Tibetan
གསོལ་འདེབས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་མའི་རང་འགྲེལ། གསོལ་འདེབས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་མའི་རང་འགྲེལ། ཤོག་སྟོང་། ཤོག་སྟོང་། ཤོག་སྟོང་། གསོལ་འདེབས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་མའི་རང་འགྲེལ་བཞུགས། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་རྒྱལ་བའི་སྲས། །སྲིད་ཞི་ཀུན་སྤངས་སྲིད་ཞི་ཀུན་གྱི་བདག །དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་བླ་མའི་ཚུལ། །སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོའི་ཞབས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །འདིར་བསྟོད་པའི་དོན་འཆད་པ་ལ། བསྟོད་པ་དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། འཇུག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི་དགོས་དོན། བསྡུས་དོན། ཚིག་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས་དང་དབྱེར་མེད་སྟོན་པ་ནི། བརྗོད་པར་བྱའོ། བསྟོད་པའི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ནི་དགོས་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ནི། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་སྔ་མར་རག་ལས་པ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར། ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ལས། ཚིག་རྐང་དང་པོ་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསྟོད། གཉིས་པས་ནི། འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བསྟོད། གསུམ་པ་དང་བཞི་པས་ནི་མཛད་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཁྱོད་ནི་རྒྱལ༵་བ༵་ཀུན༵་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ ཡ༵བ་ཏུ་གྱུར༵་པ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ༵་བ༵་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྲས༵་ཀྱི་ཚུལ་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པས་སྲིད༵་པའི་མཐའ་སྤངས་ཤིང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱོད་པའི་ཞི༵་བ་ཆད་པས་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་ཀུན༵་སྤང༵ས་མོད་ཀྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲིད༵་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཞི༵་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཀུན༵་གྱི༵ས་བད༵ག་པོའམ། གཙོ་བོའམ་བླ་མར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། མཛད་པའི་སྒོ་ནས་དཔ༵ལ་ལྡན༵་འཁོ༵ར་ལོ༵་སྡོམ༵་པ༵་ཧེ་རུ་ཀ་ཉིད་བླ༵་མ༵་དམ་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ༵་བཟུང་ནས། འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པའི་བླ་མ་དང་ལྷག་པའི་ལྷས་རྗེས་སུ་བསྩལ་བའི་མིང་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་སྒྲོལ༵་བ༵འི་མགོ༵ན་ པོ༵་ཞེས་བྱ་བའི་ཞབས༵་ལ༵་གསོ༵ལ་བ༵་འདེབ༵ས་སོ། །ཞེས་པའོ། །མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན་གང་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་ཁྲོ་ལ་གདུག ཁེངས་ཤིང་ཆགས་ལ་མ་བསྡམས་པ། རང་འདོད་བླ་མ་སློབ་མའི་ནི། །བློ་བཟང་ལྡན་པའི་མི་བྱའོ། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་ནི་རྣམས་སྤངས་ཤིང༌། །བརྟན་ཞིང་དུལ་ལ་བློ་གྲོས་ལྡན། །བཟོད་ལྡན་དྲང་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཤེས། །སྙིང་བརྩེར་ལྡན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་མཁས། །དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས། །དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་ལས་ལ་མཁས། །གསང་སྔགས་འཆད་བྱེད་སློབ་དཔོན་དེ། །དང་བའི་བདག་ཉིད་དབང་པོ་བཏུལ། །ཞེས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཚིག་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་དཀྲི་བར་བྱེད་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དག་ནི་སེམས་དང་དེའི་རྣམ་པ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར། །དབང་པོ་ནི་དྲི་མེད་རི་བོང་ཅན་མཚུངས་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་འདི་ལ་བཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་འཕོ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་ཉིད་ནི་བཞི་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ཞལ་འདི་གང་གིས་ཐུགས་དང་ཞལ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མའོ། ཞེས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐིག་ལེ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་ཆེན་རང་གིས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ལ་སློབ་མ་ཡང་དཀྲི་བར་ནུས་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ལྡན་དགོས་ལ། འདི་ཉིད་དང་ལྡན་ན་གོང་གི་ཐམས་ཅད་དང་མི་ལྡན་ཡང་ཚེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་ལ་དཀྲི་བར་ནུས་པའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ ལ། དེ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཚང་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་མཆོག་སྟེར་བར་མི་ནུས་པའི། ཡོན་ཏན་དེ་གཉིས་ཚང་བ་གལ་ཆེའོ། །ཚིག་རྐང་དང་པོས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྲས་སུ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་ཞུགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཚོགས་དང༌། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདིར་ཚིག་རྐང་དང་པོས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་ཡིན་པར་བསྟན་ལ། གཉིས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་བཤད། རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ནི། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་མེད་པས། སངས་རྒྱས་གང་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡང་ཅི་སྙམ་ན། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་ཞེས་སྒྲོལ་འགྲེལ་ལོ། །ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཚིག་རྒྱ
Chinese
祈请文，诸佛之父自释。 祈请文，诸佛之父自释。 白页。 白页。 白页。 祈请文，诸佛之父自释。 嗡 斯瓦斯谛。（藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 诸佛之父亦是诸佛之子， 弃绝轮回寂灭乃轮回寂灭之主。 具德胜乐金刚上师之相， 祈请度脱怙主之莲足。 此处宣讲赞颂之义，有赞颂正文之义与引入之义。初者有必要、略义、词义三者。初者，上师之功德与佛无别之宣说，乃应言说者。赞颂之福德广大生起，乃必要。以福德力，二资粮圆满而成佛，乃必要之必要。后者后者依赖前者前者，乃关联。 二者，所谓“诸佛之父”一句，乃一偈。首句以因之门赞颂，第二句以果之门赞颂，第三句与第四句以事业之门赞颂。 三者，您乃令诸佛生起之父，与具德金刚萨埵无二之体性，较之诸佛更早成佛，然十方诸佛皆取子之相，以菩萨之行利益有情而示现。如云：“以智慧不住轮回，以慈悲不住寂灭。”如是，以空性之义现量照见故，弃绝轮回之边；以大悲心恒常不间断地行持利益有情之事故，寂灭断绝，虽已弃绝涅槃之边，然您乃轮回之所有有情与声闻缘觉等获得寂灭果位者之主宰、或主、或上师也。三者，以事业之门，具德胜乐金刚黑汝嘎自身，取具足殊胜上师金刚阿阇黎之相，行持利益有情之事，为上师与本尊所摄受赐予之名，达喇纳塔，度脱之怙主。
English
A Prayer, Self-Commentary on the Father of All Buddhas. A Prayer, Self-Commentary on the Father of All Buddhas. Blank page. Blank page. Blank page. A Prayer, Self-Commentary on the Father of All Buddhas. Om Svasti. (藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：Om, may there be well-being!). The father of all Buddhas is also the son of all Buddhas, Renouncing samsara and peace, the lord of samsara and peace. Glorious Chakrasamvara, in the form of a lama, I pray to the feet of the protector who liberates. Here, in explaining the meaning of the praise, there is the meaning of the actual praise and the meaning of the introduction. The first has three aspects: purpose, summary, and meaning of the words. The first is to show that the qualities of the lama are inseparable from the Buddha, which is to be expressed. The great merit of praise arises, which is the purpose. By the power of merit, the two accumulations are completely perfected and Buddhahood is attained, which is the ultimate purpose. The latter depends on the former, which is the connection. The second is: "The father of all Buddhas," which is one verse. The first line praises from the perspective of the cause, the second praises from the perspective of the result, and the third and fourth praise from the perspective of the activity. Third, you are the father who causes all Buddhas to arise, the essence inseparable from glorious Vajrasattva, having become enlightened even before all the Buddhas, yet all the Buddhas of the ten directions take the form of sons, and show the benefit of sentient beings through the conduct of a Bodhisattva. As it is said: "Wisdom does not abide in samsara, compassion does not abide in peace." Thus, having directly seen the meaning of emptiness, you have abandoned the extreme of samsara; with great compassion, constantly and without interruption, you engage in the benefit of sentient beings, so the cessation of peace, you have abandoned the extreme of nirvana, but you are the master, or lord, or lama of all sentient beings in samsara and those who have attained the state of peace, such as Shravakas and Pratyekabuddhas. Third, from the perspective of activity, glorious Chakrasamvara Heruka himself, having taken the form of a perfect lama, a Vajra Acharya, engaging in the benefit of beings, the name bestowed by the lama who practices and the deity, Tara Natha, the protector of liberation.
