Tibetan
༢༽དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱང་བ། ༢༽དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱང་བ། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱང་བ་ལ། ཞར་བྱུང་དོན་དམ་བྱང་སེམས་སྒོམ་པ་དང༌། གཙོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་བསྒོམ་པ་གཉིས་སོ། ། དོན་དམ་བྱང་སེམས་སྒོམ་པ། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསམ། །མ་སྐྱེས་རིག་པའི་གཤིས་ལ་དཔྱད། །གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་རང་སར་གྲོལ། །ངོ་བོ་ཀུན་གཞིའི་ངང་ལ་བཞག། ཅེས་གསུངས་པའི་གནད་ཀྱི་དྲིལ་དོན་ནི། སྔོན་འགྲོ་དང་རྗེས་སྔར་ལྟར་ལས། དངོས་གཞི་དམིགས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད། སྣང་བ་ལྟར་བདེན་བདེན་འདྲ་བར་འདུག་ཀྱང༌། རང་གི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན། དོན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་པས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ། ཞེས་འདུན་པ་ཅུང་ཟད་སྦྱངས་ལ། སླར་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ཤིང༌། བཙལ་བ་ན་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ལ། སེམས་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་བདེན་མེད་དུ་ཐག་བཅད་ནས། སྙིང་པོ་བདེན་མེད་ཀྱི་འདུན་པ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་གཏད་མེད་དུ་ཡལ་བ་དེ་ཀའི་ངང་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་སློད་ལ་བཞག་གོ། དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། ཐུན་མཚམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་ལམ་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། སྣང་བ་ཅི་ཤར་དེ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་ཐག་བཅད་པའི་འདུན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བསྐྱང་ངོ༌། ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་སྒོམ་པ། གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ། སྐྱེ་བླ་བ་ལ་སྒོམ་པ་ནི། དྲིན་ཆེ་ཞིང་ཉེ་བའི་ཕ་མ་མཛའ་བཤེས་སོགས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ངན་སོང་གསུམ་དང༌། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བའི་མི་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྡིག་པ་ཆེ་བ་ཚེ་འདིར་དཔལ་འབྱོར་དབང་ཐང་སོགས་ཡོད་སྲིད་ཀྱང༌། སྡིག་པ་རྔམ་པོ་བྱས་པས་ཤི་མ་ཐག་དམྱལ་བར་སྐྱེ་ངེས་རྣམས་ལ་ཐོག་མར་བསྒོམ། དེ་ནས་སྐྱེ་དཀའ་བ་གནོད་བྱེད་དགྲ་དང་གདོན་རྣམས་ལ་བསྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ། དེ་ཡང་དང་པོར་རང་གི་ཚེ་འདི་དང་དངོས་ཀྱི་མས་ཇི་ལྟར་ཕན་གདགས་པ་བསམ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཕན་འདོགས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བ་གྲངས་མེད་པའི་ཕ་མ་འབའ་ཞིག་
Chinese
２）正行修持两种菩提心。 ２）正行修持两种菩提心。 第二，正行修持两种菩提心，包括附带修持胜义菩提心和主要修持世俗菩提心两种。 修持胜义菩提心。 第一，观一切法如梦幻。思维无生智慧之自性。对治之法亦于自处解脱。本体安住于阿赖耶识之状态。如是所说之要诀在于：前行和后行如前，正行之所缘为：内外所显现之事物，虽看似真实，实为自心之错觉。实则毫无成立之处，犹如梦幻。如是稍作意念，复次，专注观照自心之本体，寻觅时，于颜色形状等任何本体皆无所成。心亦决断为无生无实。观照无实之意念本身之本体，于无所依之中消逝，于彼状态中放松安住。彼状态应反复修持。于座间，行如幻化之人。如是所说，故于座间，无论作何行为，无论显现何物，皆应决断为如幻如化，虽显现却无自性，如是意念应持续不断地修持。 修持世俗菩提心。 第二，关于世俗菩提心，分为前行、正行、后行三者。首先是修持慈悲心。其中，首先是对殊胜之境修持，即对恩重如山、亲近之父母亲友等，以及痛苦巨大之三恶道众生，以及其他遭受各种痛苦之人，以及罪恶深重之人，虽然今生或许拥有财富权势等，但因造作极大之罪业，死后必堕地狱者，首先对彼等修持。其次是对难以生起慈悲心之加害者、怨敌及魔障等修持。之后对一切众生修持。其中，首先思维自己今生以及亲生之母亲如何利益自己。同样，一切众生无一不是自己之父母，故彼等皆是如此利益自己。而且不仅是此一生，乃是无数生世之父母。
English
2) The Actual Practice of Cultivating the Two Bodhicittas. 2) The Actual Practice of Cultivating the Two Bodhicittas. Secondly, the actual practice of cultivating the two Bodhicittas includes the incidental meditation on ultimate Bodhicitta and the main meditation on conventional Bodhicitta. Meditating on Ultimate Bodhicitta. First, consider all phenomena to be like dreams. Examine the nature of unborn wisdom. The antidote itself is also liberated in its own place. The essence remains in the state of the Alaya. The essential point of what is said is: the preliminary and subsequent practices are as before. The actual object of focus is: all these objects that appear outwardly and inwardly, although they appear to be true, are illusions of one's own mind. In reality, there is no establishment whatsoever, so they are like dreams. After cultivating this intention slightly, look intently at the essence of your own mind. When searching, there is no establishment in any essence such as color or shape. Decide that