Tibetan
擦蒙巴·颂囊菘博大师教言集JTSZ44ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།། 3-397 ༄༅། །ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།། ༄༅། །ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།། ༄༅། །ༀ་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག གང་གི་ཞབས་པད་བརྩེ་བའི་ཟེ་འབྲུ་ཅན། །གང་ ཞིག་མཆོད་བྱེད་བདག་གི་གཙུག་ན་རྒྱལ། །གང་ལ་ཕུན་ཚོགས་བློ་གྲོས་སྩོལ་མཛད་པའི། །གང་གསུང་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་ལྡན་ལ་འདུད། །རང་ལ་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་མི་མངའ་ཞིང་། །རང་ རྒྱུད་ཡོན་ཏན་དཔལ་གྱིས་མཛེས་བྱས་ཀྱང་། །སྐྱོན་ལྡན་གཞན་གྲོགས་འབྱུང་པོའི་བྱ་ཚོགས་ ཀུན། །མི་སྙན་མུན་པའི་ཁུང་བུར་གླུ་དབྱངས་ལེན། །ཐུབ་བསྟན་འོད་སྟོང་འཕྲོ་བའི་རྟ་ལྗང་ ཅན། །མཁས་མང་ཆུ་གཏེར་པད་མཚོ་རྒྱས་པའི་གཉེན། །འཕྲིན་ལས་ཐེག་ཆེན་གསལ་བར་ བྱེད་པའི་རྒྱན། །དྲི་མེད་ལེགས་བཤད་མཁའ་ལ་རབ་ཤར་བས། །བཤེས་གཉེན་མུན་པའི་ གྲོགས་ལྡན་ཕལ་ཆེར་ལོང་། །གཞུང་མང་ཤེས་བྱའི་ནམ་མཁའ་རབ་ཡངས་པར། །ཡོངས་ འཛིན་རྒྱུ་སྐར་བདག་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས། །བློ་གསལ་ཀུ་མུད་ད་ཀ་ཁ་འབྱེད་ཚེ། །ལེ་ ལོའི་འདམ་གྱི་སྦུབས་སུ་གནས་པར་བྱེད། །ཕན་བདེའི་ཆུ་རྒྱུན་བརྩེ་བའི་རྒྱ་མཚོར་བརྟེན། །འབྲེལ་བཟང་རྩ་བ་སྡེ་སྣོད་འདམ་གྱིས་བསྐྱེད། །སྐྱོ་ངལ་ཚ་ཟེར་རིང་དུ་རབ་སྤངས་ནས། །བཤེས་གྲོགས་ཀུན་དའི་ཚལ་རྣམས་རྒྱས་བྱས་ཀྱང་། །ཁྲེལ་མེད་དབྱར་དུས་ཐ་མའི་སེར་བུ་ ཡིས། །རབ་བསྐྱོད་དགའ་བའི་སྦྲང་རྩི་ཉམས་བྱེད་ཅིང་། །སྨྲ་ངན་ལོ་འདབ་མི་སྙན་དགུན་ 3-398 དུས་སྤྱོད། །སྙིགས་དུས་སྐྱེ་བོའི་འགྲོགས་ལུགས་རིང་དུ་དོར། །རང་གི་ཉེས་པ་ངན་སྐྱུགས་ དྲི་མའི་ཚོགས། །ཚུལ་འཆལ་འདབ་ཆགས་མུན་མདོག་མཆུར་བཟུང་ནས། །སྐྱོན་མེད་བཤེས་ གཉེན་གསེར་བཟང་ས་འཛིན་ལ། །འབད་པས་བགོས་ནས་དེ་དག་དྲི་ ལྡན་ཞེས། །ངན་བྱེད་ལྷ་ལམ་ཡངས་པར་འདབ་གཤོག་སྐྱོང་། །བཤེས་གཉེན་ཁྭ་ཏའི་ཚོགས་ རྣམས་མཁས་པས་དོར། །མཁས་གཞུང་གསུང་གི་བདུད་རྩིའི་རྒྱ་མཚོ་གང་། །རྣམ་དཔྱོད་ རིགས་པས་བསྲུབས་པའི་སྙིང་པོའི་བཅུད། །མ་ནོར་རོ་བརྒྱའི་དཔལ་ལྡན་མཁས་པའི་ཟས། །ལྟོས་མེད་ཕན་པས་གྲོགས་ལ་སྦྱིན་ན་ཡང་། ། བཅུད་བཟང་གདོང་ལྔ་རྒྱལ་པོའི་འོ་མ་ལྟར། །བཤེས་གཉེན་སྣོད་ངན་སྤྱོད་ཡུལ་མ་མཆིས་པས། །སྣོད་མིན་གྲོགས་དེ་མཁས་པས་དོར་ བར་རིགས། །མཁས་མང་འདུན་སར་ཡུན་རིང་གནས་བྱས་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་བརྩོན་པ་ དོར་བས་ལེགས་བཤད་བྲལ། །ཡིད་དབང་འབྱུང་པོས་བསྐྱོད་པས་ཕྱོགས་བཅུར་འཁྱམས། །རང་གི་ཉེས་པ་ཡོངས་འཛིན་རྣམས་ལ་དཀྲི། །མཐའ་མར་ལྕེ་སྤྱང་གསེར་མདོག་བསྟན་པའི་ དགྲ། །སློབ་བུ་དེ་དག་ཤེས་ལྡན་ཀུན་གྱིས་དོར། །ཞེས་པ་འདི་བཤེས་གྲོགས་ངན་པ་འགའ་ ཞིག
Chinese
擦蒙巴·索南坚赞大师教言集JTSZ44《告诫后世贤哲之语鬘》 3-397 ༄༅། །《告诫后世贤哲之语鬘》 ༄༅། །《告诫后世贤哲之语鬘》 ༄༅། །嗡，愿吉祥！顶礼足莲具慈爱花蕊者，顶礼供养我者头顶之胜者，顶礼赐予圆满智慧者，顶礼具足六十支妙音者。 自身无有丝毫过，自身功德庄严，然具过之恶友，如妖鸟之群，于不悦之暗穴中歌唱。 如来教法，光芒万丈之骏马，博学如海，莲园盛开之友，事业如大乘，显明之庄严，无垢妙语，普照虚空。 然，依止恶友者多盲昧，于浩瀚知识之虚空中，导师如众星之主，圆满轮转，启迪智者莲花之时，却安住于懒惰之泥潭中。 利乐之水流，依于慈爱之海洋，良好关系之根基，由三藏之泥土滋养，远离疲惫与热恼，纵然使善友之莲园盛开，然无耻之夏末冰雹，摧毁喜悦之蜜，恶语之叶，于不悦之冬日享用，故当远离末世之交友方式。 自身之过，如恶臭之呕吐物，虚伪之蝙蝠，以黑暗之喙衔取，于无过之善知识，如纯金大地，费力分割，称其为污秽，恶行者于广阔天道上展翅飞翔，故智者当舍弃乌鸦之群。 博学之士，其语如甘露之海，以智慧理性搅拌之精华，具足百味之妙食，无私利他，如狮子王之乳，然善知识非恶器所能容纳，故智者当舍弃非器之友。 纵然长久处于博学之士集会中，然因舍弃智慧与精进，故远离妙语，心为邪魔所动，故四处漂泊，将自身之过，推诿于导师，最终如金毛豺狼，成为显现之敌，故一切智者当舍弃如是之徒。 如上所说，当远离某些恶友。
English
