Tibetan
རལ་པ་ཅན་ནམ་ཁྲི་ལྡེ་གཙུག་བརྟན་གྱི་སྐབས། རལ་པ་ཅན་ནམ་ཁྲི་ལྡེ་གཙུག་བརྟན་གྱི་སྐབས། ༈ སླར་ཡང་སད་ན་ལེགས་མཇིང་ཡོན་གྱི་སྲས་ཕྱག་རྡོར་གྱི་རྣམ་སྤྲུལ་རལ་པ་ཅན་ནམ་ཁྲི་ལྡེ་གཙུག་བརྟན་གྱིས་སྐྱིད་སྨད་འོན་ཅང་རྡོའི་ལྷ་ཁང་ཁྱད་མཚར་བ་བཞེངས་ཏེ་རྒྱ་གར་ནས་སུ་རེཎྜ་བོ་དྷི། ཤྲཱི་ལེནྡྲ་བོ་དྷི། དཱ་ན་ཤཱི་ལ་སོགས་པཎྜི་ཏ་མང་པོ་སྤྱན་དྲངས། བོད་ཀྱི་མཁན་པོ་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་དྷརྨ་ཏ་ཤཱི་ལ་ལོ་ཙཱ་བ་ཛྙཱ་སེ་ན་ལ་སོགས་པས་སྔོན་ཡབ་མེས་ཀྱི་དུས་ལོ་པཎ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྒྱུར་བའི་ཚེ་བོད་སྐད་ལ་མ་གྲགས་པའི་མིང་བཏགས་པའི་ཁྲོད་ནས་ཆོས་ཀྱི་གཞུང་དང་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པ་དང་གོ་དཀའ་བ་རྣམས་སྐད་ཀྱི་མིང་གཅེས་སོ་འཚལ་ནས་ཀྱང་བསྣན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བསྒྱུར་བཅོས་གྱིས་ཞེས་བཀའ་བསྩལ་བ་ལྟར་ཕན་ཡུལ་ཀ་བ་ན་མོ་ཆེར་ཡུམ་རྒྱས་པ་ལ་འགྱུར་བཅོས་བྱས་ནས་དུམ་བུ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་མཛད། དེས་མཚོན་ཡབ་མེས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའི་གསུང་རབ་ཕལ་ཆེར་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། གསང་སྔགས་ནང་གི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་བཀའ་གཉན་པས་སྣོད་ལྡན་མ་གཏོགས་སྣོད་མིན་བྱིངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་རང་བབས་སུ་བཞགགླང་དར་མས་བསྟན་པ་མ་བསྣུབས་པ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་བཤད་སྒྲུབ་མཐའ་དག་གི་སྔགས་ཕྱོགས་ཡོངས་ལ་གང་དར་རྣམས་གསང་སྔགས་རྙིང་མ་དང་། མདོ་ལུགས་ཀྱང་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་ཞིང་། དེ་ནས་ཡུམ་བརྟན་དང་འོད་སྲུང་ནས་རྒྱལ་རབས་གསུམ་གྱི་རིང་ལོ་བདུན་ཅུའི་བར་བོད་དབུས་གཙང་ལ་རབ་བྱུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཀྱང་མེད་ཅིང་ཆོས་ལ་འཆད་ཉན་ལྟ་ཞོག་ནད་པའི་རིམ་གྲོ་ལ་ཡང་ཀློག་འདོན་བྱེད་པར་འདི་དམར་པོ་འདི་ནག་པོ་ཞེས་པ་ལས་མེད་པའི་སྐབས་དེར། སྟོད་ལུང་པ་རྨ་ཤཱཀྱ་མུ་ནེ། བོ་དོང་པ་གཡོ་དགེ་འབྱུང་། བཞད་ཀྱི་གཙང་རབ་གསལ་གསུམ་གྱིས་འདུལ་མངོན་སོགས་དཔེ་ཆ་དྲེལ་རྒྱབ་གཅིག་ཁྱེར་གསང་ཐབས་ཀྱིས་མངའ་རིས་སུ་བྲོས། དེ་ནས་བྱང་ལམ་བརྒྱུད་དེ་མར་ཁམས་སུ་ཕེབས་ནས་བསྟན་པའི་མེ་རོ་སྨད་ནས་བསླང་བ་ནི། རལ་པ་ཅན་ནམ་ཁྲི་ལྡེ་གཙུག་བརྟན་གྱི་སྐབས།
Chinese
拉巴坚或赤德祖赞时期。 拉巴坚或赤德祖赞时期。 再次，萨纳列·穆津永之子，恰多杰的化身拉巴坚或赤德祖赞，建造了奇特的吉麦昂江多的拉康，并从印度迎请了苏伦扎·菩提、室利兰扎·菩提、达纳希拉等众多班智达。藏地的堪布热纳·拉希达和达玛达·希拉，以及译师嘉纳·塞纳等，按照先辈时期译师们翻译佛经时，对于未在藏语中出现的词汇所起的名称，其中与佛法经论和声明的规则不符，以及难以理解的部分，以珍惜语音为名义，也添加了进去，按照与大小乘经论相符的方式进行修改的旨意，在帕颜卡瓦纳摩切尔，将广品般若经修改为十六品。以此为代表，先辈们翻译的大部分佛经，都通过新词的确定而最终确定。密咒内部的续部，因为是秘密的，所以除了具器者之外，没有成为非具器者的使用范围，保持了原样。在朗达玛摧毁佛法之前的所有讲修，以及所有盛行的密法方面都归于旧密宗，显宗也归于前弘期。之后，在云丹和沃松之后的三个王朝的七十年间，卫藏地区甚至没有僧人的身影，更不用说佛法的讲修了，即使是病人的护理，也只是说“这是红色的，那是黑色的”而已。在那时，上隆巴的玛·释迦牟尼，波东巴的约·格炯，以及扎的藏热·萨赛三人，带着戒律和俱舍等经书，偷偷地从后背背着逃往阿里。之后，通过北方道路前往康区，从下部燃起了佛法的余烬。 拉巴坚或赤德祖赞时期。
