Tibetan
་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །དམ་ཚིག་སེདཾར་གསུངས་པ་གང་། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཟད་པའི་གཙོ། །ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས། གཟུངས་རྣམས་དང་ནི་ས་རྣམས་དང་། །སངས་རྒྱས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གང་དག །དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆར། །ཀུན་མཁྱེན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། ཞེས་པའི་དོན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་གང་དང་གང་ཡིན་པའི་ཆ་ནས། ཡོན་ཏན་དེང་དེའི་མིང་གིས་གསུངས་ཞེས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དཔའ་བཞི་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མིང་དང་། གཟུངས་དང་ས་དང་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་གཟུངས་ཞེས་པའི་མིང་དང་ས་དང་པོ་གཉིས་པ་ཞེས་པའི་མིང་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མིང་གི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་དེང་དེའི་ཆ་ནས་གསུངས་པའི་མིང་ཡང་ཚད་མེད་ཅིང་ཤིས་ལུགས་ལ་དོན་དམ་དབུ་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཅིག་པུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཚན་བརྗོད་ལས། མིང་ཡང་ཆེ་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ། །དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་མཐའ་བྲལ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་དབུ་མ་ནི། ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་སྣང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རང་གཟུགས། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཉམས་མྱོང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ། གཞན་སྟོང་ཟབ་མོའི་ཡོ་ལང་། འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་སྣང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པས། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གདངས་ཆེན་པོ། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ཆེན་པོ། དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་ཀྱི་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ།། །། དེ་ཉིད་དབུ་མར་ངོ་སྤྲད་པ།
Chinese
金刚萨埵，菩萨摩诃萨，所说的誓言是“塞当”，是事物和非事物灭尽的主宰，无始无终且寂静的菩提心，我向它顶礼。同样，圣龙树菩萨在《胜义菩提心赞》中说：陀罗尼和地，以及诸佛的度，都是诸佛所说的菩提心的部分。意思是说，远离一切戏论的中观胜义菩提心，从它所具有的功德方面来说，是以各种功德的名称来称呼的。从它是四种心识的角度来说，有金刚萨埵等等的名称；从它是陀罗尼、地和度（波罗蜜多）的角度来说，有陀罗尼的名称，以及初地、二地等等的名称，以及布施度等等的名称，这是三世诸佛所说的。因此，中观菩提心本身是具有无量功德的自性，所以从它所具有的功德方面来说，所说的名称也是无量的，而且按照仪轨，胜义中观菩提心只有一个，如《名号赞》中所说：名称广大，意义唯一，无二法性。因此，离边离戏的中观是：阿赖耶识智慧的显现，大手印的自显，大乘的自性，大中观的体验，如来藏的幻化，甚深他空的波动，光明法身的嬉戏，般若波罗蜜多的显现，被称为这样的三摩地。因此，大中观的巨大声音，大中观的广阔空间，大中观的广大普及，都要认知为胜义心。 将此认知为中观。
English
Vajrasattva, Bodhisattva Mahasattva, the vow spoken is "Sedam," the lord of the exhaustion of things and non-things, the Bodhicitta that is without beginning or end and is peaceful, I prostrate to it. Similarly, the noble Nagarjuna says in the "Praise of Ultimate Bodhicitta": Dharanis and grounds, and whatever perfections of the Buddhas, all of these are spoken by the all-knowing ones as parts of Bodhicitta. The meaning is that the Madhyamaka ultimate Bodhicitta, which is free from all elaborations, is spoken of by the names of various qualities, from the aspect of whatever qualities it possesses. From the aspect of being the four minds, there are names such as Vajrasattva, etc.; from the aspect of being Dharani, ground, and Paramita, there are names such as Dharani, and the first and second grounds, etc., and the Dana Paramita, etc., which are spoken by all the all-knowing Buddhas of the three times. Therefore, the Madhyamaka Bodhicitta itself is the nature of limitless qualities, so from the aspect of the qualities it possesses, the names spoken are also limitless, and according to the ritual, this single ultimate Madhyamaka Bodhicitta is the only one, as it is said in the "Namasangiti": The name is great and vast, the meaning is one, the dharma is non-dual. Thus, the Madhyamaka that is free from extremes and free from elaboration is: the manifestation of the Alaya-jnana, the self-appearance of Mahamudra, the self-nature of Mahayana, the experience of the Great Madhyamaka, the emanation of the Tathagatagarbha, the profound wave of Other-Emptiness, the play of the Clear Light Dharmakaya, the appearance of the profound Prajnaparamita, which is called such Samadhi. Therefore, the great sound of the Great Madhyamaka, the vast space of the Great Madhyamaka, the great pervasiveness of the Great Madhyamaka, all should be recognized as the ultimate mind. Recognizing that as Madhyamaka.