Tibetan
Volume 8 Page 479 View PL 475475.1༄༅། །ནས་དག་པས་པདྨ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ཐིག་ལེ་བདེ། །བྱ་བ་མེད་པས་ཐིག་ལེ་བདེ། །དུས་གསུམ་མེད་པས་ཐིག་ལེ་བདེ། །བཙལ་དུ་མེད་པས་ཐིག་ལེ་བདེ། །རྩོལ་བར་འདོད་ལས་དབྱིངས་མི་475.2བསྐྱོད། །དྲ་བ་མེད་པས་མུ་ཁྱུད་མེད། །ཐིག་ལརྭམེད་པས་ཐིག་ཕྲན་བདེ། །རྩེ་རྒྱལ་རྟོགས་ན་གནས་ཆེན་བདེ། །ཐོགས་མེད་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་བྷ་ག་ལ། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་ཐིག་ལེའི་དབྱིངས་ཉིད་ཆེ། །སྐུ་475.3གསུང་ཐུགས་ཤར་མུ་ཁྱུད་འཁྱིལ། །རྣམ་པར་དག་པས་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །འགྲོ་བའི་ལམ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །ཐིག་ལེ་ཡེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས། །རྡོ་རྗེ་ཉིད་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད། །དེ་ལས་ཐིག་ལེ་བརྡལ་བའི་475.4དབྱིངས། །བརྡལ་བ་ཉིད་ལ་ནུབ་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀློང་ཡངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་སོ།། །། ་། ནམ་མཁའི་རྒྱལ་པོ། །།བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་475.5ལོ། །ནམ་མཁའི་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ། སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུངས་པ། ཆོས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ནམ་མཁའི་བསམ་པ་དེ་དག་ཀུན་དང་475.6བྲལ། །བསམ་དུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དེ་དག་ཉིད། །ནམ་མཁར་མི་དམིགས་པར་ཡང་དམིགས་སུ་མེད། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ལ་རབ་འདས་པ། །མེད་པས་ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་མེད། །ནམ་476476.1མཁའ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ནི། །བརྗོད་མེད་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་དུ་མེད་ལས་འདས། །འདས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་དེ་མི་གནས་ན། །ནམ་མཁའི་ལུས་མེད་ནམ་མཁའི་སེམས་དང་བྲལ། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་ནམ་476.2མཁའ་ལས་འདས་པ། །ནམ་མཁའ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པ་མེད། །དེ་ཉིད་མཚོན་པར་འདི་ཞེས་མི་ནུས་སོ། །ཚིག་མེད་ཀུན་ཁྱབ་སྒྲ་མེད་ཚིག་དང་བྲལ། །དགེ་སྡིག་སྙིང་པོ་མེད་ཅིང་དབུས་མཐའ་476.3མེད། །དབང་པོ་རང་གི་བླ་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ། །ཡུལ་མེད་ཡུལ་ལ་སྒྱུ་མར་སྤྱོད་པའང་འཁྲུལ། །ཆོས་ཉིད་མེད་དེ་ཚིག་ཕྱིར་འབྲང་པའང་མེད། །གང་ཟག་སྒྱུ་མས་བཀྲི་དོན་བདེན་གཉིས་མེད། །བག་ཙམ་གཏོང་476.4སེམས་དེ་དག་གཡང་ས་ཆོད། །དོན་བྲལ་དེ་ལ་སེམས་མེད་ཆད་པའང་མེད། །ཏིང་འཛིན་ཆེ་བའི་ལུང་དེ་ངེས་དོན་ཆེ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཉན་པ་ཡིན། །སེམས་མེད་མ་སྐྱེས་དོན་མེད་བྲལ་བ་ཡིན། །དོན་ལ་476.5བརྩོན་པར་རྒྱལ་བས་གང་གསུངས་པ། །མཚོན་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ནི། །ཚད་མར་གཟུང་ཕྱིར་འཛིན་པ་དེ་སྐྱེས་
Chinese
犹如莲花般清净，不变之明点安乐。无为故明点安乐，无三时故明点安乐，无寻故明点安乐。不从勤作欲中动摇法界，无网故无边，无明点故明点微细安乐，若证顶峰王则大处安乐。无碍完全修习之巴嘎拉，无别任运圆满明点之法界自性大。身语意显现盘旋边，极清净故菩提身，度众生之大道菩提身，明点本为金刚界，金刚自性无聚散，彼处明点扩展之法界，扩展自性无没落。菩提心广大之坛城圆满。། ། །虚空之王。顶礼薄伽梵吉祥普贤王如来。虚空之王具足智慧之分，以偈颂宣说心转为法性。法性不可思议故虚空大，虚空之思彼等皆离，不可思议故虚空彼等自性。于虚空不观待亦无观待，虚空之体性极超一切，无故虚空亦无虚空。虚空彼性不可修，不可言说虚空超离不可修。超离不可言说彼不住，虚空无身离虚空之心，平等与不平等超离虚空。无虚空故虚空无遍及，彼性不可指此。无言词遍一切，无声离言词，无善恶心要，亦无中边。根识自之无上离行境，无境于境幻化行亦谬。无法性故，随逐言词亦无，补特伽罗幻化牵引，无二谛实义。略微舍心彼等悬崖断，无义彼无心断亦无。大禅定之教言彼为真实义大，无生灭彼即是听闻。无心无生无义离，于义精进诸佛所说，表示且证悟之彼性，为量故执持彼生。