the mind is unborn and unreal. By looking at the essence of the intention of emptiness itself, it vanishes into nothingness, and in that state, relax and let go. That state should be meditated on again and again. In between sessions, act like a person of illusion. As it is said, no matter what activity is done during the session break, whatever appears should be determined to appear without being like an illusion, and this intention should be continuously cultivated. Meditating on Conventional Bodhicitta. Second, regarding conventional Bodhicitta, there are three parts: preliminary, actual, and subsequent. The first is to meditate on loving-kindness and compassion. Among them, the first is to meditate on the superior object, such as parents, friends, etc. who are kind and close, as well as the three lower realms who suffer greatly, and other people who experience various sufferings, and those who have great sins, although they may have wealth and power in this life, etc., those who have committed great sins and are sure to be born in hell immediately after death should be meditated on first. Then meditate on those who are difficult to generate compassion for, such as harm-doers, enemies, and demons. Then meditate on all sentient beings. Among them, first think about how your own life and your real mother benefit you. Similarly, since all sentient beings are none other than your own parents, they all benefit you in this way. Moreover, it is not just this one life, but countless lives of parents.
Tibetan
ཡིན་པས། འདི་རྣམས་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་པ་ཞིག་བྱ་དགོས། ད་ལྟ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་མ་ཟད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྔམ་པོ་ཆེ་ལ་འཇུག་པ་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་གི་ཕ་མ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་འདི་ཀུན་ཅི་ཙུག་རང་བྱ། ཞེས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སེམས་གང་དྲག་ཅི་དྲག་གི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། ། གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ནི། གཏོང་ལེན་གཉིས་པོ་སྤེལ་མར་སྦྱངས། །དེ་ཉིད་རླུང་ལ་སྐྱོན་ཏེ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་སྟེ། སྙིང་རྗེའོ་ཟེར་ནས་བཞག་པས་མི་ཕན། འདི་དག་གི་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་བླངས། བདག་གི་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་འདི་རྣམས་ལ་སྦྱིན་སྙམ་པ་བྱས་ལ། དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་བསྟུན་ནས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན། དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་བསྟུན་ནས་བདག་གི་བདེ་དགེ་ཅི་ཡོད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་རེ་བྱུང་བར་བསམ། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བ་ཡང་བསྒོམ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཅིག ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནས་རྔུང་ནང་དུ་རྡུབ་པ་དང་བསྟུན། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྡུག་ཐམས་ཅད་ཀོ་བའི་སྐྱི་གྲིས་བཞར་བ་བཞིན་དུ་ནག་འུབ་ཀྱིས་བྱུང་སྣ་སྒོ་ནས་ཞུགས་ཏེ་རང་གི་སྙིང་གར་ཐིམ། དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ན། རང་གི་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པས་སྣ་སྒོ་ནས་དཀར་ལམ་གྱིས་སོང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག དེ་རྣམས་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བསམ། དེ་ལ་དགའ་བ་ཡང་བསྒོམ། དེ་ལྟར་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་ནང་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་རྗེས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ལ། ཡུལ་གསུམ་དུས་གསུམ་དགེ་རྩ་གསུམ། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ཚིག་གིས་སྦྱངས། །ལེན་པའི་ཐོག་མ་རང་ནས་བརྩམས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡུལ་དགའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཞེན་ཆགས། གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་སྡང་སེམས། བར་མ་ལ་ཅི་ཡང་མི་གསལ་བའི་རྨོངས་བའི་སེམས་རྣམས་འབྱུང་བས། དེ་དག་ནམ་བྱུང་ཙ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་ཐམས་ཅད། བདག་གི་འདི་ལ་འདུས་པར་གྱུར་ཅིག དེ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག དེ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གོ་བདག་གི་འདིས་ཆོད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་པས། དུག་གསུམ་དགེ་རྩར་འགྱུར་བའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ། བདག་ལ་དེ་དག་སྡིག་སྨིན་ཞིང༌། །བདག་དགེ་མ་ལུས་དེར་སྨིན་ཤོག། ཅེས་པ་དང༌། ཁེ་དང་རྒྱལ་ཁ་ཐམས་ཅད་ཇོ་བོ་སེམས་ཅན་པ་རྣ
