Tibetan
www.rkts.org/etexts/completeu.php?coll=G&id=Gpb054.019 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་བའི་ཐེག་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། !་རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བོ་དྷི་ཙིཏྟ་ཨ་ཏི་བྷྲ་མ་ཧཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་བའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། བདག་མེད་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་པས།། ཞེན་པ་བཟློག་ཕྱིར་རྐྱེན་བཤད་བསམ་ཡས་ཀྱང།། ཆོས་ཉིད་ངང་ལ་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་མེད།། རྟོག དང་ལྟ་སྒོམ་ལ་སོགས་པའི།། བསླབ་པ་མ་ལུས་ཀུན་འཇིག་པ།། གསང་བའི་བསླབ་པ་ཡིན།། རྟོག་པ་ལ་སོགས་སུ་འདོད་པ།། དེ་ལ་དེ་གསོག་ནམ་ཡང་མེད།། སྐྱེས་ན་འགག་ཅིང་འགག་ན་སྐྱེ།། དེ་ནི་བདག་བཅས འཁྲུལ་པའི་བློ།། བདག་མེད་གང་སྐྱེ་སྐྱེ་རྒྱུ་ཅིང།། མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིར་མི་རིག། བུས་པ་མ་རབས་རྟོགས་པར་འདོད།། གང་གིས་གང་རྟོགས་ཇི་ལྟར་རྟོགས།། རྟོག་པ་བདག་མེད་སྐྱེ་མེད་ཅིང།། བདག་སྐྱེ་འཁོར་བ ཅི་ཕྱིར་མིན།། བློ་དང་བློ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི།། འཁོར་བ་སྐྱེ་འགག་རྒྱུ་ཅི་ཞིག། དེ་བས་རྟོགས་པས་འཁོར་བར་འཆིངས།། ཤེས་རྟོགས་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་ནི།། སྟོང་གསུམ་མ་ལུས་སྲོག་གཅད་པས།། སྡིག་པས་དེ་བརྟུལ ཆར་མི་ཕོད།། ལྟ་སྒོམ་འབྲས་བུ་དེ་དང་མཚུངས།། རྟོག་བྱ་རྟོག་བྱེད་གཉིས་མེད་ཅིང།། རྟོགས་ལྟ་ལ་སོགས་མི་སྐྱེ་ན།། དགོས་ཆེད་རྐྱེད་དུ་དེ་བསོགས་གསུངས།། མ་རྟོགས་མ་བསྒོམས་མ་ཤེས་ན།། རྡོ་རྗེ་ཀུན་ཏུ བཟང་པོ་ཡིན།། བདག་མེད་དམིགས་དང་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེད།། དྲན་བྱ་དྲན་བྱེད་མེད་དེ་ཤེས་དང་མི་ཤེས་བྲལ།། རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་མེད་དེ་དགོས་ཆེད་དེ་རྟོགས་བརྗོད།། རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ ནི་རྟོགས་པའི་མཆོག།འཆིང་གྲོལ་མེད་པ་གྲོལ་བའི་དམ་པ་ཡིན།། བཅིངས་ན་གྲོལ་ཞིང་གྲོལ་ན་འཆིང།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བདེ་གཤེགས་གསུངས།། ཡུམ་སེམས་གཉིས་སུ་ འདོད་པ་དང།། ཡུལ་མེད་སེམས་ལ་གསལ་སྟོང་དང།། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་འཁྲུལ་པའི་སེམས།། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་གཉིས་མེད་ལ།། མ་འཁྲུལ་དགོས་ཆེད་གཉིས་ཡོད་འཁྲུལ།། དེ་དེ་ཉིད་དེ་དགོས་ཆེད་ཀྱིས།། དེ་མཚོན་འཁྲུལ་པ་བློ་བུར་དང།། མེད་པ་དང་ནི་ཅིར་མི་རུང།། སྐབས་ཀྱི་རེ་ཤིག་བརྗོད་པར་ཟད།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ན།། དེ་མིན་ཆོས་མེད་གཉིས་སུ་མེད།། སྣོད་བཅུད་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་ཡིས།། བཤད་དུ་ཡོད་དང་བཤད་དུ་མེད།། བཤད་བྱ་བཤད་
Chinese
菩提萨埵秘密乘续。印度语：菩提质多阿底婆罗摩诃。藏语：菩提萨埵秘密乘。顶礼薄伽梵吉祥金刚萨埵！无我二元对立的智慧佛陀，为了遣除执着，讲述了无数的因缘，然法性之中，无有能说所说。观想和禅修等等，所有学处全部摧毁，是秘密的学处。于分别念等等中生起贪执，于彼处彼不积聚。生则灭，灭则生，那是具有我的错乱之心。无我何生，生因何在？不生不灭，于何不宜？愚者妄想证悟，以何证悟，如何证悟？分别无我，无生，我生轮回，为何不然？非心与心境，轮回生灭因何在？因此，以证悟束缚于轮回。如知解观想之罪恶，三千世界众生之命尽断，亦不能及此罪恶之重。观修之果亦与之相同。能分别与所分别二者皆无，若证悟观想等不生，何需积聚彼等？若不证悟，不修习，不知晓，即是金刚普贤。无我，所缘与识如何生起？无能忆所忆，离知与不知。无能证所证，何需说证悟？未生之证悟，乃证悟之最胜。无缚无脱，乃解脱之殊胜。若缚则脱，若脱则缚。境与心二者不二，是为菩提心，如来所说。于境心二者生起贪执，无境之心，明空，有无常断，乃错乱之心。于错乱与非错乱二者无别，非错乱何需二者？彼即是彼，因何之故？彼即是彼，以何象征？错乱乃是突发，不存在，又有什么不可以？不过是应时之语。境心二者无二，除此之外，无法亦无二元。以器情之优劣，说有可说与不可说。能说
