Tibetan
ང།། དོན་ཚད་མ་དང་འཇལ་བྱའི་ཤེས་པ་ཅིག། གཞལ་བྱའི་ཡུལ་མང་དུ་སྨྲ་ན་འདི་སྐད་བྱའོ།། འུད་ཀྱི་བསྡུས་ནས་ཡུལ་ལ་འཇལ་ལམ།། ཤེས་པ་ལ་འཇལ། གཉིས་ཀ་ལ འཇལ་ཅེས་འདྲི།ཡུལ་ལ་འཇལ་ན་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་འཇལ་ལམ།། མ་མྱོང་ནས་འཇལ། མྱོང་ནས་འཇལ་ན་མོ་ཤམ་བུ་ཆེ་ཆུང།། རི་བོང་ར་རྣོ་རྟུལ་ཀྱང་ཤེས་པར་ཐལ།། ཤེས་སོ་ཟེར་ན་དབང་པོའི་མངོན་ སུམ་གྱིས་གསལ།། ཞེས་སྐྱོན་བཏང་ངོ།། ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་འཇལ་ན།། ཆུ་བོའི་རོ་མྱོང་ཡང།། ཆུ་བོའི་རོལ་ཚོལ་བ་དང་འདྲ་ཏེ་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་ལོ།། ཤེས་པ་ལ་འཇལ་ན་ཤེས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ནས་འཇལ་ལམ མེད་ཀྱང་འཇལ།། དངོས་པོ་ཡོད་ཟེར་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གསལ།། མེད་ནས་འཇལ་ན་རི་བོང་རྭ་ལ་མཐོ་ཚད་གཞལ་དུ་བཏུབ་པར་ཐལ།། ཡོད་རུང་མེད་རུང་མཇལ་ན། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་ཐལ་ལོ།། མཚོན་པ གསུམ་པའོ།། དེ་ལྟར་སྒྲོས་བཏགས་ཆམ་ལ་ཕེབས་ནས།། རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ།། རང་སྣང་དུ་རང་ཤར་བས།། ཡུལ་ལས་གཞལ་དུ་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤར་བས། ནང་ལ་གཞལ་དུ་མེད། འདུ འབྲལ་མེད་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་གཞལ་དུ་མེད།། ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རང་སར་གྲོལ་བས་འབྲེལ་པ་རྩིར་མེད།། ཤེས་རིག་གི་ཡུལ་ལས་གྲོལ་བས།། རྒྱུད་ལུང་རིག་པས་གཏན་ལ་དབབ་མེད།། ཅེས་གསུངས སོ།། མཚོན་པ་བཞི་པའོ།། ཤེས་པས་འཕྲུལ་ཏེ། རྒྱལ་བ་རིག་ལྔ་འོད་དཀར་དམར་ལྔ་རྟེན་པས་འཕྲུལ།། སྒྲུབས་པས་གོལ་ཏེ།། རང་སྣང་ཆོས་སྐུ་ལ་བདེ་བ་འདོད་ཅིང།། སྒྲུབ་པས་འཁྲུལ། སྒོམ་པས་རླག། ཡེ་ནས རང་གསལ་སྒོམས་པས་རང་གསལ་སྟོང་པས་རླག།ཡུལ་ཅན་གྱི་གོལ་ཏེ་སྤང་བླང་གི་ལན་ནོ།། སྣང་བ་སྒྲིབས་གཡོགས་ཀྱི་ཆོད།། རང་སྣང་རང་གསལ་ལ་འབྱུང་བ་ལྟར་མཐོང་བས་ཆོད།། རང་བྱུང་མིན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ མེད་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སྐུ་མིན།། སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་མིན།། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། ཆོས་སྐུ་ཡིན། སྙིང་པོ་ཡིན། ཐིག་ལེ་ཡིན། ཉག་ཅིག་ཡིན། ཞེས་གསུངས སོ།། དྷ་ཧེ་མའི་འདུ་ཁང་དུ་མཁས་པ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ།། ཐིག་ལེ་ཉག་ཅིག་གྲུབ་མཐའ་བསྟན་རྩོད་པའི་སྨྲ་མི་འཁོར་ཡི་འདི།། ཆུ་སྲིན་བར་གྱི་གྲི་བ་རུ། རུས་སྦལ་ནག་པོ་ཆུད་ས་བཞིན།། བསྐལ་པ འཁྲུགས་ཀྱང་ཁར་མར་བྱུང།། ཅེས་གདམས་སོ།། རྨོངས་པས་མི་གོ་དྲིས་ལན་ཁོན་དུ་ཆུད།། སྦྱངས་པའི་སྒྲ་དང་སོང་འགྱུར་འབྱུང་བ་དང།། བྱུང་པ་ཅན་དང་སྒྲ་སྐྱོན་རྣམས་བརྒྱུད།། མན་ངག་ཁོང་དུ་བཅས་ཏེ ་འགའ་རྩམ་བྲིས་པའོ།་
Chinese
ང།། 意义是量和可量的知识。如果要说很多可量的对境，就这样说：用虚假的集合来量对境吗？量知识吗？问是否两者都量。如果量对境，是通过体验对境来量吗？还是不体验来量？如果体验来量，那么也应该知道女人的阴部大小，兔角尖锐或迟钝。如果说知道，那么就明显是根识的显现。这样就提出了过失。如果不体验来量，那么即使品尝河水的味道，也像寻找河水的欢乐一样，会没完没了。如果量知识，那么知识是有实物才量，还是没有也量？如果说有实物，那么就明显是现量。如果没有来量，那么就应该能量兔角的长度。无论有无都量，那么就成了没有教证。譬喻，第三个。这样，在虚构的争论中失败后，就应该展示自己的体性。因为自显现中自己显现，所以无法从对境来衡量。因为自生智慧显现，所以无法在内部衡量。因为无有聚集和分离，所以无法衡量为对境和有境。因为一切本来就在自身解脱，所以没有联系的必要。因为从知识和觉性的对境中解脱，所以无法用经续和理性来确定。这样说。譬喻，第四个。以知识来迷惑，五部佛以五种白红光为所依而迷惑。以修来迷失，在自显现法身上想要安乐，以修来迷惑。以修习而遗忘，本来就修习自明，以自明空性而遗忘。以有境而迷失，是取舍的回答。显现是遮蔽的阻碍，在自显现自明中像出现一样地见到而阻碍。不是自生的，不是智慧，是法性，不是身。是心髓，不是智慧。这样，知识就是自生智慧，就是智慧。是法身，是心髓，是明点，是唯一。这样说。在达黑玛的集会处，对堪布蒋贝协年（妙吉祥知识友），这个明点唯一的宗义辩论的说法者，就像鳄鱼之间的刀刃上，黑色乌龟陷入陆地一样。即使劫末混乱，也会立刻显现。这样教导。因为愚昧而不理解，问答陷入争论。通过学习的声音和转变的生起，以及生起者和声音的过失等，将口诀包含在心中，写了一些。
