Tibetan
སྟོང་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས། སྟོང་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས། ༈ སྟོང་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཞེས་པ་ནི། སེམས་དྲན་པ་དང་རྟོག་པ་ཅི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཡིན། འཁོར་ལོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལྷར་སྒོམ་པ་ཡང་སེམས་སྣང་བ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷར་སྣང་བ་དང༌། རིགས་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བཟང་ངན་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན། དེས་ན་རང་སྣང་ལྷར་སྣང་བ་མིན་པ་ལོགས་ན་མེད། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ནི། ལྷ་སྐུ་བསྒོམས་སྟེང་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་སྐུ་རང་སྟོང་པ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལྷར་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པ། གཞན་ནས་ཟུང་འཇུག་གཅིག་བཙལ་མི་དགོས་པའོ། །དང་པོའི་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནི། སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གསོ་བའི་ཤེས་པའོ། །འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་པ་ནི། སེམས་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གང་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་བ། འོ་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ལུས་བླངས་སོ་ཞེ་ན། སེམས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སོང་བ་མེད་པས་ན་དང་པོའི་ཤེས་པའོ། །འདས་མ་འོངས་དུས་གསུམ་དུ་སྣང་ན་ཡང༌། དུས་གསུམ་དུ་བཅད་པ་མ་གཏོགས་པ་དང་པོའི་ཤེས་པ་འགྱུར་བ་མེད། བདག་གཉིས་ཞེས་པ་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གོ །དེ་ལ་གང་ཟག་དང་བདག་དང་བདག་མེད་པའོ། །གང་ཟག་ནི་གཞི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་བཟུང་བའོ། །བདག་མེད་པ་ནི་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ཤས་སུ་བསིལ་བས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་ཡུལ་བསིལ་བས་ཤེས་པ་ཡང་བསིལ་བར་འདོད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ལ་ཡང་ཆོས་དང་བདག་དང་བདག་མེད་པའོ། །ཆོས་ནི་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ། བདག་ནི་ཞེན་པ་དངོས་པོར་བཟུང་བས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཡང༌། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་ལ་བརྟགས་ཤིང་ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་དུའོ། །བདག་མེད་པ་ནི་བདག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། གང་དང་ཡང་བྲལ་བས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བགྲོད་པ་གཅིག་པ་ཞེས་པ་ནི། དང་པོའི་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པའི་ལྟ་བ་མེད། ལམ་མེད། འབྲས་བུ་མེད། སེམས་རང་མིན་པ་གཞན་མེད་པས་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚུལ་གཅིག་པའོ། །ས་རྣམས་ཀུན་ཞེས་པ་ནི། ས་བཅུ་གཅིག་ལམ་ལྔ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པར་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ
Chinese
空性是心的自性。 空性是心的自性。 正文：空性是心的自性，意思是说，心，无论显现出怎样的念头和分别，都是空性的显现。观修五轮等为本尊，也是心的显现。显现为世间和出世间的本尊，以及显现为六道等的好坏形象，也是福德的差别。因此，自显现不离本尊显现。所谓内外空，不是说观修本尊之后再观修空性，而是说本尊本身就是空性的。所谓双运，除了心性空性显现为本尊之外，不需要从其他地方寻找双运。所谓最初的智慧，是断除所断和修持对治的智慧。所谓不变，是因为心从原始以来就是空性，所以不会变成任何东西。如果说在无数不可思议的劫中获得了身体，那么，因为心没有去往无数不可思议的劫，所以是最初的智慧。虽然显现为过去、现在、未来三时，但除了被划分为三时之外，最初的智慧是不变的。所谓二我，是指人我和法我。其中，人我包括人、我、无我。人是指蕴、界、处、元素以及元素所产生的等等。我是指执着于境和有境二者。无我是指将境分解为微尘部分，因此，即使是刹那的意识，也因为境被分解而认为意识也被分解。法我包括法、我、无我。法是指心性空性。我是指执着于实有而执着为我。正如《大般若经》所说：“从观察色开始，直到一切种智。”无我是指证悟到我是空性。因此，心的自性是空性，不是与任何事物分离。如是说。所谓唯一行，除了最初的智慧之外，没有其他的见解、道路和果。因为心不是自身以外的其他事物，所以一切法都是同一体性的。所谓一切地，是指不需要依赖积累十地、十一地、五道、三大无数劫等的资粮，因为最初
English
