Tibetan
ས་སྣང་དང༌། གཉིས་འཛིན་སེམས་ལ་འདི་དག་སྣང་བ་ལ། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་རྟག་ཆད་དང༌། གང་ཟག་གིས་བདག་ཏུ་བཟུང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་ཟག་གིས་བདག་དང་བདག་མེད། མདོ་སྡེ་པས་རང་གིས་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། འཇོག་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་རྐྱེན་དང་བཅས་པ། སེམས་ཙམ་པས། སེམས་དང་རྣམ་པ་དང༌། དབུ་མ་པས་སྒྱུ་མ་དང་སྒྱུ་མ་བདེན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་མེད་གཉིས། གསང་སྔགས་པས་ཟུང་འཇུག གོང་མས་འོག་མ་འགོགས་པ་རྣམ་གཅོད། རང་གཞུང་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་གཅོད། གྲུབ་མཐའི་བྱེ་བྲག་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པར་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས། ཟུང་འཇུག་དེ་དོན་ཐམས་ཅད་རང་ལ་འགྲིགས་པས་རྟེན་འབྲེལ། ཟུང་འཇུག་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་སོང་བ་དང༌། བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ། མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་རྟོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བའི་དོན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་མཚན་ཉིད་ལས། གཞན་པའི་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཕུང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྐྱེན་ཡི་དམ་ལྷ་སྐུ་རང་སེམས་དེ་གསུམ་བསྒྲིགས་པས་རྟེན་འབྲེལ། རང་སྣང་ལྷར་གསལ་བ་དོན། དེ་གསུམ་འགྲིགས་པས་ལྷ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །རྩ་དང་ཡི་གེ་རླུང་དང་བྱང་སེམས་རིག་པ་ལ། ལམ་རེ་རེ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་རྟེན་འབྲེལ། སོ་སོའི་ཉམས་མྱོང་དང་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་དོན་ལ་སོ་སོར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ། གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །རང་གི་སེམས་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རང་ལ་ཡོད་པ་གཞན་ནས་མ་ཚོལ་བ། རྟེན་འབྲེལ་མཚན་མའི་དངོས་པོས་མ་གོས་ཤིང༌། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དོན། ཅིར་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པ་མ་གཏོགས་པ། གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་འཇོམས་པར་སོ་སོར་བསྲུང༌། འགལ་བ་འདུས་པ་ཡར་ལྡན་དུ་སྐྱོང་བ་རྟེན་འབྲེལ། སྡོམ་པ་གསུམ་ཀ་ཐིག་ལེ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་རྩ་བ་ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་པས་སྤེལ་བར། སོ་སོའི་གནད་མ་འཆུག་པར་བྱེད་པ་དོན་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་ཤར་བས་སྤྱོད་པ་རོ་མཉམ་པས། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རྟེན་
Chinese
地显现，以及二取心对这些显现，外道教派的导师主张常断，以及以人为我执。声闻和独觉主张以人为我以及无我。经部师主张自己体验到的知识，施设者的知识与缘起相关。唯识宗主张心和形象，中观宗主张幻象和幻象的真实。菩萨主张二无我。密宗主张双运。高者遮止低者是决断，自宗的修法是总决断。宗派的差别由此产生。如果一切都知为心，则境和有境，所取和能取，无有而证悟为一，双运即是，一切意义都自圆其说，故为缘起。非双运则无他者之机。从见解中产生殊胜果的空性，以及空性扩展增长，并非是分别念所造作的空性，远离八边的自性，证悟为因果，是缘起之义。心的自性，从定义和特征来说，无有他者之机。第四，蕴、界和处，以及缘起，本尊身和自心，这三者结合即是缘起。自显现明现为本尊是意义。这三者结合，则非本尊无有他者之机。脉和字，风和菩提心，明觉，在每一条道上同时聚集是缘起。各自的体验和证悟生起，并非在意义上各自成熟，无有他者之机。自己的心本来就是清净的，佛陀的意在自身中，不从他处寻觅。缘起不为相的实物所染污，无有能修所修而任运成就，是意义。除了证悟一切显现为大手印之外，无有他者之机。三种律仪互不违背而各自守护，将矛盾聚集升华为增上，是缘起。三种律仪都守护明点不失坏，根本特别是密宗行者所弘扬的，不迷失各自的要点是意义。一切显现为助伴，行持味为一体，非知识则无有他者之机。果是指从先前已有的因中产生，也就是缘
English
The appearance of earth and the perception of duality in the mind, to these appearances, the teachers of externalist (non-Buddhist) schools assert permanence and annihilation, and grasping at a self by a person. The Hearers (Śrāvakas) and Solitary Realizers (Pratyekabuddhas) assert a self and no-self in relation to a person. The Sutra school asserts one's own experienced knowledge, the knowledge of the imputer together with conditions. The Mind-Only school asserts mind and appearances, and the Middle Way school asserts illusion and the truth of illusion. Bodhisattvas assert the two no-selves. The Secret Mantra school asserts union. The higher negating the lower is a definitive cutting. Establishing one's own system is a complete cutting. The distinctions of philosophical schools arise from this. If all is known as mind, then object and subject, what is grasped and the grasper, are realized as one without existence. Union is that, all meanings are complete in oneself, therefore it is dependent arising. Other than union, there is no opportunity for others. From the view, emptiness that distinguishes the result, and emptiness that has become expanded and increased, is not an emptiness made by the