English
Nga. The meaning is a knowledge of measure and what is to be measured. If you want to say many objects to be measured, say it like this: Do you measure the objects by gathering falsehoods? Do you measure knowledge? Ask if you measure both. If you measure the objects, do you measure them by experiencing the objects? Or do you measure without experiencing? If you measure by experiencing, then you should also know the size of a woman's vulva, and whether a rabbit's horn is sharp or dull. If you say you know, then it is clearly a manifestation of sense consciousness. This is how the fault is pointed out. If you measure by experiencing, then even tasting the taste of a river, it is like searching for the joy of the river, and it will be endless. If you measure knowledge, then do you measure knowledge when there is an object, or do you measure even when there is none? If you say there is an object, then it is clearly manifest. If you measure without it, then you should be able to measure the height of a rabbit's horn. If you measure whether there is or is not, then it becomes without scriptural authority. Metaphor, the third. In this way, after failing in fabricated debates, you should show your own nature. Because you appear in your own self-appearance, you cannot measure from the object. Because self-born wisdom appears, you cannot measure within. Because there is no gathering or separation, you cannot measure as object and subject. Because everything is originally liberated in its own place, there is no need for connection. Because you are liberated from the object of knowledge and awareness, you cannot determine it with tantras, scriptures, and reason. Thus it is said. Metaphor, the fourth. Confused by knowledge, the five victorious ones are confused by relying on the five white and red lights. Lost by practice, desiring happiness in the self-appearing dharmakaya, confused by practice. Forgotten by meditation, originally meditating on self-clarity, forgotten by self-clarity emptiness. Lost by the subject, it is the answer of acceptance and rejection. Appearance is the obstruction of obscuration, obstructed by seeing it as if it arises in self-appearance self-clarity. It is not self-born, it is not wisdom, it is the nature of reality, it is not the body. It is the essence, it is not wisdom. Thus, knowledge is self-born wisdom, it is wisdom. It is the dharmakaya, it is the essence, it is the bindu, it is the only one. Thus it is said. In the assembly hall of Dhahema, to the learned Jampal Shenyen (Manjushri Knowledge Friend), this speaker of the bindu-only doctrine debate, is like a black turtle trapped on land on the edge of a knife between crocodiles. Even if the kalpa is chaotic, it will appear immediately. Thus he taught. Because of ignorance, not understanding, the questions and answers fall into conflict. Through the sounds of learning and the arising of transformation, as well as the faults of the arising and the sounds, etc., keeping the instructions in mind, some were written.