Tibetan
བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ། བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་བདེ་བའི་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་གཟུད་པར་དགོངས་ནས། ཆོས་དབྱིངས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་གསུང་དུ་མེད་པ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་གྱུར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། །བསམ་མེད་དྲན་མེད་མི་གཡོ་བ། །བསམ་པ་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་གདགས་སུ་ག་ལ་ཡོད། །འདི་ནི་བརྗོད་མེད་སྤྲོས་ལས་འདས། །དིག་མའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ། །གྲུབ་མཐའ་མ་ཉམས་ཡོངས་སུ་དག །སངས་རྒྱས་ས་ལ་རང་བཞིན་གནས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། རང་བཞིན་གསུང་དུ་ མེད་པའི་དོན་གསུངས་པའི་སྐབས། །བདེ་བའི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་གསུང་དུ་མེད་པ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ལ། །བློ་ཡང་དེ་འདྲ་བཞག་གྱུར་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ལུས་ཆོས་གནས་པ་དོན་ལ་རེག །དེ་དུས་འབྱུང་ཚོར་ཤེས་འཇུག་མེད། །བག་ཆགས་རྒྱུན་ཆད་རང་བྱུང་ཤར། །ཡེ་ཤེས་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་དང་དེ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སྦྱོར་བའི་ལམ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ལ་རེག་མི་རྣམས་ལ། །རང་རྒྱུད་དུ་ནི་བདུད་བཞི་འབྱུང་། །འཇིགས་པ་གཟུགས་དང་གྲགས་པ་སྒྲ། །འོད་ཀྱི་བདུད་དང་བསླུ་བ་རྣམས། །བྱུང་ཚེ་དེ་ལ་རེག་བྱས་ལ། །མི་ཞེན་མི་ཆགས་ལམ་རྒན་བསམ། །ཀུན་འོང་འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་ལམ། །ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ། །ཡེ་ཤེས་གཟུང་དུ་མེད་པའི་སྐབས།། །།དེ་ནས་ཡང་བདེ་བའི་མཆོག་དེས་དབྱིངས་ཟད་མ་བཀའ་སྩལ་པ། ཞི་བའི་དབྱིངས་ཏེ་འདུས་མ་བྱས། །རང་བཞིན་བཟང་དང་རབ་འདྲེས་པ། །བཙལ་མེད་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། །གང་གིས་མ་བསླད་རང་བཞིན་དབྱིངས། །ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་རྒྱལ་པོའོ། །སྐད་ཅིག་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་དབྱིངས། །རྒྱུན་ཆད་རིག་པའི་དབྱིངས་མ་ཡིན། །བཙལ་ན་རྩོལ་ནད་སངས་མི་སྲིད། །བཙལ་བ་མེད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དབྱིངས་དེ་ལ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཡེ་ཤེས་དབབ། །ཡང་ན་དབབ་དང་མི་དབབ་མེད། །ཤེས་རིག་བག་ཆགས་རྒྱུན་དེ་ཡང་། 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ།", "chinese_translation": "菩提心修习", "english_translation": "Meditating on the Mind of Enlightenment" }, { "original_tibetan": "བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་བདེ་བའི་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་གཟུད་པར་དགོངས་ནས། ཆོས་དབྱིངས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་གསུང་དུ་མེད་པ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ངང་དུ་གྱུར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། །བསམ་མེད་དྲན་མེད་མི་གཡོ་བ། །བསམ་པ་བསྟན་དུ་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་གདགས་སུ་ག་ལ་ཡོད། །འདི་ནི་བརྗོད་མེད་སྤྲོས་ལས་འདས། །དིག་མའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ། །གྲུབ་མཐའ་མ་ཉམས་ཡོངས་སུ་དག །སངས་རྒྱས་ས་ལ་རང་བཞིན་གནས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། རང་བཞིན་གསུང་དུ་", "chinese_translation": "藏语：菩提心修习。顶礼薄伽梵吉祥妙乐至尊！ 薄伽梵大乐者，思及一切皆入甚深法性，入于名为法界深不可测之三摩地。对于与自性轮无别者，宣说此自性不可言说之时，一切皆成法性空性之状态。菩提心之体性，无思无念不动摇，念想无从示，言诠岂能及？此乃不可说，超离戏论者，如盲人之梦。名为瑜伽士之胜道，宗义不衰圆满具，于佛地自性安住，名为大圆满之义。