Tibetan
བཞི་པ། གཉིས་ཀས་ཆོས་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། བཞི་པ། གཉིས་ཀས་ཆོས་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐོས་བསམ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ལ། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་རྟེན་དུ་དགོས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་སྙེད་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་། །ཐོས་པས་རྒྱགས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་སྲུང་ན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ངན་འགྲོ་དེར་འགྲོ་སྟེ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་མང་པོས་བསྐྱབ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མང་ཐོས་ཚུལ་གནས་ཀྱང་། བསམ་སྒོམ་དང་འབྲེལ་དགོས་ཏེ། བཙུན་པ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། སྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་པ་དང་སེམས་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཉིས་ཀ་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡང་དོན་མེད་མིན། །དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡང་དོན་མེད་མིན། །གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མཐོང་འགྱུར་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་ཐོས་པར་ཡང་བསྒོམ་འཇུག་འགྱུར་ན་བསྟན་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཐོག་མར་སྡུག་བསྔལ་མང་པོའི་གཞིའམ་རྒྱུ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཞིང་། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་ཞི་བ་ལྷས། བཟོད་བྱ་ཐོས་པ་བཙལ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །མཉམ་པར་གཞག་ལ་བརྩོན་བྱ་ཞིང་། །མི་སྡུག་ལ་སོགས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་བཟོད་པ་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྐྱོ་བ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་མེད་པས་ཐོས་པས་མི་འཇུག་པས་སོ། །ཐོས་པ་མེད་ན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཐབས་མི་ཤེས་པས་ཐོས་པ་བཙལ་ལོ། །ཐོས་པས་ཆོས་ཤེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལང་། ལོང་ཅན་དུ་སྤྱོད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བས། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་གིས་སྨྲས་གྱུར་ཀྱང་། །ཁྲོ་དང་ཞེ་སྡང་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དག །རབ་ཏུ་སྨྲས་སྟེ་འདི་ནི་བྱིས་པའི་ཆོས། །དོན་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་ན་ཡིད་མི་རྟོན། ཞེས་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན། རྙེད་བཀུར་འདོད་སྲེད་བྱིས་པ་དང་འགྲོགས་པ་སྤངས་ཏེ། ནགས་ན་རི་དྭགས་བྱ་རྣམས་དང་། །ཤིང་རྣམ
Chinese
第四，劝诫两者成办佛法之义。 第四，劝诫两者成办佛法之义。 第四是，对于如是的闻思入道，以“具戒闻思者，应勤修禅定”之语，说明清净戒律是根本。如《三摩地王经》云：“任随多少之佛法，闻已骄慢不护戒，毁戒堕落恶趣中，多闻不能救护彼。”如是说。纵然多闻且具戒，也必须与思修相结合。如《安住于法之比丘经》云：“不依赖禅定，仅以闻思之结合，亦非安住于法；不依赖闻思，仅以禅定之结合，亦非安住于法；然依赖二者，安住于二者，方为安住于法。”如是说。《经庄严论》中也说：“如是瑜伽士之禅定，亦非无意义；如是善逝之教法，亦非无意义；若仅闻法便能见义，则禅定将成无意义；若未闻法亦能入禅定，则教法将成无意义。”如是说。因此，首先应守护戒律，作为众多痛苦之根源或因——破戒之对治。之后，应努力清净烦恼。其次第为寂天菩萨所说：“应习近堪忍，寻求多闻法，其后住森林，勤修于等持，当修不净观。”如是说。其中，首先需要堪忍，若无堪忍，则会毫不犹豫地感到厌倦，因此无法进入闻法。若无多闻，则无法知晓断除烦恼之禅定的方法，因此应寻求多闻。纵然通过多闻而知晓佛法，若如盲人般行事，则无法生起三摩地。如《月灯经》所说：“纵以合于佛法之语宣说，然嗔怒与不信者，高声宣说，此乃孩童之法，若能如实知晓其义，则不生疑惑。”应断除利养恭敬贪执，以及与孩童交往，于森林中与鹿鸟等，树木
English
Fourth, advising both to accomplish the meaning of Dharma. Fourth, advising both to accomplish the meaning of Dharma. Fourth is, regarding such hearing and thinking entering the path, with the words, "Those with discipline, hearing, and thought, should diligently engage in meditation," it is explained that pure discipline is the foundation. As the Samadhiraja Sutra says: "However much of the Dharma is awakened, if one is arrogant with hearing and does not protect discipline, breaking discipline and falling into evil destinies, much hearing cannot protect them." Thus it is said. Even with much hearing and discipline, it must be connected with thinking