Chinese
因此，這些都應該帶來安樂和幸福。現在不情願地遭受各種痛苦，而且還陷入巨大的痛苦之因，這些真是可憐。我的父母所遭受的痛苦，到底要怎麼做才能停止呢？要盡可能地對眾生所受的痛苦生起無法忍受的心。 第二，正行是： 輪流修習施受二法。 應將其視為過失而行。 如是說，如先前一樣修習慈愛和悲心。僅僅說「悲心啊」並無益處。應想著：這些眾生的罪惡和痛苦由我來承受，我的安樂和善根施予他們。隨著吸氣，所有這些眾生的罪惡和痛苦都成熟於我身。隨著呼氣，我的所有安樂和善根都個別地給予所有眾生。對於如此的給予，也要修習歡喜心，這是一個觀修的循環。 再次如先前一樣，隨著吸氣，所有這些罪惡和痛苦，就像用皮革刮刀刮除皮革一樣，以黑黝黝的形式從鼻孔進入，融入自己的心間。呼氣時，自己的所有安樂和善根，以如月亮般的形態，從鼻孔以白光射出，觸及所有眾生。應想著他們立即獲得成佛。對此也要修習歡喜心。如此，對於每次的呼氣和吸氣都要修習。 第三，後行於座間的修持： 三境三時三善根。 一切行止以語句淨化。 領受之初從自身開始。 如是說，對於喜愛和悅意的境產生貪執，對於加害和不悅意的境產生瞋恨，對於中庸的境產生什麼都不清楚的愚癡之心。當這些生起時，應想著：所有眾生的所有煩惱和三毒，都匯聚於我身。願他們遠離煩惱。願他們的煩惱之位由我來承擔。如此思維，三毒便轉為善根。於一切時，願他們的罪惡成熟於我身，願我的所有善根成熟於他們。 以及，所有利益和勝利都歸於
English
Therefore, all these should bring ease and happiness. Now, unwillingly enduring various sufferings, and moreover falling into the great cause of suffering, these are truly pitiable. How can I stop all the suffering that my parents are experiencing? One should generate an unbearable mind towards the suffering experienced by sentient beings as much as possible. Secondly, the main practice is: Alternately practice giving and taking. One should do this considering it as a fault. As it is said, cultivate loving-kindness and compassion as before. It is not beneficial to just say "compassion." One should think: I will take on the sins and sufferings of these beings, and I will give them my happiness and merit. Along with inhaling, all the sins and sufferings of all those beings ripen upon me. Along with exhaling, I think that all my happiness and merit are individually given to all sentient beings. One should also cultivate joy for such giving, this is one cycle of contemplation. Again, as before, along with inhaling, all these sins and sufferings, like scraping leather with a leather scraper, enter from the nostrils in a black, dark form and dissolve into one's heart. When exhaling, all of one's happiness and merit, in the form of a moon, shoot out from the nostrils in a white light and touch all sentient beings. One should think that they immediately attain Buddhahood. One should also cultivate joy for this. Thus, one should practice for every exhalation and inhalation. Thirdly, the subsequent practice in between sessions: Three objects, three times, three roots of virtue. Purify all conduct with words. The beginning of taking starts from oneself. As it is said, attachment arises towards pleasant and agreeable objects, hatred arises towards harmful and disagreeable objects, and a mind of ignorance arises towards neutral objects, not knowing anything clearly. When these arise, one should think: May all the afflictions and three poisons of all sentient beings gather upon me. May they be free from afflictions. May I take on the place of their afflictions. By thinking in this way, the three poisons are transformed into roots of virtue. At all times, may their sins ripen upon me, and may all my virtues ripen upon them. And, may all benefits and victories go to
Tibetan
མས་ལ་འབུལ་ལོ། །གྱོང་དང་བུབ་ཁ་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བླང་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་ཡང་ཡང་བརྗོད་ཅིང་ཡིད་ལ་བསམ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ། རང་ལ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་སྨིན་པར་བསམ་མོ།། །། ༢༽དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱང་བ།
Chinese
献给母亲！一切损失和失败，我都承担。如此反复念诵，心中思量。在取受他人痛苦之前，观想自己未来世所生的一切痛苦，现在成熟。// 2）正行修持两种菩提心。
English
I offer it to my mother! I will take all losses and failures upon myself. Recite this again and again, and contemplate it in your mind. Before taking on the suffering of others, contemplate that all the suffering that will arise for you in future lives ripens now. // 2) The main practice of training the two Bodhicittas.