Tibetan
ཡོན་ཏན་མཛོད་ཀྱི་འཆད་ཐབས་ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་། ཡོན་ཏན་མཛོད་ཀྱི་འཆད་ཐབས་ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་། ཡོན་ཏན་མཛོད་ཀྱི་འཆད་ཐབས་ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་བཞུགས།། ཉན་པོ་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཆོས་ལ། མཛད་པ་པོ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆེ་བ། དེའི་མཛད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ། ཆེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་གུས་པས་ལེགས་པར་འཛིན་པ། ཐོས་བསམ་རྟོག་གེའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱང་བརྩོན་མ་མཛད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་རྩལ་ལས་ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱའི་གནས་ཚུལ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོལ་ཏེ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་ཞིང༌། རྗེས་ཐོབ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་གོ་ཆ་བགོས་པ་རྫོགས་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེའམ་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ནི་ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆིངས་ཆེན་པོ་ལྔ་ལས། དང་པོ་དགོས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལས། སྐལ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་ པ་དང་བསྒོམ་པས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ་ཞུགས་པས། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཐབས་དམ་པར་གྱུར་པ་ནི་འདིའི་དགོས་པའོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི། ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལམ་དངོས་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་འདུ་ཞིང༌། ཚིག་གི་དོན་ནི། གཞུང་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་སྐབས་བཞིན་ལ། སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་བའི་མཚམས་སྦྱོར་ནི། ལེའུ་དང་པོས་དལ་འབྱོར་གྱི་རང་བཞིན་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་དེ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང༌། ལེའུ་གཉིས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་དལ་འབྱོར་དེ་ཡང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པས་ཆོས་ལ་མྱུར་དུ་འཇུག་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕྱི་བཤོལ་དུ་མི་ལུས། ལེའུ་གསུམ་པས་དེ་ལྟར་མི་རྟག་པར་གྱུར་ནས་ཀྱང་སྲིད་པ་ཕྱི་མར་དཀར་ནག་གི་ལས་འབའ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས་པའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་འདོར་ལེན་བཤད། དེ་ལྟར་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་ཡིན་པས་ལེའུ་བཞི་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྟན། དེ་ལྟར་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ནས་དེ་སྤོངས་པའི་ཐབས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་
Chinese
功德藏的讲解方法，心之明镜。 功德藏的讲解方法，心之明镜。 功德藏的讲解方法，心之明镜在此。 对于堪为法器的听众，造者导师之伟大，其所造之法之伟大，具备如此伟大之法的讲说与听闻之方式，共三者。首先是：以恭敬心善持善逝之教法，虽未勤奋修习闻思辨之智慧，然以如法之智慧，证悟究竟之实相，大圆满法性现前，从其力量中，如量了知有法所知之境况，证悟由修习而生之智慧，通达法之精要，获得无碍之辨法智慧。后得之大悲心，披上为自他利益而精进之铠甲，即是大圆满法自在者，名为让炯多杰或持明吉美林巴。法即是所有乘之精要，大乘之窍诀论典，名为《功德宝藏》。五大联系中，首先是必要：功德宝藏摄略十三品之体性，具缘之士通过听闻、思维、修习而轻易证悟，因此，成为成办暂时与究竟二利之殊胜方便，是为此之必要。总摄之义：归纳为入道之因、真实道、究竟之果三者。词义：如广释经文之时。前后关联之衔接：第一品讲述暇满之自性及难得之因由，作为入法之因；第二品讲述如是之暇满亦是无常之自性，因此迅速入法，不拖延精进。第三品讲述如是无常之后，来世亦唯随善恶业而行，讲述业果之取舍。如是善恶之果乃六道之所依，故第四品讲述轮回之痛苦。如是了知轮回是痛苦后，为舍弃彼，
English
The Explanation Method of the Treasury of Qualities, the Mirror of the Mind. The Explanation Method of the Treasury of Qualities, the Mirror of the Mind. The Explanation Method of the Treasury of Qualities, the Mirror of the Mind, is present here. Regarding the Dharma for listeners who are suitable vessels, the greatness of the author, the teacher, the greatness of the Dharma he composed, and the manner of explaining and listening to the Dharma that possesses such greatness, there are three aspects. The first is: to respectfully and well uphold the teachings of the Sugata. Although he did not diligently cultivate the wisdom of hearing, thinking, and contemplation, through the wisdom of suchness, he realized the ultimate reality, the Great Perfection, the nature of Dharma manifested directly. From that power, he knew as much as possible about the nature of knowable phenomena, and the wisdom arising from meditation burst forth, mastering the wisdom of thoroughly discriminating the Dharma. With the great compassion of subsequent attainment, he donned the armor of striving for the benefit of oneself and others. He is the Great Perfection master, known as Rangjung Dorje or Rigdzin Jigme Lingpa. The Dharma is the essence of all vehicles, the instruction manual of the Great