如来一切之自性中，自性不可言说。", "english_translation": "In Tibetan: Meditating on the Mind of Enlightenment. Homage to the Bhagavan, the glorious Supreme Bliss! The Bhagavan, the Great Bliss, thinking that all should be absorbed into the profound Dharmata, entered into the Samadhi called 'The Dharmadhatu is Difficult to Fathom.' To those who are non-different from the Svabhavacakra, when this inexpressible Svabhava was taught, all became the state of emptiness of Dharmata. The essence of the Bodhicitta is: without thought, without memory, unmoving. Thought cannot be shown. How can words apply? This is inexpressible, beyond elaboration, like a blind person's dream. It is called the path of the holy yogi. The tenets are undiminished and completely perfect. It naturally abides on the Buddha ground. It is called the meaning of the Great Perfection. From the Svabhava of all the Tathagatas, the Svabhava is inexpressible." }, { "original_tibetan": "མེད་པའི་དོན་གསུངས་པའི་སྐབས། །བདེ་བའི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་གསུང་དུ་མེད་པ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ལ། །བློ་ཡང་དེ་འདྲ་བཞག་གྱུར་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ལུས་ཆོས་གནས་པ་དོན་ལ་རེག །དེ་དུས་འབྱུང་ཚོར་ཤེས་འཇུག་མེད། །བག་ཆགས་རྒྱུན་ཆད་རང་བྱུང་ཤར། །ཡེ་ཤེས་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་དང་དེ་ཞེས་དབྱེར་མེད་པ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་སྦྱོར་བའི་ལམ་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ལ་རེག་མི་རྣམས་ལ། །རང་རྒྱུད་དུ་ནི་བདུད་བཞི་འབྱུང་། །འཇིགས་པ་གཟུགས་དང་གྲགས་པ་སྒྲ། །འོད་ཀྱི་བདུད་དང་བསླུ་བ་རྣམས། །བྱུང་ཚེ་དེ་ལ་རེག་བྱས་ལ། །མི་ཞེན་མི་ཆགས་ལམ་རྒན་བསམ། །ཀུན་འོང་འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་ལམ། །ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ། །ཡེ་ཤེས་གཟུང་དུ་མེད་པའི་སྐབས།། །།དེ་ནས་ཡང་བདེ་བའི་མཆོག་དེས་དབྱིངས་ཟད་མ་བཀའ་སྩལ་པ། ཞི་བའི་དབྱིངས་ཏེ་འདུས་མ་བྱས། །རང་བཞིན་བཟང་དང་རབ་འདྲེས་པ། །བཙལ་མེད་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། །གང་གིས་མ་བསླད་རང་བཞིན་དབྱིངས། །ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་རྒྱལ་པོའོ། །སྐད་ཅིག་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་དབྱིངས། །རྒྱུན་ཆད་རིག་པའི་དབྱིངས་མ་ཡིན། །བཙལ་ན་རྩོལ་ནད་སངས་མི་སྲིད། །བཙལ་བ་མེད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དབྱིངས་དེ་ལ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ཡེ་ཤེས་དབབ། །ཡང་ན་དབབ་དང་མི་དབབ་མེད། །ཤེས་རིག་བག་ཆགས་རྒྱུན་དེ་ཡང་།", "chinese_translation": "宣说无有之义之时，妙乐至尊宣说此不可言说之智慧。如是法性如实者，若心亦如是安住，于心之初刹那，身法安住触及义。彼时无有生觉识之入，习气断绝自生显。无有智慧唯刹那，如是界亦唯刹那，彼与彼兮无有别，是乃断绝一切常，识转成智性。如是结合道途者，于不触及智慧之人，自续中生起四魔。怖畏色与声名，光明之魔与欺骗。生起之时触及彼，不执不著思老道，一切来往即是道。名为特殊之识。智慧不可取之时。其后，妙乐至尊复说尽界母。寂静之界乃无为，自性善妙极和合，不寻自成之方式，何者不染自性界，无始无终之王也。刹那无因果之界，非是断绝觉性之界。若寻觅，勤作病难愈，不寻觅乃界之主。如是之界彼，如是之智降，亦或无降与不降。识觉习气流亦然。", "english_translation": "When the meaning of 'without inherent existence' was taught, the Supreme Bliss taught this inexpressible wisdom. If the mind is placed in such a way that it is just like the Dharmata, then in the first instant of the mind, the body-dharma abides, touching the meaning. At that time, there is no entry of the elements, feeling, or consciousness. The continuity of karmic imprints is cut off, and self-origination dawns. There is no wisdom, only an instant. Likewise, the Dhatu is also an instant. There is no difference between 'that' and 'that.' That is the abandonment of all permanence. Consciousness transforms into wisdom itself. Likewise, for those on the path of union who do not touch wisdom, the four maras arise in their own continuum: fear of