Tibetan
桑杰朋措教言集SP17འཁྲིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གནས་ལུགས་གཅེར་མཐོང་གི་མན་ངག། 1-231 ༄༅། །འཁྲིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གནས་ལུགས་གཅེར་མཐོང་གི་མན་ངག། ༄༅། །འཁྲིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་གནས་ལུགས་གཅེར་མཐོང་གི་མན་ངག་བཞུགས་སོ།། སྭ་སྟི། ལམ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་དོན་གྱི་འཁྲིད་ཟབ་མོ་ཐོབ་ཀྱང་ཇི་བཞིན་ཉམས་ལེན་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་དོན་ ལ་སེམས་འཇོག་ཚུལ་ནི་སྟན་བདེ་བར་འཁོད་དེ། སྦྱོར་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། འཁོར་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ དྲག་ཏུ་བསམ་སྟེ། སེམས་འདར་ཡེད་མ་བྱུང་བར་དུ་བསྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བློ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཕ་མར་ཐག་བཅད། ད་ལྟའི་དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་སོགས་འཁྲུལ་སྣང་དུ་ཐག་བཅད་དེ། བྱམས་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བླངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་བློ་དང་འདྲེས་ངེས་ཡང་ཡང་བསྒོམ། དེ་ནས་སྤྱི་བོར་བླ་མ་ བསྒོམ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ནས་རང་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་ནས་རང་ལུས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྒོམ། ལུས་མི་འགུལ་བ། མིག་གི་རྫི་མ་མི་འཁྲབ་པ། དམིགས་རྟེན་གསལ་བ། དམིགས་རྟེན་མི་གཡོ་ བ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ཞི་གནས་ཀྱིས་གནས་ཆ་བཙལ་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོར་སྒྲིམ། བར་དུ་སློད། མཐར་རེས་འཇོག་ཏུ་བཞག དེ་ལྟར་བྱས་པའི་སེམས་ལ་ཅུང་ཟད་གནས་ཆ་རྙེད་ནས། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ནི། 1-232 ཕྱི་ནང་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པ་ཕྱི་རོལ་རྡུལ་ ཕྲན་ལ་སོགས་པ་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་། མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ་སྙམ་དུ་ཐག་གཅད་ལ་འཛིན་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག འོ་ན་སྤྲོས་ བྲལ་ཡིན་ན་འཁོར་འདས་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་གོམས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ དང་ཁྱད་པར་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ་སྣང་བ་བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྣང་ཙམ་མ་འགག་པ་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མར་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་པ་མར་ ལ་མར་ཞག་དང་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས་འདས་པའི་རྗེས་མི་གཅོད། མ་འོང་པའི་སྔུན་མི་བསུ། ད་ལྟར་བ་ལ་རྩིས་གདབ་མི་བྱ་བར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྦད་ཀྱིས་བཅད་ ལ་མཉམ་པར་བཞག རྟོགས་བྱ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པའོ། །ལང་གཤེགས་ལས། ཇི་ལྟར་རལ་གྲི་རང་སོ་དང་། །ཇི་ལྟར་མཛུབ་མོས་རང་རྩེ་ལ། ། 1-233 མི་གཅོད་རིག་པར་མི་བྱེད་ལ
Chinese
桑杰朋措教言集SP17：直视实相之窍诀 正文：直视实相之窍诀 正文：直视实相之窍诀。 萨瓦斯德！ 对于那些获得了道果等甚深教言，却不知如何如实修持的人，安稳地坐在座位上，首先进行皈依和发菩提心的前行。 然后，强烈地思维轮回的痛苦、暇满人身难得、死亡无常以及轮回的过患，直到内心颤抖。 之后，将一切众生视为自己的父母，断定现在的敌友、贪嗔等都是虚幻的显现。 以慈悲心遍及一切，反复祈愿一切众生都拥有安乐和安乐之因，等等，将四无量心与内心融合。 然后，观想上师在自己的头顶，强烈祈请，观想上师融入自身，将自身观想为本尊。 身体不动摇，眼睛不眨动，观想的对境清晰，对境不移动等等，以止禅在心中寻找安住之处。 最初要专注，中间要放松，最后交替进行。 这样，内心稍微找到安住之处后，再进行胜观： 外观、内观、轮回、涅槃、有情世间和器世间、五蕴、十二处、十八界等等一切，都不是自在天等所造作的，也不是声闻缘觉二乘等所希求的外道微尘等所能成立的。 总之，断定一切法的实相远离一切戏论，安住于无执之中。 那么，如果远离戏论，为何还会显现轮回涅槃等种种现象呢？ 这是因为从无始以来，自心对虚妄的串习所致，如同梦境一般，没有丝毫差别。 因此，断定显现是无实的，如同梦境一般。 显现却不停止，要了知显现和空性是幻化的。 将显现和心识视为无二无别，如同酥油和油渣、水和水泡一般，不要追忆过去，不要迎接未来，不要执着现在，斩断一切戏论，安住于平等之中。 所要证悟的是，因为自性本空，所以能见、所见和能作者都不能成立。《楞伽经》中说：‘犹如利剑不能自割，犹如指端不能自触。’ 不能断除，亦不作观想。'
