Tibetan
དམ་པའི་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས། དམ་པའི་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས། ༈ དམ་པའི་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་ནི། དེའང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་གཅོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི། སྡུད་པ་ལས། རྒྱུ་རྣམས་བཞི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་སྟོབས་ལྡན། །བདུད་བཞིས་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་བསྐྱོད་པ་མི་ནུས་ཏེ། །སྟོང་པར་གནས་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང་། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་དང་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། སྟོང་པར་གནས་པའི་ལྟ་བ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ལ་གཅོད་ཅེ་ན། མཛོད་ལས། ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་དང་། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ལས། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་བཤད་པས་གཅད་བྱ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཕྲ་རྒྱས་དང་། ཡུལ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུལ་དེ་ཉེ་བར་བཅུག་ནས་བག་ཆགས་བླངས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཐོག་དེ་ཉིད་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་གཅོད་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་གདམས་ངག་ཀྱང་དམ་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་ཕོ་གཅོད་དང་། མ་ཅིག་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་མོ་གཅོད་ཅེས་བྱ། དེ་སྤྱིར་བོད་དུ་བྱོན་པའི་གདམས་པ་ཁྲིད་ལུགས་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་སློབ་མ་མི་དགེ་བ་ལས་བཟློག་ཏུ་བཅུག་ནས་དེའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་མོད། ཞི་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་འདི་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་ལས་དབང་གིས་ཚེ་འདིར་ལུས་དམན་པར་གྱུར་པ་དང་། ནད་བུ་ཅན་དང་། དབུལ་ཕོངས་ཅན་དང་། མི་མ་ཡིན་པས་གཙེས་པ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་འཕྲལ་འཕྲལ་དུ་ཞི་བར་བྱས་ནས་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱོར་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྔགས། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དམ་པའི་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས།
Chinese
圣法平息痛苦如何产生的历史 圣法平息痛苦如何产生的历史 ༈ 圣法平息痛苦如何产生的历史是这样的：所谓“度母断境”，也就是断法的禅定，在《摄略》中说：“以四因缘，菩提萨埵，具足智力。四魔难胜，不能动摇。安住于空性，不舍弃众生，如所说而行，如来加持。”意思是说，要修持安住于空性的见解，不舍弃众生的慈悲，如所说而行的菩萨戒，以及如来加持。修持这些就叫做“断境”。那么，断什么呢？《俱舍论》中说：“非离微细散乱，处所邻近，不如理作意，烦恼生。”因此，所断的是烦恼。这些烦恼是从微细散乱、处所和不如理作意中产生的。因此，瑜伽士将处所置于近处，消除习气，以不如理作意为先导，在处所本身断除烦恼，所以叫做“断境”。它的诀窍，从上师那里传下来的叫做“父断”，从玛吉那里传下来的叫做“母断”。总的来说，传入西藏的诀窍和引导，大多数是让弟子从不善中返回，从而净化他们的心相续中的烦恼。但是，这个平息痛苦的法门，是由于前世的业力，使今生身体低贱、身患疾病、贫穷困苦、被非人所害的人们的痛苦，立即得到平息，从而与瑜伽相结合，所以叫做“平息痛苦”。《胜母经》中也说：“平息一切痛苦之咒。”
English
The History of How the Holy Dharma of Pacifying Suffering Arose The History of How the Holy Dharma of Pacifying Suffering Arose ༈ The history of how the Holy Dharma of Pacifying Suffering arose is as follows: The Chöd meditation called "Transcendent Perfection, the Domain of Cutting Off Demons" is described in the Abhisamayalankara: "With four causes, the Bodhisattva is endowed with wisdom and power. The four maras are difficult to overcome and cannot be moved. Abiding in emptiness, not abandoning sentient beings, acting as spoken, and blessed by the Sugata." This means to practice the view of abiding in emptiness, the compassion of not abandoning sentient beings, the Bodhisattva's discipline of acting as spoken, and the blessings of the Sugata. Practicing these is called "Chöd." What is being cut? The Abhidharmakosha states: "Not abandoning subtle distractions, proximity to objects, and non-virtuous attention, afflictions arise." Therefore, what is to be cut is affliction. These afflictions arise from subtle distractions, objects, and non-virtuous attention. Therefore, the yogi brings the object near, removes the habitual tendencies, and, with non-virtuous attention as a guide, cuts off the afflictions in the very place of the object, hence it is called "Chöd." Its instructions, transmitted from the guru, are called "Father Chöd," and transmitted from Machik, are called "Mother Chöd." In general, most of the instructions and guidance that came to Tibet involve having the disciple turn away from negativity, thereby purifying the afflictions in their mindstream. However, this Dharma of Pacifying Suffering immediately pacifies the suffering of those who, due to the karma of previous lives, have a base body in this life, are afflicted with disease, are poor and destitute, or are harmed by non-humans, and then combines them with yoga, hence it is called "Pacifying Suffering." The Prajnaparamita Sutra also states: "The mantra that completely pacifies all suffering."