form and the sound of fame, the mara of light and deception. When they arise, touch them, and without attachment or clinging, contemplate the old path. All coming and going is the path itself. It is called special consciousness. The occasion when wisdom cannot be grasped. Then again, the Supreme Bliss taught the Exhaustion of the Dhatu Mother: The peaceful Dhatu is unconditioned. Its nature is good and perfectly blended. It arises in a way that is not sought. The Svabhava Dhatu is unstained by anything. It is the king without beginning or end. The Dhatu is without cause or effect in an instant. It is not the Dhatu of the cessation of awareness. If you seek it, the illness of effort will not be cured. Not seeking is the lord of the Dhatu. In such a Dhatu, such wisdom descends, or there is neither descending nor not descending. The stream of consciousness and awareness, and karmic imprints, is also like that." } ] ============================================================
Tibetan
།གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་མི་གཅོད་དེ། །རང་བཞིན་རང་གིས་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ཡིས་བག་ཆགས་རང་བཞིན་དག །རང་ཁའི་བསམ་པ་གྱ་གྱུ་ལ། །དེ་རེག་པ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས། །གཅིག་ཏུ་གཟུང་བར་ངས་མ་བཤད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་བསམ་པའི་དབང་། །བསམ་པ་རང་ཁ་མ་ཡིན་ཏེ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རབ་འབྱོར་ན། །རིག་པ་ཅན་གྱིས་ཆར་བཟུང་སྟེ། །རིམ་པ་མེད་པའི་དོན་དེ་ནི། །ཡང་དག་པ་ཡི་ དམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལས་དབྱིངས་ཟད་མའི་སྐབས།། །།དེ་ནས་རང་བཞིན་མཐོང་དུ་མེད་པ་བཀའ་སྩལ་པ། །རང་བཞིན་རང་གི་རྟོགས་པ་ནི། །དྲ་སྙིག་མེད་པའི་ཟབ་མོ་སྟེ། །རང་ཁའི་ཚེ་ན་ཡོད་མེད་ན། །བསམ་པ་མཚན་མ་ཅན་གྱིས་ནི། །དེ་ལ་མི་དཔོག་གྱ་གྱུ་ཅན། །གསལ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་གསལ། །གསལ་བ་ཉིད་ནི་གྲུབ་མཐའི་སྐྱོན། །རང་བཞིན་མཁའ་ལ་རང་བཞིན་སེམས། །བསམ་པ་རང་བཞིན་རང་བཞིན་གནས། །ཤེས་རྒྱུན་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཙམ། །དེ་ནི་ཉམས་མེད་ཉམས་ཞེས་བྱ། །ལྟ་བ་རིམ་པ་མ་ཡིན་ལ། །སྒོམ་པ་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ། །ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་ཙམ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་སྐབས།། །།དེ་ནས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཡིན་པ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ། ཐམས་ཅད་དབྱིངས་ལས་ཕྱེད་ཡིན་པས། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་སྟེ། །ཡེ་ནས་མ་བཅོས་དབྱིངས་དེ་ལ། །མ་བཅོས་རིག་པ་ཀློང་དུ་ཡན། །རང་བཞིན་དོན་དང་ལྡན་བྱས་ཏེ། །རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་དེ། །གཉིས་མེད་བདེ་བའི་མཆོག་རྒྱལ་པོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་རྟོག་གེ་པས། །བསམ་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ན། །གལ་ཏེ་སེམས་ལ་གཏད་ཡོད་པས། །བཏང་བ་མི་མཐོང་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །གཏོང་མི་དགོས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ནང་དུ་བསྡུས། །དང་པོའི་ཚེ་ན་འདི་གཉིས་སྒྲིམས། །དབང་པོ་ཡུལ་ལ་འཕྲོས་པ་ཡང་། །དེ་ཁ་དབྱིངས་ཟད་ཤེས་རབ་མོད། །ཁ་ཅིག་རྫོགས་ཆེན་དོན་འདོད་པ། །རང་བཞིན་བདེ་བ་ཉམས་སུ་བླང་། །བདེ་བ་སྙོམས་ཏེ་མ་ཚོར་འཆོར། །དེ་བས་ཆད་པ་ཞི་བར་བཞག །དེར་བཞག་གསེར་འདོད་བོང་བ་བཞིན། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ལ། །མེད་པ་ཤེས་རབ་ཐབས་རྫོགས་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ས་ལ་གནས། །གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་བལྟ་བར། །དེ་ནི་སངས་ རྒྱས་ས་ལས་འདས། །དེ་ཀ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་དོན། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་