Chinese
以恭敬的身语意，我祈请莲足。（这是结尾） 那么，不具备资格的上师是怎样的呢？ 没有慈悲心，且易怒； 傲慢且对欲望放纵； 自私自利的上师和弟子， 不应是缺乏智慧之人。 摒弃了上述过失， 稳重、调伏且具智慧， 具足忍耐、正直且无狡诈， 通晓密咒和续部的结合， 充满慈爱且精通论典， 完全了解这十种特质， 擅长绘制坛城， 能够讲授密咒的上师， 是调伏了最初的自性本能者。 具备这些功德。 特别是，以一句话将弟子与佛陀联系起来： 智慧和明智是心及其十种形态。 自在是如同无垢的兔子的倒影，如同镜中的影像般存在。 从那之中，俱生之乐是无迁变的自性，不变的本性是第四种。 谁能使佛陀的面容安住于心间，他就是吉祥的上师。 体验着一切殊胜的空性， 以及不变的明点的巨大喜乐， 也能将弟子引入这样的道路。 必须具备这些特质。 如果具备这些特质，即使不具备上述所有特质，也能成为将弟子于一生中与佛陀联系起来的上师。 如果不具备这两种特质，即使具备上述所有特质，也无法在此生给予最高的成就。 具备这两种功德至关重要。 第一句偈颂表明他是诸佛之子，即通过进入菩萨的伟大行为所积累的福德资粮，以及现证法性的智慧资粮，变得非常广大。 这是从因的积聚方面进行赞颂。 此外，这里的第一个偈颂表明他是诸佛之父，第二个偈颂阐述了他的功德的特殊性。 最后两句偈颂表明，不住涅槃唯有佛陀才具备。 那么，佛陀的特征是什么呢？ 吉祥的胜乐金刚如是说。
English
With respectful body, speech, and mind, I supplicate at the lotus feet. (This is the ending.) So, what kind of teacher is unqualified? One who lacks compassion and is prone to anger; Arrogant and unrestrained in desires; A self-serving teacher and disciple, Should not be someone lacking in wisdom. Abandoning the aforementioned faults, Stable, disciplined, and possessing wisdom, Endowed with patience, upright, and without deceit, Knowing the union of mantra and tantra, Filled with love and skilled in treatises, Fully understanding these ten qualities, Skilled in drawing mandalas, A teacher who can expound secret mantras, Is one who has subdued the initial innate nature. Possessing these qualities. In particular, to connect disciples with the Buddha with a single word: Wisdom and intelligence are the mind and its ten forms. Freedom is like the reflection of a spotless rabbit, existing like an image in a mirror. From that, co-emergent bliss is the unchanging nature, the immutable essence is the fourth. Whoever causes the face of the Buddha to abide in the heart, he is the glorious lama. Experiencing all the supreme emptiness, And the great bliss of the unchanging bindu, Can also lead disciples into such a path. One must possess these qualities. If one possesses these qualities, even without possessing all the above qualities, one can become a teacher who connects disciples with the Buddha in one lifetime. If one does not possess these two qualities, even if one possesses all the above qualities, one cannot grant the highest attainment in this life. It is crucial to possess these two qualities. The first verse indicates that he is the son of all Buddhas, that is, through entering the great deeds of a Bodhisattva, the accumulation of merit and the accumulation of wisdom that directly realizes the nature of reality become vast. This is praise from the aspect of the accumulation of causes. Furthermore, here the first verse indicates that he is the father of all Buddhas, and the second verse elucidates the particularity of his qualities. The last two verses indicate that non-abiding nirvana is only possessed by the Buddha. So, what is the characteristic of the Buddha? The glorious Chakrasamvara says so.