Collection of Instructions by Tsemonpa Sonam Gyaltsen, JTSZ44: 'A Garland of Admonitions for Future Worthies' 3-397 ༄༅། །A Garland of Admonitions for Future Worthies ༄༅། །A Garland of Admonitions for Future Worthies ༄༅། །Om, may there be auspiciousness! I prostrate to the lotus feet with loving stamens, I prostrate to the one who triumphs on the crown of my head as an offering, I prostrate to the one who bestows perfect wisdom, I prostrate to the one whose speech possesses sixty qualities. Though one has not even a speck of fault, and one's being is adorned with the glory of qualities, flawed bad friends, like a flock of demonic birds, sing in the unpleasant dark holes. The teachings of the Buddha, like a radiant green horse, a friend who expands the lotus lake of many scholars, an ornament that illuminates the Great Vehicle of activity, stainless excellent speech shines brightly in the sky. However, most who rely on bad friends are blind. In the vast sky of knowledge, the teacher is like the lord of stars, completing the cycle. When the lotus of the wise opens, they dwell in the mud of laziness. The stream of benefit and happiness relies on the ocean of love. The root of good relationships is nourished by the mud of the Tripitaka. Having abandoned weariness and heat, even if one makes the garden of good friends flourish, the shameless hailstorm of late summer destroys the joy and nectar. The leaves of bad speech are enjoyed in the unpleasant winter. Therefore, one should abandon the ways of associating with people in degenerate times. One's own faults are like a collection of foul-smelling vomit. Hypocritical bats seize them with dark beaks. To the faultless good teacher, like the pure gold earth, they laboriously divide and call it filthy. Evil-doers spread their wings wide on the vast path of the gods. Therefore, the wise should abandon the flock of crows. The speech of the learned is like an ocean of nectar, the essence churned by wisdom and reason, a delicious food with a hundred flavors. Even if one gives to friends with selfless benefit, like the milk of the five-faced lion king, the good teacher is not a vessel for bad conduct. Therefore, the wise should abandon the friend who is not a suitable vessel. Even if one stays long in the assembly of many scholars, one is deprived of excellent speech by abandoning wisdom and diligence. The mind is moved by demons, so one wanders in all directions, attributing one's own faults to the teachers. In the end, like a golden jackal, one becomes an enemy in disguise. Therefore, all wise ones should abandon such students. As said above, one should avoid certain bad friends. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་གི་སྤྱོད་ཚུལ་མཐོང་བས། ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བ། མང་དུ་ཐོས་ པའི་རྒྱལ་ཁམས་པས་དགེ་ལྡན་གླིང་མཁས་པའི་བསྟི་གནས་སུ་ཡི་གེར་བཀོད་པའོ། །དགེ་ ལེགས་འཕེལ་བར་ཤོག ། 目录 ཕྱིས་འབྱུང་གི་དམ་པ་རྣམས་ལ་གཏམ་དུ་ཆེ་བའི་ཕྲེང་བའོ།།
Chinese
看到了他的行为，为了后来的圣者们，这成为了一个重要的故事。由多闻的智者在格鲁派的学者聚集地记录下来。愿善妙增长！ 目录 为后来的圣者们所讲述的重要故事之串。
English
Seeing his conduct, this became a great story for the future holy ones. It was written down by a learned scholar in the Gelug monastic center. May virtue increase! Table of Contents A garland of important stories told to future holy ones. --------------------------------------------------------------------------------