Tibetan
རྗེ་བཙད་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་སྐབས། རྗེ་བཙད་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་སྐབས། ༈ དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྔ་ན་རྗེ་བཙད་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་ནི་མེས་སྲོང་བཙན་གྱིིས། ད་སྟེ་གདུང་རབས་ལྔ་ན་ངའི་དབོན་སྲས་རྒྱལ་པོ་ལྡེ་ཞེས་བྱ་བའི་རིང་ལ་དམ་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་ལུང་བསྟན་ཟངས་ཀྱི་བྱང་བུ་ལ་བྲིས་ནས་རྗེའི་ཕྱག་སྦལ་དུ་བཅུག་པའི་དོན་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་དར་བར་མཛད་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་རྨད་དུ་བྱུང་ནས་ཟ་ཧོར་གྱི་མཁན་པོ་ཤནྟ་རཀྵི་ཏ་སྤྱན་དྲངས། དགེ་བ་བཅུ་དང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་གསུངས་པས་བོད་ཀྱི་ལྷ་སྲིན་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ་བར་ཆད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཐོ་འཚམ་པར་བརྟེན། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འབྲེལ་ཡོད་ཚུལ་གྱིས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་ཨོ་རྒྱན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་སྤྱན་དྲངས། སྐུ་རྟེན་དུ་བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྟེན་བརྟེན་པར་བཅས་པ་བཞེངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྐུ་རྟེན་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་འགྲུབ་ལགས་ཀྱང་། །གསུང་རྟེན་དམ་ཆོས་བོད་དུ་མ་བསྒྱུར་ན། །འདུས་བྱས་དགེ་བས་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མཁན་ཆེན་ཞི་བ་འཚོ་དང་། བྷི་ཀྲ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་གཙུག་ལག་ཁང་ནས་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་དགེ་སློང་བཅུ་གཉིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཁ་སྐོང་དང་བཅས་པ་སྦ་གསལ་སྣང་། རྦ་ཁྲི་གཞེར་གྱི་བུ་སང་ཤི་ཏ། པ་གོར་ཧེ་འདོད་ཀྱི་བུ་བཻ་རོ་ཙ་ན། ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས། རྨ་ཨ་ཙཱ་ར་རིན་ཆེན་མཆོགལ་སུམ་རྒྱལ་བ་བྱང་ཆུབ། རྦ་རཏྣ་དང་བདུན་ནོ། །མི་བདུན་རབ་ཏུ་བྱུང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་བསྟན་པའི་རྩ་བ་སོ་སོ་ཐར་པའི་གཞི་བཙུགས། པཎ་ཆེན་བི་མ་མི་ཏྲས་ཐོག་དྲངས་རྒྱ་གར་མཁས་པ་མང་པོ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ན། འཁོན་ཀླུའི་དབང་པོ། གཙང་ལེགས་གྲུབ། སྐ་ཅོག་ཞང་གསུམ་གྱིས་མཚོན་སྐད་གཉིས་སྨྲ་བ་སྟོང་རྩ་བརྒྱད་སོགས་མཐའ་དག་བསགས་ཏེ་ཐེག་པ་གོང་འོག་གི་ཆོས་རྣམས་བསྒྱུར་བ་བཤད་ཉན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔས་གཙོས་སྣོད་ལྡན་མང་པོར་བླ་རྫོགས་ཐུགས་གསུམ། བཀའ་བརྒྱད་སྤྱི་བྱེ་བྲག་སོགས་ཐེག་དགུའི་ཆོས་ཀྱིས་སྨིན་གྲོལ་ལ་བཀོད་དེ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་རྒྱས་སུ་མཛད། རྗེ་བཙད་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་སྐབས།
Chinese
在君主赞普赤松德赞时期， 在君主赞普赤松德赞时期， 此后，在第五代君主赞普赤松德赞时期，先祖松赞干布曾预言：“待到五代之后，我的外孙名为国王德（ལྡེ།）之时，神圣的佛法将会兴起。”并将此预言写在铜板上，封入君主的印章之中。此事应验，他以无比的决心弘扬神圣的佛法，迎请了萨霍尔的堪布寂护（梵文：Śāntarakṣita）。由于他宣讲了十善业和十八界之法，激怒了西藏的凶恶神灵，他们制造各种障碍进行阻挠。因此，如同前世的愿力因缘所预示的那样，迎请了乌仗那的大导师莲花生。为了作为身之所依，建造了桑耶不变自成大寺（བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་），以及其中的佛像等所依。正如所说：即使身之所依的寺庙得以建成，如果未将神圣的佛法翻译成藏文，那么以有为之善业也无法证得佛果。