Tibetan
ན་ནི་དགའ་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ། ཚིག་འགལ་འགལ་འདྲ་ཡང་དོན་མི་འགལ་ཏེ། སྙན་ངག་གི་བརྡ་ཆད་རགས་པ་ཙམ་ཆགས་ན་གོ་མོད་ཀྱིས། ད་ལྟ་ཆེན་པོར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ནི་ཚིག་ལ་རྨོངས། ཁ་ཅིག་དོན་ལ་རྨོངས། གཞན་དག་ན་གཉིས་ཀ་ལ་རྨོངས་པ་ཡང་མཐོང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ལ་བསྟོད་པ་མི་མཛེས་སམ་སྙམ་ན། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་ཤིང་རྟས། རང་གི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་འཇམ་དབྱངས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་མིའི་དབང་པོ་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟར་བསྟོད་དོ། ཁྱོད་ནི་རྒན་ཡང་གཞོན་ནུ་མཐའ་དག་རྒྱལ་བའི་སྲས་ བ་སྟེ། དོན་ཚན་བཞི་ནི་འདི་ལྟར་བསྐུལ་བ་པོ་ཀུན་དགའ་སྐྱབས་གྲོལ་གྱི་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར། བརྩམ་པ་པོ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་ཡིས། སྙན་ངག་གྱི་རྒྱན་ནི། ཆུང་ངུ་ལའང་ཆེན་པོར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕུལ་ཕྱུང་གི་རྒྱན་གྱིས་རབ་ཏུ་བརྒྱན་ཏེ། རང་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་མོད་ཀྱང༌། གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར་གཡར་ཁྲལ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྨྲས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་བསྟོད་ཡུལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྟོད་པ་འགྲེལ་པ་དགེ་སློང་བསོད་ནམས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་གནས་རྙིང་གཟིམས་ཁང་དུའོ། །མངྒ་ལམ།། ། གསོལ་འདེབས་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་མའི་རང་འགྲེལ།
Chinese
那名为喜饰，词句似乎矛盾，但意义并不矛盾。如果稍微懂得诗学术语，就能理解。现在那些自认为伟大的人，有些对词句一窍不通，有些对意义一窍不通，还有些人对两者都一窍不通。然而，有人会想，这样赞美上师是否不美妙？伟大的仙人太阳车夫，也曾这样赞美自己的金刚上师文殊菩萨的化身，人王妙吉祥称。您虽年长，却是所有年轻的胜者之子。 因此，为了劝请者根嘎嘉措的劝请，作者多罗那他以诗学之饰，用将小事夸大为大事的卓越之饰来庄严，虽然自己没有明显的傲慢，但为了他人的劝请，只是作为借用之物而说。这是赞美处自己赞美，由注释者比丘索南彭措劝请，于旧处寝宫。吉祥！ 祈请，一切胜者之父之自释。
English
That is called the Joyful Ornament, the words seem contradictory, but the meaning is not contradictory. If one understands the terms of poetics even slightly, one can understand. Now, some of those who consider themselves great are ignorant of words, some are ignorant of meaning, and others are seen to be ignorant of both. However, one might think, is it not beautiful to praise the lama in this way? The great sage, the chariot of the sun, also praised his own Vajra Master, the incarnation of Manjushri, the King of Men, Jampal Drakpa, in this way. You are old, but you are the son of all the young victors. Therefore, for the sake of the urging of the prompter Kunga Kyabdro, the author Taranatha, with the ornament of poetics, adorned with the excellent ornament of exaggerating small things into great things, although he himself has no obvious pride, but for the urging of others, he speaks only as a borrowed thing. This is the praise of the praised one himself, urged by the commentator Bhikshu Sonam Phuntsok, in the old palace. Mangalam! Aspiration, self-commentary of the father of all victors.