English
The Tantra of the Bodhisattva's Secret Vehicle. In Sanskrit: Bodhicitta Atibrahmaham. In Tibetan: The Bodhisattva's Secret Vehicle. Homage to the Bhagavan, glorious Vajrasattva! The wisdom Buddha of non-self and non-duality, in order to dispel attachment, explained countless causes and conditions, but in the nature of reality, there is no speaker or spoken. The precepts of contemplation and meditation, etc., are all destroyed, which is the secret precept. Attachment arises in conceptualizations, etc., but it is never accumulated there. If it is born, it ceases, and if it ceases, it is born. That is the deluded mind with self. What arises without self, and what is the cause of arising? What does not arise or cease, what is not appropriate? Fools desire to realize, with what do they realize, and how do they realize? Conceptualization is without self, without arising, and self arises in samsara, why not? What is the cause of the arising and ceasing of samsara, which is not mind and mind-object? Therefore, realization binds to samsara. Sins like knowledge and contemplation, even if the lives of all beings in the three thousand worlds are cut off, cannot compare to the weight of this sin. The fruit of contemplation is the same. There is no duality of what is conceptualized and what conceptualizes, and if realization and contemplation do not arise, why accumulate them? If one does not realize, does not meditate, and does not know, then one is Vajra Samantabhadra. How do selflessness, object, and consciousness arise? There is no rememberer or remembered, separate from knowing and not knowing. There is no realizable or realized, why speak of realization? The unrealized realization is the supreme of realization. Without bondage or liberation is the supreme of liberation. If bound, then liberated, if liberated, then bound. The non-duality of object and mind is called Bodhicitta, as the Tathagata said. Attachment arises in the duality of object and mind, the mind without object, clarity and emptiness, existence and non-existence, permanence and annihilation, is a deluded mind. There is no difference between delusion and non-delusion, why do non-delusions need two? That is that, why? That is that, with what symbol? Delusion is sudden, non-existent, and what is not possible? It is just a timely word. If object and mind are non-dual, then there is no other dharma and no duality. With the superiority, mediocrity, and inferiority of vessel and essence, there is something to say and nothing to say. Speaker
Tibetan