如是说后，迎请了堪布寂护，以及来自比克拉玛希拉寺的十二位说一切有部的比丘作为补充，其中包括斯巴·萨南（སྦ་གསལ་སྣང་།）、巴·赤协之子桑希帝（རྦ་ཁྲི་གཞེར་གྱི་བུ་སང་ཤི་ཏ།）、巴郭·海多之子拜若扎那（པ་གོར་ཧེ་འདོད་ཀྱི་བུ་བཻ་རོ་ཙ་ན།）、南朗·嘉瓦乔扬（ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས།）、玛·阿阇梨仁钦乔（རྨ་ཨ་ཙཱ་ར་རིན་ཆེན་མཆོག）、苏·嘉瓦绛曲（སུམ་རྒྱལ་བ་བྱང་ཆུབ།）、巴·热纳（རྦ་རཏྣ་）等七人。这七人出家并受具足戒后，建立了教法之根本——别解脱戒的基础。由班智达毗玛拉米扎（梵文：Vimalamitra）为首的众多印度学者，以及译师巴郭·拜若扎那（པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ན།）、昆·鲁旺波（འཁོན་ཀླུའི་དབང་པོ།）、藏·列珠（གཙང་ལེགས་གྲུབ།）、噶觉祥三人为代表的一千零八位译师，汇集在一起，翻译了上下乘的佛法，并通过讲说听闻加以确定。大导师将包括君臣二十五人在内的众多具器弟子，以生圆次第、噶举八支总说和分别等九乘之法进行成熟解脱，从而使显密教法得以弘扬光大。 在君主赞普赤松德赞时期。
English
During the reign of King Trisong Detsen, During the reign of King Trisong Detsen, Then, in the time of the fifth descendant, King Trisong Detsen, the ancestor Songtsen Gampo prophesied, "When my grandson, named King De, appears five generations from now, the sacred Dharma will arise." He wrote this prophecy on a copper plate and sealed it with the king's seal. This prophecy came to pass, and with extraordinary resolve, he propagated the sacred Dharma, inviting the abbot Śāntarakṣita from Zahor. Because he taught the ten virtues and the eighteen elements, the evil spirits of Tibet were angered and created various obstacles. Therefore, as prophesied by the connection of previous aspirations, he invited the great master Padmasambhava from Oddiyana. As a support for the body, he built the Samye Migyur Lhungyi Drubpai Tsuglagkhang (བསམ་ཡས་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་, the Samye Monastery), complete with statues and other supports. As it is said: Even if a temple, a support for the body, is completed, if the sacred Dharma is not translated into Tibetan, enlightenment will not be attained through conditioned virtue. As it was said, he invited the great abbot Śāntarakṣita, and twelve monks from the Sarvastivada school from the Vikramashila Monastery as supplements, including Ba Salnang (སྦ་གསལ་སྣང་།), Ba Trizer's son Sangshiti (རྦ་ཁྲི་གཞེར་གྱི་བུ་སང་ཤི་ཏ།), Pagor Hetö's son Vairochana (པ་གོར་ཧེ་འདོད་ཀྱི་བུ་བཻ་རོ་ཙ་ན།), Nganlam Gyalwa Choyang (ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས།), Ma Acharya Rinchen Chok (རྨ་ཨ་ཙཱ་ར་རིན་ཆེན་མཆོག), Sum Gyalwa Jangchub (སུམ་རྒྱལ་བ་བྱང་ཆུབ།), and Ba Ratna (རྦ་རཏྣ་), seven in all. These seven ordained and took full ordination, establishing the foundation of the Pratimoksha, the root of the teachings. Led by the great scholar Vimalamitra, many Indian scholars, and translators such as Pagor Vairochana (པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ན།), Khön Klu'i Wangpo (འཁོན་ཀླུའི་དབང་པོ།), Tsang Lekdrub (གཙང་ལེགས་གྲུབ།), and the three Ka Jok Zhang, gathered a thousand and eight translators and translated the Dharma of the higher and lower vehicles, establishing them through explanation and listening. The great master ripened and liberated many worthy disciples, including the twenty-five king and subjects, with the nine vehicles of Dharma, such as the Kagyé general and specific, and thus propagated and spread the doctrine of Sutra and Tantra. During the reign of King Trisong Detsen.