Tibetan
多罗那他大师教言集JT353ཚིགས་བཅད་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། 17-714 ༄༅། །ཚིགས་བཅད་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། ༄༅། །ཚིགས་བཅད་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པའི་ མདོ་འདི། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐར་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ། མེའི་ ཁམས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གནས་པས་བཞུགས་པ་ལ། འོ་སྐོལ་ གྱི་སྟོན་པ་བྲམ་ཟེ་མི་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ། དད་པ་བླ་ལྷག་ཏུ་སྐྱེས་ནས། ཞབས་ཡ་ གཅིག་ཁོ་ན་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་འགྲེང་བཞིན་དུ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པ་འདིས། ཞག་ བདུན་དུ་བར་མ་ཆད་པར་བསྟོད་པས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་སླར་ཡང་གཏམ་དེ། ཟློས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ ཡང་སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེ་བུ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ ཚོགས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་འདྲེན་པ་དང་། ལམ་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱུ་མཆོག་ སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ཁྱོད་འདྲ་ཞེས་པ་ལ། ཁྱོད་ལས་ལྷག་པ་ལྟ་ སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་དང་མཚུངས་པ་ཡང་གཞན་མེད་ཅེས་པའོ། །དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་ གཞན་དག་གཅེས་པ་ལ། དགེ་སྦྱོང་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟེ། ཁྱོད་དང་མཚུངས་པའི་དགེ་སྦྱོང་ ཡང་མེད་ན། ཁྱིམ་པ་ཁྱོད་དང་མཚུངས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ ལྟར་ན་དྲག་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་ལྷ་དང་། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྦྱོང་དང་། རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་བྲམ་ཟེ་སྟེ། དབང་ཆེ་བ་དང་། མཐུ་ཆེ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་གྲགས་ པ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་འོས་སུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི། ལྟ་བ་ལོག་པ་དང་སྤྱོད་པ་ངན་ པར་བསྟེན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་ཡང་མཉམ་པ་མ་ཡིན་ན། སངས་ 17-715 རྒྱས་ཉིད་དང་ག་ལ་མཚུངས། །ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་དག་ ཀྱང་བཞུགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་ཐ་དད་པའི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་ པ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོ་ལྟར་ན། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྐབས་དེར་མ་མཐོང་བ་དང་། མ་དག་པའི་བློ་མིག་ཅན་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་དུ་སྣང་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པའི་མཆོག་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་མི་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་སྡེ་བ་མང་པོའི་འདོད་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དང་གཞན་ དུ། སངས་རྒྱས་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་མི་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྡེ་པ་བཅོ་ བརྒྱད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་ན་ཡང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཚུངས་ཤིང་། བཞེད་དོན་ གཅིག་ལ་འདུ་བུའི་ཕྱིར། དགེ་སྦྱོང་གཞན་གྱི་ཁོངས་སུ་མི་བསྡུའོ། །ལྷ་ཡུལ་ས་ཞེས་པ་ནི། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིགས་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་རི་རབ་ལ་སོགས་པ་ས་གཞི་ ལ་བརྟེན་པས། དེ་དག་གི་ས་ཡུལ་ཡིན་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་དྲུང་ན་ལྷ་མཐོ་བོ་ཆེ་རྣམས་གནས་ པས། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ན་ཡོད་དམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སེལ་བའོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ ཞེས་པ་ནི། མིའི་འཇིག་རྟེན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དགེ་སྦྱོང་དང་ བྲམ་ཟེ་ཆེས་མཐུ་ཆེ་བ་རྣམས། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་གནས་ནི་འདི་ཡིན་ པས་སོ། །རྣམ་ཐོས་བུའི་གནས་ནི་ལྕང་ལོ་ཅན་དེ། དེ་ན་ནི་བཅུད་ལེན་དང་གྲུབ་པའི་རྫས་ དང་། རིགས་སྔགས་འཆང་བ་ཆེན་པོ་དག་གནས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་ལ། དེས་ ནི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་གཞན་གསུམ་པོ་དག་ཀྱང་ཤུགས་ལ་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་ཕོ་བྲང་ གནས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ས་གཞི་ལ་བརྟེན་པ། ནམ་མཁའ་ ལ་འགྲོ་བའི་གཞལ་མེད་ཁང་རྣམས་དང་། འཐབ་བྲལ་གྱི་གནས་ཡན་ཆད། ནམ་མཁའ་ 17-716 