དབུས་སུ་ཁྲི་མཐོན་པོ་བཤམས་སོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་སོང་མི་མངོན་པར་ཕྱག་གིས་མནན་ནས། སྟེང་དུ་བྱོན་པས་ཕལ་ཆེར་ཡིད་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྔར་གྲགས་པ་གདོན་ནམ། མ་གྲགས་པ་གདོན་གསུངས་པས། མ་གྲགས་པ་གདོན་པར་ཞུས་པས། བསླབ་བཏུས་ནི་མངས། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ནི་ཉུངས་བས། ཚིག་བསྡུས་ལ་དོན་རྒྱས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམ
Chinese
圣子寂天传 圣子寂天传 圣子寂天的传记，被称为七个奇妙的故事，即：取悦殊胜之神，那烂陀寺的庄严兴盛，辩论的止息，奇妙之人，乞丐，以及降伏外道国王。其中，首先在南方名为善妙轮的国家，国王名为善铠甲之子，名为寂铠甲者诞生，年轻时学习了许多学问，特别是向一位名叫库苏卢的人请求了文殊锐利智剑的修法，通过修持亲见了本尊。不久，父亲去世，第二天晚上，即将被加冕为国王时，梦见自己将要坐的王座上，至尊者端坐其上，说道：儿子，这张座位是我的，我是你的善知识，我和你同坐一个座位，无论如何都是不合适的。醒来后，他知道自己不能继承王位，于是逃到那烂陀寺，在五百班智达的首领胜天神前出家，取名为寂天，内在行为听闻殊胜之法并安住其中，创作深奥的论典，但外在行为除了吃、睡、行走之外，无人知晓，因此被称为布苏库第三，其他人根据他的外在行为推测，认为出家人的事业是三轮，而此人与任何一轮都不相符，因此认为不应享用信施，应该驱逐。他们还想，轮流念诵经文，他肯定会自己离开的。于是，他们让他念诵经文，他说自己不会，向堪布禀告后，堪布说：你亲自指定吧，指定后，他答应念诵。有些人心想，不知道他到底是什么人，心中疑惑，为了考验他，在大众之中设置了高高的法座。然后，他以不为人知的方式用手按住法座，升了上去，大多数人都半信半疑。然后，他问道：念诵以前念过的，还是没念过的？他请求念诵没念过的。《学集论》很多，《经集论》很少，文句简略而意义广大的，菩提心。
English
The Biography of the Bodhisattva Shantideva The Biography of the Bodhisattva Shantideva The biography of the Bodhisattva Shantideva is known as the seven wonderful stories, namely: pleasing the supreme deity, the magnificent prosperity of Nalanda, the cessation of disputes, the wondrous one, the beggar, and the subduing of the heretical king. Among them, first, in the southern country called Good Wheel, the son of King Good Armor, named Shanti Armor, was born. In his youth, he studied many sciences, and in particular, he requested a sadhana of Manjushri's Sharp Sword from a certain Kussulu, and through practice, he saw the face of the deity. Soon after, his father passed away, and the night before he was to be crowned king, he dreamed that the venerable one was sitting on the throne where he himself was to sit the next day, saying: Son, this seat is mine, I am your spiritual friend, it is not appropriate for you and I to sit on the same seat. When he woke up, he knew that he could not take the throne, so he fled to Nalanda and took ordination before the leader of the five hundred panditas, Shengtianshen, and was named Shantideva. He listened to the Dharma of the inner conduct of the noble ones and abided by it, and composed profound treatises, but his outer conduct was unknown to others except for eating, sleeping, and walking. Therefore, he was called Busuku the Third, and others, judging by his outer conduct, thought that the work of an ordained person was the three wheels, but this person did not conform to any of them, so they thought that he should not enjoy the offerings of faith and should be expelled. They also thought, if we take turns reciting the sutras, he will surely leave on his own. So, they assigned him to recite the sutras, but he said he could not. After reporting to the abbot, the abbot said: You should assign him yourself. After assigning him, he agreed to recite. Some people wondered what kind of person he was, and with doubts in their hearts, they set up a high Dharma seat in the midst of the assembly in order to test him. Then, in an imperceptible way, he pressed down on the seat with his hand and ascended, and most people became doubtful. Then, he asked: Should I recite what has been recited before, or what has not been recited? He requested to recite what had not been recited. The Compendium of Trainings is vast, the Compendium of Sutras is small, the words are concise and the meaning is vast, the Bodhicitta.