Emptiness is the nature of mind. Emptiness is the nature of mind. Text: The meaning of "emptiness is the nature of mind" is that whatever thoughts and discriminations appear in the mind are the forms of emptiness. Meditating on the five chakras as deities is also an appearance of the mind. The appearances of deities in the world and beyond, and the good and bad forms of the six realms, are also differences in merit. Therefore, one's own appearances are not separate from the appearances of deities. The so-called outer and inner emptiness does not mean meditating on emptiness after meditating on the deity's form, but rather that the deity's form itself is empty. The so-called union (zung 'jug) means that apart from the mind's nature, emptiness appearing as a deity, there is no need to seek a union from elsewhere. The so-called primordial wisdom is the wisdom that abandons what is to be abandoned and cultivates the antidote. The so-called unchanging means that since the mind is emptiness from the beginning, it does not change into anything. If it is said that bodies have been taken in countless immeasurable kalpas, then since the mind has not gone to countless immeasurable kalpas, it is primordial wisdom. Although it appears in the three times of past, present, and future, the primordial wisdom does not change except when divided into three times. The so-called two selves are the self of the person and the self of phenomena. Among these are the person, the self, and the selflessness. The person is the basis of the aggregates, elements, sense bases, and what arises from the elements, and so on. The self is the grasping of the object and the subject as two. Selflessness is the breaking down of the object into atomic parts, so that even a momentary consciousness is considered to be broken down because the object is broken down. The self of phenomena also includes phenomena, self, and selflessness. Phenomena is the emptiness of the mind's nature. The self is the grasping of phenomena as real, thereby grasping it as self. As it is said in the Great Mother Sutra, "From examining form onwards, up to omniscience." Selflessness is the realization that the self is emptiness. Therefore, the nature of mind is emptiness, not separate from anything. Thus it is said. The so-called one path is that there is no view, path, or result other than primordial wisdom. Since the mind is not something other than itself, all phenomena are of one nature. The so-called all grounds means that there is no need to rely on accumulating merit in the ten grounds, eleven grounds, five paths, three countless kalpas, etc., because the primordial
Tibetan
་ནས་ས་ནོན་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མིན་པ་ས་གཞན་མེད་པའོ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་ལས་ཞེས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཞིག་མེད་དེ། སྣང་བ་སེམས་མ་ཡིན། སེམས་སྣང་བ་མ་ཡིན། འདི་ལྟར་སྣང་བའོ་བྱས་པས། སྣང་བ་སེམས་མ་ཡིན་ན་གྲུབ་སྡེ་གཅིག་པའམ། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་སངས་རྒྱས་པས་ཀུན་སངས་རྒྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཡུལ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་ལས་སེམས་འགྲོ་བའི་རྗེས་སོགས་པ་ཡིན། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཟེར་ན། འདི་ལྟར་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་སྣང་བའོ། །བྱས་པས་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། གང་ཚེ་ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་ཅེས་པ་ནི། ཁས་མ་ལེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁས་བླངས་པ་ཁས་ལེན་དུ་འགྲོ་བ་གཅིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཁས་བླངས་པས། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པའོ། །ང་ལ་ཁས་ལེན་ཡོད་ཅེས་པ་ནི། མཐའ་དང་བཅས་པ་གཅིག་ཁས་བླངས་ན་དེ་ཚེ་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན། ཞེས་པའོ། །དེས་ན་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཡང་མི་འདོད། འདི་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་སྣང་བའོ་བྱས་པས། མཐའ་དང་བྲལ་བ་གཅིག་བརྗོད་པས། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་མཐུན་པའོ། །སེམས་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་རིག་བཅས་བེམ་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་འགྲོ་སྣང་བ་དང་སྟོང་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