English
Like a lotus, it is pure, the unchanging bindu is bliss. Without action, the bindu is bliss; without the three times, the bindu is bliss; without searching, the bindu is bliss. The realm does not move from the desire for effort. Without a net, there is no boundary; without a bindu, the subtle bindu is bliss; if the king of the peak is realized, then the great place is bliss. The Bhagala of unobstructed and completely practiced, the indivisible and spontaneously perfect realm of the bindu itself is great. Body, speech, and mind appear and swirl around the edge. Because of perfect purity, the body of enlightenment. The great path of beings, the body of enlightenment. The bindu is originally the vajra realm. The vajra nature itself has no gathering or scattering. From that, the realm of the expanding bindu. The expanding nature itself has no decline. The mandala of the vast expanse of the mind of enlightenment is complete. King of the Sky. Homage to the Bhagavan, glorious Samantabhadra. The King of the Sky, endowed with the share of wisdom, spoke in verses to transform the mind into dharmata. Because dharmata is inconceivable, the sky is great. The thoughts of the sky are separate from all of them. Because it is inconceivable, the sky is their very nature. There is no expectation in the sky, and there is no expectation. The characteristics of the sky are completely beyond everything. Because there is nothing, there is no sky in the sky. The sky itself is not to be meditated upon. The unspeakable sky is beyond meditation. The transcendent is unspeakable, it does not abide. The sky has no body, it is separate from the mind of the sky. Equality and inequality transcend the sky. Because there is no sky, the sky is not pervasive. It is not possible to indicate that nature as this. There are no words, all-pervading, no sound, separate from words. There is no essence of good and evil, and there is no center or edge. The senses are separate from their own supreme realm of activity. Without a realm, it is a mistake to act in illusion in a realm. Because there is no dharmata, there is no following after words. The person is led by illusion, there is no truth in the two truths. Slightly abandoning the mind, those cliffs are cut off. Without meaning, there is no mind in that, and there is no cutting off. The teaching of great samadhi is great in true meaning. That which is without birth and death is what is heard. Without mind, unborn, without meaning, separate. Whatever the Victorious Ones have said to strive for meaning. That which is to be indicated and realized is that very nature. Because it is taken as a measure, that which is held is born.