Chinese
不以对治门而断除，自性由自证悟时，彼令习气自性净。自口之念头极散乱，彼亦触及安乐逝。执为一体我未说，彼智慧亦为念头之权，念头非自口，若界与智慧极丰饶，具慧者则能持雨。无次第之义即是，真实者之 殊胜也。修菩提心之界尽品竟。 此后宣说不可见自性之教言。自性由自证悟者，乃无网之深奥。自口之时若有无，具相之念头则，不能衡量彼，极散乱。不明显而自性明，明显即是宗派之过失。自性于空，自性心，念头自性，自性住。识流亦唯自性，彼乃无损，名曰损。见解非次第，修亦非次第，见行二者唯自性，乃超胜之自性。修菩提心之自性不可诠释品竟。 此后宣说界与智慧无别之教言。一切皆从界中分，故界与智慧无别。本来无作之彼界中，无作觉性任运现。自性作具义，非思择之行境故，界与智慧无二，无二乃安乐之胜王。不如是者思择者，念头若住于彼，若心有所系，则不见舍弃，乃束缚之因。无需舍弃之士夫，如虚空般收摄于内。初时此二当紧持，根门散于境亦，彼乃界尽之智慧。然有欲求大圆满义者，则受用自性安乐，安乐平等而未觉散失，故当安住于断灭寂止中，住于彼如欲金之驴。界与智慧于刹那，无有，乃智慧方便圆满，彼乃安住于佛地。不观为二，彼乃 超越佛地。彼乃难测深义。修菩提心无文字中，界与智慧无二。
English
Not severing through the door of antidotes, When self-nature is realized by oneself, That purifies the habitual tendencies of self-nature. The thoughts of one's own mouth are extremely scattered, That also touches upon the blissfully departed. I have not said to grasp it as one. That wisdom is also under the power of thought, Thought is not of one's own mouth, If the realm and wisdom are extremely abundant, The intelligent ones can hold the rain. The meaning of no sequence is, The supreme of the truly real. The chapter on the exhaustion of the realm from the cultivation of bodhicitta is complete. Thereafter, the teachings on the invisible self-nature were proclaimed. Self-nature realized by oneself is, The profoundness without nets. If there is existence or non-existence at the time of one's own mouth, The thoughts with characteristics, Cannot measure that, extremely scattered. Without clarity, self-nature is clear, Clarity itself is the fault of tenets. Self-nature in space, self-nature mind, Thought self-nature, self-nature dwells. The stream of consciousness is also only self-nature, That is without loss, called loss. View is not sequential, Meditation is not sequential, View and conduct are both only self-nature, It is the surpassing self-nature. The chapter on the self-nature that cannot be expressed from the cultivation of bodhicitta is complete. Thereafter, the teachings on the inseparability of realm and wisdom were proclaimed. Everything is divided from the realm, Therefore, realm and wisdom are inseparable. In that realm, originally unmade, Unmade awareness arises spontaneously. Self-nature is made meaningful, Because it is not the object of conceptualization, Realm and wisdom are non-dual, Non-duality is the supreme king of bliss. Those who are not like that, conceptualizers, If thoughts dwell on that, If the mind is attached, Then one does not see abandonment, It is the cause of bondage. The person who does not need to abandon, Collects inward like space. At the beginning, these two should be held tightly, Even when the sense faculties scatter to objects, That is the wisdom of the exhaustion of the realm. However, some who desire the meaning of Dzogchen, Then enjoy the bliss of self-nature, Bliss is equalized and unknowingly lost, Therefore, one should abide in the cessation of pacification, Abiding there is like a donkey desiring gold. Realm and wisdom in an instant, Non-existent, is the perfection of wisdom and means, That dwells on the Buddha ground. Not seeing as two, That transcends the Buddha ground. That is the meaning of unfathomable depth. In the non-verbal cultivation of bodhicitta, realm and wisdom are non-dual.