English
Sangye Puntsok's Teachings SP17: The Quintessence of Instruction - Naked Seeing of Reality Text: The Quintessence of Instruction - Naked Seeing of Reality Text: The Quintessence of Instruction - Naked Seeing of Reality. Swasti! For those who have received profound instructions on definitive meaning, such as Lamdre (Path and Fruit), but do not know how to practice them properly, settle comfortably on a seat and begin with the preliminary practices of taking refuge and generating Bodhicitta. Then, contemplate intensely on the suffering of Samsara (cyclic existence), the difficulty of obtaining leisure and endowment, the impermanence of death, and the faults of Samsara, until the mind trembles. After that, regard all sentient beings as your parents, and determine that the current enemies, friends, attachment, hatred, etc., are all illusory appearances. Embrace all beings with loving-kindness and compassion, and repeatedly pray that all sentient beings may have happiness and the causes of happiness, etc., integrating the Four Immeasurables with your mind. Then, visualize the Lama (Guru) on the crown of your head, pray intensely, visualize the Lama dissolving into yourself, and visualize your own body as a Yidam (deity). Keep the body still, do not blink the eyes, keep the object of focus clear, and keep the object of focus steady, etc., seek a place of rest in the mind through Shamatha (calm abiding). Initially, be focused; in the middle, relax; and finally, alternate between the two. Having found some rest in the mind in this way, then proceed to Vipassana (insight): All external and internal phenomena, Samsara and Nirvana, sentient beings and the environment, the five Skandhas (aggregates), the twelve Ayatanas (sources), the eighteen Dhatus (elements), etc., are not created by Ishvara (a creator god) or others, nor are they established by the external atomic particles, etc., as desired by the Sravakas (hearers) and Pratyekabuddhas (solitary realizers). In short, determine that the reality of all Dharmas (phenomena) is free from all extremes of elaboration, and rest in non-attachment. Then, if it is free from elaboration, how can the various appearances of Samsara and Nirvana arise? This arises from the force of habitual tendencies of the mind's delusion since beginningless time, just like the appearances in a dream, without any difference whatsoever. Therefore, determine that appearances are unreal, like a dream. Since appearances do not cease, understand that appearances and emptiness are like an illusion. Make appearances and mind inseparable, of one taste, like ghee and ghee residue, water and water bubbles, do not cut off the past, do not anticipate the future, do not fixate on the present, cut off all elaborations, and rest in equanimity. What is to be realized is that because the essence is without inherent existence, the seer, the seen, and the act of seeing are not established. As the Lankavatara Sutra says: 'Just as a sword cannot cut itself, just as a fingertip cannot touch itself.' It cannot be cut off, nor is it contemplated.