ལ་སྤྲིན་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ལྷའི་གནས་རྣམས་ཏེ། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལ་སོགས་པ་ ནི། ལོ་ལེགས་ཉེས་དང་། ནད་ཡམས་འབྱུང་གཅོད་ལ་སོགས་པ། མི་དང་དུད་འགྲོ་རྣམས་ ལ་བདེ་སྡུག་གི་བྱེད་པོར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཐབ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་ནི་ ཆེས་ཆེ་བའི་ལྷ་རྣམས་གནས་པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ། རི་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བཞི། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞིའི་གནས་དང་། རྩེ་མོའི་མཚམས་ རྣམས་ན་གནོད་སྦྱིན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དག་གནས་པའི་རྫོང་རྣམས་ཡོད་པའམ། ཡང་ན་ཕྱོགས་ དང་མཚམས་ཀྱི་གླིང་ཡིན་ཏེ། གླིང་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སམ། ཡང་རྣམ་པ་ཅིག་ཏུ་ན། དབང་ པོ་དང་མེ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས། འཁོར་ཡུག་གི་ནང་། འཁོར་ཡུག་གི་རི་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པ་པོར་ གྲགས་པ་དང་། དྲི་ཟ་དང་དྲང་སྲོང་ལ་
Chinese
多罗那他大师教言集JT353，单句释。 17-714 ༄༅། །单句释。 ༄༅། །单句释。 ༄༅། །嗡 斯瓦斯谛。顶礼佛陀！此单句之经，昔日之如来，圆满正等觉佛，名为星王，入于火界三摩地，以定安住之时，我等之导师，化身为婆罗门布施者，生起极大之信心，单足立于地上，以此单句，七日无间断地赞颂，故圆满了精进波罗蜜多。如是说，导师自己又复述了此话。所谓“殊胜士夫”者，士夫乃是凡夫与圣者之集合。由于是彼等之首领、引导者、指路人，故为殊胜，即圆满正等觉佛。所谓“如汝”者，胜过汝者更不必说，连与汝相等者亦无有。所谓“其他大德”者，德乃是出家者，若连与汝相等之出家者亦无有，何况与汝相等之在家者，是就此而言。如是，自在天与遍入天等天神，以及数论外道等出家者，还有广行派等婆罗门，即有权势者、有威力者、被称为大士夫者，那些作为世间人应供养者，由于信奉邪见与恶行，故连与佛陀之声闻亦无法相比，何况与佛陀本身相比？是此之义。或者有人认为，难道没有其他如来安住吗？就究竟意义而言，由于一切如来本体为一，故不会变成各自不同之他者。就世俗世间人所见而言，过去的佛陀们，在彼时未被见到，并且在与不净慧眼者共同显现之时，在一个世间界中，如来
English
Doronatha's Teachings JT353: Commentary on a Single Verse. 17-714 ༄༅། །Commentary on a Single Verse. ༄༅། །Commentary on a Single Verse. ༄༅། །Oṃ Svasti. Homage to the Buddha! This sūtra of a single verse: In the past, the Victorious One, the perfectly complete Buddha named Star King, having entered into the fire element samādhi, remained in that state of concentration. Our teacher, who became known as the Brahmin Giver, developed supreme faith. Standing with only one foot planted on the ground, he praised with this single verse for seven uninterrupted days. Thus, he perfected the pāramitā of diligence. It is said that the Teacher himself repeated this story again. The term "supreme being" refers to the assembly of ordinary beings and noble beings. Because he is the chief, the guide, and the pathfinder for them, he is supreme, that is, the perfectly complete Buddha. As for "like you," there is no need to mention anyone superior to you, for there is no one else even equal to you. As for "other great ascetics," an ascetic is one who has renounced the world. If there is no ascetic equal to you, what need is there to speak of a householder equal to you? This is the point being made. Thus, the gods such as the Powerful One and Vishnu, the ascetics such as the Samkhya, and the Brahmins such as the Extensive Conduct school—those who are powerful, influential, and renowned as great beings, those who are worthy of offering by worldly people—because they rely on wrong views and bad conduct, they are not even equal to the śrāvakas of the Buddha, let alone comparable to the Buddha himself. This is the meaning. Or, one might wonder, are there no other tathāgatas residing? In the ultimate sense, because all tathāgatas are of one essence, they do not become different others. In terms of how they appear to ordinary worldly people, the Buddhas of the past were not seen at that time, and when they appear in common with those who have impure eyes of wisdom, in one world realm, the tathāgatas
Chinese
说两位化身至尊同时不出现是权宜之计。不像许多声闻部派所认为的那样，认为在不同的世界里，两位佛陀不会同时出现。即使按照十八部派的观点，诸佛的法身是相同的，由于他们的意愿集中在一个目标上，所以不包括在其他沙门之中。“天界之地”是指四大天王族和三十三天众所居住的地方，他们依赖须弥山等陆地。由于大梵天住在帝释天附近，为了消除人们怀疑他们是否住在三十三天，所以这样说。“在这个世界”指的是人间的赡部洲，这是那些具有非凡能力的最强大的沙门和婆罗门修行特殊功德的地方。多闻天子的住所是拘尸那揭罗，因为那里居住着炼丹者、成就物质者和伟大的持明咒者，所以特别提到它，这也暗示了其他三位世间守护神。所谓的天宫胜地，是指月亮和太阳等依赖陆地，在天空中移动的宫殿，以及直至无诤天的所有天界住所，它们像天空中的云彩一样存在。之所以提到日月星辰等，是因为世间流传着它们掌管着年景的好坏、疾病的发生和消除，以及人类和动物的幸福与痛苦。而提到无诤天等，是因为那里居住着最伟大的天神。所谓方向和方位，是指须弥山的四个方向，四大天王的住所，以及山顶的方位，那里有金刚手药叉居住的城堡。或者指方位和边地的岛屿，即十二个岛屿。或者另一种说法是，指帝释天和火神等八位护方的住所，在周围的环境中，依赖周围的山脉。据说它们掌管着世界的兴衰，以及乾闼婆和仙人。
English