Vehicle, called the "Treasury of Precious Qualities." Among the five great connections, the first is the necessity: the Treasury of Precious Qualities summarizes the essence of the thirteen chapters. Fortunate individuals easily realize it through hearing, thinking, and meditation. Therefore, it becomes a supreme means of accomplishing both temporary and ultimate benefits, which is the necessity of this. The summarized meaning: it is condensed into three aspects: the cause of entering the path, the actual path, and the ultimate result. The meaning of the words: as in the case of extensively explaining the scriptures. The connection between the preceding and following: the first chapter explains the nature of leisure and endowment and the reasons for its difficulty to obtain, serving as the cause of entering the Dharma; the second chapter shows that such leisure and endowment are also of an impermanent nature, thus quickly entering the Dharma and not delaying diligence. The third chapter explains that after becoming so impermanent, one must follow only the white and black karma in the next life, explaining the acceptance and rejection of karmic results. Since the results of good and evil are the basis of the six realms, the fourth chapter shows the suffering of samsara. Having understood that samsara is suffering, in order to abandon it,
Tibetan
འཇུག་པའི་སྒོ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཚོམ་ལེའུ་ལྔ་པས་བཤད། དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ རང་བཞིན་ངེས་པར་ཚང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཞི་རྟེན་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་པས་ལེའུ་དྲུག་པས་སྟོན། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མར་ཚད་མེད་བཞིའི་རང་བཞིན་ལེའུ་བདུན་པས་སྟོན། དེ་ལྟར་ཚད་མེད་བཞིས་བློ་སྦྱངས་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་ཞིང་རྒྱུད་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དངོས་ལེའུ་བརྒྱད་པས་སྟོན། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེའང་བསླབ་བྱ་ལེགས་པར་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་ཉམས་པར་བཟུང་དགོས་པས་ལེའུ་དགུ་པ་སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་སྟོན། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ངང་གིས་བློ་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་ཆོས་ཟབ་མོའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱས་ནས་ལམ་བདེ་མྱུར་དང་ལྡན་པས་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་རུང་བ་ཡིན་པས་དེ་སྟོན་ཕྱིར་ལེའུ་བཅུ་པས་གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རང་བཞིན་དང༌། བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞི་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ་དབང་རྣོན་ཚེ་གཅིག་གིས་གྲོལ་བའི་ལམ་བཟང་རྫོགས་པར་བསྟན་ནས་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པས་དེ་ལྟར་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒལ་ལན་གྱི་ སྒོ་ནས་བཤད་པ་ནི་གཞུང་རྒྱ་ཆེར་བཀྲོལ་སྐབས་ཉིད་དུ་ཕྱོགས་སྔ་མའི་རྩོད་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལུང་རིག་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་སྤངས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དཔལ་སྤྲུལ་གྱིས་གསུངས་སོ།། ༄༅། །མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡོན་ཏན་མཛོད་ཀྱི་བསྡུས་དོན་བསྡུས་པ་ཨུཏྤལ་གཞོན་ནུའི་ཕྲེང་བ་བཞུགས་སོ། །སྤྱིར་ཆོས་གང་ཞིག་འཆད་པ་ལ་བཤད་བྱའི་ཡན་ལག་བཤད་པ་དང༌། བཤད་བྱ་དངོས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལའང་བཤད་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ། བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པས། མཁས་པ་པཎྜི་ཏས་ཆོས་འཆད་ཚུལ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱིས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་དག་པ་གསུམ་གྱིས། པཎྜི་ཏས་འཆད་ཚུལ་ལ་དཔལ་ན་ལེནྟྲའི་གཙུག་ལག་གི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ནི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་རྩིས་མགོ་ཡན་ལག་ལྔས་འཆད། བི་ཀྲ་མ་ཤི་ལའི་པཎྜི་ ཏ་རྣམས་ཉན་པ་པོ་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱེད་པ་དང༌། བསྟན་པའི་རྣམ་བཞགས་ངེས་པ
Chinese
第五品讲述进入之门四大车聚。如是，第六品讲述，对于必须具备四大车之自性的补特伽罗而言，皈依是进入教法的基础。皈依后，第七品讲述进入大乘道之初，四无量的自性。如是，通过四无量修习自心，菩提心自然生起，并使相续堪能，第八品讲述真实生起菩提心。如是，生起菩提心后，也必须依靠善妙的学处来受持而不退失，因此第九品讲述愿行学处。如是，生起菩提心之人自然成为大智慧者，因此成为深奥之法的法器，由于具备便捷迅速之道，因此堪能进入密咒金刚乘道，为了宣说彼，第十品讲述密咒总体的自性，第十一品和第十二品善妙地确定了大圆满的基础道之行相，从而圆满地宣说了利根者一生解脱的妙道，第十三品讲述如是圆满道之究竟果。驳论之门，是在广释经论之时，对于属于先前宗派的辩论之类，以教理正量的方式善妙遮破后进行讲解，从中可以知晓。华智仁波切 著。 顶礼！摄集口诀教授之论《功德藏》要义之《新生莲鬘》住世。总的来说，讲说任何法，都有所说支分之讲说和所说正文之讲说两种。初者也有讲说之方式的思量、如何讲说与听闻之方式、讲说与听闻之利益的开示三种。初者也有佛陀、声闻阿罗汉、智者班智达讲说佛法的三种方式。佛陀以三种神变，声闻以三种清净，班智达的讲说方式是，那烂陀寺的班智达们以五种圆满讲说一切佛语，一切论典以算数首和五支讲说。 毗柯罗摩希拉的班智达们使听众堪为法器，以及确定教法的行相