་སྣང་བ་གསུམ་དང་སྟོང་པ་གསུམ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ལ་མཚོན་ན། གཟུགས་གཅེར་གྱི་མཐོང་བ་ནི་སྣང་བ། དེ་ལ་དེར་འཛིན་པ་ནི་མཆེད་པ། གཟུགས་མི་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ནི་ཐོབ་པའོ། །རྟོག་མེད་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེས་འགྲེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་པ་ནི། གཟུགས་གཅེར་གྱིས་མཐོང་བའི་དུས་ན་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །དེ་ལ་དེར་འཛིན་ལོག་ཙམ་ན། གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་འཛིན་པའི་སྣང་བ་མེད་པས་ཆེན་པོ་སྟོང་པའོ། །གཟུགས་མི་མཐོང་བར་གྱུར་ཙམ་ན། དེར་འཛིན་ལོག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པའོ། །རྟོག་མེད་དུ་གནས་པའི་དུས་ནི། ཚིག་གིས་བརྙེས་པ་དང༌། བློ་བཅོས་པ་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་མཐོང་ཞེས་པ་ནི། མཐོང་ཐོས་ཚོར་མྱོང་དྲན་རེག་ཤེས་བརྗོད་ལ
Chinese
是为地压。非佛之地，无他地。诸法唯心之说，如是显现声名一切非自心之外，显现非心，心非显现。如是显现，若显现非心，则需一成宗派，或随行往返，一者成佛，则应知一切成佛。又，境随行，业随心等。若云外境成立，如是显现乃自心之显现。如是则无外境成立。圣者导师云：何时我无承诺，非不承诺，然需一已承诺之事成为承诺，以承诺离边之事，故我无过。我若有承诺，若承诺一有边之事，则彼时有过。如是，显现亦不欲为心。如是显现心显现，说一离边之事，故与圣者导师之宗义相符。心非显现，则需如具识之物等行。不行，显现与空性，于彼有三显现与三空性。一切种胜妙之空性亦三。于彼，显现若以色等一者为例，见裸形乃显现，于彼执彼乃增，不见色乃得。无分别乃一切种胜妙之空性。声等亦如是，一切皆空之说，见裸形之时，彼即是空性，故一切皆空。于彼，若仅执著颠倒，则无显现为色之执著显现，故大空。若仅不见色，则较彼执著颠倒更为殊胜，故极空。安住于无分别之时，非以词句所得，亦非心智所造作，乃自性安住于无分别，乃一切种胜妙之空性。何所见，见闻觉受忆触识说等。
English
It is the earth pressing. There is no other land that is not the land of the Buddha. The saying that all dharmas are from the mind means that all appearances and sounds are not other than one's own mind. Appearance is not mind. Mind is not appearance. Thus, if appearance is not mind, then there must be a single established school, or a following of going and returning. If one becomes a Buddha, then all should be recognized as becoming Buddhas. Furthermore, the object follows, and karma follows the mind, and so on. If it is said that external objects are established, then appearance is the appearance of one's own mind. Thus, external objects are not established. The noble teacher said, "When I have no commitment," it is not that there is no commitment, but that one thing that has been committed must become a commitment. By committing to something that is free from extremes, I am without fault. If I have a commitment, if I commit to something with extremes, then at that time there is fault. Therefore, appearance is not desired as mind either. Thus, by saying that appearance is mind's appearance, one speaks of something that is free from extremes, and thus it is in accordance with the tenets of the noble teacher. If mind is not appearance, then it must go like a conscious object and so on. It does not go. Appearance and emptiness, there are three appearances and three emptinesses. The emptiness that is the most excellent of all aspects is also three. There, if appearance is exemplified by one such as form, seeing the naked form is appearance. Holding onto it there is increasing. Not seeing the form is obtaining. Becoming without thought is the emptiness that is the most excellent of all aspects. Sound and so on are also like that. The saying that everything is empty means that when the naked form is seen, that itself is emptiness, so everything is empty. There, if there is just a reversal of holding onto it, then there is no appearance of holding onto the appearance as form, so it is greatly empty. If one just does not see the form, then it is more excellent than the reversal of holding onto it, so it is extremely empty. The time of abiding in non-thought is not obtained by words, nor is it fabricated by the mind, but abiding naturally in non-thought is the emptiness that is the most excellent of all aspects. What is seen? Seeing, hearing, feeling, experiencing, remembering, touching, knowing, speaking, etc.