and meditation. As the Sutra of the Monk Who Abides in the Dharma, called Bhikshu, says: "Not relying on meditation, but only with the combination of hearing and thinking, one does not abide in the Dharma; not relying on hearing and thinking, but only with the combination of meditation, one does not abide in the Dharma; but relying on both, abiding in both, then one abides in the Dharma." Thus it is said. The Ornament of the Sutras also says: "Thus, whatever meditation of a yogi is, it is not meaningless; whatever teaching of the Sugata is, it is not meaningless; if one could see the meaning with just hearing, then meditation would become meaningless; if one could enter meditation without hearing, then the teaching would become meaningless." Thus it is said. Therefore, one should first protect discipline as the antidote to breaking discipline, which is the basis or cause of many sufferings. Then, one should strive to purify afflictions. The order of that is as Shantideva said: "One should cultivate patience, seek much hearing, then dwell in the forest, diligently practice samadhi, and meditate on the unattractive and so on." Thus it is said. Among these, patience is needed first, because without it, one would inevitably feel weary, and therefore not enter hearing. If there is no much hearing, one will not know the means of meditation to abandon afflictions, therefore one should seek much hearing. Even if one knows the Dharma through much hearing, if one acts like a blind person, samadhi will not arise. As the Moon Lamp Sutra says: "Even if one speaks with words that accord with the Dharma, anger and disbelief, speaking loudly, this is the Dharma of children; if one truly knows its meaning, then one will not doubt." One should abandon gain, respect, desire, attachment, and association with children, and in the forest with deer, birds, and trees.
Tibetan
ས་མི་སྙན་སྒྲོག་མི་བྱེད། །འགྲོགས་ན་བདེ་བ་དེ་དག་དང་། །ནམ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ནགས་དབེན་པ་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་རྣམ་གཡེང་སྤོང་བ་ལ་མི་བརྩོན་ན། མཉམ་པར་འཇོག་པར་མི་འགྱུར་བས། མཉམ་གཞག་ལ་བརྩོན་དགོས་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས། མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པར། གལ་ཏེ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་རྙེད་ནས། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་མི་སྦྱོང་ན་དེ་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་བསླུ་བ་གཅིག་པུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། དཀོན་བརྩེགས་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ལ་ལ་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ཆེན་པོས་ཁྱེར་བ་ཆུས་སྐོམ་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་ཆོས་མང་པོ་བསླབས་ཏེ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ཀྱང་། འདོད་ཆགས་ལ་སྲེད་པ་མི་སེལ། ཞེ་སྡང་ལ་སྲེད་པ་མི་སེལ། གཏི་མུག་ལ་སྲེད་པ་མི་སེལ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོས་ཁྱེར་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྐོམ་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་བདག་ལྟ་བུ་ཁ་བཤད་ལ་སོང་ནས་ལག་ལེན་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པས། དོན་སེམས་ཤིང་ལག་ལེན་གལ་ཆེ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས། ཐོས་པས་རྒྱགས་ནས་གུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་འགྱེད་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཆགས། །བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། ནང་གི་སེམས་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་རབ་སྦྱངས་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཁེངས་པ་དང་ནི་མདུད་པ་མང་པོར་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