mind, the essence that is free from the eight extremes, realizing cause and effect is the meaning of dependent arising. The essence of mind, from definition and characteristics, there is no opportunity for others. Fourth, aggregates, elements, and sources, and conditions, the deity body of the yidam and one's own mind, combining these three is dependent arising. One's own appearance clearly manifesting as a deity is the meaning. Combining these three, there is no opportunity for non-deities. Channels and letters, winds and bodhicitta, awareness, gathering at one time on each path is dependent arising. The arising of individual experiences and realizations, not maturing individually in meaning, there is no opportunity for others. One's own mind is primordially pure, the mind of the Buddha is within oneself, not seeking it from elsewhere. Dependent arising is not stained by objects of characteristics, spontaneously accomplished without meditator and meditation, is the meaning. Other than realizing whatever appears as Mahamudra, there is no opportunity for others. The three vows, without one destroying the other, are individually protected, gathering contradictions and cultivating them into increase, is dependent arising. All three vows are protected without losing the bindu, the root especially propagated by the secret mantra practitioners, not missing the essential points of each is the meaning. All appearing as helpers, conduct being of one taste, other than knowledge there is no opportunity for others. Result means arising from a cause that has preceded, that is, dependently.
Tibetan
འབྲེལ་འགྲིགས་པ་དགོས། རྒྱུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རླུང་ཐིག་ལེ། ཀུན་གཞི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། རྐྱེན་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་དེ་དག་ཚོགས་པས་རྟེན་འབྲེལ། འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་རྟགས་དང་ཕན་ཡོན། མཐར་ཐུག་སྐུ་ལྔ་རོ་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་གདུལ་བྱ་དག་དང་མ་དག་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད། བར་དུ་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིག རྗེས་ལ་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ། དེ་དག་ཚོགས་པ་ལས་བདག་དོན། སངས་རྒྱས་རང་ལ་རྙེད། གཞན་དོན་ལྔས་རིགས་ཅན་བདེ་ལ་འགོད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །བཀྲ་ཤིས་ཀྱིས་དག་པར་བྱེད། བསྔོ་བས་མི་བཟད་པའི་གཏེར་དུ་སྦེད། སྨོན་ལམ་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར། དེ་གསུམ་ཚོགས་ན་འགལ་བའི་རྐྱེན་གང་གིས་བར་དུ་མི་ཆོད་ཅིང་འགྲུབ་པ་དོན་ནོ། །ཞུ་བ་པོ་ནི་ཡི་གེར་འཁོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཏི་ཤྲི་རས་པའི་དོན་མཆོག་བདུན་པ་རྫོགས་སོ། །དགེའོ། ། སྒྲུབ་པའི་གནས་མཆོག
Chinese
需要缘起聚合。因是身语意三风明点，阿赖耶识菩提心。缘是上师殊胜的教言，这些聚合是缘起。果是暂时的征兆和利益，究竟是五身一味。这也要有能取之因，即应调伏的清净与不清净者。俱生之缘首先是发起菩提心，中间修持道，缘起聚合。之后为了应调伏者的利益而立下成佛的誓愿。这些聚合后，自利，自己获得佛果。利他，以五种使有情众生安乐的意义。吉祥使之清净，回向使之成为不可思议的宝藏，愿文使之转向。这三者聚合，任何违缘都不能阻断，成就其意义。呈请者是记录在文字中的理由。帝释日巴的殊胜意义第七部分结束。善哉！ 修行圣地。
English
It is necessary for dependent origination to be complete. The cause is the three: body, speech, and mind; wind and bindu. The alaya consciousness is the mind of enlightenment. The condition is the sublime instructions of the precious guru; the collection of these is dependent origination. The result is the temporary signs and benefits, and ultimately the five kayas are of one taste. This also needs the cause of taking, which is the pure and impure beings to be tamed. The co-emergent condition is first to generate the mind of enlightenment. In the middle, by practicing the path, dependent origination is complete. Afterwards, for the benefit of those to be tamed, vows are made to attain Buddhahood. From the collection of these, self-benefit is attained. One finds Buddhahood for oneself. The benefit of others is the meaning of establishing sentient beings in happiness through the five. Auspiciousness purifies, dedication hides it as an inconceivable treasure, and aspiration turns it around. If these three are gathered, no opposing condition can interrupt it, and its meaning is accomplished. The petitioner is the reason for being recorded in writing. The seventh part of the supreme meaning of Tishri Repa is completed. Good! A sacred place for practice.