བྱེད་གཉིས་སུ་མེད།། རྟོགས་སུ་ཡོད་དང་རྟོགས་སུ་མེད།། རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད།། སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་མཚུངས།། བྱ་བ་མེད་པས་གྲོལ བ་གྲོལ།། བྱ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་པ་ཆེ།། རྟོག་སྒོམ་འབྲས་བུ་འདོད་པ་དང།། ཐར་པ་འདོད་པའི་ཡིད་ཅན་ལ།། བྱང་ཆུབ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གསང་བའི་ཐིགས་པ་འདི།། དགའ་རབ་རྡོ རྗེའི་ཐུགས་ལ་དབྱེར་མེད་ཐིམ།། ཞེས་ལྟ་བ་ལྷག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གསང་པའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལེའུ་དང་པོའོ།།།། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། འཁོར་འདས རྣམ་པ་གཉིས་ལ་ཡང།། ཆོས་ཅན་རྟོགས་དང་ཆོས་ཉིད་རྟོགས།། བྱ་བ་ཡོད་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། དོན་རྟོགས་རྟག་རྟོགས་འདུས་མ་བྱས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་འཕྲུལ་པའི་སེམས།། རང་བྱུང་རྟེན་བྱུང་ལ་སོགས ཀྱིས།། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་ཤེས་མེད་ཤེས།། སྨན་རྡོ་ཙམ་ན་དུག་སྦང།། སྨན་རྡོ་ཙམ་ན་དུག་མི་གནས།། སྨན་རྡོ་ཙམ་ན་དུག་ཀྱང་མེད།། སྨན་རྡོ་ཙམ་ན་དུག་མ་སྤངས།། དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད ཀྱང།། སྣང་རྡོ་ཙམ་ན་སྟོང་རྡོ་མེད།། སྟོང་རྡོ་ཙམ་ན་སྣང་མི་གནས།། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་ལ་སོགས་དང།། ཀུན་ཡིན་གང་ཡང་མ་ཡིན་དང།། གང་མ་ཡིན་ན་ཀུན་མི་གནས།། ཀུན་ཡིན་ན་ནི་གང་མིན་མེད།། དེ བས་བྱ་བྲལ་ཤེས་མེད་དང།། བརྗོད་མེད་ཀུན་བཟང་རྡོ་རྗེ་དགྱེ།། ཤེས་བརྗོད་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད།། བརྗོད་བྱ་བརྗོད་བྱེད་ལ་སོགས་དང།། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་གཉིས་མེད་ན།། ཆད་མེད་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ།། མཉམ་ཉིད་བསམ་འདས་གཉིས་མེད་དུ།། རང་ཉིད་ཤེས་ཤིང་མ་གྱུར་ན།། ཚིག་ཏུ་ཇི་སྐད་བརྗོད་གྱུར་ཡང།། དབུལ་པོས་ཕྱུག་པོའི་ནོར་བགྲངས་འདྲ།། རང་ལ་མ་ཕན་གདུང་པས་འཛིན།། དེ་བས་རང་ཉིད་གཉིས མེད་ན།ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ལ་སོགས་མེད།། སྦྱངས་ནས་རྟོགས་ཐོབ་ཕྱིས་འདོད་དང།། རྟོགས་ཐོབ་ཐབས་ལ་རྟེན་པ་དང།། བྱ་བ་མ་བྲལ་ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང།། ཡང་དག་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མེད།། བྱ་ མེད་བྱེད་བྲལ་འབྲས་བུ་དེ།། ཆོས་ཉིད་དོན་རྟོགས་བདེ་ཆེན་འགྲུབ།། འདོད་པ་མ་ཟད་འབྲས་བུ་དང།། འདོད་པས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང།། འདོད་པ་མེད་པས་ལེན་པ་ནི།། བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཤེས་པར་གྱིས།། མདོར་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི།། འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་བ་སྟེ།། འཁོར་བའི་སེམས་རིག་འཁྲུལ་པའི་སེམས།། མྱ་ངན་འདས་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས།། སེམས་ཀྱི་ཡུལ་དང་རང་རིག་ཡུལ།། སྤྱོད་ཡུལ་དག་དང
Chinese
无有能作者二者。 于觉悟有与觉悟无。 所觉能觉无有二者。 修习行果等同。 以无作为而解脱解脱。 无作任运成就大圆满。 希求思虑修习果位与， 希求解脱之有情众生， 菩提何时亦不会有。 此金刚萨埵之秘密明点， 与喜金刚之意无别融为一体。 如是名为殊胜见菩提心之秘密明点。第一品。 顶礼薄伽梵吉祥金刚萨埵！ 于轮回涅槃二者亦， 有法觉悟与法性觉悟。 有作为与任运成就。 义觉悟常觉悟无为法。 菩提心与幻化心， 以自生缘起等等， 于轮回涅槃二者无知而知。 药石少许能浸毒， 药石少许毒不存。 药石少许亦无毒， 药石少许毒未舍。 如是诸法一切亦， 显现少许空性无。 空性少许显现不住。 二与无二等等与， 皆是与任何非是与， 任何非是则皆不住。 皆是则无任何非是。 是故无作无知与， 无言普贤金刚喜。 无有如知言语之罪。 所言能言等等与， 所知能知若无二， 无断一切任运成身。 平等性离思无二中， 若未自知且未变， 纵然口中如何说， 如贫者数富人之财。 于己无益徒劳执。 是故若自性无二，所知能知等等无。 修习之后欲求证悟与， 证悟之后依赖方便与， 未离作为以方便亦， 不能获得真正之果。 无作无为之果彼， 法性义悟大乐成。 欲念未尽之果与， 以欲念成就之果与， 以无欲而取受者， 当知是无作任运成。 总而言之诸法皆， 轮回与寂灭涅槃也。 轮回之心识乃错乱心， 寂灭之识乃菩提心。 心之境与自识境， 行境等与