། བྱིས་པ་དམ་པའི་ཆོས་བསམ་རབ་ཏུ་ཉམས། །སེམས་ནི་མི་མཉེན་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པར་འགྱུར། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དག་དང་རབ་ཏུ་རིང་། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། རྟག་ཏུ་བླ་མ་དག་ལ་གུས་པ་མེད། །སྦགས་པའི་གཏམ་དག་ལ་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཉམས། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། དེ་ནི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བཀུར་ཞིང་། །དེ་ཚེ་དེ་ལའང་འདོད་པ་མི་བསྐྱེད་ལ། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་ལས་ཉམས་གྱུར་ཏེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ། གང་དག་ལུས་ནི་མངོན་སུམ་མང་ཡོད་པ། །མཁས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་
Chinese
大地不做悦耳的宣告，与那些相伴的安乐，何时才能一同安住？这是对寂静森林的指示。如果不努力断除散乱，就不会进入禅定。因此，必须努力禅定，其结果是净化烦恼，所以应该修习不净观等。听闻再多，如果与修行脱节，那就是极大的过失。勇猛者请问：如果拥有听闻，获得了这暇满人身，却不调伏对利养等的贪著之心，那将成为欺骗天人世间之人。宝积经中也说：光守护，譬如某人被大海水冲走，却在口渴中死去。光守护，有些沙门和婆罗门学习了很多佛法，通达一切，却不消除对贪欲的渴求，不消除对嗔恨的渴求，不消除对愚痴的渴求，这些人被佛法之海冲走，却因烦恼的口渴而死去，将堕入恶趣。因此，像我这样只说不做的人是没有意义的，重视意义和实践非常重要。增上意乐策发经中说：因听闻而骄傲，不会变得恭敬，贪著于各种辩论之言，变得爱说话且没有正念，这些是喜欢说话的过失。内心与内在的心变得非常遥远，身心也不会被很好地调伏，变得骄傲且有很多结缚，这些是喜欢说话的过失。孩童对神圣的佛法思考的能力会大大减弱，心变得不柔顺，非常粗糙，与止观相距甚远，这些是喜欢说话的过失。总是对上师没有恭敬心，却喜欢污秽的言语，安住于无意义之处，智慧减弱，这些是喜欢说话的过失。那人不被天神们尊敬，那时也不会对他生起欲望，从各自的正知正见中退失，这些是喜欢说话的过失。那些身体显而易见很多的人，那些智者们
English
The earth makes no pleasing proclamation, with those comforts of companionship, when will we dwell together? This shows the secluded forest. If one does not strive to abandon distraction, one will not enter into meditative equipoise. Therefore, one must strive for meditative equipoise, and its result is the purification of afflictions, so one should meditate on the unattractive and so forth. Even if one hears much, if it is separated from practice, that is a great fault. As asked by the Fierce One: If one has hearing and has obtained this leisure and endowment, but does not subdue the mind attached to gain and so forth, then that becomes the only deception of the world with the gods. Also, from the Heap of Jewels: Light Protector, it is like a person being carried away by the great ocean water, dying of thirst. Light Protector, some renunciates and Brahmins learn many doctrines and become fully aware, but do not eliminate craving for desire, do not eliminate craving for hatred, do not eliminate craving for delusion, those are carried away by the ocean of Dharma, and die of the thirst of afflictions, and will go to bad destinies. Therefore, for someone like me who only talks and has no practice, there is no essence, so thinking about the meaning and practice is important. From the Sutra Encouraging Higher Intention: Being full of hearing, one does not become respectful, attached to various debating words, becomes talkative and without mindfulness, these are the faults of liking to talk. The inner mind becomes very distant from the inner mind, and the body and mind are not well subdued, becoming arrogant and having many knots, these are the faults of liking to talk. Children's ability to think about the holy Dharma greatly diminishes, the mind becomes inflexible, very rough, and far from calm abiding and insight, these are the faults of liking to talk. Always without respect for the lamas, but creating delight in defiled words, dwelling in the meaningless, wisdom diminishes, these are the faults of liking to talk. That one is not respected by the hosts of gods, and at that time desire does not arise for that one, having fallen from their own correct knowledge, these are the faults of liking to talk. Those who have many bodies manifestly, those wise ones