Tibetan
ཏེ། །དེ་བས་མཚོན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁ་འཁོར། །ཏིང་འཛིན་བདེ་བའི་རོ་ལ་ཆགས་གནས་476.6པ། །ཡོད་མེད་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་བས་ཆགས་པའི་གནས་ལ་ཏིང་འཛིན་ན། །ཞི་བའི་ས་དེ་མྱ་ངན་དེ་མི་འདའ། །རང་སེམས་མ་བཅོས་མ་སྦྱངས་ཆོས་ཉིད་དེ། །ཏིང་འཛིན་སྒྱུ་མས་སྦྱོང་ན་སྒྱུ་མའི་477477.1༄༅། །ནད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དབང་ལ་མི་བརྟེན་པས། །རེ་ཞིང་དོགས་པའི་མཐའ་ཀུན་རྣམ་པར་ཞི། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀུན་མེད་དེ་ཕྱོགས་མེད་ན། །ཞི་དང་མ་ཞི་མེད་དེ་ཆོས་རྣམས་བྲལ། །ཡེ་ནས་དག་477.2དང་མ་དག་ཞི་བའང་མེད། །ཞི་བས་དགྲ་མེད་ཐོག་མ་མཐའ་ལས་འདས། །རེ་མེད་ཐོབ་མེད་དོགས་མེད་མཐོང་བའང་མེད། །དག་དང་མ་དག་ཡེ་ཤེས་ཚིག་མཐའ་བྲལ། །ཚིག་ཏུ་འཛིན་མེད་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་477.3བདེན། །ཚིག་དང་དུ་མར་ཞི་བས་རང་བཞིན་མེད། །འདི་ཐོས་མི་སྔངས་གང་མོས་ནམ་མཁའ་ཆེ། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་ཞི་བས་ཆགས་པའང་མེད། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་རྟག་པའི་ངོ་བོ་བྲལ། །རྟག་ཆད་དབྱེར་མེད་477.4སྣང་ཐོས་ཀུན་མེད་དོ། །སྐྱེ་འཇིག་འབྱུང་ཕྱིར་བདག་མཐའ་ཡེ་ནས་མེད། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་བྲལ་བས་བདེ་བའི་མཆོག །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བྲལ་བས་ཉམས་པ་མེད། །ཕྱི་ནང་སྒོ་ཕུག་བྲལ་བས་རྒྱ་ཆེ་477.5ཉིད། །དབུས་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་སྙིང་པོ་ཉིད། །བདེ་དང་མི་བདེ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ནས་མེད། །འཛིན་མེད་བློ་ནི་གང་དུའང་མི་སྐྱེ་ན། །བྲལ་དང་མི་བྲལ་དངོས་མེད་གཟུང་དུ་མེད། །སེམས་ཉིད་ཆོས་པས་སེམས་477.6ལ་སྐུ་མི་མངའ། །སྒྲ་ལས་འདས་པས་སྒྲ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཞི་བའི་འོད་གསལ་གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཅན་དོན་ནི་བཅོས་སུ་མེད། །མི་གནས་འགྱུར་བ་ཆགས་པའི་ཡུལ་མེད་དེ། །མི་འགྱུར་478478.1སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་མེད། །མི་འབྱུང་མི་འཇུག་ཡུལ་མེད་དབང་པོ་སྟེ། །མཚན་མ་འཇིལ་བའི་སྐུ་མེད་དག་བསྟན་སྟོང་། །རོ་གཅིག་བདེ་ན་དབྱིངས་སུ་རོལ་པ་ཡང་། །དབྱེར་མེད་བདེ་ལ་ཆགས་དང་མ་བྲལ་478.2ན། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་འབྱུང་འཇུག་གོ། །ལེན་མེད་འཛིན་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་བས་ན། །དུས་གསུམ་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དུས་གསུམ་དབྱིངས་མི་གཡོ། །ལྟ་བ་འདི་478.3མེད་སྤྱོད་པའི་སྒྱུ་མ་འཆིང་། །ལྟ་བ་འདིས་མ་ཟིན་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་མ་ལོག་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་ལོག་དང་མ་ལོག་མེད། །བསམ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དེ་ནམ་མཁའ་478.4ཉིད། །ན
Chinese
དེ། །因此，象征意义的心之流转。 禅定安乐之味执着处， 有无因不待，法性是。 因此，执着之处若禅定， 寂静之地，涅槃不超越。 自心不作意，不修习，法性是， 若以禅定幻术修习，幻术之病。 自生智慧不依赖于力量， 希望与疑惑之边皆寂灭。 虚空之边皆无，无方之时， 寂静与不寂静皆无，诸法离。 本来清净与不清净寂灭亦无。 寂静无敌，无始无终超越。 无希望，无获得，无疑惑，见亦无。 清净与不清净，智慧言语边皆离。 不执着于言语，本来智慧真实。 言语与多中寂静，无自性。 听闻此不惊恐，随喜虚空大。 无事物故，寂静无执着。 普遍周遍故，离常之自性。 常断无分别，显现听闻皆无。 生灭出现故，我边本来无。 身语意离故，安乐之最。 咒语与手印离故，无衰损。 外内门户离故，广大之自性。 中边皆离故，精华之自性。 安乐与不安乐平等性本来无。 无执着之智于何处亦不生， 离与不离，无物不可取。 心性法故，心无身。 超越声音故，声音即智慧。 寂静之光明，本来自成。 菩提心之义，不作意。 不住变异，无执着之境， 不变佛陀智慧无自性。 不生不入，无境官觉是， 相好寂灭之身无，清净示空性。 一味安乐，于法界中嬉戏亦， 无分别安乐不离执着时， 三时平等性亦出现入。 无取执着与完全分离故， 三时自性金刚萨埵大。 一切之自性，三时法界不动摇。 无此见解，行为之幻术束缚。 不以此见解摄持，不脱离轮回。 颠倒与不颠倒菩提是， 菩提自性上，无颠倒与不颠倒。 离思之心，彼即虚空。
English