English
There is no duality of the agent. There is awareness and unawareness. There is no duality of object and subject. Practice, conduct, fruit, and so on are the same. Liberation is liberation through non-action. Effortless accomplishment is the great perfection. For sentient beings who desire contemplation, meditation, and fruition, And who desire liberation, There will never be enlightenment. This secret essence of Vajrasattva, Mingles inseparably with the heart of Garab Dorje. This is called the Secret Essence of the Supreme View of Bodhicitta. Chapter One. Homage to the Bhagavan, Glorious Vajrasattva! Even in the two aspects of samsara and nirvana, There is the realization of phenomena and the realization of the nature of phenomena. There is action and spontaneous accomplishment. Realization of meaning, realization of permanence, unconditioned. Bodhicitta and the mind of illusion, Through self-arising, dependent arising, and so on, Without knowing, one knows the two, samsara and nirvana. Like a medicinal stone, it can soak poison. Like a medicinal stone, poison does not remain. Like a medicinal stone, there is no poison. Like a medicinal stone, poison is not abandoned. Likewise, all phenomena, Like a stone of appearance, there is no stone of emptiness. Like a stone of emptiness, appearance does not remain. Two and non-duality, and so on, All is and nothing is, If nothing is, then all does not remain. If all is, then there is nothing that is not. Therefore, actionless, unknowing, Inexpressible, Samantabhadra, Vajra rejoices. There is no sin like knowing and speaking. Object of speech, subject of speech, and so on, If object of knowledge and subject of knowledge are non-dual, Unceasing, all spontaneously accomplished body. In equanimity, beyond thought, non-duality, If one does not know oneself and is not transformed, Even if one speaks words, It is like a poor person counting the wealth of the rich. It does not benefit oneself, holding onto suffering. Therefore, if one's own nature is non-dual, object of knowledge, subject of knowledge, and so on, are absent. After studying, desiring to attain realization later, And after attaining realization, relying on means, Without abandoning action, even with means, One does not attain the true fruit. That fruit of non-action, non-doing, Realizing the meaning of the nature of phenomena, great bliss is accomplished. The fruit of unfulfilled desire, And the fruit accomplished by desire, And taking without desire, Know that it is actionless, spontaneously accomplished. In short, all phenomena, Are samsara and passing beyond suffering, nirvana. The mind of samsara is the mind of delusion, The knowledge of nirvana is bodhicitta. The object of mind and the object of self-awareness, Objects of conduct, and so on.