English
During the time of Relpachen or Tri Desuktsen. During the time of Relpachen or Tri Desuktsen. Furthermore, Relpachen or Tri Desuktsen, the son of Sadnalek Mujingyong and the emanation of Chaktordor, built the extraordinary Lhakhang of Kyismad Onchangdo, and invited many panditas from India such as Surendra Bodhi, Shri Lendrabodhi, and Dana Shila. The Tibetan Khenpo Ratna Rakshita and Dharmata Shila, along with the translator Jñana Sena and others, following the instructions to revise the scriptures translated by the previous generations of translators, who had added names that were not known in the Tibetan language, among which were those that did not conform to the rules of Dharma texts and grammar, and those that were difficult to understand, even adding to them in the name of cherishing the sound, in a way that conformed to the texts of both the Greater and Lesser Vehicles, in Phenyl Kawa Namoche, the extensive Mother Sutra was revised into sixteen sections. Representing this, most of the scriptures translated by the previous generations were finalized by the determination of new words. The Tantric sections within the Secret Mantras, because they were secret, did not become the domain of those without the proper vessel, except for those who possessed it, and remained as they were. All the teachings and practices before Langdarma destroyed the Dharma, and all the prevalent aspects of the Secret Mantras, were categorized as the Nyingma Secret Mantras, and the Sutra systems were also included in the Early Propagation. After that, during the seventy years of the three dynasties after Yumten and Wosung, there was not even a semblance of ordained monks in U-Tsang, let alone the teaching and practice of the Dharma; even in the care of the sick, they could only say "this is red, that is black." At that time, Ma Shakyamuni of Todlungpa, Yo Gejung of Bodongpa, and Tsang Rabsel of Zha, carrying books such as Vinaya and Abhidharma on the backs of mules, secretly fled to Ngari. Afterwards, they traveled through the northern route to Kham, and rekindled the embers of the Dharma from the lower regions. During the time of Relpachen or Tri Desuktsen.