Te. Therefore, the symbolic mind's stream revolves. Attachment to the taste of meditative bliss is the state. Without relying on causes of existence or non-existence, it is the nature of reality. Therefore, if meditation is in the state of attachment, That peaceful ground, that sorrow, does not transcend. One's own mind, uncorrected, uncultivated, is the nature of reality. If one cultivates with the illusion of meditation, it is the illness of illusion. Because it does not rely on the power of self-arisen wisdom, All extremes of hope and doubt are completely pacified. If the edge of the sky is all empty and without direction, There is neither peace nor non-peace, all phenomena are separate. From the beginning, there is neither purity nor impurity, nor peace. Peace is without enemies, transcending beginning and end. Without hope, without attainment, without doubt, there is also no seeing. Purity and impurity, wisdom, are free from the limits of words. Without grasping onto words, from the beginning, wisdom is true. In words and in multiplicity, peace is without inherent nature. Hearing this, do not be afraid; whatever you like, the sky is vast. Because there is no thing, peace is also without attachment. Because it is all-pervading, it is free from the nature of permanence. Without distinguishing between permanence and annihilation, all appearances and sounds are absent. Because arising and ceasing occur, the extreme of self is originally absent. Because it is separate from body, speech, and mind, it is the supreme of bliss. Because it is separate from mantras and mudras, there is no deterioration. Because it is separate from outer and inner doors, it is the very nature of vastness. Because it is separate from all centers and edges, it is the very essence. Equality of bliss and non-bliss is originally absent. If the ungrasping mind does not arise anywhere, Separateness and non-separateness, there is no thing to grasp. Because mind itself is Dharma, mind does not possess a body. Because it transcends sound, sound itself is wisdom. The clear light of peace is spontaneously accomplished from the beginning. The meaning of Bodhicitta is not to be fabricated. Not abiding, changing, there is no place for attachment, The unchanging Buddha-wisdom has no essence. Not arising, not entering, it is a sense faculty without an object. The body of extinguished marks is absent, pure, showing emptiness. If one taste is bliss, then even playing in the expanse, If inseparable bliss is not separated from attachment, Then the equality of the three times will also arise and enter. Because it is without taking and completely separated from grasping, The self-nature of the three times is the great Vajrasattva. The self-nature of all, the expanse of the three times, does not waver. Without this view, the illusion of action binds. If not grasped by this view, one will not escape samsara. Perverted and unperverted, enlightenment is, In the very nature of enlightenment, there is neither perversion nor non-perversion. That mind that is free from thought is the very sky.