Tibetan
ནམ་མཁའི་རྒྱལ་པོ། ནམ་མཁའི་རྒྱལ་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ནམ་མཁའི་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ། སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ། ཆོས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ནམ་མཁའི་བསམ་པ་དེ་དག་ཀུན་དང་བྲལ། །བསམ་དུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དེ་དག་ཉིད། །ནམ་མཁར་མི་དམིགས་པར་ཡང་དམིགས་སུ་མེད། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ལ་རབ་འདས་པ། །མེད་པས་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་མེད། །ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ནི། །བརྗོད་མེད་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་དུ་མེད་ལས་འདས། །འདས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་དེ་མི་གནས་ན། །ནམ་མཁའི་ལུས་མེད་ནམ་མཁའི་སེམས་དང་བྲལ། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་ནམ་མཁའ་ལས་འདས་པ། །ནམ་མ་ཁའ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པ་མེད། །དེ་ཉིད་མཚོན་པར་འདི་ཞེས་མི་ནུས་སོ། །ཚེག་མེད་ཀུན་ཁྱབ་སྒྲ་མེད་ཚིག་དང་བྲལ། །དགེ་སྡིག་སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་དབུས་མཐའ་མེད། །དབང་པོ་རང་གི་བླ་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ། །ཡུལ་མེད་ཡུལ་ལ་སྒྱུ་མར་སྤྱོད་པའང་འཁྲུལ། །ཆོས་ཉིད་མེད་དེ་ཚིག་ཕྱིར་འབྲང་བའང་མེད། །གང་ཟག་སྒྱུ་མས་བཀྲི་དོན་བདེན་གཉིས་མེད། །བག་ཙམ་གཏོང་སེམས་དེ་དག་གཡང་ས་ཆོད། །དོན་བྲལ་དེ་ལ་སེམས་མེད་ཆད་པའང་མེད། །ཏིང་འཛིན་ཆེ་བའི་ལུང་དེ་ངེས་དོན་ཆེ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་ཡིན། །སེམས་མེད་མ་སྐྱེས་དོན་མེད་བྲལ་བ་ཡིན། །དོན་ལ་བརྩོན་པར་རྒྱལ་བས་གང་གསུངས་པ། །མཚོན་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ནི། །ཚད་མར་གཟུང་ཕྱིར་འཛིན་པ་དེ་སྐྱེས་ཏེ། །དེ་བས་མཚོན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁ་འཁོར། །ཏིང་འཛིན་བདེ་བའི་རོ་ལ་ཆགས་གནས་པ། །ཡོད་མེད་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་ཆགས་པའི་གནས་ལ་ཏིང་འཛིན་ན། །ཞི་བའི་ས་དེ་མྱ་ངན་དེ་མི་འདའ། །རང་སེམས་མ་བཅོས་མ་སྦྱངས་ཆོས་ཉིད་དེ། །ཏིང་འཛིན་སྒྱུ་མས་སྦྱོང་ན་སྒྱུ་མའི་ནད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དབང་ལ་མི་བརྟེན་པས། །རེ་ཞིང་དོགས་པའི་མཐའ་ཀུན་རྣམ་པར་ཞི། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀུན་མེད་དེ་ཕྱོགས་མེད་ན། །ཞི་དང་མ་ཞི་མེད་དེ་ཆོས་རྣམས་བྲལ། །ཡེ་ནས་དག་དང་མ་དག་ཞི་བའང་མེད། །ཞི་བས་དགྲ་མེད་ ཐོག་མ་མཐའ་ལས་འདས། །རེ་མེད་ཐོབ་མེད་དོགས་མེད་མཐོང་བའང་མེད། །དག་དང་མ་དག་ཡེ་ཤེས་ཚིག་མཐའ་བྲལ། །ཚིག་ཏུ་འཛིན་མེད་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་བདེན། །ཚིག་དང་དུ་མར་ཞི་བས་རང་བཞིན་མེད། །འདི་ཐོས་མི་སྔངས་གང་མོས་ནམ་མཁའ་ཆེ། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་ཞི་བས་ཆགས་
Chinese
虚空之王。 虚空之王，顶礼薄伽梵吉祥普贤王如来。虚空之王，对于具有智慧 之分者，以偈颂宣说心转为法性。法性不可思议故，虚空广大。虚空之思念，彼等皆远离。不可思议故，虚空彼等即是。于虚空中不缘，亦无所缘。虚空之体性，极超越一切。无有故，虚空上亦无虚空。虚空彼即不可修，不可言说之虚空，超越可修。超越不可说，不住之时，虚空无身，远离虚空之心。等与不等，超越虚空。无虚空故，虚空无所遍。彼即不可示，不能言此。无点遍一切，无声离言词。无善恶心要，亦无中边。根识自之无上，离行境。无境于境，如幻行亦谬。无法性，随逐言词亦无有。补特伽罗以幻引导，无二谛义。些微舍心，彼等断悬崖。无义彼上，无心亦无断。大禅定之教言，彼乃了义大。无生灭彼即听闻。无心无生，无义远离也。于义精进，诸佛所说者，示现且证悟，彼即是，为量故执持，彼即生起。是故能示之心续流转。禅定安乐味著住，有无不待因，是法性。是故于著处为禅定时，寂静之地，彼苦不逝。自心不改不修是法性，以幻禅修则为幻病。自生智慧不依于力，希冀与疑虑，一切边皆寂灭。虚空之边一切皆无，无有方所时，寂静与不寂静皆无，诸法远离。本初清净与不净寂静亦无，寂静无敌。 超越初始与边际，无求无得，无疑无见。清净与不净，智慧离言词。不执著于言词，本初即是智慧真。于言词及二取寂静，无自性。闻此不惊恐，随欲虚空大。无实有故，寂静而著。