English
The fifth chapter explains the collection of the four great chariots of the entrance gate. Thus, the sixth chapter explains that for a person who must possess the nature of the four great chariots, refuge is the basis for entering the Dharma. After taking refuge, the seventh chapter explains the nature of the four immeasurables at the beginning of entering the Great Vehicle path. Thus, by training the mind with the four immeasurables, the mind of enlightenment arises naturally and makes the continuum capable, and the eighth chapter explains the actual generation of the mind of enlightenment. Thus, after generating the mind of enlightenment, it must also be maintained without degeneration by relying on good precepts, so the ninth chapter explains the precepts of aspiration and practice. Thus, a person who generates the mind of enlightenment naturally becomes a great wise person, so he becomes a vessel for the profound Dharma, and because he has a convenient and rapid path, he is able to enter the path of Secret Mantra Vajrayana, so to explain this, the tenth chapter explains the general nature of Secret Mantra, and the eleventh and twelfth chapters perfectly determine the appearance of the base path of the Great Perfection, thus fully explaining the excellent path of liberation in one lifetime for those with sharp faculties, and the thirteenth chapter explains the ultimate result of such a perfect path. The door of refutation is that when extensively explaining the scriptures, those belonging to the category of debates of previous schools are well refuted by means of reasoning and logic, and then explained, from which it can be known. Written by Paltrul Rinpoche. Homage! May the garland of youthful utpala flowers, which is a summary of the essential points of the oral instruction treatise "The Treasury of Qualities," remain in the world. In general, when explaining any Dharma, there are two types of explanations: the explanation of the branches of what is to be explained and the explanation of the main text of what is to be explained. The former also has three aspects: contemplating the method of explanation, how to explain and listen, and showing the benefits of explaining and listening. The former also has three ways of teaching the Dharma by the Buddha, the Shravaka Arhat, and the wise Pandit. The Buddha with three miracles, the Shravaka with three purities, the Pandit's way of teaching is that the Pandits of Nalanda Monastery teach all the Buddha's words with five perfections, and all the treatises are taught with arithmetic heads and five branches. The Pandits of Vikramashila make the listeners fit to be vessels, and determine the appearance of the teachings.
Tibetan
་གཉིས་ཀྱིས་འཆད། ཉན་པ་པ་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཆོས་ལ་གསུམ། བསྟན་པའི་རྣམ་བཞག་ངེས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཆད། གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ་ལ། འཆད་པ་པོའི་སློབ་དཔོན། ཉན་པ་པོའི་སློབ་མ། ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་གཞུང་བཞིན་ནོ། །བཤད་བྱ་དངོས་བཤད་པ་ལ། སྐབས་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང༌། གཞུང་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཆིངས་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་དགོས་འགྲེལ་ཡན་ལག་བཞི་བཤད་པ་གཉིས། གཉིས་པ་གཞུང་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ཀླད་ཀྱི་དོན། གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་གསུམ། དང་པོ་ལ་མཚན་བཤད་པ། ཕྱག་འཚལ་བ། མཆོད་པར་བརྗོད་པ། རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བ་རྣམས་སོ། །གཞུང་དོན་ལེའུ་བཅུ་གསུམ། མཇུག་དོན་ལ་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་རྒྱུ། ཉེས་པ་མཐོལ་བཤགས། རྗེས་འཇུག་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ། དགེ་རྩ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་གསུམ་གྱིས་ཚང་ངོ༌། །དགེའོ། །ཆོས་རྗེ་དཔལ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཀུན་བཟང་ཐེག་མཆོག་རྡོ་རྗེར་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་མཛད་པའོ།། །། ཡོན་ཏན་མཛོད་ཀྱི་འཆད་ཐབས་ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་།
Chinese
以二者讲解。听者成为法器之法有三。以三种方式确定教义的分类。第二，如何讲述和听闻之理，讲述者的导师，听闻者的弟子，共同应作之自性。第三，讲述和听闻之理的展示如经文所述。所讲之事物真实讲述时，分为具体讲述要点和详细讲述经文内容两种。第一种，讲述五大誓言和四支必要解释两种。第二种，详细讲述经文内容，分为开头之义、正文之义、结尾之义三种。第一种包括解释标题、顶礼、赞颂、立誓写作等。正文内容有十三章。结尾部分包括著作的起因、忏悔罪过、引发后学者的兴趣、功德完全回向等三部分组成。善哉！这是法王华智仁波切在讲述《普贤上乘金刚》时所作。 《功德藏》的讲解方法——心之明镜。