Saying that two supreme incarnations do not appear at the same time is a matter of expediency. It is not like the view of many Śrāvakayāna schools, which hold that two Buddhas do not appear simultaneously in different realms. Even according to the view of the eighteen schools, the Dharmakāya of the Buddhas is the same, and because their intentions are focused on one goal, they are not included among other śramaṇas. "The land of the gods" refers to the places where the Four Great Kings and the Thirty-three Gods reside, who rely on land such as Mount Meru. Because Mahābrahmā lives near Indra, it is said to dispel doubts about whether they live in the Thirty-three Heavens. "In this world" refers to the human world of Jambudvīpa, which is where the most powerful śramaṇas and Brahmins with extraordinary abilities practice special merits. The abode of Vaiśravaṇa is Kuśinagara, and it is specifically mentioned because alchemists, accomplices of substances, and great mantra holders reside there, which also implies the other three world guardians. The so-called supreme abode of the gods refers to the palaces that depend on the land, such as the moon and the sun, and move in the sky, as well as all the heavenly abodes up to the Anāgāmin heavens, which exist like clouds in the sky. The reason for mentioning the sun, moon, stars, etc., is because it is said in the world that they control the good and bad of the year, the occurrence and elimination of diseases, and the happiness and suffering of humans and animals. The reason for mentioning the Anāgāmin heavens, etc., is because the greatest gods reside there. The so-called directions and intermediate directions refer to the four directions of Mount Meru, the abodes of the Four Great Kings, and the intermediate directions of the summit, where there are fortresses where Vajrapāṇi Yakshas reside. Or it refers to the islands of the directions and borders, that is, the twelve islands. Or in another way, it refers to the abodes of the eight guardians of the directions, such as Indra and Agni, in the surrounding environment, relying on the surrounding mountains. It is said that they control the rise and fall of the world, as well as the Gandharvas and sages.
Tibetan
སོགས་པ་དབང་ཆེ་བ་རྣམས་གནས་ཤིང་། དེ་དག་གི་ རིགས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྨོས་སོ། །རི་ དང་ཞེས་པ་ནི་གཉའ་ཤིང་འཛིན་རི་ལ་སོགས་པ་རིའི་གཙོ་བོ་རྣམས་དང་། གངས་ཅན་དང་ མནྡན་ར་ལ་སོགས་པ་རི་ཕྲ་མོ་རྣམས་དང་། ནགས་ནི། ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་བདུན་ནམ་བཅུ་ གཉིས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རི་བོ་དང་ནགས་ཚལ་དག་ལ། དཀའ་ཐུབ་ཅན་དག་རྒྱུ་ཞིང་གནས་ པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་སྟེ་ས་སྟེང་རྒྱས་པ་ནི། ས་སྟེང་ཡངས་པའི་དོན་ནོ། །ཚིག་གཞན་རྣམས་ ཀྱི་འདོད་ཁམས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། ལྷ་ཡུལ་ས་ལའང་མེད་ཅེས་པས། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་པ་ཡང་ དོན་གྱི་མདོའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཏེ། མདོ་འདིའི་དོན་འཕགས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བཤད་ པ་ལྟར་ལས་གོ་བདེ་བར་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་བརྗོད་པའོ།། ཤུ་བྷཾ།། །། 目录 ཚིགས་བཅད་གཅིག་པའི་རྣམ་བཤད་བཞུགས།
Chinese
等等有权势者居住，并且为了那些从他们的种姓中产生的沙门和婆罗门所依止的缘故，在此提及。山，是指持轭山等山的主峰，以及冈底斯山和曼陀罗山等小山。森林，是指七个或十二个大森林等等。在山和森林中，苦行者游行和居住的缘故而提及，即土地增长，是土地宽广的意思。其他词句的意思是，比欲界更殊胜，并且说天界也没有，因此显示了比三界中的一切行为都殊胜。这又是意义经的另一种说法，这个经的意义是按照圣者世亲所说，但为了容易理解，由多罗那他所说。吉祥！目录，一篇偈颂的释论。
English
Etc., powerful ones reside, and it is mentioned here because of the monks and Brahmins arising from their lineages relying on them. Mountain means the main peaks of mountains such as Yoke-Holder Mountain, and small mountains such as Gangtise and Mandara. Forest means seven or twelve great forests, etc. It is mentioned because ascetics travel and reside in mountains and forests, which means the land expands, meaning the land is vast. The meaning of the other words is that it is more excellent than the desire realm, and it is said that even the heavenly realm does not have it, thus showing that it is more excellent than all actions in the three realms. This is also another way of saying the meaning sutra, the meaning of this sutra is according to what the noble Vasubandhu said, but it is said by Tāranātha to be easily understood. Auspicious! Catalogue, Commentary on a Single Verse.