English
The King of Space. The King of Space, I prostrate to the Bhagavan, glorious Samantabhadra. The King of Space, to those endowed with the fortune of wisdom, He spoke in verses about the mind transforming into Dharmata. Dharmata is inconceivable, therefore space is vast. The thoughts of space, those are all free from. Inconceivable, therefore space is those very ones. In space, there is no object of focus, nor is there anything to focus on. The characteristic of space is utterly transcendent to all. Because there is nothing, there is no space in space. Space itself is not to be meditated upon. Inexpressible space is beyond meditation. Transcendence is inexpressible, if it does not abide, then space has no body, it is free from the mind of space. Equal and unequal, transcending space. Because there is no space, space is not pervasive. That itself cannot be pointed out, it cannot be said to be this. Without a dot, all-pervading, without sound, free from words. Without the essence of virtue and vice, and without center or edge. The senses are free from the realm of activity, supreme in themselves. Without an object, to act magically in an object is also a mistake. There is no Dharmata, and there is no following after words. Leading beings with illusion, there is no meaning of the two truths. A little bit of letting go of the mind, those cut off the cliff. Without meaning, there is no mind and no cessation. The teaching of great Samadhi, that is the great definitive meaning. That which is without birth and death is what is heard. Without mind, unborn, without meaning, is separation. Striving for meaning, whatever the Victorious Ones have said, that which is to be shown and realized, that itself is, because it is taken as a measure, that is born. Therefore, the mind stream that shows turns around. Abiding attached to the taste of the bliss of Samadhi, existence and non-existence do not depend on causes, it is Dharmata. Therefore, if Samadhi is in the place of attachment, that peaceful place, that suffering does not pass away. One's own mind, uncorrected and unpurified, is Dharmata, if one purifies with illusory Samadhi, it is an illusory disease. Because self-born wisdom does not rely on power, all the ends of hope and doubt are completely pacified. All the ends of space are non-existent, if there is no direction, there is no peace and no non-peace, all dharmas are separate. From the beginning, there is no purity and no impurity, and there is no peace, peace is without enemy. Transcending beginning and end, without hope, without attainment, without doubt, there is no seeing. Pure and impure, wisdom is free from the end of words. Without holding onto words, from the beginning, wisdom is true. In words and in duality, peace has no self-nature. Hearing this, do not be afraid, whatever you like, space is great. Because there is no entity, peace is attached.