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྟར། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་སེམས་མི་མཐོང་། །ཞེས་གསུང་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི། དེ་ཁོ་ནར་སེམས་ལ། མཚན་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའོ། །སྐྱེ་ མེད་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། མཚན་གཞི་མོ་བཤམ་མཚན་ཉིད་ནི། །ཡི་གེ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བལྟ་བའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་བྲལ་བློ་འདས་སུ་ངེས་ཤིང་འདྲོངས་ངེས་ མ་བྱུང་བར་དུ་ཡང་བསམ་མནོས་ཐག་བཅད་ཅིང་བསྒོམ། ཐུན་ལས་ལྡང་བར་འདོད་ན། མཉམ་བཞག་གི་ཉམས་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་ལའང་དགེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོད་པས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་ཅིག སྙམ་དུ་བསམ་ནས། ངག་ཏུ། བསོད་ནམས་འདི་ཡི་སོགས་དང་། དགེ་བ་འདི་ཡིས་སོགས་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་བཏབ། ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུ་སེམས་མ་ཡེངས་བ་དང་། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གི་གཟུགས་སྤྲུལ་ནས་ སོགས་གང་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་དོན་བསམ་ལ་དགེ་བའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །འདི་ཡང་བྱ་བྲལ་སངས་རྒྱས་ཕུན་ཚོགས་པས་སོ།། །།སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
Chinese
如是，心亦不见心。’如是说。其体性是：仅于心上，所依之基未成立，依彼而立之体性亦未成立。《无生宝藏论》中说：‘基之母体未显现，其体性是，远离文字戏论。’如是，观待见之实相的体性，应确信为不可言说、超离心识，在尚未生起定解之前，亦应反复思维、决断并修习。若欲出定，则应预先作意：‘莫离等持之体验。’并对尚未证悟实相之众生生起悲悯，且思及仅是心向于如是见，亦有不可思议之功德，故应与虚空般之所有众生共同回向。心中如是思惟，口中则念诵‘以此功德’等，以及‘以此善根’等回向发愿文。于座间时分，应不散乱，并于所显现之幻化中，无论何处言说，皆应思维其义，且精勤于善业。此亦为离戏之桑杰彭措（Sangsgye Phuntshog）所作。萨瓦芒嘎拉姆（Sarwa Mangalam）。 （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）སརྦ་མངྒ་ལཾ།། ，सर्व मङ्गलम्，Sarva Mangalam，一切吉祥！
English
‘Likewise, the mind does not see the mind.’ Thus it is said. Its nature is: only on the mind, the basis of the object is not established, and the nature that relies on it is also not established. In the ‘Treasury of the Unborn,’ it is said: ‘The basis of the mother is not displayed, its nature is, free from the proliferation of letters.’ Thus, regarding the nature of the state of looking, it should be ascertained as inexpressible and beyond mind, and until a definite understanding arises, one should repeatedly contemplate, decide, and meditate. If one wishes to rise from meditation, one should first generate the thought: ‘May I not be separated from the experience of equipoise.’ And generate compassion for sentient beings who have not realized the true nature, and also think that even just turning the mind towards such a view has inconceivable merit, so one should dedicate it in common with all sentient beings equal to space. Thinking thus in the mind, one should recite ‘By this merit’ etc. in the mouth, and also dedicate and make aspirations with ‘By this virtue’ etc. During the intervals between sessions, one should not be distracted, and in the illusions that appear, wherever one speaks, one should contemplate its meaning and diligently engage in virtuous actions. This was also done by Sangsgye Phuntshog, who is free from activities. Sarwa Mangalam. （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）སརྦ་མངྒ་ལཾ།། ，सर्व मङ्गलम्，Sarva Mangalam，All auspiciousness! --------------------------------------------------------------------------------